جام جهانی زنان؛ پنج راهی که فوتبال زنان می‌تواند مردان را شکست دهد

پوشش گسترده و رقابت‌های هیجان‌انگیز جام جهانی فوتبال زنان در فرانسه با استقبال گسترده مخاطبان در بریتانیا روبرو شد و آخرین مسابقه انگلیس در این تورنمنت (مقابل کامرون با ۶ میلیون و ۹۰۰ هزار بیننده) رکورد تعداد بیننده تلویزیونی را شکست.

البته هنوز هم فاصله زیادی بین بیننده‌های فوتبال زنان با کسانی که بازی تیم ملی مردان را می‌بینند، وجود دارد. دیدار تیم ملی مردان انگلیس در نیمه‌نهایی جام جهانی پارسال مقابل کرواسی ۲۶ میلیون و ۵۰۰ هزار بیننده تلویزیونی داشت.

اما راه‌هایی وجود دارد که زنان می‌توانند فاصله با مردان را کم کنند. این مطلب به پنج موردی می‌پردازد که زنان از طریق آن می‌توانند توپ را به تور دروازه مردان برسانند.

ارزش پول

اگر می‌خواستید مسابقات جام جهانی مردان را که تابستان گذشته در روسیه برگزار شد ببینید، قبل از هر چیز باید جیبتان را پر از روبل می‌کردید.

برای نشستن روی بهترین صندلی‌های ورزشگاه برای دیدن بازی فرانسه و کرواسی در فینال، احتمالا اشک از چشمانتان سرازیر می‌شد: ۶۶۰۰۰ روبل (۸۲۵ پوند).

اما گران‌ترین بلیت‌های بازی فینال جام جهانی زنان که ۷ ژوئیه در ورزشگاه لیون برگزار می‌شود، ده برابر ارزان‌تر از مسابقه مردان است: ۸۴ یورو (۷۵ پوند).

فوق‌العاده است، نه؟

عدم توازن قیمت در کالاهای مربوط به ورزشکاران زن و مرد هم وجود دارد.

برای مثال گرچه شرکت نایکی برای پیراهن تیم ملی مردان و زنان انگلیس قیمتی یکسان گذاشته است (۹۰ پوند)، ولی اگر شما بخواهید اسم بازیکنان زن تیم ملی انگلیس را روی پیراهنتان بزنید مجانی است.

این در حالی است که در مورد تیم ملی مردان قضیه متفاوت است و شما اگر بخواهید اسم هری کین، مارکوس رشفورد یا جیمی واردی را روی شانه‌هایتان ببینید، ۱۳ پوند خرج برمی‌دارد.

شرکت نایکی تاکنون در مورد دلیل این تفاوت توضیح نداده است.

گل‌های بیشتر

در این مورد آمارها خود گویای همه چیز هستند.

برای شروع، مارتا مهاجم تیم ملی فوتبال زنان برزیل با زدن ۱۷ گل در ۱۹ بازی بهترین گلزن تاریخ جام جهانی زنان و مردان است.

تا این جای جام جهانی زنان به طور متوسط در هر بازی ۲/۶۹ گل زده شده در حالی که این آمار در جام جهانی پارسال مردان ۲/۶۴ بود.

وضعیت زنان در لیگ‌های معتبر جهان از این هم بهتر است. طی سه فصل گذشته سوپر لیگ زنان انگلیس (بالاترین دسته فوتبال زنان انگلیس)، متوسط گل در هر بازی ۳/۰۵ بوده در حالی که این عدد برای لیگ برتر فوتبال انگلیس (بالاترین دسته فوتبال مردان) ۲/۷۶ است.

زنان خیلی خوب قانون را رعایت می‌کنند

نمی‌خواهیم ادعا کنیم که زنان در زمین بازی فرشته هستند (راستش را بخواهید کامرون در بازی یکشنبه گذشته مقابل انگلیس خلاف این را ثابت کرد).

ولی زنان معمولا کمتر از مردان خلاف قواعد بازی عمل می‌کنند.

فیفا آماری در مورد اخطارهای جام جهانی منتشر نکرده است اما ما با استفاده از آمار "اوپتا اسپورتز" برای فدراسیون فوتبال انگلیس (که مسئول برگزاری لیگ‌ دسته‌های بالای این کشور است)، تلاش کرده‌ایم، برآوردی داشته باشیم.

میزان اخراج در فصل ۱۹-۲۰۱۸ لیگ برتر فوتبال انگلیس (مردان) سه برابر سوپر لیگ فوتبال انگلیس (زنان) در مدت مشابه بود.

آمار کارت‌های زرد مردان در این زمینه نیز دو برابر زنان بود. در سه فصل اخیر لیگ برتر ۳۷۷۷ کارت زرد داده شد، یعنی به طور متوسط ۳/۳ کارت در هر بازی، در حالی که این آمار برای زنان ۳۹۹ کارت زرد بود (۱/۵ کارت در هر بازی به طور متوسط).

بیشتر بخوانید:

جینی فرمپتون که در طول ۳۰ سال حرفه‌اش هم در رقابت‌های زنان و هم مردان سوت زده می‌گوید، "رگه‌هایی از تقلب" که بسیاری از مردان در بازی نشان می‌دهند در نتیجه "پول خیلی زیاد و تکبر بیش از حد" است.

خانم فرمپتون معتقد است که با توجه با افزایش محبوبیت فوتبال زنان، بیشتر شدن میزان خطاها در بازی نیز گریزناپذیر است.

او گفت: "فوتبال زنان خیلی حرفه‌ای‌تر شده است و بر این اساس عامل مهارت، اراده و چالش در بازی بالاتر می‌رود. فوتبال زنان خیلی مهم‌تر شده و در نتیجه رقابت در آن هم شدیدتر شده و این باعث می‌شود نبردهای بیشتر و کارت‌های بیشتری داشته باشیم."

به این ترتیب اگر همین طور پیش برویم خیلی طول نمی‌کشد که در فوتبال زنان هم شاهد موردی مانند کله زین‌الدین زیدان به ماتراتزی خواهیم بود. البته این شوخی را جدی نگیرید، به هیچ عنوان نمی‌خواهیم از خشونت آن صحنه زشت بکاهیم.

رقابت جهانی

تا کنون تنها هشت تیم از دو قاره اروپا و آمریکای جنوبی قهرمان جام جهانی مردان شده‌اند.

جام جهانی مردان، چهار بار بیشتر از جام جهانی زنان برگزار شده، اما در رقابت‌های زنان تا کنون چهار کشور از آمریکای شمالی، اروپا و آسیا قهرمان شده‌اند.

تعداد بیشتر کشورهایی که بخت بالا بردن جام طلایی مسابقات را دارند، احتمالا فوتبال زنان را به رقابتی جذاب‌تر از مردان تبدیل می‌کند.

دگرباشان جنسی همراه با حمایت

این حقیقت وجود دارد که تا به حال حتی یک نفر هم در لیگ برتر فوتبال انگلیس به طور علنی اعلام نکرده همجنسگرا است.

جاستین فاشانو، بازیکن پیشین تیم زیر ۲۱ سال انگلیس در سال ۱۹۹۰ تبدیل به اولین بازیکن حرفه‌ای بریتانیا شد که به طور علنی از همجنس‌گرا بودنش پرده برداشت.

توماس هیتسل‌سپرگر، هافبک پیشین استون ویلا که سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد، می گوید هنوز "راه درازی باقی مانده" تا مردانی که در لیگ‌های معتبر بازی می‌کنند بتوانند همجنس‌گرا بودن خود را اعلام کنند.

در فوتبال زنان قضیه برعکس است. وقتی کیسی استونی، بازیکن پیشین تیم ملی انگلیس کمی بعد از هیتسل‌سپرگر اعلام کرد که همجنس‌گراست، گفت که همجنس‌گرایی در فوتبال زنان خیلی بیشتر از مردان پذیرفته می‌شود.

گیلی فلاهرتی، کاپیتان تیم فوتبال زنان وستهم فصل گذشته گفت: "همه من را همان طور که هستم قبول کرده‌اند. فوتبال زنان ورزشی است که شما می‌توانید علنی اعلام کنید که همجنس‌گرا هستید و رفتار کسی با شما عوض نخواهد شد و این خیلی فوق‌العاده است."

میزان بیشتر پذیرش نسبت به دگرباشان تا حدی مدیون افراد پیش‌رو مانند لی‌لی پار است.

فوتبالیست ۱۸۰ سانتیمتری که سیگار پشت سیگار آتش می‌کشید و همجنس‌گرا بود. هرچند در مورد این که چقدر علنی در این رابطه صحبت می‌کرد، اختلاف وجود دارد.

پار راه موفقیت در فوتبال انگلیس را پیدا کرد و تبدیل به اولین زنی شد که به تالار افتخارات موزه ملی فوتبال این کشور رسید.