هراس مسلمانان انگلیس از شورشهای بریتانیا
- نویسنده, ردا ال ماوی
- شغل, بیبیسی عربی
- در, منچستر
«مردم این وقایع را اعتراض مینامند ... اما من آنها را حمله تروریستی میدانم.»
هما خان در استاکپورت منچستر بزرگ زندگی میکند و معلم یک دبیرستان محلی است.
خشونتهایی که در شهرهای مختلف بریتانیا رخ داده، او را مصمم کرده است که روال عادی زندگی خود را ادامه دهد، اما همچنان احساس نگرانی میکند.
او به بیبیسی میگوید: «واکنش من ابتدا شوک بود. تعجبآور بود که میدیدم چگونه این خشونت به چیزی تبدیل شده که مردم آن را اعتراض مینامند - در حالی که من آن را حملات تروریستی میدانم - و این که این وضعیت از شایعات شبکههای اجتماعی آغاز شد که در نهایت نادرست از آب درآمدند». او میافزاید که در حال حاضر قصد تغییر برنامههای روزمرهاش را ندارد، اما همچنان احتیاط میکند.
«من از کودکی به این عادت کردهام که به خاطر باورهای مذهبیام، ظاهر و نحوه پوششام، توهین و آزار ببینم.»
او میگوید: «من در برابر ترس تسلیم نخواهم شد ... اما هر بار که از خانه بیرون میروم، همیشه این نگرانی در پس ذهنم وجود دارد که آیا ممکن است با خطری روبرو شوم؟»
آرامش خوفناک
ناآرامیهای خشونتآمیز میتواند به ایجاد فضایی غیرعادی منجر شود، اما لزوماً جوی ویرانکننده نخواهد ساخت.
هنگامی که روز سهشنبه از مرکز خرید سالفورد، واقع در حومه منچستر و شمال غربی شهر، دیدن کردیم، این مرکز در بعدازظهر یک روز وسط هفته ارامش خوفناکی داشت.
پس از آن که گزارشهای تأییدنشده آنلاین از احتمال برگزاری اعتراضات در آن روز خبر دادند، به کسبوکارها توصیه شد که زودتر تعطیل کنند.
در آن محوطه بزرگ و خالی، تنها چند رهگذر به چشم میخورد و پلیس چند جوان با ماسک را که بدون شرکت در اعتراضات در حال پرسه زدن بودند، بازرسی میکرد.
در جنوب منچستر، وضعیت بهکلی متفاوت بود.
ماس ساید محل زندگی جامعه مسلمان پر جنب و جوشی از آسیا، خاورمیانه و آفریقا است. در روز سهشنبه، رستورانها و کافهها مملو از مشتری بودند.
بسیاری از افرادی که در این منطقه کار و زندگی میکنند، میگویند که در کنار جامعه خود احساس امنیت و حمایت میکنند. اما با نگرانی فزایندهای تحولات جاری را دنبال میکنند.
علا، که اکنون یک کتابفروشی عربی را در منچستر اداره میکند، میگوید: «سال ۲۰۱۸ از سوریه آمدم و من و خانوادهام در اینجا پناهگاهی امن پیدا کردیم.»
او به بیبیسی گفت: «حوادث اخیر آینده روشنی را نشان نمیدهد. در حال حاضر سعی میکنم که کمتر جلب توجه کنم. نمیخواهم دوباره احساس آزار و اذیت کنم.»
عبدالحکیم بیش از ۲۰ سال پیش از جنگ در سومالی گریخته است. او نگران است که فعالان راست افراطی با گروههای مسلمان درگیر شوند.
«اگر این دو گروه با هم برخورد کنند، ممکن است شورش و جنگ داخلی به وجود بیاید. همان چیزی که مرا از سومالی به منچستر فراری داد.»
علا همچنین نگران فراخوانهایی است که در میان جامعه مسلمان برای دفاع از مساجد، کسبوکارها و خانهها - و استفاده از خشونت در صورت لزوم - داده میشود.
«با این کار موافق نیستم. این اقدامات باید با هماهنگی با مسئولان محلی و دولت انجام شود، که از پیش به مسلمانان اطمینان دادهاند که در امنیت هستند.»
«فکر میکنم که ما حق داریم از مساجد و آزادی مذهبی خود دفاع کنیم، اما اگر این کار را خودمان انجام دهیم، به دیگران فرصتی میدهیم تا ما را تروریست معرفی کنند.»
هما خان میگوید که این وضعیت بر نسل جوان نیز تأثیرگذار است.
«برای من بسیار دشوار است که با خواهرزادهها و برادرزادههایم، که سنشان ۷، ۱۰ و ۱۲ سال است، صحبت کنم و به آنها توضیح دهم و اطمینان دهم که آنچه در خیابانهای منچستر در حال وقوع است، نمایانگر همه مردم یا جامعه چندفرهنگی و متنوع ما نیست.»
«هرگز در اینجا شاهد نژادپرستی نبودهام»
سعید، که اصالتاً از سوریه است، سه سال پیش به بریتانیا آمده و مدت زیادی را به سفر در اروپا گذرانده است.
«من در اروپا سفر کردهام و پاسپورت سوئدی دارم. عمداً به این کشور [انگلستان] آمدهام زیرا در اینجا به همه ادیان احترام گذاشته میشود، بدون هیچ استثنایی. مسیحیان، مسلمانان، یهودیان - همه مسالمتآمیز در کنار هم زندگی میکنند.»
«وقتی ماجرای حوادث نژادپرستانه اخیر را شنیدم، واقعاً تکان خوردم. خودم هرگز نژادپرستی را در اینجا مشاهده نکردهام. اولین بار که این خبر را شنیدیم، کمی ترسیده بودیم چون برایمان غیرعادی بود و اولین بار بود که چنین چیزی را میدیدیم یا میشنیدیم. سه سال است که در اینجا زندگی میکنم و مردم اینجا فوقالعاده مهربان هستند. آنها به شما کمک میکنند. به من در مقابله با مشکلات زبان کمک کردهاند. آنچه در اخبار میدیدم بسیار بدتر از چیزی بود که تا به حال در عالم واقع دیده بودم.»
از تاریخ ۲۹ ژوئیه، پس از قتل سه دختر جوان در ساوتپورت واقع در شمال غربی انگلستان، شورشهای گستردهای در شهرهای بزرگ و کوچک انگلستان و ایرلند شمالی به وقوع پیوسته است. اطلاعات نادرست آنلاین، راستگرایان افراطی و احساسات ضد مهاجرتی به این خشونتها دامن زده است.
پس از حملات با چاقو در ساوتپورت، پستهایی در شبکههای اجتماعی به نادرستی ادعا کردند که مظنون پناهجویی بوده که غیرقانونی با قایق به بریتانیا آمده است. همچنین شایعات بیپایهای مطرح شد که او مسلمان است.
کمی بعد از آن، خشونتها آغاز شد و صحنههایی از ویرانی به وجود آورد که از زمان شورشهای سال ۲۰۱۱ بیسابقه بود. شورشهای سال ۲۰۱۱ بهدنبال قتل مارک داگان، که پلیس او را به ضرب گلوله کشت، روی دادند.
دکتر جواد امین، رئیس انجمن امنیت مسلمانان منچستر بزرگ، میگوید: «بدون شک در دو دهه گذشته شاهد دورههای خشونتآمیز بودهایم.»
او به بیبیسی میگوید: «آنچه در مورد این حادثه خاص [در ساوتپورت] نگرانکننده است، این است که تنها بر اساس اطلاعات نادرستی به آن دامن زده شد که در شبکههای اجتماعی و توسط افرادی که قصد دارند نفرت را آنلاین گسترش دهند، منتشر شد.»
«مسلمان بودن یا نبودنِ فرد مهاجم نباید علت بروز خشونتی باشد که شاهد آن بودهایم.»
