فشار برای اقدامات 'فوری' در اجلاس اقلیمی آمریکا

دولت آمریکا با برگزاری اجلاسی مجازی با شرکت ۴۰ نفر از رهبران جهان در روزهای پنجشنبه و جمعه سعی خواهد کرد بار دیگر رهبری آمریکا در زمینه مبارزه با تغییر اقلیم را تقویت کند.

انتظار می رود که آمریکا در جریان این اجلاس قولی را برای تقریبا به نصف رساندن تصاعد کربن خود تا سال ۲۰۳۰ تشریح کند.

در آستانه این اجلاس مقام های آمریکایی از کشورهایی که تصور می شود در این زمینه کم کاری می کنند خواستند اهداف بلندپروازانه تری را دنبال کنند.

یک مقام در اشاره به استرالیا گفت که "باید تغییری" در رویکرد این کشور صورت گیرد.

آقای بایدن تغییر اقلیم را از همان ابتدای دوران ریاست جمهوری اش در کانون توجه دولت خود قرار داد.

او علاوه بر پیوستن به توافقی اقلیمی ۲۰۱۵ پاریس در همان روز نخست کاری، به سرعت اعلام کرد که حدود ۴۰ رهبر جهان را برای اجلاسی جهانی در روز زمین - ۲۲ آوریل - گرد می آورد.

شی جین‌پینگ یکی از شرکت کنندگان خواهد بود.

علیرغم تنش جدی میان دو کشور بر سر طیفی از مسائل مختلف، به نظر می رسد هر دو طرف به رسیدگی به مساله تغییر اقلیم به عنوان موضوعی منفک از اختلافات مشتاق باشند. دو کشور در پایان هفته پیش در بیانیه مشترکی گفتند که با مساله تغییر اقلیمی "با جدیت و اضطراری که می طلبد" برخورد خواهند کرد.

یک مقام ارشد دولت بایدن پیش از این اجلاس به گرمی از ظرفیت بالقوه همکاری میان دو کشور سخن گفت.

او گفت: "کاملا روشن است که دو طرف بلندپروازی های مشترکی دارند. هر دو کشور به این موضوع به عنوان یک بحران می نگرند. هر دو کشور نیاز به اقدام در دهه جاری را حس می کنند. هر دو کشور نیاز به تلاش برای حرکت به سوی حفظ میزان افزایش دما زیر ۱.۵ درجه سانتیگراد را درک می کنند."

"ما مسلما امیدواریم که پرزیدنت شی به این اجلاس بیاید و برخی از تلاش های تازه چین را تشریح کند. من فکر می کنم بیانیه مشترک دو کشور درباره جهت حرکت در این زمینه، شالوده ای قوی به وجود آورده است."

اما دولت بایدن با اشتیاق کمتری در مورد برخی از کشورهایی که در زمینه مقابله با گرمایش به کندی گام برمی دارند سخن گفت.

رویکرد همراه با شک و تردید برزیل و استرالیا به موضوع، زمانی که دونالد ترامپ در کاخ سفید بود، با استقبال مواجه می شد. اما حالا وضع عوض شده.

یک مقام آمریکایی گفت: "در حال حاضر، فکر می کنم همکاران ما در استرالیا تشخیص می دهند که باید تغییر و تحولاتی صورت گیرد. دنبال کردن مسیر حرکت جاری کافی نیست، و امیدوارم که آنها در مسیر کربن زدایی عمیق و حرکت به سوی تصاعد صفر تا نیمه قرن قرار گیرند."

همین مقام در مورد برزیل گفت: "انتظار از همه کشورها این است که فورا باید اهداف بلندتری را دنبال کنند."

هرچند آمریکا با حرارت از یک بلندپروازی تازه صحبت می کند، بسیاری از ناظران برای باور آن منتظر قول تازه آمریکا برای کاهش تصاعد گازهای کربنی تا سال ۲۰۳۰ هستند که انتظار می رود در این اجلاس اعلام شود.

این نیازمند حرکات ماهرانه از سوی آمریکا خواهد بود. واشنگتن باید هدفی را اعلام کند که از نظر علمی قابل قبول و از نظر سیاسی عملی باشد.

درست است که دمکرات ها در مجلس نمایندگان اکثریت دارند، اما سنا عملا در بن بست است، که تصویب برنامه ای بزرگ برای مقابله با تغییر اقلیم را سخت می کند.

سامانتا گروس از موسسه بروکینگز می گوید: "به نظر من پرزیدنت بایدن جای مانور حرکت زیادی ندارد، و باید با کنگره در شکل فعلی اش کار کند."

"اما به اعتقاد من کنگره، به خصوص جمهوری خواهان، واقعا پابه پای نگرانی روزافزون مردم آمریکا در مورد اقلیم حرکت نکرده اند."

برای برخی در سطح جهان حتی کاهشی ۵۰ درصدی در تصاعد گازهای گلخانه ای کافی نخواهد بود.

کوامرول چودهری اهل بنگلادش و مذاکره کننده اقلیمی برای گروه کشورهای "کمتر توسعه یافته" گفت: "آمریکا باید تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۵۵ درصد از تصاعد خود نسبت به سال ۲۰۰۵ بکاهد تا بتواند دیگران را به افزایش بلندپروازی ها تشویق کند."

او گفت اقتصادهای عمده جهان باید فورا و به شدت از میزان تصاعد خود بکاهند.

قول آمریکا بدون شک تیتر اول این اجلاس خواهد بود، حالا در هر ابعادی باشد - اما همزمان انتظار می رود کشورهای دیگر هم گام های تازه ای را اعلام کنند.

هلن مونتفورد از موسسه منابع طبیعی جهان (دبلیو آر آی) گفت: "سه کشوری که به نظر من در کنار آمریکا احتمالا جدی ترین گام ها را اعلام می کنند کانادا، ژاپن و کره جنوبی خواهند بود."

"البته عالی می شود اگر چین هم چنین کند، ولی به نظر من باید بیشتر صبر کنیم، من انتظار ندارم این بار گام عمده ای از طرف چین اعلام شود."

این اولین اجلاس بزرگ اقلیمی در سالی است که با گردهمایی حدود ۲۰۰ رهبر جهان در کنفرانس "سی او پی ۲۶" در ماه نوامبر در گلاسگو اسکاتلند ختم خواهد شد.

رِمی ری‌یو که در جریان گفت و گوهای توافق پاریس مذاکره کننده فرانسه بود می گوید: "فکر می کنم برای آنکه این کنفرانس برای رهبران آمریکا یک موفقیت باشد، باید ۴۰ رهبر حاضر شوند و ابراز آمادگی کنند تا در گلاسگو به توافقی اساسی برسند."

"و همچنین برای آمریکا تا نشان دهد که به صحنه برگشته، و با قاطعیت و حداکثر قدرت ممکن به صحنه برگشته."