فعال اوکراینی 'شکنجه شده' برای معالجه به لتونی میرود

منبع تصویر، Reuters
دیمیتری بولاتوف، یکی از فعالان سیاسی اوکراینی و از چهرههای برجسته در اعتراضات ضددولتی که میگوید توسط افراد ناشناس ربوده و شکنجه شده است، برای معالجه به ریگا، پایتخت لتونی، میرود.
آقای بولاتوف، ۳۵ ساله، یکی از رهبران جنبش اعتراضی 'اتو میدان' است که اعضای آن عمدتا راننده هستند و در جریان اعتراضات از اردوگاه معترضان محافظت میکنند و در مسدود کردن معابر شرکت دارند.
دیمیتری بولاتوف میگوید که روز ٢٢ ژانویه در حین شرکت در تظاهرات، ربوده شده بود. او پس از حدود هشت روز در حومه کیف پیدا شد.
ظاهر شدن وی با چهرهای خونین و بدنی مجروح در برابر دوربین رسانهها، احساسات عمومی را به شدت برانگیخت.
او گفت که به شدت کتک خورده و شکنجه شده بود و ربایندگان او را به یک صلیب میخ کردند و تکههایی از گوش و صورت او را جدا کرده بودند. دیمیتری بولاتوف میگوید که از هویت ربایندگان خود آگاهی ندارد ولی آنها لهجه روسی داشتند.
مخالفان دولت و نیز دیپلماتهای غربی در مورد آنچه برای دیمیتری بولاتوف رخ داده بود، به شدت واکنش نشان دادهاند.
کاترین اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، 'هدف قرار دادن حساب شده سازمان دهندگان و شرکت کنندگان در اعتراضات مسالمت آمیز اوکراین' را محکوم کرده است.
روز یکشنبه، ویتالی کلیتشکو، از رهبران مخالفان، اعلام کرد که دیپلماتهای غربی امکان خروج دیمیتری بولاتوف از کشور و مداوای او را در لتونی فراهم کردهاند.
ماموران وزارت کشور روز جمعه به بیمارستانی که آقای بولاتوف در آن بستری بود رفتند تا بنا بر گزارشها، با حکم دادگاه او را بازداشت کنند اما مخالفان دولت، مانع از این کار شدند.
این در حالیست که بعضی از مقامهای دولتی به طور تلویحی گفتهاند که روایت ربوده و شکنجه شدن بولاتوف میتواند جعلی باشد.
با این حال، پلیس اوکراین وعده دادهاست که این آدم ربایی و اتهام شکنجه را به طور جدی مورد پیگیری قرار بدهد.
از ماه نوامبر ۲۰۱۳ که ویکتور یانوکوویچ، رئیس جمهوری اوکراین با برنامه دراز مدت پیوستن اوکراین به اتحادیه اروپا، به نفع ارتباطات نزدیکتر با روسیه، مخالفت کرد، این کشور دستخوش تظاهرات و اعتراضات گسترده جمعی بوده است.
خیابانهای کیف، پایتخت اوکراین، صحنه درگیری شدید پلیس و معترضان خشمگینی شده که خواهان برگزاری انتخابات زودرس هستند.
نقطه آغاز اعتراضات تصمیم دولت مبنی بر امضا نکردن یک توافقنامه همکاری فراگیر با اتحادیه اروپا بود.
این ناآرامیها سبب اتحاد رهبران طرفداران اتحادیه اروپا و ملی گرایان افراطی در مخالفت با دولت شده است.











