Creu a llwyfannu perfformiad dyfeisiedigStrwythur

Ar ôl i chi benderfynu cynnwys eich gwaith bydd angen i chi ystyried ei strwythur. Bydd trefn y golygfeydd yn cael effaith fawr ar y daith y byddwch chi’n mynd â’r gynulleidfa arni.

Strwythur llinellol

Gallech ddewis dechrau ar ddechrau’r stori ac adeiladu’r tyndra i gyrraedd uchafbwynt ar ddiwedd y darn. Pan fydd eich gwaith yn rhedeg yn gronolegol fel hyn mae’n cael ei alw’n strwythur llinellol. Os ydy eich gwaith wedi ei ysbrydoli gan Stanislavski dylech ddefnyddio strwythur llinellol i sicrhau ei fod yn naturiolaidd.

Strwythur anllinellol

Os ydych wedi penderfynu dechrau drwy gyflwyno canlyniad y stori ar y dechrau ac yna symud yn ôl mewn amser i’r man cychwyn, mae hyn yn cael ei alw’n strwythur anllinellol. Dydy hwn ddim yn rhedeg yn gronolegol ond yn symud o gyfnod i gyfnod mewn amser. Mae hyn yn creu tyndra mewn ffordd wahanol. Mae’n datgelu digwyddiadau a gwybodaeth i’r gynulleidfa yn dameidiog a darparu cliwiau ynglŷn â’r hyn sy’n digwydd i gadw ei diddordeb. Mae’r gwaith fel jig-so i’r gynulleidfa sy’n gwneud synnwyr pan fydd y darnau i gyd yn eu lle. Gall newid y strwythur gael effaith fawr ar siâp ac effaith eich drama.

Os ydy eich darn yn annaturiolaidd, efallai y byddwch am ailadrodd golygfeydd neu funudau drwy’r darn a datgelu eu harwyddocâd i’r gynulleidfa’n araf wrth i’r darn fynd rhagddo.

Naratif a phlot

Efallai y bydd un llinell storïol neu naratif clir yn rhedeg drwy eich gwaith dyfeisiedig. Mae hefyd yn bosib cael dwy linell storïol neu fwy yn y darn. Bydd angen i chi benderfynu sut rydych chi’n gosod y straeon gwahanol hyn gyda’i gilydd wrth strwythuro’r gwaith. Gallech chi redeg un stori ar ôl y llall, yn ddilynol neu benderfynu y byddai’n fwy diddorol torri’r straeon yn rhannau a’u plethu â’i gilydd. Mae hyn yn cael ei alw’n naratif toredig. Y tric ydy gadael pob stori ar bwynt sy’n gadael y gynulleidfa’n ysu am wybod beth sy’n digwydd nesaf.