کاخ پنج دیکتاتور به روایت تصویر
چند هفته پیش، اقامتگاه رسمی خانواده نیکلای چائوشسکو در بخارست به روی مردم گشوده شد. به همین بهانه نگاهی داریم به کاخ دیکتاتور رومانی و کاخهای چهار دیکتاتور دیگر.
بیش از ربع قرن پس از سقوط کمونیسم، خانه حکمران پیشین رومانی و همسرش به روی عموم گشوده شده.
نیکلای و النا چائوشسکو از دهه ۱۹۶۰ میلادی در کاخ بهاری در پایتخت رومانی زندگی میکردند، در دورانی که بیشتر مردم این کشور در فقر زندگی میکردند. سال ۱۹۸۹ از حکومت به زیر کشیده شدند و روبروی جوخه اعدام قرار گرفتند.
کاخ بهاری – بهرغم اسمش – بیشتر به یک ویلای بزرگ میماند تا کاخ، هرچند داخلش طوری تزئین شده که عموما پسند دیکتاتورهاست – پرزرقوبرق، پر از عناصر طلاییرنگ، و البته کاغذدیواریهای رنگین.
اقامتگاه پیشین چائوشسکو ۸۰ اتاق دارد، از جمله سالن سینما، استخر، و یک اتاق لباس بسیار بزرگ. زیربنای آن حدود ۱۴۰۰۰ متر مربع است، در پریماوری (بهار)، یکی از محلههای مرفه بخارست.
سال ۱۹۸۹ که مردم رومانی انقلاب کردند، دولت این بنا را گرفت، اما جز معدودی مراسم رسمی استفادهای از آن نشد. سال ۲۰۱۴ بنا را برای فروش گذاشتند، اما خریداری پیدا نشد.
- معمر قذافی، مجموعه بابالعزیزیه، طرابلس، لیبی
تا سال ۲۰۱۱ که شورشیها معمر قذافی را گرفتند و کشتند، بابالعزیزیه مقر اصلی دیکتاتور لیبی بود.
تا سرهنگ قذافی زنده بود، مردم از این مجموعه میترسیدند. بنا و وهمی که پشت دیوارهایش خانه کرده بود، نماد حکومت قذافی بود. تا اینکه ماه اوت ۲۰۱۱ نیروهای شورشی که وارد پایتخت شده بودند، تسخیرش کردند.
یکی از تصویرهای معروف آن روز تصویر شورشیهایی است که پس از ورود به مجموعه سر مجسمه قذافی را میکنند و به آن لگد میزنند. توی مجموعه، پر از تونل بود. پیشتر میگفتند بابالعزیزیه سالن تئاتر و بیمارستان هم دارد.
اکتبر سال گذشته، دیوار بیرونی مجموعه را با بولدوزر خراب کردند، اما به خود مجموعه دست نزدند. بعضیها پیشنهاد کردهاند تمام بنا خراب شده و جای آن پارک ساخته شود.
- فردیناند و ایملدا مارکوس، مقبره سانتو نینو، تاکلوبان، فیلیپین
ساخت این بنای مجلل را اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی آغاز کردند. کار سال ۱۹۸۱ تمام شد، در روزهای پایانی حکومت بیستساله فردیناند مارکوس، دیکتاتور پیشین فیلیپین.
مارکوس این بنا را در زادگاه همسرش ایملدا ساخت و به نام یکی از نمادهای مذهبی فیلیپین نامید. داخل سانتو نینو مثل موزه شخصی مارکوس است: پر از تابلوهای نقاشی، ظروف سرامیک عتیقه از جمله گلدانهای سلسله مینگ در چین، عاجهای کندهکاری شده و صدها شیئ تاریخی دیگر که از نگاه بسیاری گواه بریزوبپاش مارکوسها در دوران حکمرانی است.
زیربنای "مقبره" حدود دو هزار متر مربع است. از جمله امکانات آن یک استخر با ابعاد مسابقات المپیک است، همچنین یک سالن رقص بسیار بزرگ در طبقه دوم، سالن غذاخوری برای مراسم رسمی حکومتی، و ۱۳ اتاق مهمان، که با طرحهای مختلف برگرفته از مناطق مختلف کشور تزئین شدهاند.
فردیناند و ایملدا جز سانتو نینو – که حالا موزه شده – دستکم ۲۸ "آسایشگاه" دیگر هم در جاهای مختلف فیلیپین برای خودشان ساخته بودند.
سال ۱۹۸۶، مردم با حمایت نظامیها حکومت بیستساله دیکتاتور فیلیپین را سرنگون کردند.
- ویکتور یانوکوویچ، کاخ مژیریا، کییف، اوکراین
این بنای مجلل را ویکتور یانوکوویچ، رئیسجمهور پیشین اوکراین، جایی بیرون پایتخت ساخته بود. فوریه ۲۰۱۴ که پارلمان رأی به برکناری او داد، کاخ مژیریا هم به دولت واگذار شد. یانوکوویچ به روسیه گریخت و از آن زمان آنجا زندگی میکند.
ملک معروف به مژیریا بیرون کییف واقع شده. دورتادورش دیوار کشیدهاند. داخل، ساختمانهای مجلل است و باغهای آراسته. یک کانال آب هم وسط آن کشیدهاند با یک کشتی بادبانی به سبک کشتیهای قدیمی رویش.
مژیریا بیشتر به یک پارک میماند: پر از مجسمه، برکههای آب، فواره و ستونهای مرمری است. زمین تنیس، زمین گلف، و حتی یک باغوحش هم دارد.
مخالفان آقای یانوکوویچ میگفتند این همه تجمل گواه "فساد" در بالاترین سطوح حکومت اوکراین است.
- صدام حسین، کاخ ریاستجمهوری، بغداد، عراق
سال ۲۰۰۳، نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده به عراق حمله کردند که صدام حسین را سرنگون کنند. صدام اواخر همان سال گیر افتاد. سال ۲۰۰۶ به اعدام با طناب دار محکوم شد.
دیکتاتور عراق در گوشهوکنار این کشور کاخ داشت. یکی از کاخهایش مرکز فرماندهی زیرزمینی و حتی جانپناه هستهای داشت. همینطور نیروگاه برق، تأسیسات تهویه هوا و تصفیه آب.
یک کاخ دیگرش در بصره که سال ۱۹۹۰ تکمیل شد، نمایی با ۵۶ پنجره بزرگ دارد. خود بنا هم ۱۸ اتاق عظیم، ۱۲ ایوان، ۸ دستشویی بسیار بزرگ، ۵ راهپله و سه پشتبام مجزا. و تازه این همه تنها یکی از ۱۵ ساختمان آن مجموعه عظیم بود.
