پوست حیوان قربانی؛ متاعی در میدان کشاکش نهادهای پاکستان

"قربانی برای خدا، پوست آن از شوکت خانم" این عبارت روی صدها لوحه/تابلو در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان به چشم می‌خورد. شوکت خانم نام بیمارستانی است که در آن‌جا افراد مبتلا به سرطان مداوا می‌شوند.

در روزهای نزدیک به عید قربان در این کشور صدها مرکز مختلف با فعالیت‌های متفاوت با پخش و نصب اعلامیه‌هایی از مردم می‌خواهند که پوست حیواناتی را که در عید قربان ذبح می‌شوند، در اختیار آن‌ها قرار دهند.

از بیمارستان "شوکت خانم" گرفته تا سازمان خیریه ایدی و تحریک دعوت اسلامی.

سه روز پیش به بازار فروش احشام در اسلام‌آباد رفتم. هزاران راس گوسفند، بز، شتر و گاو در آن‌جا بود.

قبل از عید قربان قیمت‌ها تقریباً یک‌ونیم برابر و گاهی دو برابر بیشتر می‌شود.

جهانگیر را هنگام گفت‌وگو با یک فروشنده بز دیدم. از قیمت پیشنهادی ناراحت بود. پرسیدم خیلی گران گفته؟ پاسخ داد که بله، خیلی گران؛ قیمت یک بز را ۴۵ هزار روپیه (حدود ۴۳۰ دلار) می‌گوید، در صورتیکه در روزهای معمولی حدود ۲۰هزار تا ۲۵هزار روپیه است.

حساب و کتاب در بازار دام و احشام پاکستان رقمش به میلیون‌ها دلار می‌رسد.

چندی پیش انجمن چرم‌فروشان پاکستان اعلام کرد که به‌علت اوضاع سیاسی و مشخصاً برکناری نوازشریف، نخست‌وزیر سابق پاکستان امسال حیوانات کمتری نسبت به سال گذشته به‌فروش می‌رسند. سال پیش ۱۲میلیون راس گوسفند، بز، شتر و گاو فروخته شد. این رقم امسال ۱۰میلیون راس گفته شد.

اهمیت اقتصادی

به گزارش خبرگزاری رویترز ارزش پولی ۱۰ میلیون راس حیوانی که برای ذبح در عید قربان خریده شده است به بیش از ۳ میلیارد دلار می‌رسد.

در اسلام‌آباد که سیاست بیش از همه‌چیز شنیده می‌شود اما در روزهای نزدیک به عید قربان رد پای گوسفند و گاو، بز و شتر به‌خوبی دیده می‌شود. دام و احشام در اقتصاد فصلی پاکستان نقش عمده‌ای دارد. به همین علت چشم‌پوشی از آن کار آسانی نیست.

برای خانواده‌ای که در عید قربان یک حیوان را ذبح می‌کند، پوست آن حیوان هیچ ارزش پولی ندارد؛ اما برای سازمان‌هایی که ده‌ها هزار پوست را جمع می‌کنند، چه؟ نمی‌شود به آسانی از کنار این پول گذشت.

به همین خاطر در مسیری حدوداً ده دقیقه‌ای در اسلام‌آباد ده‌ها لوحه را دیدم که روی آن‌ها نوشته شده بود:"پوست قربانی را برای ما بفرستید".

انجمن چرم‌فروشان پاکستان هم نگران خراب‌شدن این پوست‌هاست. از این رو هفته گذشته سمیناری را با عنوان نگهداری مناسب از پوست قربانی برگزار کرد. این انجمن پوسترهایی را نیز در این زمینه تهیه کرده که در آن نحوه مناسب نگهداری از پوست نوشته و نقاشی شده است.

تا اینجا موضوع‌ پوست حیوانات ذبح شده در عید قربان اقتصادی به‌نظر می‌رسد؛ اما وقتی می‌بینید در یک روزنامه نسبتاً پرتیراژ پاکستانی با رنگ سرخ و با قلم درشت نوشته شده است" خبردار!" یعنی هشیار باشید، پای سیاست هم وارد می‌شود.

در این اعلامیه حکومت از مردم خواسته است که به سازمان‌هایی که "دشمن مُلک" هستند و یا فعالیت‌های‌شان ممنوع است، پوست حیوانات را ندهند.

'پوست به شورشیان نرسد '

در روزهای نزدیک به عید قربان حکومت تلاش‌های نسبتاً گسترده‌ای را به خرج می‌دهد که این پوست‌ها به دست گروه‌هایی که به آن‌ها با دید مثبت نمی‌بیند، نرسد. از همین‌رو نام ۶۵ گروه را مشخص کرده است که نباید به آن‌ها پوست حیوانات داده شود؛ از جمله لشکر جنگوی، سپاه صحابه، لشکر طیبه پاکستان و ارتش آزادی‌بخش بلوچستان.

حکومت این سازمان‌ها را "تروریستی" می‌خواند و دادن پوست به این گروه‌ها "جرم سنگین" محسوب می‌شود.

شنبه این هفته، که روز اول عید قربان در پاکستان بود، به طرف "لال مسجد" در اسلام‌آباد رفتم؛ مسجدی که پس از درگیری دانشجویان دینی آن با نیروهای امنیتی پاکستان در سال ۲۰۰۷ به یکی از نمادهای نارضایتی تندروها از حکومت پاکستان تبدیل شد.

در مناطق نزدیک به این مسجد دست کم چهار مکان برای جمع‌آوری پوست آماده شده بود. مشخص نیست که چه مقدار از پوست‌ احشامی که در روز عید قربان ذبح می‌شوند، به دست گروه‌هایی که پاکستان فعالیت آن‌ها را ممنوع اعلام کرده است می‌رسد؛ اما بدون شک این گروه‌ها در کشوری که بیش از ۲۰۷ میلیون نفر جمعیت دارد طرفداران زیادی دارند.