PinkPantheress przechodzi do historii Brit Awards jako pierwsza kobieta z tytułem Producentki Roku

Gwiazda popu PinkPantheress otrzymała nagrodę Brit Awards dla producentki roku. Galę zaplanowano na ten weekend.

24‑latka jest znana z szeregu hitów, m.in. Illegal, Stateside i Boy's A Liar. Jest też pierwszą kobietą, która otrzymała tytuł producentki roku od momentu ustanowienia nagrody w 1977 r.

„Myślę, że to słodko-gorzkie... to, że jestem pierwszą kobietą, która otrzymała tę nagrodę", powiedziała BBC News.

„Biorąc pod uwagę mój wiek, to trochę szalone. Nie jestem jeszcze wystarczającą legendą, by [otrzymać] taką nagrodę - ale oczywiście z radością ją przyjmę!''

Wśród poprzednich laureatów tytułu są m.in. George Martin, producent Beatlesów, Trevor Horn, Brian Eno, David Stewart z grupy Eurythmics, Calvin Harris i Chase & Status.

Do tej pory jedyną nominowaną kobietą była Kate Bush, wyróżniona za album The Sensual World z 1989 roku.

„To nie w porządku," stwierdziła PinkPantheress, określając brak nagrodzonych wcześniej kobiet jako „szaleństwo".

Artystka jest też najmłodszą laureatką w historii nagrody. Została wyróżniona zaledwie pięć lat po zamieszczeniu na TikToku swoich pierwszych utworów lo‑fi, w tym Break it Off i Pain. (Lo-fi to styl produkcji, który cechuje celowe wprowadzanie „niedoskonałości".)

Napisała je w środku nocy w pokoju w akademiku, inspirując się brytyjską muzyką elektroniczną: garage i drum and bass. Zainteresowanie, jakie wzbudziły, przyniosło jej w 2022 roku wyróżnienie BBC (BBC Sound of 2022).

Od tego czasu jej utworów słuchano ponad miliard razy. Globalny sukces odniosła dzięki piosence Boy's a Liar, Pt. 2 z 2023 roku. Zeszłoroczna składanka Fancy That - pełna sampli i energii - trafiła na szczyty list i została nominowana do brytyjskiej nagrody Mercury Prize.

Co niezwykłe: jej unikalny styl produkcji, pełen słodkich melodii i ,,połamanych" rytmów w tle, to efekt samodzielnej nauki.

„Kiedy miałam 17 lat, chodziłam do szkoły dla dziewcząt. Moja koleżanka śpiewała i szukała kogoś, kto zająłby się produkcją. Powiedziałam jej: 'Ja to zrobię'", wspomina.

Podstaw nauczyła się z tutoriali na YouTube. Inspirowały ją artystki takie, jak Nia Archives, Tinashe i WondaGurl. Dzięki nim uwierzyła, że ma szanse na muzyczną karierę.

Nie było ją stać na wynajęcie studia nagraniowego - korzystała więc z każdego sprzętu, jaki miała pod ręką.

„Nie miałam mikrofonu, ale miałam grę karaoke na Nintendo Wii, do której był dołączony mikrofon. Pomyślałam: 'Ma wejście USB, może zadziała', i podłączyłam go''.

„Było w tym wiele prób i błędów''.

Nawet teraz wiele wokali nagrywa w domu. By zapobiec trzaskom i szelestom, naciąga na mikrofon skarpetę.

„Wszystko da się zrobić z własnej sypialni. Nie uważam, żeby było w tym coś złego."

Artystka rozmawia z BBC z modnego Ace Hotel w Sydney. Zatrzymała się tam przy okazji występów na australijskim festiwalu Laneway, gdzie gra przez dwa kolejne weekendy.

Przez całą rozmowę popija herbatę, starając się chronić głos, który jest „naprawdę delikatny" – nie z powodu koncertów, ale dlatego, że „za dużo rozmawiała z przyjaciółmi".

Koncerty w Australii to część największej jak dotąd trasy koncertowej PinkPantheress. Artystka wykazuje nową pewność siebie — widoczną w kostiumach, scenicznej energii i choreografii – mimo że początkowo występowała praktycznie anonimowo.

„Nigdy nie ciągnęło mnie do bycia gwiazdą — ale dojrzewając artystycznie, musiałam wejść w tę rolę", tłumaczy.

„Nie dlatego, że czułam presję ze strony fanów – traktują mnie z dużym szacunkiem. Nie chcę być spychana na margines. A to bardzo łatwe, gdy brakuje ci wizualnej tożsamości, której zdecydowanie nie miałam na początku kariery."

Nie jest najsłabszym ogniwem

Choć jest coraz bardziej popularna, fanów zaskoczył występ PinkPantheress w teleturnieju BBC The Weakest Link („Najsłabsze ogniwo") na początku lutego.

Obok piosenkarki pojawili się w nim komicy Alex Brooker i Harriet Kemsley, dyrygent Gareth Malone oraz uczestnik programu Love Island, Luca Bish. PinkPantheress zajęła trzecie miejsce.

„Jestem wielką fanką teleturniejów," tłumaczy.

„Kiedyś oglądałam jeden po drugim wszystkie telewizyjne quizy, jakie tylko przyjdą ci do głowy. Zawsze chciałam wystąpić w teleturnieju i było to naprawdę świetne doświadczenie."

„Poszło mi całkiem nieźle. Byłam trochę w szoku."

Jej występ, opisany przez jednego z widzów jako „kampowy i ikoniczny", natychmiast stał się popularny w internecie. Powstały memy, na których piosenkarka stoi ze skupionym wyrazem twarzy, po czym odpowiada na pytanie z teatralnym zamachem włosami.

„Myślę, że presja [bycia w telewizji] sprawiła, że byłam nieco zdezorientowana," mówi ze śmiechem. „Gdybyście zadali mi te pytania w pokoju takim, jak ten, od razu znałabym odpowiedzi''.

„Mam po prostu bzika na punkcie ciekawostek."

Na razie wraca z Australii na sobotnią ceremonię Brit Awards. Nominowano ją też do tytułu najlepszej artystki i najlepszej wykonawczyni muzyki tanecznej.

Początkowo prosiła współpracowników, by nie informowali jej o nominacjach - nie chciała „robić sobie nadziei".

„Gdy się rozczarowuję, to naprawdę bardzo. Dlatego patrzę, z kim konkuruję, i stwierdzam: 'będę kibicować im zamiast sobie'".

Ma już nagrodę dla najlepszej producentki - i liczy, że zainspiruje do produkowania muzyki kolejne pokolenie kobiet, które "wyglądają jak ona" i pasjonują się alternatywą.

Kiedy początkujący artyści proszą ją o radę, zawsze pyta najpierw, jakie kroki już podjęli.

„Odpowiedź brzmi zazwyczaj: „Żadne, nie mam możliwości." Brakuje dostępu [do] wiedzy i zasobów."

„Jest wiele powodów, dla których w danym momencie tworzenie muzyki może wydawać się niemożliwe, zwłaszcza, jeśli chodzisz do szkoły. Ale ... są dziś aplikacje, które mogą ci pomóc zacząć przygodę z produkcją."

„Sama zaczynałam na darmowej aplikacji GarageBand na iPadzie. Możesz czuć się niepewnie co do swoich pierwszych trzech czy czterech beatów - ale naprawdę uważam, że jeśli masz telefon, możesz zacząć potencjalną karierę w muzyce''.

Ten tekst został napisany i sprawdzony przez dziennikarzy BBC. Przy tłumaczeniu zostały użyte narzędzia AI, jako część projektu pilotażowego.

Edycja: Julita Waleskiewicz