فوت‌و‌فن؛ منچستریونایتد-لیورپول: صفر- صفر هیجان‌انگیز

یک بازی بزرگ؛ شاید مهمترین تقابل دو تیم در دوران پسا-فرگوسن؛ حدود هشت سال از خداحافظی آلکس فرگوسن با پست سرمربیگری منچستریونایتد گذشته و این برای نخستین بار بود که یونایتد در میانه فصل به عنوان تیم صدرنشین لیگ، به مصاف لیورپول می‌رفت.

یورگن کلوپ در آستانه این بازی با از دست دادن همه مدافعان میانی خود، مجبور شد قلب دفاع خود را با دو هافبک آرایش دهد؛ جردن هندرسن و فابینیو.

البته این دومی، چندین هفته است در قلب دفاع بازی می‌کند اما پست اصلی او هافبک میانی است.

یونایتد اغلب نیروهای اصلی خود را در اختیار داشت اما با یک استراتژی ویژه و چند تغییر در پست بازیکنان، این بازی را آغاز کرد.

این بازی بدون گل به پایان رسید اما از منظر مسائل تاکتیکی، یکی از جذاب‌ترین بازیهای لیگ برتر تاکنون بود.

تغییر پست ستاره‌های یونایتد

پیش از بازی با انتشار ترکیب دو تیم، به نظر می‌رسید که یونایتد با آرایش ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کند و چنانکه در چند بازی گذشته دیده بودیم، همه منتظر حضور پل پوگبا و مارکوس رشفورد در پست بال چپ و راست بودند.

اما با شروع بازی مشخص شد که این بار رشفورد در راس خط حمله قرار گرفته، آنتونی مارسیال بال چپ است و پوگبا در پست بال راست بازی می‌کند.

این تغییرات در پست چند بازیکن هجومی، تاحدودی عجیب بود و البته دلیل این تغییرات هم زود روشن نشد، بلکه پس از ۶۰ دقیقه مشخص شد که چه چیزی در ذهن اوله‌گونار سولسشر می‌گذشته است.

کلوپ که تیمش مثل اغلب بازی‌ها، با آرایش ۳-۳-۴ بازی می‌کرد، از همان ابتدای مسابقه اصرار به حفظ مالکیت و حضور با توپ در نیمه زمین منچستریونایتد داشت.

مسئله لیورپول، فقط فاصله سه امتیازی با یونایتد در صدر جدول نبود، بلکه ساعتی پس از پایان بازی یونایتد-لیورپول، منچسترسیتی باید مقابل کریستال‌پالاس قرار می‌گرفت و پیروزی سیتی در آن مسابقه، این تیم را بالاتر از لیورپول در جدول قرار می‌داد.

همین نکات باعث شد معادله اصلی حاکم بر بازی خیلی زود خود را نشان دهد؛ اینکه اراده و انگیزه لیورپول برای پیروز شدن، بیش از یونایتد بود.

در آمار بازی هم می‌توانیم ببینیم که لیورپول مالکیت دو سوم زمان مفید بازی را در اختیار داشته و هم تعداد شوت‌های بیشتری به دروازه حریف زد اما این تمام ماجرا نبود.

استراتژی موفق هر دو مربی

در فصل جاری به ندرت مارسیال را جایی غیر از پست مهاجم مرکزی دیده بودیم، اما این بار این مهاجم فرانسوی در بال چپ بازی کرد و رشفورد در مرکز خط حمله قرار گرفت.

در نیمه اول انرژی پوگبا و مارسیال به عنوان بال راست و چپ، به شدت صرف انجام کارهای دفاعی و کنترل دو مدافع کناری لیورپول شد؛ پوگبا و مارسیال باید در زمان نفوذهای متناوب اندی رابرتسون و ترنت الکساندر آرنولد، به موقع عقب‌نشینی می‌کردند تا لیورپول در فضای نزدیک به محوطه جریمه یونایتد، برتری عددی در کانال‌های کناری نسازد.

پوگبا و مارسیال به خوبی از پس این مسئولیت برآمدند؛ دو بازیکنی که در پست غیرتخصصی بازی می‌کردند.

در دقیقه ۶۰ اما سولسشر تعویض اول خود را انجام داد و ادینسون کاوانی به جای مارسیال وارد زمین شد.

با این تعویض، کاوانی به مرکز خط حمله رفت و رشفورد به بال چپ منتقل شد.

پس از این تعویض، یونایتد هم در حفظ و مالکیت توپ پیشرفت کرد و هم دو شانس صد در صد گل خلق کرد؛ یکی ضربه برونو فرناندز در محوطه جریمه که با واکنش دروازه‌بان لیورپول همراه شد و موقعیت بعدی، شوت سنگین پوگبا از مقابل دروازه لیورپول، که بار دیگر شیرجه الیسون بکر اجازه نداد این ضربه تبدیل به گل شود.

در موقعیتی دیگر، رشفورد همان نفوذهای سریع خود از سمت چپ به به سوی دروازه حریف را انجام داد اما برای پاس یا شوت دیر تصمیم گرفت و مدافعان لیورپول توپ را از او گرفتند.

درواقع استراتژی ویژه سولسشر مبتنی بر تحمل فشار لیورپول تا دقیقه ۶۰ و بعد تقویت قوای هجومی در سی دقیقه پایانی همزمان با افت مدافعان کناری لیورپول، بود که در اجرای آن نسبتا موفق عمل کرد.

رشفورد اگر از ابتدای مسابقه در بال چپ بازی می‌کرد، در نیمه اول انرژی‌اش تا حد زیادی صرف مهار الکساندر آرنولد و حملات لیورپول از آن منطقه می‌شد، اما رشفورد حدود یک ساعت در مرکز خط حمله بازی کرد و این باعث شد انرژی کافی برای فشار آوردن به لیورپول به عنوان بال چپ در ۳۰ دقیقه پایانی را داشته باشد.

از زاویه کلوپ هم بازی تقریبا آنطور که او می‌خواست، پیش رفت. یعنی تسلط و مالکیت لیورپول در بازی به اندازه‌ای بود که این تیم به گل برسد، اما چند فرصت این تیم تبدیل به گل نشد.

ضربه محمد صلاح از داخل محوطه جریمه که از کنار دروازه بیرون رفت و مهم‌تر از آن، شوت سنگین تیاگو آلکانترا که با واکنش داوید دخیا همراه شد.

درمجموع هرچند لیورپول بر جریان کلی بازی مسلط بود اما یونایتد به گل زدن نزدیک‌تر بود. این یک بازی تاکتیکی و سطح بالا بود که در پایان سرمربیان هر دو تیم از اینکه پیروز نشدند، ناراضی بودند.

سولسشر در مصاحبه پس از بازی با ستایش از نمایش تیمش، "از اینکه بازیکنان‌ از فرصت‎های بزرگ برای گلزنی استفاده نکردند، ابراز تاسف کرد."

کلوپ هم نمایش تیمش را ستود و معتقد بود "لیورپول به اندازه کافی برای بردن بازی، خوب بوده؛ به خصوص در نیمه اول که چندین شانس برای گل زدن داشته و فقط توپ به تور دروازه نرسید."

هرچند کلوپ و سولسشر هر دو از نگرفتن سه امتیاز ناراحت هستند اما دیشب هیچکس به اندازه پپ گواردیولا از تساوی یونایتد و لیورپول خوشحال نبود. درواقع برای گواردیولا، بهترین نتیجه تساوی بود.

منچسترسیتی پس از این بازی، کریستال‌پالاس را به آسانی شکست داد و با یک امتیاز بیش از لیورپول و یک بازی کمتر از یونایتد و لیورپول، تیم دوم جدول شد.

پوگبا؛ ستاره‌ای که حالا دفاع می‌کند

پیش از بازی گری نویل در یکی از شبکه‌های تلویزیونی، درباره پوگبا صحبت کرد و به سولسشر به دلیل برگرداندن این بازیکن به فرم مطلوب تبریک گفت.

پوگبا در اوایل فصل به شدت از فرم خوب خود دور بود و کار به جایی رسید که پیش از بازی یونایتد مقابل لایپزیگ، مدیربرنامه او مینو رایولا رسما اعلام کرد که پوگبا حداکثر در تابستان ۲۰۲۱ از یونایتد جدا خواهد شد.

پس از این شوک بزرگ، از یک سو پوگبا برای برگشتن به فرم مطلوب خود تلاش کرد و از سوی دیگر سولسشر که نمی‌توانست هیچ یک از سه هافبک میانی آماده خود یعنی فرد، اسکات مک‌تومینای و فرناندز را از ترکیب بیرون بگذارد، برای پوگبا یک پست جدید پیدا کرد: بازی در بال چپ.

پوگبا در این پست به تدریج جا افتاد و به خصوص همکاری او با فرناندز و رشفورد برای یونایتد کارساز شد.

مقابل لیورپول اما سولسشر پوگبا را در بال راست بازی داد و هافبکی که عادت به بازی با توپ دارد، این بار اغلب زمان بازی را بدون توپ، مشغول کارهای دفاعی بود.

در جدول آمار عملکرد پوگبا می‌بینید که او مقابل لیورپول ۹ بار توپ را از حریف گرفته و یک قطع توپ انجام داده است.

پوگبا دو تا از چهار شوت تیم‌اش در چارچوب را هم زد که یکی از آنها، مهم‌ترین شانس گل یونایتد بود. حالا سولسشر در کورس قهرمانی لیگ، می‌تواند دوباره روی ستاره فرانسوی خود حساب کند؛ بازیکنی که از زمان پیوستن به یونایتد، چالش‌های مختلفی را تجربه کرده، که مهم‌ترین آنها اختلاف عمیق با ژوزه مورینیو بود.

تیاگو؛ ستاره خط میانی لیورپول

در این بازی یک بار دیگر تیاگو را هم در فرم خوب خود دیدیم؛ هافبکی که پس از فتح تمام افتخارات ممکن با بایرن مونیخ، برای تجربه یک چالش تازه به لیورپول آمد و مقابل یونایتد، در حساس‌ترین بازی تیم‌اش تا اینجای فصل، رهبر خط میانی لیورپول بود.

در جدول آمار عملکرد تیاگو می‌بینید که تقریبا تمام آمار ثبت شده از سوی در بخش هجومی، مطلوب بوده؛ ۹۶ پاس، دقت پاس مناسب، ۵ دریبل موفق، ۲ شوت و ۲ پاس کلیدی.

در روزهایی که دست کلوپ در قلب دفاع خالی شده، اهمیت خرید تیاگو در تابستان گذشته برای لیورپول بیش از همیشه روشن شده است.

خط میانی لیورپول در اولدترافورد، نمایش خوبی مقابل تیم صدرنشین داشت و مهم‌ترین بازیکن در ارائه این نمایش خوب، تیاگو بود.