တောင်းစားရတဲ့မြောက်ကိုရီးယားလူငယ် ကေပေါ့ အဆိုရှင်ဘယ်လိုဖြစ်လာလဲ

ယူ့ ဟယွတ်ခ်ဟာ တရုတ်နဲ့ ရုရှားနယ်စပ် မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံထဲက အဆင်းရဲဆုံးပြည်နယ်လေးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နော့ဟန်းဂျောင်းရဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ တောင်းရမ်းခဲ့ရတဲ့အချိန် အသက် ၉ နှစ်သာရှိပါသေးတယ်။

တောင်းရမ်စားသောက်တာအပြင် သူက စစ်သားတွေ ခိုင်းတာလုပ်ပေးရတဲ့ လက်တိုလက်တောင်း၊ တောထဲမှာပေါက်နေတဲ့မှိုတွေကို လိုက်ဆွတ်ပြီး ရောင်းရပါတယ်။

တစ်ခါတစ်လေမှာ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ ခိုးစားခဲ့ရတောင် ရှိပါတယ်။ တစ်ခါမှာ မြေအောက်ဘူတာရုံတစ်ခုမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့လို့ထင်ရတဲ့ နေ့လယ်စာထမင်းဘူးတစ်ခုကို သူ အလစ်သုတ်ခဲ့ ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထမင်းဘူးထဲပါတာက သိုးနေတဲ့ထမင်း တစ်ဇွန်းသာသာပါ။

ဒါဟာ မြောက်ကိုရီးယားအများစု နေ့စဥ်ကြုံနေရတဲ့ ဘဝအစိတ်အပိုင်းထဲက အနည်းအကျဥ်းပဲ ရှိသေးတယ်လို့ သူကပြောပါတယ်။ ဒီအခြေအနေတွေကြောင့်ပဲ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အသက်ဆက်ရှင်သန်ဖို့ပဲ ရုန်းကန်ခဲ့ရတာနဲ့ ဘဝအိပ်မက်တွေနောက်လိုက်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဟယွတ်ခ်က ပြောပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ အိပ်မက်ဆက်မက်ခဲ့ပါတယ်။ အသက် ၂၅ နှစ်ထဲရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ ဟယွတ်ခ်ဟာ ကိုရီးယားအမျိုးသားအဆိုရှင်အဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေနဲ့ အမေရိကန်မှာ ပွဲဦးထွက် ဖျော်ဖြေတော့မှာဖြစ်ပါတယ်။

အင်္ဂလိပ်လို စက်ြဝဠာလို့ အဓိပ္ပါယ်ရတဲ့ Universe စကားလုံးကနေ ယူထားတဲ့ ဝမ်းဗာ့စ်1Verse ဆိုတဲ့ အမျိုးသားအဆိုရှင်အဖွဲ့မှာ သူ ပါဝင်ပါတယ်။

သူတို့အဖွဲ့ အမျိုးသား ၅ ဦးပါဝင်ပြီး ဟယွတ်ခ်၊ သူ့လို့ပဲ မြောက်ကိုရီးယားကနေလာတဲ့ ဆော့ခ်၊ ဂျပန်က အိုင်းထို၊ အာရှ-အမေရိကန်နွယ်ဖွား ကန်နီနဲ့ နေသန် တို့နဲ့ ဖွဲ့ထားတာပါ။

သူတို့ဟာ မြောက်ကိုရီးယားက ဘက်ပြောင်းလာသူတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ပထမဆုံးကေပေါ့အဖွဲ့အဖြစ် ပွဲဦးထွက်ပြီး သမိုင်းဝင်ဖို့အထိ ရည်မှန်းထားကြပါတယ်။

ရင်တွင်းဖြစ် အစအနတွေကနေ ပေါ်လာတဲ့ ရပ်စ် စာသားတွေ

ဟယွတ်ခ်ကို ကျုံးဆောင်းခရိုင်ထဲက ပင်လယ်ကမ်းစပ်နဲ့နီးတဲ့ မြောက်ကိုရီးယား ရွာလေးတစ်ရွာမှာ မွေးဖွားပါတယ်။ သူ ၄ နှစ်သားအရွယ်မှာ မိဘတွေ ကွာရှင်းပြတ်စဲတဲ့နောက် ဖခင်ဖြစ်သူနဲ့ အဖွားဖြစ်သူတို့လက်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူ့အမေက မြောက်ကိုရီးယားကနေ တောင်ကိုရီးယားကိုထွက်ပြေးခဲ့ပြီး တောင်ဘက်မှာအခြေချဖို့လုပ်တဲ့အချိန် ဟယွတ်ခ်ကိုလည်း ခေါ်ဖို့ ကြိုးပမ်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပိုခင်တွယ်တဲ့ ဟရော့ခ်ဟာ အဖေကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ရမှာစိုးပြီး မိခင်ဖြစ်သူနောက်လိုက်ဖို့ကို ငြင်းဆန်ခဲ့ပါတယ်။

ဟရော့ခ်ကတော့ သူ့မိသားစုဟာ အစပိုင်းမှာ ''အင်မတန် ဆင်းရဲကြတာမျိုး'' မဟုတ်ပေမဲ့ မိဘနှစ်ပါး လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီးတဲ့နောက်မှာ အခြေအနေတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ဆိုးရွားလာခဲ့တာလို့ ဆိုပါတယ်။

သူ့အဖေကလည်း အလုပ်ဆက်မလုပ်ချင်၊ အဖွားကလည်း အသက်အရွယ်တအားကြီးနေတော့ ဟရော့ခ်က သူ့ဝမ်းရေးအတွက် သူကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့အဖေက သူ့အမေဆီလိုက်သွားဖို့ နားချခဲ့ပြီး ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဟယွတ်ခ်အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်မှာတော့ ဟယွတ်ခ်ဟာ မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံကနေ ထွက်ပြေးခဲ့ပါတယ်။

တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံကိုရောက်ဖို့ နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရပြီး လနဲ့ချီကြာခဲ့ပါတယ်။

သူ့လိုပဲ နောက်ထပ်ထွက်ပြေးလာနိုင်တဲ့သူတွေအပေါ် အန္တရာယ်နဲ့အခက်အခဲဖြစ်မှာစိုးရိမ်တာကြောင့် ထွက်ပြေးလာတဲ့လမ်းကြောင်းအတိအကျကိုတော့ သူထုတ်မပြောခဲ့ပါဘူး။

တောင်ကိုရီးယားရောက်တဲ့အချိန် မိခင်ဖြစ်သူက ဘော်ဒါကျောင်းထားမပေးခင်တစ်နှစ်မှာတော့ အမေဖြစ်သူနဲ့ ဟယွတ်ခ်တို့ အတူတူနေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မြောက်ကိုရီးယားကနေ မပြေးလာခင် မူလတန်းလည်း မပြီးခဲ့တဲ့ ဟယွတ်ခ်က ‌ဘော်ဒါကျောင်းမတက်ခင် တောင်ကိုရီးယားရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်တဲ့ ပညာရေးစနစ်ထဲမှာ ကြိုးစားရုန်းကန်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စာရေးတာတစ်ခုကပဲ သူ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့တယ်လို့ ဟရော့ခ်က ဆိုပါတယ်။

သူဟာ မြောက်ကိုရီးယားမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အတိတ်အကြောင်းကိုပြန်တွေးပြီး ကဗျာတိုလေးတွေ စရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ "ကျွန်တော်ကြုံခဲ့ရတာတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချမပြနိုင်သေးပေမယ့် မှတ်တမ်းတစ်ခုအနေနဲ့တော့ ကျွန်တော်သိမ်းထားချင်ခဲ့တာပါ" ဟယွတ်ခ်က ဖွင့်ပြောပါတယ်။

ပထမတော့ ဟယွတ်ခ်က သူ့ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို တခြားသူတွေက နားလည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည့်ခဲ့ကြပေမယ့် သူ့ကျောင်းက ဂီတကလပ်အဖွဲ့မှာရှိတဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ ဆရာတွေက အားပေးကြတဲ့နောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ ရက်ပ်မှာ ဝါသနာထုံတာကို သိခဲ့ရပါတယ်။

ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ဂီတဟာ ဇိမ်ခံရုံသက်သက်မဟုတ်တော့ဘဲ ကေပေါ့ဆိုတာကိုလည်း သူမကြားဖူးသလောက်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အခုချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အထီးကျန်ဆန်တဲ့အတွေးတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူကို လွမ်းဆွတ်နေပုံကို ဂီတအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။

"အထီးကျန်နေသူတွေထဲက အထီးအကျန်ဆုံး"- ပုံမှန်လူသားတစ်ယောက် (Ordinary Person) လို့ နာမည်ပေးထားတဲ့ သီချင်းထဲက စာသားတစ်ကြောင်းဖြစ်ပြီး ဒီသီချင်းဟာ အကြိုပွဲဦးထွက်မယ့်အစီအစဉ်မှာ သူတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဝင်ပြီး ကိုယ်တိုင်ရေးစပ်ထားတဲ့ ရက်ပ်သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။

ဟရော့ခ်ဟာ အသက် ၂၀ အရွယ်မှ အထက်တန်း‌ကျောင်းပြီးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူ့ခြေ‌ထောက်ပေါ်သူရပ်ဖို့ စားသောက်ဆိုင်နဲ့ စက်ရုံတွေမှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ၂၀၁၈ ခုနှစ်မှာတော့ ဟရော့ခ်က ပညာရေးဆိုင်ရာ တီဗီအစီအစဉ်တစ်ခုမှာပါဝင်ခဲ့ရာကနေ သူ့အတွက် ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဘဝနောက်ခံနဲ့ ရက်ပ်ဂီတအတွက် ပေါ်လွင်တဲ့အရည်အချင်းတွေက ကေပေါ့လောကရဲ့ နောက်ကွယ်က အေဂျင်စီတစ်ခုတဖြစ်လဲ အက်စ်အမ်ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ (SM Entertainment) က သီချင်းထုတ်လုပ်သူ မီရှဲလ်ချိုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ မီရှဲဟာ ဟယွတ်ခ်ကို သူ့ရဲ့ အေဂျင်စီ 'Singing Beetle'မှာ နေရာတစ်ခုပေးခဲ့ပါတယ်။

"သူက ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားနေတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ တစ်နှစ်လောက်အထိ သူ့အပေါ်မှာ ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ဘူး" လို့ ဟရော့ခ်က ပြောပြီး မြောက်ကိုရီးယားက ထွက်ပြေးလာတဲ့သူတွေဟာ တောင်ဘက်မှာ အသုံးချလိမ်လည်ဖို့အတွက် ပစ်မှတ်ထားခံရလေ့ရှိတာကြောင့်လို့ ဟယွတ်ခ်က ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မီရှဲဘက်က "အချိန်နဲ့ ငွေတွေ အများကြီးပုံအောပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု" တွေကိုမြင်ရ‌တော့ သူ့အပေါ်မှာ စိတ်ရင်းစေတနာနဲ့လုပ်ပေးတယ်ဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်းနားလည်လာတယ်လို့ ဟယွတ်ခ်က ဖွင့်‌ပြောခဲ့ပါတယ်။

'မြောက်ကိုရီးယားသားတွေက ကြောက်ဖို့ကောင်းမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တာ'

အသက် ၂၄ နှစ်အရွယ် ဂင်မ် ဆော့ခ်ဟာ တောင်ကိုရီးယားကို ၂၀၁၉ ခုနှစ်မှာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံက ဟယွတ်ခ်ရဲ့ အနေအထားနဲ့ တော်တော်လေးကွာခြားနေပါတယ်။

အရမ်းချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့မိသားစုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ဆော့ခ်ဟာ တရုတ်နိုင်ငံနယ်စပ်အနီးမှာ နေထိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး မှောင်ခိုသွင်းထားတဲ့ USB နဲ့ SD ကတ်တွေကတဆင့် ကေပေါ့နဲ့ ကေ ဒရာမာဇာတ်လမ်းတွဲတွေနဲ့ မျက်ခြည်မပြတ်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။

လုံခြုံရေး အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် မြောက်ကိုရီးယားက သူ့ရဲ့ဘဝအခြေအနေနဲ့ တောင်ကိုရီးယားကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာတွေကိုတော့ ကျွန်မတို့ အများကြီး မပြောတော့ပါဘူး။

ဟယွတ်ခ်နဲ့ ဆော့ခ်နှစ်ယောက်စလုံးကို မီရှဲလ်က "ဆေးစက်ကျရာ အရုပ်ထင်သူတွေ'' လို့ တင်စားခဲ့ပြီး သူတို့လို သင်တန်းသားတွေကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။

ငယ်ငယ်ကတည်းက ဂီတနဲ့ အကမှာ နစ်မြုပ်ခဲ့တဲ့ အိုင်းထို၊ ကန်နီတို့နဲ့ မတူဘဲ ဟယွတ်ခ် နဲ့ ဆော့ခ်တို့ဟာ ပွဲဦးမထွက်ခင် အစကတည်းက ကောင်းခြင်းနဲ့ ပြီးပြည့်စုံပြီသားလို့ မီရှဲလ်က ချီးကျူးခဲ့ပါတယ်။

"သူတို့မှာ ပေါ့ယဥ်ကျေးမှုနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဘာဆိုဘာမှ မသိခဲ့ကြတဲ့အရိုင်းလေးတွေ'' လို့ မီရှဲလ်က ပြောပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်စွမ်း" က အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်လို့ မီရှဲလ်က ထုတ်ပြောပါတယ်။ သူတို့ အကကို နာရီနဲ့ချီ ပြင်းပြင်းထန်ထန်လေ့ကျင့်ခဲ့တုန်းကဆို "လွန်လွန်ကဲကဲ" ဖြစ်မှာကိုတောင် မီရှဲလ်အနေနဲ့ စိုးရိမ်ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဂီတနဲ့ အကသင်ခန်းစာတွေအပြင် သူတို့ရဲ့အမူအကျင့်၊ ကျင့်ဝတ်တွေအပြင် မီဒီယာတွေနဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့အခါမှာလည်း နေတတ်ထိုင်တတ်၊ ပြောတတ်ဆိုတတ်အောင် မီရှဲလ်က လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။

"သူတို့ကို မေးလာတဲ့မေးခွန်းတွေ ဖြေဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို ပရိသတ်သိအောင်ပြောဖို့ဆိုတာ ကျင့်သားမရသေးဘူးလေ" လို့ မီရှဲလ်က ဖြေပါတယ်။

"ပထမတော့ သင်တန်းဆရာက ဘာကြောင့် ဒီလိုထင်လဲ၊ ဘယ်လိုမြင်လဲ ဆိုတာမျိုးမေးလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသောအဖြေက 'ဆရာ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြောလိုက်တုန်းကလိုမျိုးပဲလေ'" ဆိုပြီးတော့ပဲ တုံ့ပြန်တတ်ကြတာလို့ မီရှဲလ်က ပြောပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ၃ နှစ်ကျော်ကြာပြီးတဲ့နောက် ဟယွတ်ခ်ဆီမှာ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်မှုတွေရှိလာခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

"အခုတော့ ဟယွတ်ခ်က မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးနေပြီ။ နမူနာပြောပြရရင် ကျွန်မ သူ့ကိုတစ်ခုခုခိုင်းရင် သူက 'ဘာလို့လဲ'၊ 'ဘာကြောင့် လိုအပ်တာလဲ' ဆိုပြီး ပြန်ဖြေလိမ့်မယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့ ကိုယ်သင်ပေးခဲ့တာတွေကိုတောင် နောင်တရမိတယ်" လို့ မီရှဲလ်က အရွှန်းဖောက်ပြီးပြောပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ထဲက နောက် လူငယ် ၂ ယောက်ကရော သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဘယ်လိုထင်မြင်ကြပါသလဲ။

"မြောက်ကိုရီးယားက ဂျပန်နဲ့ ရန်လိုတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိလို့ ပထမတော့ ကြောက်တယ်။ မြောက်ကိုရီးယားသားတွေက ကြောက်စရာကောင်းမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တယ်။ လက်တွေ့မှာတော့ ဒါတွေက မှန် မနေပါဘူး" လို့ အဖွဲ့ဝင် ၄ ဦးထဲက အငယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အသက် ၂၀ နှစ်အရွယ် အိုင်းထိုက မှတ်ချက်ပြုပါတယ်။

အမေရိကန်မှာ ဘဝရဲ့အချိန်အတော်တော်များများ ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့ ကန်နီကတော့ ဟယွတ်ခ်တို့နဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမတူညီတဲ့အရာလေးတွေရှိတာကြောင့် တစ်‌ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ပိုပြီး ရင်းနှီးလာဖို့ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်လို့ ‌ပြောပါတယ်။

"ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုအရ မြင်သာတာပြောရရင် သူတို့က ထမင်းဆိုလည်း တူတူစားကြတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ရှော့ခ်ရစေတယ်" လို့ ကန်နီက ဖွင့်ပြောပါတယ်။

"ကျွန်တော်က လူတွေနဲ့ အတူစားရတာမကြိုက်ဘူး၊ နတ်ဖလစ်စ် (Netflix)နဲ့ မျက်နှာ အပ်ထားသလို ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေကြည့်ပြီး စားရတာကိုကြိုက်တယ်။ သူတို့ကတော့ အတူတူပေါင်းလုပ်၊ စုစုစည်းစည်းဖြစ်တာကိုပဲ ပျော်ကြတာ" လို့ ကန်နီက ဆိုပါတယ်။

ပြီးခဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်မှာ တီးဝိုင်းဟာ ၅ ယောက်မြောက်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် အမေရိကန်နဲ့ လာအိုအပြင် ထိုင်းတို့ ရောစပ်နေတဲ့ သွေးနှောတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ နေသန့်ကို အဖွဲ့ထဲ ထပ်ထည့်ခဲ့ပါတယ်။

ဟယွတ်ခ်တို့အဖွဲ့ဟာ ဒီနှစ်ကုန်ပိုင်း အမေရိကန်မှာ ပွဲဦးထွက်ဖို့ ရည်မှန်းထားကြပါတယ်။ မတူညီတဲ့ လူမျိုးတွေနဲ့ စုစည်းထားတဲ့ ဒီအဖွဲ့ကနေ အမေရိကန်ပရိသတ်တွေကို ပိုပြီးဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေကြပါတယ်။

တစ်နေ့ မြောက်ကိုရီးယားမှာရော ဖျော်ဖြေသွားဖို့ရှိလား

ကေပေါ့အဖွဲ့ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဟာ သူတို့ရဲ့ ပွဲဦးထွက်ပွဲတွေကို နှစ်တိုင်းပြုလုပ်ကြပြီး ယေဘုယျအနေနဲ့ နာမည်ရပြီးသား ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတွေအောက်က အဖွဲ့တွေကို ပိုပြီး လူကြိုက်များကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဝမ်းဗာ့စ်(1Verse) ဟာ ပရိသတ်တွေနဲ့ ရင်ခုန်သံ ထပ်တူကျ မလားဆိုတာကတော့ ပြောဖို့ စောလွန်းနေပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟယွတ်ခ်မှာ အိပ်မက်ကြီးကြီးမားမား ရှိနေပါတယ်။ သူ့ရဲ့သီချင်းတွေကို တစ်နေ့မှာ မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံသားတွေ နားဆင်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။

လူ့အခွင့်အရေးတက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေက ကေပေါ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ကေပေါ့ဂီတတွေကို ခံစားနားလည်အောင် သီချင်းတွေထည့်ထားတဲ့ USB ကတ်အပြင် လက်ကမ်းစာစောင်တချို့ကို ပုလင်းထဲထည့်ပြီး မိုးပျံပူဖောင်းနဲ့ မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံဘက် ပို့ကြပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက ဟယွတ်ခ်ရဲ့ အိပ်မက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေမဲ့ အထောက်အကူတော့ဖြစ်ပါတယ်။

ဟယွတ်ခ်ဟာ မြောက်ကိုရီးယားကို ဝေဖန်တဲ့သူမဖြစ်အောင် အင်တာဗျူးတွေမှာ သူ့ရဲ့မွေးရပ်မြေကို "အထက်ပိုင်း" လို့သာ ရည်ညွှန်းခဲ့ပြီး မြောက်ကိုရီးယားခေါင်းဆောင် ကင်ဂျုံအွန်းကို ပြောဆိုတာတွေကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ပါတယ်။

ကင်ဟာ မကြာသေးခင်နှစ်တွေမှာ ကေပေါ့ယဥ်‌ကျေးမှု နိုင်ငံထဲရောက်လာတာကို နှိမ်နင်းဖို့ အရှိန်မြှင့်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်ကစပြီး ကေပေါ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး နားထောင်တာ၊ ဖြန့်ဖြူးတာတွေအတွက် သေဒဏ်အပြစ်ပေးနိုင်တဲ့ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် မြောက်ကိုရီးယားမှာ တင်းကျပ်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။

၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဘီဘီစီကိုရီးယားသတင်းဌာနကနေ ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ရရှိခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုတစ်ခုထဲမှာတော့ ကေဒရမ်မာ ဇာတ်လမ်းတွဲ ကြည့်တာ၊ ဖြန့်ဝေတာအတွက် ဆယ်ကျော်သက် ယောက်ျားလေး ၂ ဦးကို လူသိရှင်ကြား အလုပ်ကြမ်းနဲ့ ထောင်ဒဏ် ၁၂ နှစ်ချမှတ်ခဲ့တာကို ရိုက်ကူးထားတာတွေ့ရပါတယ်။

1Verse ရဲ့ ဂီတတွေ အမိုက်စားဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မြောက်ကိုရီးယားမှာ လှုံ့ဆော်မှုတွေတောင် ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်လို့ ပညာရှင်တစ်ဦးက မှတ်ချက်ပြုထားပါတယ်။

"မြောက်ကိုရီးယားကနေ ဘက်ပြောင်းလာသူတစ်ဦးက ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တည်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလက်ခံပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ နိုင်ငံအတွက် တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မြောက်ကိုရီးယားမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်" လို့ ဒုန်ဂွတ်တက္ကသိုလ်က မြောက်ကိုရီးယားလေ့လာရေးဌာနက ဂီတနဲ့မီဒီယာဆိုင်ရာ အထူးပြုပညာရှင် ဟာဆန်းဟီးက ပြောထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဓိက စေ့ဆော်မှုကတော့ ထွက်ပြေးလာတဲ့သူတွေ ‌အောင်မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ပါပဲလို့ ဟယွတ်ခ်က ထည့်ပြောပါတယ်။

"ထွက်ပြေးလာတဲ့လူအများစုက သူတို့ကိုယ်သူတို့နဲ့ ကေပေါ့နဲ့ အိုင်ဒေါ (Idol) တွေကြားမှာ ထိုးဖောက်မရတဲ့ ကွာဟချက်တွေလို့ မြင်တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် ရှားရှားပါးပါးရွေးချယ်ခွင့်ရှိတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းတစ်ခုပဲ" လို့ ဟယွတ်ခ်က ရှင်းပြပါတယ်။

"ကျွန်တော်အောင်မြင်ရင် ကျွန်တော့်လိုပဲ ထွက်ပြေးလာမယ့်သူတွေအတွက် ပိုကြီးတဲ့အိပ်မက်တွေ မက်ကြဖို့ အားပေးမှုမျိုးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အခု အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေပါတယ်"