فصل رویایی لواندوفسکی؛ مهاجمی که از گل زدن خسته نمی‌شود

لواندوفسکی

منبع تصویر، Getty Images

    • نویسنده, پویا عنایتی
    • شغل, خبرنگار

آقای گلی در لیگ دست سه و دو فوتبال لهستان و تجربه قهرمانی لیگ اصلی لهستان با تیم لخ پوژنان و ثبات در درخشش رابرت لواندوفسکی باعث شد این مهاجم در ۲۲ سالگی مورد توجه بوروسیا دورتموند قرار بگیرد.

تابستان ۲۰۱۰ لواندوفسکی در یک قاب کنار یورگن کلوپ ایستاد و پیراهن تیم دورتموند را در دست گرفت و مقابل دوربین‌ها ایستاد. در آن روزها کسی فکر نمی‌کرد درخشش این مهاجم لهستانی تا یازده سال بعد و در پیراهن بایرن‌مونیخ چنان ادامه پیدا کند که رکورد افسانه‌ای تعداد گل‌های گرد مولر را در یک فصل (۴۰) بشکند.

در یک قاب با کلوپ

زمانی که لواندوفسکی از لخ پوژنان جدا شد و بازی در بوندسلیگا را آغاز کرد، مهاجمان مرکزی درجه یک فوتبال اروپا، بازیکنانی مثل زلاتان ابراهیموویچ، ساموئل اتوئو، دیدیه دروگبا، فرناندو تورس، ماریو گومز، وین رونی و دیه‌گو میلیتو بودند.

لواندوفسکی از جنس مهاجمان کلاسیک با قامت بلند، مهارت سرزنی و قدرت تمام‌کنندگی در محوطه جریمه قابل مقایسه با دروگبا و تورس بود و قرار بود خط حمله دورتموند را با این خصوصیات ویژه تقویت کند.

لواندوفسکی و کلوپ

منبع تصویر، Getty Images

دورتموند در همان نخستین فصل حضور لواندوفسکی درحالی قهرمان بوندسلیگا شد که مهاجم لهستانی ۱۵ بار در ترکیب اصلی تیمش در بازی‌های بوندسلیگا قرار گرفت، ۱۸ بار به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد و ۸ گل هم زد.

ستاره‌های اصلی دورتموند در آن فصل شینجی کاگاوا ژاپنی و ماریو گوتزه بودند. اولی یک سال بعد راهی منچستریونایتد شد و گوتزه هم پس از دو سال به بایرن پیوست.

برای لواندوفسکی شروعی از این بهتر نمی‌توانست اتفاق بیفتد؛ قهرمانی در لیگ آلمان در همان نخستین فصل بازی در این لیگ سطح بالا.

دقیقه ۸۹؛ آرین روبن...

فصل دوم بازی در دورتموند هم برای لواندوفسکی دراماتیک شد؛ آن‌ها در بوندسلیگا نتوانستند مانع قهرمانی بایرن‌مونیخ شوند و درحالی به نایب‌قهرمانی رسیدند که بایرن با ۹۱ امتیاز و ۲۵ امتیاز بیش از دورتموند، عنوان قهرمانی لیگ را از آن خود کرد.

در فینال لیگ قهرمانان اروپا اما دو تیم بار دیگر به هم رسیدند. دورتموند در نیمه‌نهایی رئال ژوزه مورینیو را شکست داد و بایرن با اقتدار کامل از سد بارسلونا گذشته بود.

در بازی فینال، کلوپ روی ترکیب هجومی مارکو رویس و لواندوفسکی حساب کرده بود و مربع هجومی تیم یوپ هاینکس شامل توماس مولر، فرانک ریبری، آرین روبن و ماریو مانزوکیچ می‌شد.

درحالی که بازی با تساوی یک-یک با گلهای ایلکای گوندوغان و مانزوکیچ به لحظات پایانی رسیده بود و همه منتظر آغاز وقت اضافه بودند، روبن در موقعیت تک به تک با دروازه‌بان دورتموند گل دوم بایرن را زد و دورتموند در اروپا هم نایب‌قهرمان شد.

هرچند از دست دادن قهرمانی اروپا سخت بود، اما لواندوفسکی در این فصل به نقطه عطف زندگی حرفه‌ای خود رسید، چون آمار بسیار خوبی را در این فصل به جا گذاشت؛ حضور در تمام ۳۴ بازی بوندسلیگا به عنوان بازیکن اصلی، زدن ۲۲ گل در این ۳۴ بازی و ثبت یک گل و دو پاس گل در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا.

لواندوفسکی در فصل ۱۳-۲۰۱۲ چنان درخشان ظاهر شد که افت محسوس در فصل بعد و انجام بازی‌های کم به دلیل مصدومیت‌های پیاپی هم بایرن را از خرید او منصرف نکرد و برای ستاره دورتموند همان اتفاقی افتاد که برای اغلب ستارگان لیگ آلمان رخ می‌دهد؛ پوشیدن پیراهن بایرن مونیخ.

آمار شگفت‌انگیز

لواندوفسکی

منبع تصویر، Getty Images

رشد ویژه لواندوفسکی از زمان پیوستن به بایرن شروع شد؛ از تابستان ۲۰۱۴ تا امروز بایرن هفت بار پیاپی بوندسلیگا را با گل‌های سرنوشت‌ساز مهاجم لهستانی خود برده و در این مدت یک بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است.

در جدول مربوط به آمار کلی عملکرد لواندوفسکی مشخص است که با چه پدیده‌ای روبرو هستیم؛ مهاجمی که هم در تیم ملی و هم در تمام باشگاه‌های خود، بیش از یک گل در هر دو بازی زده است.

گرافیک

زدن ۲۹۴ گل در ۳۲۹ بازی برای بایرن باعث شده موضع این باشگاه درباره احتمال جذب ارلینگ هالند ستاره دورتموند این باشد که "تا وقتی لواندوفسکی هست، به هالند نیاز نداریم."

لواندوفسکی از معدود بازیکنانی است که در سال‌های اخیر چه از نظر توانایی فنی و چه استمرار در ارائه نمایش خوب، قابل مقایسه با کریستیانو رونالدو و لیونل مسی است.

تفاوت ویژه لواندوفسکی با دو ابرستاره پرتغالی و آرژانتینی اما در این است که او یک مهاجم کلاسیک است. رونالدو را از دوران بازی در منچستریونایتد تا امروز در پست‌های مخلتف دیده‌ایم؛ هافبک یا بال راست و چپ، مهاجم کاذب و مهاجم مرکزی.

تمایز ویژه با رونالدو و مسی

رونالدو در رئال اغلب به عنوان بال چپ یا مهاجم چپ بازی می‌کرد اما در رئال هم گاهی در مرکز خط حمله قرار می‌گرفت به خصوص در دوران سرمربیگری کارلو آنچلوتی و بازی‌های حذفی در لیگ قهرمانان اروپا.

مسی هم دوران شکوفایی خود را با حضور در پست مهاجم سمت راست بارسلونای گواردیولا تجربه کرد اما آن ال-کلاسیکو تاریخی در مادرید که ۶ بر ۲ به سود بارسا به پایان رسید، نخستین بار بود که مسی به عنوان مهاجم کاذب در مرکز خط حمله قرار گرفت و بارها داستان نحوه استفاده پپ گواردیولا از مسی در آن بازی به شکل‌های مختلف روایت شده است.

مسی در ادامه دوران حرفه‌ای خود، بارها به عنوان هافبک راست، بال راست، مهاجم مرکزی و مهاجم کاذب برای بارسلونا و آرژانتین بازی کرده است.

لواندوفسکی برنده جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۲۰ جهان از سوی فیفا اما یک مهاجم کلاسیک است؛ مهاجمی مثل دروگبا و تورس، که کارش قرار گرفتن در مرکز خط حمله، زدن ضربه آخر و گلزنی است.

او حدود ۱۰ سال است به عنوان یکی از باثبات‌ترین مهاجمان فوتبال اروپا، کارش را به خوبی انجام می‌دهد و بخشی از ثبات بایرن در رقابت‌های بوندسلیگا و لیگ قهرمانان اروپا، متاثر از استمرار مهاجم لهستانی در پیدا کردن چارچوب دروازه حریفان است.

بسیاری از کارشناسان معتقدند اگر این مهاجم ۳۲ ساله بازی‌های رفت و برگشت مقابل پاری‌سن‌ژرمن در یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان را به دلیل مصدومیت در اردوی تیم ملی لهستان از دست نداده بود، بایرن می‌توانست از سد تیم پرستاره فرانسوی بگذرد و به نیمه‌نهایی صعود کند.

لواندوفسکی بازیکنی است که هم در سرزنی مهارت دارد، هم در بازی با پا و البته مهارتی که در شکل بازی او دست‌کم گرفته شده، قدرت پس گرفتن توپ از بازیکنان حریف است.

اگر لواندوفسکی چنین مهارتی نداشت، در بایرن گواردیولا خیلی زود جایگاهش را از دست می‌داد، همانطور که ابراهیموویچ در بارسلونای گواردیولا نتوانست دوام بیاورد.

درواقع اوج قدرت و انعطاف تاکتیکی لواندوفسکی را می‌توان از نقش اساسی او در بایرن دوران گواردیولا فهمید؛ مربی‌ای که از یک سو دروازه‌بانان فاقد مهارت بازیسازی مثل جو هارت، در تیمش قربانی و مجبور به ترک تیم می‌شوند و از سوی دیگر مهاجمانی که نتوانند از بالای زمین روی مدافعان صاحب توپ حریف فشار بگذارند و بدون توپ جابجایی زیاد نداشته باشند را نیمکت‌نشین می‌کند و بعد از تیمش کنار می‌گذارد؛ مثل ابراهیموویچ در بارسلونا.

لواندوفسکی اما بدون توپ هم آنقدر موثر و توانا بود که در تیم گواردیولا هم بدرخشد. گواردیولا حتی به خاطر توانایی لواندوفسکی در اثرگذاری روی توپ‌های هوایی، در دوره سرمربیگری بایرن، بیش از همیشه از ارسال‌های کلاسیک و توپ‌های هوایی استفاده می‌کرد، چون این تاکتیک را براساس مهارت‌های مهاجم لهستانی، موثر می‌دید.

امید اول لهستان در یورو

لواندوفسکی

منبع تصویر، Getty Images

لواندوفسکی در سال ۲۰۲۰ هم جایزه مرد سال فیفا را به دست آورد و هم با زدن ۴۱ گل از رکورد افسانه‌ای گرد مولر عبور کرد. حالا این مهاجم آماده، امید اول تیم ملی لهستان در مسابقات یورو است. در گروهی که تیم‌های اسپانیا، سوئد و اسلواکی هم حاضر هستند.

لواندوفسکی در ۳۲ سالگی همچنان یکی از آماده‌ترین مهاجمان فوتبال جهان است و اگر لهستان بتواند از مرحله گروهی عبور کند، مهاجم نخبه‌اش این شانس را دارد که برای به دست آوردن عنوان بهترین گلزن مسابقات یورو هم با چند مهاجم برجسته دیگر رقابت کند.