جنگ اوکراین چه تاثیری بر روسیه گذاشته است؟

در مسکو هیچ گلوله خمپاره و موشک منفجر نشده، هیچ نیروی خارجی هم شهر را محاصره نکرده است. آنچه حالا ساکنان مسکو تجربه می‌کنند در مقایسه با وحشتی که بر اوکراین حاکم است، چیزی نیست.

در نگاه اول زندگی در اینجا حتی عادی به نظر می‌رسد. طبق معمول، منطقه مرکزی مسکو یا همان حلقه باغ مملو از ترافیک است و جمعیت از ایستگاه مترو روبرو من بیرون می‌آیند.

در واقعیت، هر چند اینها نشانه زندگی عادی است اما زمانی که ولادیمیر پوتین سربازان خود را برای "عملیات ویژه نظامی" به اوکراین اعزام کرد، عادی بودن به پایان رسید.

من روسیه کمونیستی را تجربه کرده‌ام و در روسیه پس از شوروی هم زندگی کرده‌ام، با این‌همه حالا بزرگترین کشور جهان دوباره دگرگون شده است.

اجازه دهید شما را به تور "عملیات نظامی ویژه روسیه" ببرم.

سوار ماشین می‌شوم تا به یک سوپرمارکت بروم. براساس عادت رادیو را روشن می‌کنم. روی موجی تنظیم شده که زمانی خانه رادیو اکو مسکو بود. اکو ایستگاه رادیویی مورد علاقه من در روسیه بود، منبعی معتبر برای اخبار و اطلاعات.

اما در هفته‌های اخیر همه خبرگزاری‌های مستقل روسیه یا مسدود شده‌اند یا تعطیل. رادیو اسپوتنیک دولتی که از تهاجم روسیه در اوکراین حمایت می‌کند، حالا از همان موج رادیو اکو پخش می‌شود.

در حال رانندگی در امتداد حلقه باغ، از کنار ساختمان تئاتری می‌گذرم که روی نمای آن حرف بزرگ لاتین Z که نماد عملیات نظامی روسیه در اوکراین است، نصب شده.

یک Z دیگر در خارج از دفتر مرکزی راه آهن روسیه وجود دارد، از کامیونی سبقت می‌گیرم که در کنارش برچسب Z دارد. در هفته‌های اخیر Z‌های زیادی روی در ورودی منتقدان کرملین گرافیتی شده است.

در مرکز خرید، تجارت به دور از رونق است. بسیاری از مغازه ها و برندهای بین‌المللی تعطیل شده‌اند. از زمان حمله نیروهای روسی به اوکراین، صدها شرکت خارجی فعالیت خود را در روسیه به حالت تعلیق درآورده‌اند.

حقوق پزشکان کافی نیست

در سوپرمارکت، قفسه‌ها پر است. به نظر می‌رسد کمبود شکر ماه گذشته در روسیه که نتیجه خرید وحشتناک مردم بود، حل شده باشد. اما تنوع محصولات کمتر از قبل به نظر می‌رسد و طی دو ماه گذشته قیمت‌ها افزایش یافته است.

در خارج از مرکز خرید با نادژدا که یک پزشک است مشغول صحبت می‌شوم.

نادژدا به من می‌گوید: "قیمت‌ها آنقدر بالاست که گذران زندگی را برای من هم سخت کرده."

او می‌گوید: "اما سخت‌ترین مسئله، زندگی در جامعه‌ای است که نمی‌خواهد حقیقت را در مورد رویدادهای اوکراین بداند. مشغله اصلی مردم پرداخت‌های قسط مسکن و بدهی‌هایشان است. به این‌که چه خبر است علاقه‌ای ندارند. اما من فکر می‌کنم آنچه در اوکراین دارد اتفاق می‌افتد وحشتناک است".

با ماشین به موسسه مهندسی مسکو می‌روم، جایی که ۳۰ سال پیش در آن انگلیسی تدریس می‌کردم.

در اوایل دهه ۱۹۹۰ و پس از سقوط کمونیسم، دانشجویان من در اینجا سرشار از این امید بودند که روسیه و غرب دوستی و شراکت پایدار خواهند داشت و آینده صلح‌آمیز و خوب خواهد بود.

آرزویی که محقق نشد.

دنیس، دانشجویی که از موسسه بیرون می‌آید، می‌گوید: "بر همه مشکلاتمان غلبه خواهیم کرد. همیشه پس از غروب آفتاب، سحر می‌آید".

او می‌گوید: "اما من از سربازان‌مان حمایت می‌کنم، آنها سربازان ما هستند".

تحریفات اورولی

مقصد نهایی من موزه عظیم جنگ است که پیروزی اتحاد جماهیر شوروی بر آلمان نازی در جنگ جهانی دوم را جشن می‌گیرد؛ یک پیروزی باشکوه که با هزینه‌های انسانی هنگفت به دست آمد.

بیش از ۲۷ میلیون شهروند شوروی در آنچه که در این موزه به عنوان جنگ بزرگ ملی میهنی شناخته می‌شود، کشته شدند.

اما نکته آزاردهنده این است که چگونه "عملیات ویژه نظامی" در این موزه جایی پیدا کرده است، چگونه از آن در این جا تجلیل می‌شود.

در وب سایت موزه، املای کلمه "موزه" به انگلیسی به گونه‌ای تغییر کرده است که حرف Z را نشان دهد. در فروشگاه موزه می‌شود لیوان‌ها و نشان‌های Z را خریداری کرد که نشان می‌دهد "Putin is My PreZident".

این موزه در این روزها میزبان نمایشگاهی درباره نازی‌ها در اوکراین است. این به تثبیت ادعای ساختگی کرملین کمک می‌کند که ارتش روسیه، اوکراین را از دست نازیسم آزاد می‌کند.

اینجا "عملیات نظامی ویژه روسیه" یک جهان موازی ساخته است؛ جهانی اورولی که در آن تهاجم برابر با آزادی است، جایی که تهاجم دفاع از خود است و منتقدان خائن هستند.

به نظر می‌رسد روسیه‌ای که در ۳۰ سال گذشته می‌شناسم دیگر وجود ندارد.