فوت‌و‌فن؛ چلسی - لیورپول: زیبایی دیوانه‌وار در استمفوردبریج

از لحظه‌ای که سوت پایان بازی آرسنال - منچسترسیتی در بازی شنبه شب به صدا درآمد، کار توماس توخل و یورگن کلوپ برای جدال بزرگ یکشنبه شب سخت‌تر شد؛ چون برای بیشتر نشدن فاصله با سیتی در صدر جدول، بایست حتما هجومی بازی می‌کردند.

چلسی و لیورپول در ۱۰ هفته ابتدایی لیگ، نتایج بسیار خوبی گرفته بودند و در جدول بالاتر از سیتی بودند. اما درست مثل فصل قبل، تیم پپ گواردیولا در ماه دسامبر به شکوفایی فنی و فرمی رسید و با پیروزی‌های پیاپی، از رقیبانش، که دچار نوسان شده بودند، فاصله گرفت.

در آستانه بازی بزرگ چلسی - لیورپول، دو تیم درگیر چالش‌های بزرگ بودند. در اردوی لیورپول، کلوپ به علت ابتلا به کرونا نمی‌توانست روی نیمکت این تیم بنشیند؛ مربی‌ای که حضورش در کنار زمین، امتیاز بزرگ برای لیورپولی‌هاست. اندی روبرتسون دفاع چپ لیورپول هم به علت دریافت کارت قرمز در بازی قبلی، از حضور در این مسابقه محروم بود و روبرتو فرمینیو و آلیسون بکر هم به بازی نرسیدند.

در اردوی چلسی، اما، ماجرا پیچیده‌تر بود. درحالی که این تیم با بحران مصدومیت چند مهره کلیدی خودش مواجه است، روملو لوکاکو درست چند روز پس از رسیدن به فرم مطلوب و بازگشت از مصدومیت، در دو مصاحبه آن‌قدر به اینترمیلان "ابراز ارادت" کرد و عملا چلسی را در مقایسه با تیم قبلی خود تحقیر کرد که سرانجام توخل مجبور شد نام او را از فهرست بازیکنان تیمش برای بازی با لیورپول خارج کند.

توخل که پیش از بازی هم اعتراف کرده بود "از مصاحبه‌های لوکاکو و سروصدایی که او به‌پا کرده، خوشحال نیست"، در حالی مجبور شد بدون لوکاکو مقابل لیورپول قرار بگیرد که تیمو ورنر و حکیم زیاش دو مهره هجومی مهم دیگر تیمش هم بازی را به علت مصدومیت از دست داده بودند.

با همه این‌ها، بازی در زمین طوری رقم خورد که انگار جای هیچکس خالی نبود! این بازی بزرگی بود که با سوت پایان آن، در فهرست بازی‌های کلاسیک تاریخ لیگ برتر انگلیس قرار گرفت.

حملات چلسی، گل‌های لیورپول

توخل با همه مشکلاتی که برای انتخاب ترکیب خود داشت، دست به سیستم و فرم کلی بازی تیمش نزد. او تیمش را با آرایش همیشگی ۱-۲-۴-۳ به میدان فرستاد.

در نوک خط حمله کای هاورتز قرار گرفت و پشت سر او کریستین پولسیچ و میسون مانت بازی می‌کردند. در خط دفاع، متاثر از مصدومیت چند بازیکن اصلی، تروه چالوبا در ترکیب سه نفره قلب دفاع قرار گرفته بود.

در خط میانی هم ترکیب ۴ نفره آسپیلیکوئتا، انگولو کانته، متئو کواچیچ و مارکوس آلونسو پشت سر سه مهاجم چلسی قرار داشتند.

لیورپول هم مثل همیشه ۳-۳-۴ بازی می‌کرد. هرچند نیمکت این تیم به دلیل مصدومیت چند بازیکن، چندان قوی به نظر نمی‌رسید اما ترکیب یازده نفره لیورپول، به اندازه کافی قوی بود. دیو‌گو ژوتا، سادیو مانه و محمد صلاح در خط حمله و در خط میانی هم فابینیو، جردن هندرسن و جیمز میلنر بازی می‌کردند.

بازی در همان دقایق ابتدایی با حملات شدید چلسی همراه بود. میل چلسی به گلزنی و پیروزی در این بازی خانگی، از پرسینگ شدید این تیم در نیمه زمین حریف و بازپس گیری سریع توپ در دقایق ابتدایی مشخص بود.

هاورتز و مانت همان اول کار دو بار فرصت زدن ضربه آخر را پیدا کردند اما مانه گل اول را در دقیقه ۹ زد؛ اشتباه بزرگ چالوبا در نزدیک محوطه جریمه چلسی، باعث شد مانه کار سختی برای زدن گل نداشته باشد.

مانه درحالی دروازه چلسی را باز کرد که قبل از عبور از دقیقه اول بازی، در نبرد هوایی به علت استفاده از آرنج، داور می‌توانست به او کارت قرمز نشان بدهد.

توخل در آن صحنه به‌شدت روی داور چهارم فشار گذاشت که صحنه با بازبینی ویدئویی، دوباره بررسی شود اما گروه داوری این کار را انجام ندادند و مانه فقط کارت زرد گرفت.

از دقیقه ۹ تا ۲۶ که گل دوم بازی را صلاح برای لیورپول زد، داستان بازی تغییری نکرد: همچنان حملات دامنه‌دار چلسی ادامه داشت اما مشخص بود که بازیکنان این تیم، عصبی و دور از تمرکز کافی بازی می‌کنند.

مانت در این فاصله زمانی فرصتی عالی را از دست داد و آلونسو هم بارها از چپ نفوذهای موثری به فضای پشت الکساندر آرنولد انجام داد.

صلاح اما در دقیقه ۲۶ در صحنه گل، از زاویه بسته با یک ضربه آرام، دروازه‌بان چلسی را فریب داد تا بازی ۲ بر صفر شود.

هرچند لیورپول با دو گل جلو افتاده بود، اما شکل بازی چلسی در فاز حمله آنقدر خوب بود که در همان نیمه اول بازی به تساوی کشیده شود. ضربه استثنایی کواچیچ از پشت محوطه جریمه و در ادامه گل پولسیچ که روی پاس عالی کانته زده شد، اجازه نداد لیورپول با پیروزی به رختکن برود.

نمایش شگفت‌انگیز کانته و کواچیچ

بازگشت چلسی به بازی در ۵ دقیقه پایانی نیمه اول، باعث شد این تیم نیمه دوم را هم با انگیزه هجومی بالایی شروع کند.

مهمترین بازیکنان چلسی در جریان تسلط تاکتیکی این تیم بر لیورپول، دو هافبک میانی آبی‌ها بودند؛ کواچیچ و کانته هم در دفاع و هم در حمله، کم‌نقص بازی کردند، تا جایی که در تمام ۹۰ دقیقه بازیکنان لیورپول، یک تکل موفق روی کانته و کواچیچ نزدند و یک بار هم از این دو بازیکن توپ‌گیری نکردند.

دو هافبکی که در سبک بازی توخل، بار دفاعی کارشان بیش از وظایف هجومی‌شان است، مقابل لیورپول در هر دو گل نقش داشتند. کواچیچ گل زد و کانته پاس گل داد.

در نیمه دوم درخشش این دو بازیکن ادامه داشت و آنچه جلب توجه می‌کرد، حرکات تکنیکی و توان بازی‌سازی کانته بود که به خاطر مهارتش در کارهای دفاعی مشهور است.

چلسی در نیمه دوم آنقدر برای زدن گل برتری عجله داشت که کمی تمرکزش در دفاع ضعیف شده بود و همین باعث شد چند فرصت ویژه گلزنی نصیب لیورپول شود.

با این حال، نیمه دوم هیجان‌انگیز چلسی - لیورپول گلی نداشت. آمار نهایی بازی اما نشان می‌دهد که چلسی تیم برتر میدان بوده؛ تیمی که لوکاکو را به دلیل مسائل انضباطی و ورنر را به علت مصدومیت دراختیار نداشت اما همچنان در کار حمله، بسیار موثر بود و یکی از روزهای سخت لیورپول را در این فصل رقم زد.

کلوپ پیش از بازی هم گفته بود که گرفتن امتیاز در استمفوردبریج کار سختی است؛ وظیفه مشکلی که لیورپول از پس آن برآمد اما فاصله‌اش با سیتی در بالای جدول، بیشتر شد.

هدیه بزرگ به گواردیولا

تساوی چلسی و لیورپول، هدیه سال نو توخل و کلوپ به گواردیولا بود. حالا منچستر سیتی درحالی با ۵۳ امتیاز و ۱۰ امتیاز اختلاف نسبت به چلسی، در صدر جدول قرار دارد که لیورپول هم در صورت پیروزی در یک بازی عقب‌افتاده خود، فاصله‌اش با صدرجدول به ۸ امتیاز خواهد رسید.

از بین بردن این فاصله، کار آسانی نیست، به خصوص وقتی در صدر جدول، سیتی گواردیولا قرار دارد. پانزدهم ماه ژانویه شاید روز تعیین‌کننده‌ای برای لیگ برتر باشد: چلسی با سیتی در منچستر دیدار می‌کند. شاگردان گواردیولا در دیدار رفت این فصل، چلسی را در خانه‌اش شکست دادند. اگر بتوانند در خانه هم چنین کنند، مسیر باشکوه قهرمانی دو سال پیاپی در لیگ برتر را هموارتر کرده‌اند.