لس‌آنجلس ۲۰۲۸؛ از المپیک هالیوودی چه می‌دانیم؟

با پایان رقابت‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس پرچم رقابت‌ها به لس‌آنجلس، میزبان دوره بعدی بازی‌ها، سپرده شد.

شهروندان آمریکایی که برای دیدن المپیک به پاریس سفر کرده‌ بودند به بی‌بی‌سی گفته‌اند که امید بالایی برای برگزاری مسابقاتی جذاب در سال ۲۰۲۸ دارند.

ماریسا، مقیم لس‌آنجلس، مطمئن بود که المپیک بعدی رویدادی متناسب با «زرق و برق هالیوود» خواهد بود؛ هرچند که اعتقاد داشت میزبانی پاریس انتظارات را بالا برده است.

آمریکایی‌هایی که با بی‌بی‌سی صحبت کردند، همچنین نگران بودند که لس‌آنجلس نتواند عملکردی برابر شبکه حمل و نقل عمومی تاثیرگذار فرانسه داشته باشد.

شمارش معکوس برای دوره بعدی مسابقات از همین حالا آغاز شده است و این مطلب نگاهی دارد به آنچه ما تا کنون راجع به المپیک بعدی می‌دانیم؛ بازی‌هایی که اولین تجربه لس‌آنجلس در میزبانی از پارالمپیک هم خواهد بود.

مسابقات کی و کجا برگزار می‌شوند؟

مراسم افتتاحیه المپیک لس‌آنجلس ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۸ و مراسم اختتامیه آن درست دو هفته بعد در تاریخ ۳۰ ژوئیه برگزار خواهد شد. مراسم افتتاحیه و اختتامیه پارالمپیک هم به ترتیب در تاریخ‌های ۱۵ و ۲۷ ماه اوت برگزار می‌شوند.

در مجموع بیش از ۵۰ رشته ورزشی در المپیک و پارالمپیک طی بیش از ۸۰۰ مسابقه برگزار می‌شود.

بازی‌های سال ۲۰۲۸ سومین تجربه لس‌آنجلس در میزبانی المپیک خواهد بود و برگزارکنندگان (که مشتاق بودند بر اهمیت پایداری محیط زیستی در نگاه‌شان تاکید کنند)، گفته‌اند که هیچ گونه ساخت و ساز دائمی و جدیدی برای این مسابقات مورد نیاز نیست.

در عوض ده‌ها ورزشگاه موجود برای میزبانی مسابقات در نظر گرفته شده است؛ از جمله ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال لس‌آنجلس گلکسی و ورزشگاه لس‌آنجلس مموریال کولوسئوم که در المپیک‌های قبلی میزبان مسابقات دو و میدانی بود.

طبیعی است در شهری که به خاطر خط ساحلی‌اش معروف است، مسابقات والیبال ساحلی روی ساحل حقیقی برگزار می‌شود؛ اتفاقی که در المپیک پاریس امکان‌پذیر نبود.

اما بعضی از مکان‌ها برگزاری مسابقات هم باید تغییر داده شوند، برای مثال ورزشگاه سوفای در حومه اینگلوود، میزبان مسابقات شنا خواهد بود و باید یک استخر استاندارد المپیک به آن اضافه شود.

هم‌زمان قرارست که خوابگاه دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس (یو‌سی‌ال‌اس) هم تبدیل به دهکده المپیک شود و همچنین امکانات ورزشی برای تمرین المپیکی‌ها را تامین کند.

از منظر پایداری هم باید دید که آیا لس‌آنجلس می‌تواند چنان چه در سال ۲۰۱۷ که به عنوان میزبان انتخاب شد گفته بود، بازی‌ها را «بدون خودرو» برگزار کند.

به نوشته لس‌آنجلس تایمز جابجایی هزاران تماشاگر در سراسر شهر بزرگ کالیفرنیا چالشی بزرگ برای برگزارکنندگان خواهد بود. پس از این که امیدها به ارتقای شبکه ریلی رنگ باخت حالا به نظر می‌رسد که برنامه بدون ماشین قرار است با کمک ناوگان اتوبوس این شهر انجام شود.

البته که تمام اینها ارزان تمام نخواهد شد. الان بودجه برگزاری بازی‌ها نزدیک به ۷ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود که به آن باید هزینه حمل و نقل را هم اضافه کرد.

کدام بازی‌ها حذف و اضافه می‌شوند؟

علاه بر ورزش‌های المپیکی آشنا، بازی‌های لس‌آنجلس شاهد احیای ورزش‌هایی است که مدت‌ها خبری از آنها نبود و همچنین مواردی که قرارست به مسابقات اضافه شوند.

همچنین ورزش‌هایی مانند موج‌سواری، اسکیت بورد و ورزش‌های صعودی هم در صف انتظار حضور در المپیک ایستاده‌اند.

اما برک دنس که برای اولین بار در پاریس حاضر شد، جزو دوره بعدی المپیک نخواهد بود. این خبری بد برای تماشاگران میزان است چرا که آمریکا از قدرت‌های اصلی این رقص خیابانی به شمار می‌رود.

ستاره‌های المپیک لس‌آنجلس چه کسانی خواهند بود؟

انتظار می‌رود که شماری از ستاره‌های درخشان پاریس ۲۰۲۴ در المپیک لس‌آنجلس هم حاضر باشند.

کیلی هاجکینسون در دوی ۸۰۰ متر زنان درخشان ظاهر شد و برای بریتانیا در فرانسه طلا گرفت. او در المپیک بعدی ۲۶ ساله می‌شود و کماکان در اوج دوران ورزشی خواهد ماند.

اما یکی از برجسته‌ترین چهره‌های المپیک پاریس لئون مارشان بود که در میان فریادهای پرشور هموطنانش چهار مدال طلا گرفت. مارشان هم در سال ۲۰۲۸ بیست و هشت ساله خواهد بود و رقیبان برای تهدید تاج و تخت او کار سختی در پیش خواهند داشت.

اغلب چهره‌های برجسته اسکیت بورد المپیک قبلی در لس‌آنجلس هم در سن و سال مناسب برای رقابت خواهند بود؛ به‌خصوص دو ورزشکار بسیار جوانی که در پاریس چشم‌ها را خیره کردند: ژنگ هائوهائو ۱۱ ساله از چین و اسکای براون از بریتانیا.

براون که دو مدال برنز المپیک گرفت در دوره بعدی بازی‌ها ۲۰ ساله خواهد بود اما در مورد او سئوال مهم این است که کماکان در اسکیت بورد باقی می‌ماند و یا در رشته موج‌سواری رقابت خواهد کرد.

در مورد سایر ستاره‌های پاریس با قطعیت کمتری می‌توان صحبت کرد. سیمون بایلز، که به اعتقاد شماری از کارشناسان برجسته‌ترین نام در المپیک پاریس بود، در المپیک خانگی ۳۱ ساله می‌شود. کمتر ژیمناستی است که در آن سن و سال بتواند در اوج باقی بماند، اما فوق ستاره‌ای مثل بایلز احتمالا فرصت نمایش جلوی هموطنانش را از دست نخواهد داد و تلاش می‌کند به ۱۱ مدال المپیکش اضافه کند.

نولا لایز، قهرمان جدید دوی ۱۰۰ متر المپیک، در بازی‌های ۲۰۲۶ لس‌آنجلس ۳۱ ساله می‌شود، ولی احتمالا کماکان آن قدر روی فرم خواهد بود که بتواند خاطرات کارل لوئیس، اسطوره دوی سرعت آمریکا، را پیش چشم هواداران میزبان زنده کند.

چشم‌انداز لس‌آنجلس چگونه خواهد بود؟

هنگام وقت استراحت برای ناهار، تماشاگران در یک بار که مسابقات المپیک را به صورت سه بعدی نشان می‌داد، جمع شدند که بازی تیم ملی بسکتبال زنان آمریکا در پاریس را ببینند. به محض این که تیم آمریکا وارد زمین شد، فریاد شادی حاضران فضا را پر کرد.

فقط چهار سال زمان نیاز است تا بسیاری از این مسابقات در چند کیلومتری این مکان برگزار شود. اینجا هیجان موج می‌زند، البته همراه با نگرانی آمیخته با ترس.

این شهر با میزبانی رویدادهای بزرگ، از مراسم اسکار گرفته تا بازی سوپر باول، غریبه نیست اما خیلی خوب هم از مضرات میزبانی نمایش‌های بزرگ آگاه است.

لس‌آنجلس همچنین به خاطر داشتن یکی از بدترین ترافیک‌ها در آمریکا شناخته می‌شود و سیستم ضعیف حمل و نقل عمومی آن شهرت ملی و بین‌المللی دارد.

در زمانی که پیشنهاد میزبانی المپیک پذیرفته شد، این امیدواری وجود داشت که برگزاری بازی‌ها، مسئولان شهر را مجبور کند برخی نقایط حمل و نقل عمومی را رفع کند، اما خبر لغو برنامه توسعه قطار و تصمیم به تجهیز ناوگان اتوبوس شهری بجای آن، چندان در چشم ساکنان جذاب نیست.

ضمن این که ساکنان از حضور میلیون‌ها گردشگردی که معمولا به خاطر المپیک راهی شهر میزبان می‌شوند، چندان دل خوشی ندارند.

کوری در حالی که از خوردن همبرگرش در بار لذت می‌برد، گفت: «همین الان هم روزانه ترافیک سنگینی داریم و وقتی شما عده زیادی را اینجا بیاورید که نمی‌‌دانند کجا می‌خواهند بروند...»

لس‌آنجلس در ضمن یکی از بالاترین تعداد بی‌خانمان‌ها در آمریکا را دارد.

الیشا به بی‌بی‌سی گفت که «امیدوار بود» برگزاری بازی‌ها در سال ۲۰۲۸ سرانجام موجب برطرف شدن مشکل بی‌خانمان‌ها در لس‌آنجلس شود و راه‌حلی طولانی مدت برای آن پیدا کند.

خط ساحلی زیبای لس‌آنجلس و نشان نمادین هالیوود از ویژگی‌های منحصر به فرد المپیک بعدی خواهد بود اما این شهر واقع در ساحل غربی آمریکا طبیعتا فاقد پس‌زمینه تاریخی و شگفت‌انگیز پاریس است.

الیشا اما می‌گوید گرچه لس‌آنجلس مکان‌های نمادینی مانند برج ایفل یا کاخ ورسای ندارد، اما این شهر هم از نظر کاریزماتیک بودن، اصلا دستش خالی نیست: «اینجا پاریس نیست ولی لس‌آنجلس، هالیوود را دارد و ما می‌توانیم هر اتفاقی را در هالیوود رقم بزنیم.»

در المپیک ۱۹۳۲ و ۱۹۸۴ لس‌آنجلس چه گذشت؟

دفعه قبلی که لس‌آنجلس میزبان مسابقات بود، پرینس در صدر جدول تک‌آهنگ پرفروش آمریکا قرار داشت و اتحاد جماهیر شوروی به دلیل تجاری‌سازی و دغدغه‌های امنیتی مسابقات را تحریم کرد.

بریتانیا در آن مسابقات پنج طلا گرفت که از جمله آنها می‌توان به قهرمانی سباستین کو در ۱۵۰۰ متر اشاره کرد، مردی که بعدا رئیس کنفدراسیون جهانی دو و میدانی شد.

اما ستاره بی چون و چرای مسابقات کارل لوئیس بود که در دوی ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، چهار در صد متر امدادی و پرش طول مدال طلا گرفت.

آمریکا آن موقع فاتح بلامنازع جدول مدال‌ها شد و برخلاف این روزگار از سوی چین تهدید نمی‌شد.

یکی از لحظات تاریخی مسابقات، برگزاری اولین دوره ماراتن زنان در المپیک بود.

در آن سال مسابقات پارالمپیک به میزبانی مشترک استوک مندویل انگلیس و نیویورک برگزار شد؛ این آخرین دوره‌ای بود که مسابقات المپیک و پارالمپیک میزبان مشترک نداشت.

المپیک ۱۹۳۲ لس‌آنجلس در سایه رکورد بزرگ انجام شد و این شهر برخلاف امروز درست و حسابی نتوانست برای میزبانی آماده شود. ضمن این که رقابت‌های پارالمپیک، آن گونه که امروز شاهدش هستیم، نیز وجود نداشت.

این مسابقات به طور محسوسی نسبت به دوره‌های پیشین کوچک‌تر بود و ورزشکاران کمتری در آن حاضر شدند. اما آمار مربوط به تماشاگران حیرت‌انگیز بود و تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰۰ هزار نفر مراسم افتتاحیه را از نزدیک دیدند.

آن سال همچنین برای اولین بار از سکوی اهدای مدال‌ها، که حالا تصویری آشنا در رقابت‌های المپیک است، استفاده شد.