فوت‌و‌فن؛ چلسی-منچستریونایتد: مایکل کریک، امانتدار خوب برای رانگنیک

نخستین بازی منچستریونایتد در لیگ برتر با سرمربیگری مایکل کریک؛ کسی که به عنوان دستیار اوله‌گونار سولشر در کادرفنی یونایتد فعالیت می‌کرد و پس از برکناری سولشر، در بازی لیگ قهرمانان اروپا مقابل ویارئال تیمش را به پیروزی رساند و البته با اعلام خبر توافق باشگاه یونایتد با رالف رانگنیک، قرار نیست تبدیل به سرمربی تمام وقت منچستریونایتد شود.

چلسی درحالی به این بازی رسید که روملو لوکاکو پس از چند هفته مصدومیت، سرانجام در فهرست بازیکنان قرار گرفت و روی نیمکت ذخیره‌ها نشست و در نیمه دوم هم فرصت حضور در زمین را پیدا کرد.

غافلگیری بزرگ اما نیمکت‌نشینی کریستیانو رونالدو بود؛ بازیکنی که در اواسط هفته گذشته در بازی با ویارئال هم گل سرنوشت‌سازی زده بود تا صعود تیمش به دور حذفی را قطعی کند.

کریک در مصاحبه کوتاه خود پیش از بازی درباره بیرون گذاشتن رونالدو از ترکیب تاکید کرد که "رفتار رونالدو در واکنش به تصمیم کادرفنی، بسیار خوب بوده و این یک تصمیم کاملا فنی برای مقابله با برنامه‌های چلسی بوده است."

با توجه به پیروزی منچسترسیتی مقابل وستهم، ساعتی پیش از آغاز بازی چلسی-یونایتد، آبی‌های لندن برای حفظ فاصله ۳ امتیازی خود با تیم پپ گواردیولا، باید یونایتد را شکست می‌دادند.

نیمکت‌نشینی رونالدو، برای تقویت دفاع

سولشر تا زمان حضور در راس کادرفنی یونایتد، فقط در یک بازی رونالدو را در ترکیب اصلی قرار نداد، آن هم در بازی با اورتون. پس از آن بازی به شدت از تصمیم مربی نروژی انتقاد شد و حتی آلکس فرگوسن هم به طور تلویحی از سولشر خواست که "بازی را با بهترین ترکیب ممکن، شروع کند."

کریک اما در دومین و آخرین مسابقه‌ای که به عنوان سرمربی هدایت یونایتد را به عهده داشت، تصمیم گرفت رونالدو از ابتدا در ترکیب مقابل چلسی قرار نگیرد.

یونایتد بدون رونالدو، با آرایش ۲-۱-۳-۴ بازی را شروع کرد. جیدون سانچو و مارکوس رشفورد دو مهاجم یونایتد بودند و پشت آن‌ها برونو فرناندز بازی می‌کرد. برای اولین بار در فصل جاری، نمانیا ماتیچ، اسکات مک‌تومینای و فرد همزمان در ترکیب یونایتد قرار گرفتند و به عنوان سه هافبک میانی، جلوی ۴ مدافع بازی می‌کردند.

به این ترتیب مشخص بود که کریک از یک سو با قرار دادن سه هافبک دفاعی، قصد ایجاد تراکم جلوی مدافعان میانی خود را دارد؛ جایی که چلسی با یک مهاجم مرکزی(تیمو ورنر) و دو هافبک هجومی(حکیم زیاش و هادسون اودوی) هم از نظر کمی و هم کیفی، توان بالایی برای ضربه زدن به حریف خود داشت و این را در بازی هفته گذشته مقابل چلسی هم نشان داده بود.

کریک از سوی دیگر، خط حمله خود را با بیرون گذاشتن رونالدو که مشارکت دفاعی پایینی دارد و حضور همزمان رشفورد و سانچو، دونده و پویا کرد.

به این ترتیب هرچند فشار چلسی در نیمه اول زیاد بود و این تیم ۴ ضربه در چارچوب داشت، اما یونایتد در همین نیمه، نسبت به چند بازی گذشته به خصوص تقابل با دو تیم بزرگ دیگر لیگ یعنی سیتی و لیورپول، در فاز دفاع، محکم‌تر و پویاتر کار می‌کرد.

یونایتد که در نیمه اول چند بازی اخیر خود در لیگ برتر گل خورده بود، این بار در نیمه اول دروازه خود را بسته نگه داشت و با در نظر گرفتن توان هجومی چلسی که اخیرا ۴ گل به یوونتوس زده بود، این یک دستاورد برای کریک و بازیکنانش بود، آن هم در شرایطی که هری مگوایر کاپیتان یونایتد، به دلیل دریافت کارت قرمز در بازی قبلی مقابل واتفورد، بازی با چلسی را از دست داده بود.

درخشش دوباره سانچو

چلسی که در نیمه اول در فاز حمله، تمرکز روی نفود از کانال‌های میانی با حرکات جورجینیو،‌زیاش و اودوی داشت، نیمه دوم را هم با تاکید روی همین ایده آغاز کرد اما تیمی که گل اول را زد، یونایتد بود.

ضربه ایستگاهی چلسی، برگشت توپ؛ در ادامه اشتباه جورجینیو در دریافت توپ و سانچو که استارت انفجاری بلندی برای گرفتن توپ زده بود، به هدفش رسید و درحالی دروازه چلسی را باز کرد که در موقعیت دو در برابر یک همراه رشفورد، مقابل دروازه‌بان حریف قرار گرفته بود و کار آسانی برای باز کردن دروازه چلسی داشت.

کریک پیش از بازی هفته گذشته مقابل ویارئال در لیگ قهرمانان، از توانایی هجومی سانچو ستایش کرده بود و این بازیکن که در دوره سرمربیگری سولشر، به ندرت فرصت حضور در ترکیب اصلی را پیدا می‌کرد و هیچ گلی برای تیمش نزده بود، در دو بازی پیاپی مقابل ویارئال و چلسی، دو گل زد و در هر دو بازی از بهترین بازیکنان تیمش بود.

سانچو مقابل چلسی یک پاس کلیدی داشت و یک گل هم زد، اما بخش اصلی کار او که در آمار تاکتیکی ثبت نشده، دوندگی مناسب او در فاز دفاع، فشار آوردن روی مدافعان صاحب توپ چلسی و شروع چند ضدحمله سریع بود که یکی از آن‌ها منجر به گل شد.

اشتباه بزرگ فان‌بیساکا

چلسی که در دقیقه ۵۰ گل خورده بود، فشار هجومی خود را افزایش داد اما تا دقیقه ۶۹ که با ضربه پنالتی دروازه یونایتد را باز کرد، عملا فرصت‌های چندانی خلق نکرد. درواقع یونایتد پس از زدن گل، در دفاع تیمی هم عملکرد مناسبی داشت اما یک اشتباه از فان‌بیساکا در دفع توپ، باعث شد به جای توپ، ضربه به تیاگو سیلوا ضربه بخورد و چلسی صاحب ضربه پنالتی شود.

گل چلسی درست ۵ دقیقه پس از ورود رونالدو به زمین، به جای سانچو زده شد. کریک که می‌خواست با آوردن رونالدو به بازی، مدافعان چلسی را از جریان بازیسازی دور و معطوف کنترل رونالدو نگه دارد، با دریافت گل تساوی، عملا در برنامه فنی‌اش اختلال ایجاد شد.

در ادامه بازی اما هرچند فشار هجومی چلسی بیشتر شد، اما با حضور رونالدو در بازی، یونایتد هم در نیمه زمین چلسی هربار صاحب توپ می‌شد و فرصت بازیسازی پیدا می‌کرد، به ایجاد موقعیت نزدیک بود و در یکی از صحنه‌ها، فرد می‌توانست دروازه چلسی را تهدید کند که تصمیم مناسبی با توپ نگرفت.

بازگشت لوکاکو و امیدواری توخل

آمار کلی بازی نشان‌دهنده تسلط چلسی بر جریان کار و اراده این تیم برای رسیدن به پیروزی است، اما تعداد شوت‌های در چارچوب چلسی، تفاوت محسوس با کل ضربات این تیم داشت و از سوی دیگر، یونایتد هم غیر از گل سانچو، چند فرصت دیگر خلق کرد.

درواقع عملکرد یونایتد در این بازی، بهترین نمایش این تیم در تقابل با یکی از مدعیان قهرمانی در فصل جاری بود. تیمی که قبلا در اولدترافورد ۵ گل از لیورپول خورده بود و ۲ بر صفر به منچستر سیتی باخته بود، این بار در ورزشگاه چلسی، موفق به گرفتن یک امتیاز شد.

هرچند عملکرد کریک به عنوان سرمربی موقت، مقابل ویارئال و چلسی کاملا خوب بوده، اما مدیران یونایتد که حدود سه سال قبل سولشر را هم پس از شروع امیدوارکننده، تبدیل به سرمربی دائم خود کرده بودند، این بار قصد تکرار آن تصمیم را ندارند و قرار نیست کریک به عنوان سرمربی به کارش در یونایتد ادامه دهد و در بازی پنجشنبه شب مقابل آرسنال، رانگنیک برای نخستین بار به عنوان سرمربی روی نیمکت یونایتد خواهد نشست.

با این حال، کریک در همین دو بازی که تصمیم‌گیرنده اصلی در کادرفنی منچستریونایتد بود، نشان داد که شجاعت گرفتن تصمیمات مهم را دارد.

او مقابل ویارئال فرناندز را از ترکیب اصلی بیرون گذاشت و در بازی با چلسی هم رونالدو را نیمکت‌نشین کرد تا نشان دهد برای اجرای برنامه تاکتیکی خود، می‌تواند ستاره‌های بزرگ تیمش را روی نیمکت بنشاند.

توماس توخل در نیمه دوم بازی پس از مدت‌ها توانست از لوکاکو استفاده کند و به این ترتیب بار دیگر دو مهاجم اصلی چلسی یعنی لوکاکو و ورنر آماده هستند تا به تیمشان در کورس قهرمانی با سیتی و لیورپول کمک کنند.