روزنامههای کابل: شنبه، اول سرطان
مسایل مرتبط با گشایش دفتر گروه طالبان به عنوان "دفتر سیاسی امارت اسلامی افغانستان" در قطر، همچنان در صدر مطالب خبری و تحلیلی روزنامههای چاپ امروز کابل است.
چراغ گشایش این دفتر را "ازدواج سیاسی طالبان و آمریکا" خوانده و نوشته در حالی که آمریکا در گذشته بر پذیرش قانون اساسی افغانستان، قطع ارتباط با گروه القاعده و احترام به حقوق زنان و اقلیتها از سوی گروه طالبان تاکید میکرد، حالا بدون توجه به این پیش شرطها با این گروه در قطر گفتگو میکند.
نویسنده روزنامه این پیش شرطها را "آرزوهای دست نیافتنی" دانسته و نوشته که طالبان حاضر نیستند با قطع رابطه با گروه القاعده، از قدرت نظامیاش در مناطق تحت کنترل خود دست بردارد. به نظر سرمقالهنویس چراغ، ادامه این وضعیت منجر به ادامه خشونت علیه زنان و اقلیتها در افغانستان است.
روزنامه ویسا در مطلب نخست خود با عنوان "نحوه گشایش دفتر قطر نتیجه کار مخفی جان کری و ژنرال کیانی بود"، نوشته که چگونگی گشایش این دفتر بین وزیر خارجه آمریکا و رئیس ستاد ارتش پاکستان توافق شده بود. نویسنده مدعی است که گروه طالبان اعلامیه خود درباره گشایش این دفتر را در چهارچوب این موافقت منتشر کرد.
این گروه در اعلامیهای نوشت که "امارت اسلامی" برای پایان "اشغال و تشکیل نظام مستقل اسلامی، جهاد و تلاش میکند" و برای رسیدن به این هدف همیشه از راههای مشروع استفاده کرده است". این اعلامیه افزوده که دفتر قطر برای روشن کردن سیاستهای امارت اسلامی و تفاهم با کشورهای جهان گشوده است.
ویسا معتقد است که ارتباط آمریکا با گروه طالبان حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان را "منزوی" کرد. به تعبیر نویسنده، در حالی آقای کرزی تلاش میکرد نشان دهد که در مورد گفتگو با طالبان کابل نسبت به اسلام بیشتر اهمیت دارد، آمریکا به صورت روز افزونی از کابل رو میگرداند.
روزنامه دولتی انیس گزارش نشست روز چهارشنبه حامد کرزی با رهبران جهادی و مسئولان شورای عالی صلح درباره گشایش دفتر طالبان در قطر را در صفحه نخست خود چاپ کرده و از قول آقای کرزی نوشته "تا زمانی که روند صلح کاملاً افغانی نباشد، شورای عالی صلح در مذاکرات قطر اشتراک نمیکند".
به نوشته انیس، در این نشست تاکید شد که در پشت گشایش دفتر طالبان درقطر، "قدرتهای بیرونی" قرار دارند و چگونگی گشایش این دفتر در مغایرت کامل با تضمینهایی بوده که قبلاً از سوی آمریکا به افغانستان داده شده بود. گزارش افزوده که ارسال "پیام ادامه جنگ و خونریزی" همزمان با گشایش این دفتر، مغایر روحیه صلحطلبانه است.
آرمان ملی در سرمقاله خود گشایش دفتر طالبان در قطر را "توطئهای بزرگ علیه مردم افغانستان" دانسته و نوشته که اگر این دفتر "نمایندگی امارت اسلامی" تلقی شود، این امارت موازی با "جمهوری اسلامی افغانستان" قرار داده شود، این امر مایه نگرانی شدید مردم افغانستان خواهد بود و علیه آن باید با قوت تمام مقاومت کرد.
به تعبیر آرمان ملی، طالبان با بمبگذاریهای انتحاری جان غیرنظامیان را میگیرند و مردم افغانستان افراد این گروه را "سربازان ارتش پاکستان" میدانند که برنامهای به جز عملیاتی کردن برنامههای سازمان اطلاعات ارتش پاکستان ندارند. به باور نویسنده، مردم افغانستان طالبان را فرزندان خود نمیدانند.
سرمقالهنویس آرمان ملی از آمریکا خواسته که باید مشخص کند که از طالبان در دفتر قطر چه میخواهد و پاسخ دهد که آیا گشایش یک گروه "تروریستی" با معیارهای بینالمللی سازگار است یا نه. نویسنده افزوده که اگر گروهی به عنوان امارت اسلامی بر مردم افغانستان "تحمیل" شود، این مردم مقاومت خواهند کرد.
اما روزنامه وحدت در سرمقاله خود گشایش دفتر قطر را نتیجه ۱۲ سال دیپلماسی دانسته که که حکومت افغانستان در "متن آن نقش اساسی" داشته است. به تعبیر نویسنده، این دفتر دسته گلی است که حامد کرزی آن را به آب داده است. نویسنده این روزنامه معتقد است که گشایش این دفتر بیانگر ناتوانی و دیپلماسی منفعل حکومت افغانستان است.
نویسنده وحدت معتقد است که "شتابزدگی" آمریکا و افغانستان میتواند در پی گشایش این دفتر، وضعیت را به سود طالبان و پاکستان به عنوان حامی این گروه تغییر دهد. روزنامه هشدار داده که در صورت "غفلت" حکومت افغانستان، وضعیت کنونی تبدیل به فرصتی گرانبها برای "سلطه سیاسی و امنیتی پاکستان بر افغانستان شود".
وحدت افزوده که آمریکا دیگر حوصله چانهزنی با حکومت و سیاستهای متناقض جامعه افغانی را ندارد، به همین دلیل ترجیح میدهد با پاکستان تعامل کند – کشوری که به تعبیر نویسنده، "رگ خواب" افغانها را به خوبی میشناسد. به نظر این روزنامه، این امر برای آمریکا به این معنی است که هم لعل به دست آید و هم دل یار نرنجد.
ولی روزنامه ماندگار گشایش دفتر "امارت اسلامی" را موفقیـتِ حامد کرزی و تیم او دانسته و نوشته که حکومت آقای کرزی با این امر "در اصل موافق است و مخالفت ظاهریِ او نیز با این حرکت، صرفاً به منظور انحرافِ اذهان عامه و گول زدن مردم افغانستان صورت میگیرد."
این روزنامه درخواست وزارت خارجه افغانستان از پاکستان برای آزادی رهبران طالبان از زندانهای پاکستان را نشانهای این موافقت دانسته افزوده که قرینه دیگر این است که آقای کرزی پس از انتخابات ۱۳۸۸ به این سو در پی آوردن گروه طالبان در صحنه سیاسی بوده است.
نتیجهگیری ماندگار از این مقدمهچینی این است این "تلاشها برای برهم زدن انتخابات و ایجاد یک حکومت تکقومی، در پی یک معامله صورت میگیرند. زیرا آقای کرزی میداند که بر بنیاد قانون اساسی نمیتواند در انتخابات پیش رو نامزد باشد" و میخواهد اوضاع را به گونهیی سامان دهد تا بتواند با برگزاری لویهجرگه، زمینه ماندن خود در قدرت را فراهم کند.
