 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ښار غږ: د سړکونو جوړول | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دکابل په ګډون د افغانستان په ډېري ښارونوکې، فرعي سړکونه او کوڅې خامې دي چې، له دې امله ګڼ شمېر ښاري اوسېدونکي له ستونزو سره مخ دي. د تالقانو د ښار يو اوسېدونکی منيب احمد واېي:”موږ د خپل خام سړک له امله په ژمي کې دخټو او چيکړو ستونزې ګالو او په دوبي کې د دوړو او ګردونو له امله ساه نه شو اخيستلای“ . خو په ځينو ښارونو کې خلک توانېدلي چې، له خپل توان سره سم دغه ستونزې اوارې کړي، د کندز ښار يو اوسيدونکی، حاجي نظرګل وايي: ”دوی د خپلې سيمې پر سړک جغل اچولی دی او په راتلونکې کې نيت لري چې، سيمنټ يې کړي“. د ښارونو پر خامو سړکونو د جغل اچول او يا سيمنټ کول د ښاري اوسيدونکو په توان پوري اړه لرې. د کابل ښار د قلعه موسی يو اوسېدونکې وايې: ”زموږ کوڅه دومره خرابه وه چې، هيڅ موټر به له موږ سره کوڅې ته نه راته،
کله چې به غم او ښادي وه نو د خټو او چيکړو له لاسه به اول خو مېلمانه نه راتلل او که رابه غلل هم، نو ډېر به په تکليف شول. ځکه چې، که د چا به موزې په پښو نه وې نو په کوڅه کې به د خټو او چيکړو له لاسه نه شوای راتلای. هماغه و چې د کوڅې وکيل ټول ګاونډيان راوغوښتل او ورته ويې ويل چې، راشئ خپله کوڅه پخه کړو! ټولو ګاونډيانو په يوه خوله دا خبره ومنله او ويې ويل چې، پيسې به سره واچوو او کوڅه به سيمنټ کړوچې، له دې ستونزو خلاص شو. زموږ په کوڅه کې پنځه ويشت کورنۍ اوسېږي، هرې کورنۍ پنځه زره افغانۍ سره واچولې او کوڅه موپه سيمنټ کړه. هغه چا چې پيسې نه درلودې له هغوی مو پيسې وا نه خيستې. اوس مو کوڅه پخه ده، ډېر هوسا او ارام يو“. خو د کابل ښار د” کارته اريانا“ اوسېدونکو بيا تر دې لا هم د خپل سړک د اوږده عمر غم خوړلی او خپل سړک يې پخپله قير( ډامبر) کړی دی . د دې سيمې وکيل، ستارالدين صديقي واېي:” موږ د ډېرو ستونزو له امله دې ته اړ شولو چې، ګاونډيان سره راټول کړو او خپل سړک په اساسي ډول پوخ کړو.
نو هماغه و چې، لومړی مو د سړک دواړو خواوو ته لښتي جوړ او بيا مو سيمنټ کړل، وروسته مو د سړک په قير يا ډامبرکولو لاس پورې کړ. دغه سړک چې ( ٢٦٠) متره اوږدوالی او ( ٦) متره سور لري، تقريبا يو مليون افغانۍ لګښت ور باندي راغی. کوم ګاونډي چې پيسې نه درلودې، پر ځای يې بل ګاونډی چې، بډای و، دې ته حاضر شو چې، پيسې ورکړي او دغه ناتوانه ګاونډي په عملي کارکې ونډه واخيسته. اوس له ستونزو خلاص يو او پر سړک هوسا او ارام تګ راتګ کوو“. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
موږ د خپل خام سړک له امله په ژمي کې دخټو او چيکړو ستونزې ګالو او په دوبي کې د دوړو او ګردونو له امله ساه نه شو اخيستلای.
د آبادۍ غږ : د پوليسو ګزمه 