လျော့နည်းပျောက်ကွယ်လာနေတဲ့ အိန္ဒိယက ပါစီလူမျိုးတွေ

အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးမြို့တော် မွန်ဘိုင်းမြို့ရဲ့ တောင်ဘက်စွန်းက လမ်းသွယ်တစ်ခုမှာ ကမ္ဘာ့ရှေးအကျဆုံး ဘာသာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဇိုရိုအက်စထရီယန် ဘာသာဝင်တွေရဲ့ ပြတိုက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။

အဲဒီ ဖရမ်ဂျီ ဒါဒက်ဘိုင် အာလ်ပေဝါလား ပြတိုက်ထဲမှာ ရှေးဟောင်း ပါစီအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ အမွေအနှစ်ကို မှတ်တမ်းတင် ပြသထားပါတယ်။ ပါစီလူမျိုးနွယ် အုပ်စုငယ်ဟာ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှာ အများအားဖြင့် နေထိုင်နေကြပြီး အခုအခါ အလျင်အမြန် လျော့ပါး ပျောက်ကွယ်လာနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

လူဦးရေ ၅၀၀၀၀ ကနေ ၆၀၀၀၀ ကြားလောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ ပါစီလူမျိုးတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် အုပ်ချုပ်သူတွေရဲ့ ဘာသာရေး ဖိနှိပ်ခံရမှုကနေ ထွက်ပြေးလာကြတဲ့ ပါရှန်းလူမျိုးတွေကနေ ဆင်းသက်လာသူတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။

အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ ရိုးရာချည်ထည်တွေ ထုတ်လုပ်မှုတွေမှာ ထဲထဲဝင်၀င် ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ ပါစီ အသိုင်းအဝိုင်းအကြောင်း အတော်များများကို အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ လူများစု ပြည်သူတွေနဲ့ ကမ္ဘာတဝန်းက သိပ်မသိဘဲ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"အသစ် ပြန်ပြုပြင်ထားတဲ့ ဒီပြတိုက်မှာ ခင်းကျင်း ပြသထားတဲ့ ရှားပါး သမိုင်းဝင်ပစ္စည်းတွေကို လာကြည့်ကြရာကနေ ပါစီ အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ လူသူသိပ်မသိတဲ့ သမိုင်းကြောင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ရိုးရာဓလေ့တွေအကြောင်း သိလာနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" လို့ ပြတိုက်မှူး ကာမန် ဖာတာကီယာ က ပြောပါတယ်။

အဲဒီမှာ ပြထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲမှာ ဘေဘီလုံ၊ မက်ဆိုပိုတေးမီးယား၊ ဆူဆာ နဲ့ အီရန် စတဲ့ နေရာတွေက ကျောက်စာထွင်းထားတဲ့ အုတ်ခဲတွေ၊ စဉ့်အိုးတွေ၊ အကြွေစေ့တွေကို တွေ့ရမှာပါ။ အဲဒီပစ္စည်းတွေဟာ လက်ရှိခေတ်မတိုင်မီ နှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀ နဲ့ ၅၀၀၀ ကြားက ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီနေရာတွေဟာ အာခေမီးနီးယန်း မင်းဆက်၊ ပါသီယ မင်းဆက်နဲ့ ဆက်ဆနစ် မင်းဆက်တို့လို ဇိုရိုအက်စထရီယန် အီရန်ဘုရင်တွေ တစ်ချိန်က အုပ်ချုပ်ခဲ့ရာ နေရာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ဟာလာဟင်းလင်း သဲကန္တာရတစ်ခု ရှိခဲ့ရာနေရာလည်းဖြစ်၊ လက်ရှိခေတ်မတိုင်မီ ၇ ရာစုနှစ်က အာရပ်တို့ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုကြောင့် အီရန်နိုင်ငံရဲ့ တခြားနေရာတွေကနေ ထွက်ပြေးလာခဲ့အပြီး ဇိုရိုအက်စထရီယန်နွယ်ဝင် အတော်များများ အခြေချရာ နေရာလည်းဖြစ်တဲ့ အီရန်အလယ်ပိုင်း ယက်ဇ်ဒ်မြို့က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကိုလည်း ပြသထားပါတယ်။

ပြတိုက်မှာ ပြသထားတဲ့ ထင်ရှားတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခုကတော့ အာခေမီးနီးယား အင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ပါရှန်းဘုရင် မဟာဆိုင်းရပ်စ် ခေါ် ကုရုမင်းကြီးရဲ့ အက္ခရာထွင်း ရွှံ့စေးတုံး ပုံတူ တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ကုရုမင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်း လို့ အများသိကြတဲ့ အဲဒီ အက္ခရာထွင်း ရွှံ့စေးတုံး ဟာ ရှေးဟောင်းခေတ်ရဲ့ အရေးပါဆုံး တွေ့ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ ဖာတာကီယာ ကပြောပါတယ်။ ဘေဘီလုံမှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ တိုင်းသူပြည်သားတွေအတွက် ကုရုမင်းကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုမိန့် ပြန်တမ်းကို အဲဒီရွှံ့စေးတုံးမှာ ရေးထွင်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမဆုံး လူ့အခွင့်အရေး ပဋိညာဉ်စာတမ်းအဖြစ် အများက ယူဆထားတဲ့ ကုရုမင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်းကို ကုလသမဂ္ဂမှာလည်း ပုံတူ ပြသထားပါတယ်။

အဲဒီနောက် ဖိနှိပ်အရေးယူမှုတွေကြောင့် ၈ ရာစုကနေ ၁၀ ရာစုအကြားမှာ တစ်ခါ၊ ၁၉ ရာစုမှာတစ်ခါ နေရပ်နိုင်ငံကနေ အိန္ဒိယနိုင်ငံဆီ ထွက်ပြေးလာကြတဲ့ ထောင်သောင်းချီတဲ့ အီရန်လူမျိုး ဇိုရိုအက်စထရိယန် နွယ်ဝင်တွေရဲ့ ရွှေ့ပြောင်း အခြေချရာ လမ်းကြောင်း မြေပုံတွေကိုလည်း အဲဒီပြတိုက်မှာ ပြသထားပါတယ်။

ပြတိုက်မှာ ခင်းကျင်းပြသထားတဲ့အထဲမှာ ပရိဘောဂပစ္စည်းတွေ၊ စာမူတွေ၊ ပန်းချီကားတွေနဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ ပါစီလူမျိုးတွေရဲ့ ပုံတူ ပန်းချီကားတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဂျက်ဂွာ၊ လန်းရိုဗာကားတွေနဲ့ တက်တလီ လက်ဖက်ခြောက် လို နာမည်ကြီးဘရန်းတံဆိပ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တာတာ ကုမ္ပဏီအုပ်စုကြီးကို တည်ထောင်သူ ဂျမ်ဆက်ဂျီ နပ်ဆာဝမ်ဂျီ တာတာ ရဲ့ ပုံတူ ပန်းချီကားကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။

တခြားထူးခြားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကတော့ ၁၉ ရာစု အစပိုင်းက လက်ဖက်ခြောက်၊ ပိုး၊ ချည်နဲ့ အထူးသဖြင့် ဘိန်းစိမ်းတွေကို တရုတ်နဲ့ ကုန်သွယ်ခဲ့ရာကနေ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာကြသူ ပါစီလူမျိုးတွေရဲ့ ရှေးဟောင်း ဥစ္စာပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီပြခန်းတွေထဲမှာ ကမ္ဘာတဝန်း ကုန်သွယ်မှု ဆက်ဆံရေးတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ တရုတ်၊ ပြင်သစ်နဲ့ တခြားနိုင်ငံဒေသတွေက ဒီဇိုင်းတွေကို ပုံစံယူ ချုပ်လုပ်ထားတဲ့ ပါစီ ရိုးရာ ဆာရီတွေကိုလည်း ပြသထားပါတယ်။

ပြတိုက်ထဲမှာ လူတွေကို အဆွဲဆောင်ဆုံး ပြခန်းနှစ်ခုကတော့ Tower of Silence ပုံတူ ပြခန်းနဲ့ ပါစီ မီးဗိမာန် ပုံတူ ပြခန်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒက်ခ်မာ လို့ခေါ်တဲ့ The Tower of Silence ပြခန်းဟာ ပါစီလူမျိုးတွေက သေဆုံးသွားသူတွေကို မြေမြှုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် မီးသင်္ဂြိုဟ်တာတွေ မလုပ်ဘဲ သဘာဝအတိုင်း ဆွေးမြေ့သွားအောင် ထားတဲ့ နေရာ ကို ပုံတူ ပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒီပုံတူ ပြခန်းဟာ ရုပ်အလောင်းတွေ ဘာဖြစ်သွားသလဲ ဆိုတာကို အတိအကျ ပြထားတဲ့ နေရာ ဖြစ်တယ်"လို့ ဖာတာကီယာ က ပြောပါတယ်။ တကယ့် မျှော်စင်ခန်းအစစ်တွေကိုတော့ သီးသန့်လူ အနည်းအပါးကိုပဲ ဝင်ခွင့်ပြုဖို့ ကန့်သတ်ထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

တကယ့်ပကတိ အရွယ်အစားအတိုင်း ပုံတူ လုပ်ထားတဲ့ မီးဗိမာန်ဟာလည်း အတော်လေးကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပြီး ပါစီလူမျိုးတွေ အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာတစ်ခုကို ပါစီလူမျိုးမဟုတ်သူတွေ ရှားရှားပါးပါး ဝင်ကြည့်ခွင့် ရနိုင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ထင်ရှားတဲ့ မွန်ဘိုင်းဗိမာန်တစ်ခုပေါ်မှာ ပုံစံတူ လုပ်ထားတဲ့ အဲဒီ မီးဗိမာန်ကို အီရန်နိုင်ငံက ရှေးဟောင်း ပါရှန်း ဗိသုကာကို အတုခိုးထားတဲ့ အထွတ်အမြတ် ပုံစံတွေ ထည့်သွင်း ဆောက်လုပ်ထားပါတယ်။

၁၉၅၂ ခုနှစ်က ဘုံဘေမြို့မှာ ပထမမူလဆောက်လုပ်ခဲ့တဲ့ အာလ်ပိုင်ဝါလား ပြတိုက်ဟာ မွန်ဘိုင်းမြို့ရဲ့ ရှေးကျတဲ့ အဆောက်အအုံတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

မကြာသေးခင်က ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီပြတိုက်မှာ ပါစီလူမျိုးတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မှန်ဘီရိုထဲမှာ ထည့်ပြီး စာတမ်းတွေ ထင်ထင်ရှားရှားနဲ့ ခေတ်မီစွာ ပြသထားပါတယ်။ လာကြည့်သူ အယောက်တိုင်းကိုလည်း လမ်းပြတစ်ယောက်က အတူလိုက် ရှင်းပြလေ့ ရှိပါတယ်။

"ပြတိုက်လေးက သေးပေမဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်" လို့ ဖာတာကီယာ ကပြောပါတယ်။

"ဒါ့အပြင် မွန်ဘိုင်း ဒါမှမဟုတ် အိန္ဒိယမှာ နေတဲ့ ဒေသခံတွေအတွက်တင်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာတလွှားက လူတွေအတွက်ပါ ပါစီအသိုင်းအဝိုင်းအကြောင်း နောက်ထပ် ပိုလေ့လာနိုင်ဖို့ နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။"