لواندوفسکی با رفتن به بارسلونا چه بدست آورد و چه از دست داد؟

پس از ماه‌ها حرف و حدیث رابرت لواندوفسکی از بایرن مونیخ به بارسلونا رفت. این انتقال پایان داستان هشت ساله مهاجم لهستانی و پرافتخارترین باشگاه فوتبال آلمان بود. دورانی که لواندوفسکی توانست علاوه بر قهرمانی در لیگ قهرمانان فوتبال اروپا، برای هشت سال پیاپی قهرمان لیگ آلمان نیز شود.

البته دوران حضور لواندوفسکی در بایرن پایان خوشی نداشت و او در هفته‌های اخیر گفته بود دیگر علاقه‌ای به همکاری با این باشگاه ندارد.

حتی زمانی که او در هفته سوم ژوئیه مجبور شد در اردوی تیم حاضر شود، با سه روز تاخیر به تمرین رفت و در تمرینات کاملا بی‌انگیزه نشان داد.

البته او مدت‌ها پیش گفته بود که «امکانی برای ادامه بازی کردن در این باشگاه» متصور نیست؛ گفته‌ای که موجب شد بسیاری از مسئولان بایرن به این نتیجه برسند که او می‌خواهد از زیر تعهد به باشگاه شانه خالی کند.

اتفاقات هفته‌ها اخیر احتمالا صدمه‌ای بزرگ به میراث لواندوفسکی در بایرن خواهد زد، به خصوص به این دلیل که او قبلا هم چنین کاری انجام داده بود. او در سال ۲۰۱۳ قبل از این که بوروسیا دورتموند را ترک کند، باشگاه را برای فسخ قراردادش تحت فشار قرار داده بود.

لواندوفسکی می‌تواند عملکرد بهتری در بارسا داشته باشد؟

اگر بخواهیم از دید لواندوفسکی به ماجرا نگاه کنیم، می‌توان دلایل قانع‌کننده‌ای برای فشاری که او به بایرن وارد کرد تا راهی بارسلونا شود، پیدا کنیم.

به رغم رکورد حیرت‌آور ۳۴۴ گل در ۳۷۵ بازی طی هشت سال حضور در بایرن مونیخ، مدت زیادی طول کشید تا توجه جهانی کافی به این مهاجم برجسته جلب شود.

لواندوفسکی بارها در گرفتن توپ طلای فوتبال اروپا ناکام ماند و در این مدت فقط توانست عنوان بازیکن سال فیفا در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ را بدست آورد.

از این گذشته لواندوفسکی هرگز نتوانست آن طوری که انتظار می‌رفت ارزش نامش را بالا ببرد و حامیان مالی ثروتمند و قراردادهای هنگفت همواره نصیب مهاجمانی دیگر شد.

انتقال به بارسلونا برای مهاجمی که مدتی دیگر ۳۴ ساله می‌شود، احتمالا آخرین شانس برای بدست آوردن میراثی در خور نامش است و بارسلونایی که با هدایت ژاوی تلاش می‌کند به روزهای اوج بازگردد، احتمالا بهترین مکان برای رسیدن به چنین مقصودی به شمار می‌رود.

لواندوفسکی انتخاب بی چون و چرای بارسلونا در خط حمله بود، جایگاهی مشابه آن چه به مدت هشت سال در بایرن مونیخ داشت.

«احتمالا بهترین مهاجم تاریخ باشگاه»

سال ۲۰۱۴ که بایرن مونیخ با لواندوفسکی قرارداد امضا کرد و در واقع او را از چنگ دورتموند، نزدیک‌ترین رقیبش درآورد، به خوبی می‌دانست که این ملی‌پوش لهستانی به ستون اصلی تیم تبدیل خواهد شد.

اما آن چه مسئولان بایرن پیشبینی نمی‌کردند این بود که لواندوفسکی چنان عملکرد درخشانی داشته باشد و آن قدر گل بزند که نام خودش را به عنوان «احتمالا بهترین مهاجم تاریخ باشگاه» ثبت کند؛ بالاتر از گرد مولر، مهاجم افسانه‌ای باواریایی‌ها در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰.

لواندوفسکی با تفکر حرفه‌ای، تداوم فوق‌العاده و با مصدومیت‌های بسیار کمی که داشت، همواره گزینه‌ای قابل اعتماد برای باشگاه بود. او به طور متوسط در هر فصل ۴۷ بازی برای بایرن داشت. مربیان بایرن هرگز دغدغه‌ای برای خط حمله نداشتند، به این دلیل که او همیشه در دسترس بود و خیلی به ندرت از اوج فاصله می‌گرفت.

بالاتر از تمام این موارد، همه‌فن حریف بودن لواندوفسکی به او اجازه می‌داد که خودش را با مربیان جدید باشگاه وفق دهد. او زیر نظر پپ گواردیولا، کارلو آنچلوتی، هانزی فلیک و ژولیان ناگلزمان به یک اندازه خوب بود.

در حالی که بعضی از مربیان مجبور بودند که به خاطر گرفتن بیشترین بازدهی از برخی هم‌تیمی‌های لواندوفسکی، تاکتیک‌هایشان را تغییر دهند؛ چنین مشکلی در رابطه با شماره ۹ بایرن هرگز وجود نداشت. او در هر تاکتیکی خوب بود و هرگز هم شکایت نمی‌کرد.

گذشته از جدال قانونی با سزاری کوچارسکی، مدیر برنامه و شریک تجاری سابقش، نام لواندوفسکی هرگز در میان اخبار جنجالی نبود و تا قبل از حرف و حدیث‌های اخیر، این بازیکن به عنوان نمادی از حرفه‌ای‌گری شناخته می‌شد.

بازیکنی که محبوب تماشاگران نبود

رابطه بین لواندوفسکی و بایرن مونیخ یک طرفه نبود. در هشت سال گذشته او از مهاجمی پرانرژی با قدرت تحرک بالا، تبدیل به یک مهاجم شماره ۹ تمام عیار شد که هم جایگیری در زمین را بهتر یاد گرفت، هم حرکات هوشمندانه بدون توپ انجام می‌داد و هم در فضاهای تنگ توانایی تکنیکی بهتری داشت.

لواندوفسکی در بایرن به بازیکنی کامل بدل شد که عملا هیچ نقطه ضعفی نداشت. در واقع او یک ماشین گلزنی با شخصیتی مقتدر برای تیمش بود. ولی به رغم این عملکرد شگفت‌انگیز که نقشی اساسی در موفقیت‌های بایرن داشت، او نتوانست به قلب تماشاگران راه پیدا کند.

البته لواندوفسکی هم هرگز پنهان نکرد که پول مهم‌ترین انگیزه‌اش است. او سال ۲۰۱۹ که قراردادش را با باشگاه آلمانی تمدید کرد، فقط گفت که بایرن برای او باشگاه مناسب در زمانی مشخص است.

با چنین طرز فکری، جدایی او از بایرن چندان هم غیر قابل پیشبینی نبود. می‌توان گفت رفتار اخیر لواندوفسکی لطمه‌ای به میراثش در بایرن مونیخ نمی‌زند، چرا که او از اول هم محبوب تماشاگران نبود.

به این ترتیب از لواندوفسکی همواره به عنوان تاجری یاد خواهد شد که تلاش کرد بیشترین ثمره را از دوران حرفه‌ایش بدست آورد.

بیشتر بخوانید: