فوت‌و‌فن؛ لستر-منچستریونایتد: زور مهاجمان منچستر به مدافعان یونایتد نرسید

لستر و منچستریونایتد؛ تقابل تیم‌های دوم و سوم جدول بود که نتیجه‌اش برای دیگر مدعیان بالای جدول نیز اهمیت داشت. اما دو تیم چند ماه پیش در همین ورزشگاه "کینگ‌پاور" در هفته پایانی فصل گذشته هم رویارویی به یادماندنی داشتند؛ مسابقه‌ای که حساسیت آن بسیار بیش از بازی اخیر دو تیم بود.

در آن بازی لستر نیاز داشت برنده شود تا جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند و یونایتد هم برای گرفتن سهمیه لیگ قهرمانان، نباید شکست می‌خورد.

مسابقه‌ای که با پیروزی دو بر صفر یونایتد به پایان رسید و تیم اوله‌گونار سولشر به لیگ قهرمانان رسید. هرچند دیروز که لستر و یونایتد بار دیگر در ورزشگاه کینگ‌پاور به هم رسیدند، یونایتد دیگر در لیگ قهرمانان جایی نداشت.

غافلگیری رسانه‌ها

بازی با یک غافلگیری حتی برای گزارشگران تلویزیونی و چندین سایت معتبر آغاز شد؛ حضور همزمان هری مک‌گوایر، اریک بایی و ویکتور لیندلوف در ترکیب اصلی یونایتد باعث شد شماری از کارشناسان تصور کنند یونایتد با آرایش ۳-۴-۳ بازی می‌کند.

البته سولشر در همین فصل چندین بار از این سیستم استفاده کرده بود اما با شروع بازی مشخص شد که یونایتد با سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کند و لیندلوف این بار دفاع میانی نیست، بلکه در دفاع راست به جای فن‌بیساکا که به بازی نرسیده، قرار گرفته است.

داستان بازی در نیمه اول از زاویه منچستریونایتد، شباهت ویژه‌ای به داستان کلی این تیم در فصل جاری داشت؛ خط حمله زهردار که به آسانی موفق به خلق فرصت گل می‌شود و در دفاع، چنان پراشتباه و آسیب‌پذیر که احتمال گل خوردن از هیچ حریفی کم نیست.

در همان دقیقه دوم بازی بود که مارکوس رشفورد با پاس استثنایی برونو فرناندز، می‌توانست از فاصله کمتر از دو متری دروازه لستر گل بزند اما ضربه سر رشفورد در چارچوب نبود.

چند دقیقه بعد اما اشتباه مک‌گوایر در پاس به عقب ضعیفی که به داوید دخیا داد، با پاس اشتباه این دروازه‌بان همراه شد و یونایتد در آستانه دریافت یک گل آسان قرار گرفت.

هرچند یونایتد در این صحنه گل نخورد اما دقایقی پس از رسیدن به گل با ضربه مطمئن رشفورد، اشتباه مک‌گوایر و بایی در قلب خط دفاع تکرار شد و این بار لستر راحت از این اشتباهات استفاده کرد و با شوت بارنز بازی را به تساوی کشاند.

لستر هم در این بازی مثل یونایتد با آرایش ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کرد؛ آمادگی مطلوب چهار نیروی هجومی لستر یعنی جیمز مدیسون، مارک آلبرایتون، هاروی بارنز و جیمی واردی از همان دقایق ابتدایی بازی محسوس بود.

همین آمادگی نیروهای هجومی دو تیم بود که یکی از بهترین و هیجان‌انگیزترین بازیهای فصل شکل گرفت.

جدال نزدیک بهترین تیم‌های بیرون خانه

لستر در این بازی بیشتر از حریف مالکیت توپ بود اما یونایتد که بهترین تیم لیگ در بازی‌های بیرون خانه است، مثل سایر بازی‌های خارج از خانه، در ضدحمله بسیار خطرناک بود.

جالب اینکه لستر هم در بازی‌های بیرون خانه، پس از یونایتد، تیم دوم لیگ محسوب می‌شود. یونایتد با احتساب تساوی دیروز مقابل لستر، ۱۹ امتیاز از ۷ بازی بیرون خانه گرفته است و لستر ۱۸ امتیاز از ۷ بازی.

همین نشان می‌دهد که هر دو تیم در شکل بازی دفاع-ضدحمله چه مهارتی دارند. مرور آمار کلی بازی هم بیانگر این است که چه بازی نزدیکی شکل گرفته بود.

یونایتد در مجموع شانس‌های گل بیشتری خلق کرد اما در هیچ یک از آمار فنی فاصله دو تیم زیاد نبود.

چالش بزرگ برای سولشر و برندن راجرز این بود که همزمان با تمرکز روی جریان این بازی حساس، باید به شاداب نگه‌داشتن بازیکنان خود برای بازی‌های فشرده پیشِ رو تا روز دوم ژانویه اهمیت می‌دادند.

یونایتد سه روز قبل از بازی با لستر، در "جام اتحادیه" یک بازی سنگین دیگر مقابل اورتون انجام داده بود و سه روز پس از بازی با لستر هم باید در اولدترافورد با ولورهمپتون بازی کند. لستر هم فردا دوشنبه (بله، فقط دو روز پس از بازی با یونایتد) باید در لیگ برتر مقابل کریستال‌پالاس به میدان برود.

این چالش بزرگی است که هر فصل در آستانه سال نو میلادی، سرمربیان لیگ برتر انگلیس با آن روبرو می‌شوند.

تعویض‌های موثر سولشر

هرچند این مسئله قطعا بخشی از تمرکز سرمربیان دو تیم را معطوف خود کرده بود و چند بار هم بازیکنان در جریان بازی مصدوم شدند و حتی لیندلوف به دلیل آسیب‌دیگی زمین را ترک کرد اما در مجموع یک بازی پرفشار و جانانه را دیدیم.

در نیمه دوم هر دو تعویض سولشر، در جریان تاکتیکی بازی، به سود یونایتد عمل کرد. تعویض اول، ورود پل پوگبا به میدان به جای دنیل جیمز بود.

پس از این تعویض، سیستم یونایتد تغییر نکرد اما رشفورد از سمت چپ به سمت راست منتقل شد و پوگبا به سمت چپ رفت تا با پاس‌های بلند و مورب، بارها رشفورد را صاحب توپ کند.

با این تعویض، تاثیر رشفورد در حملات یونایتد بیشتر شد و البته این بازیکن یک فرصت عالی دیگر برای زدن گلزن را هم از دست داد.

تعویض دوم، آمدن ادینسون کاوانی به جای آنتونی مارسیال بود. کاوانی که چند شب قبل به اورتون گل زده بود، این بار هم چند دقیقه پس از ورود به زمین، یک توپ‌گیری خوب پشت محوطه جریمه لستر انجام داد و پس از چرخش رو به دروازه حریف، با یک پاس عالی فرناندز را با دروازه‌بان لستر تک به تک کرد تا یونایتد با ضربه این هافبک پرتغالی، دو بر یک از لستر جلو بیفتد.

یونایتد کمتر از ۱۵ دقیقه باید از برتری خود محافظت می‌کرد تا بار دیگر در زمین لستر از یک رقیب سرسخت سه امتیاز بگیرد، اما در یکی از حملات لستر، اشتباهی دیگر از مدافعان منچستریونایتد سر زد و بازی به تساوی کشیده شد.

این بار اکسل توآنزبه که به جای لیندلوف مصدوم وارد زمین شده و در سمت راست خط دفاع قرار گرفته بود، برای جلوگیری از شوت‌ واردی، به او نزدیک شد اما توپ در حالی پس از برخورد به توآنزبه وارد دروازه شد که شوت واردی در چارچوب نبود، درواقع این گل به نام مدافع یونایتد ثبت شد.

سرنوشت بازی تحت‌تاثیر همان داستان کلی یونایتد مشخص شد؛ بخش هجومی فعال و زهردار و بخش دفاعی پراشتباه و سهل‌انگار. نتیجه اینکه ۷ شانس گل در جریان بازی شکل گرفت و ۴ گل دیدیم.

البته این نتیجه برای یونایتد بد نبود. لستر هفته گذشته تاتنهام را شکست داده بود و یونایتد در زمین تیم دوم جدول بازی می‌کرد.

اهمیت تیلمانز برای راجرز

حال مروری کنیم بر عملکرد چند بازیکن برتر این مسابقه؛ در جدول می‌بینید که یوری تیلمانز هافبک دفاعی لستر در دو زمینه فنی، بهترین عملکرد را در بازی داشت؛ بیشترین دریبل موفق و همینطور بیشترین پاس صحیح.

این هافبک ۲۳ ساله بلژیکی در فصل جاری یکی از مهمترین بازیکنان راجرز شده و در ۱۵ بازی سه گل زده است. زوج او در قلب خط میانی یعنی ویلفرد اندیدی هم بیشترین تعداد تکل موفق را ثبت کرد و ۵ بار با تکل‌های خود، روند حمله یونایتد را مختل کرد.

فرناندز هافبک طراح یونایتد هم طبق معمول یکی از بازیکنان برتر زمین بود. این هافبک پرتغالی گل دوم یونایتد را زد و سه شوت هم زد که بیشترین شوت زده در جریان بازی بود.

درمجموع تقابل لستر و یونایتد در حالی به پایان رسید که نه راجرز از نتیجه ناراضی بود نه سولشر. نباختن در بازی‌های رو در رو میان مدعیان بالای جدول، بسیار مهم شده و این را می‌شد از خوش و بش گرم دو سرمربی پس از پایان بازی فهمید.