جام حذفی انگلستان؛ ونگر ركورد دار شد

آرسنال در دیدارى دیدنى و جذاب چلسى را در فینال جام حذفى فوتبال انگلستان شکست داد تا آرسن ونگر با هفت قهرمانى در قدیمى‌ترین تورنمنت تاریخ فوتبال، رکورد دار شود.

آرسنال پس از ناکامى در لیگ برتر و قرار نگرفتن در بین چهار تیم بالاى جدول -که در بیست سال کذشته سابقه نداشته- تمامى امیدش به فینال جام حذفى بود.

در حالی که آینده مربیگرى آرسن ونگر در آرسنال مبهم است این مسابقه مى‌توانست به نوعى آخرین روز مربیگرى او در آرسنال باشد.

آرسنال با چهره اى کاملا متفاوت به میدان آمد. میل به پیروزى، دوندگى بى امان و نظم و انضباط تیمى تیم شمال لندن در این دیدار مثال زدنى بود.

مهمترین نقطه قوت آرسنال در این دیدار پرسینگ بازیکن صاحب توپ و دریافت توپهاى دوم و سرگردان در میانه میدان بود. بازیکنان آرسنال تمام توپهاى برگشتى مدافعان چلسى را تصاحب مى‌کردند و خط میانى آرسنال با حمایت عالى خود از خط حمله اجازه نمى داد مدافعان چلسى از زیر فشار خارج شوند.

آرسنال در نیمه اول مى‌توانست چندین بار دروازه چلسى را باز کند اما ضربات بازیکنان این تیم با بد شانسى گل نشد تا چلسى در آغاز نیمه دوم، رقابت نزدیکتری با حریفش داشته باشد. در نهایت درخشش خط میانى آرسنال به رهبرى آرون رمزى این تیم را قهرمان جام حذفى انگلستان کرد تا آرسن ونگر فصل را با قهرمانى به پایان برساند.

سیستم دو تیم:

١-٢-٤-٣

دو مربى سومین تقابل خود در این فصل را تجربه مى‌کردند و تا حدى با تفکرات تاکتیکى یکدیگر آشنا بودند. آرسنال در بازیهاى پایانى لیگ برتر تغییر تاکتیک داد و در این دیدار نیز با سیستم دفاع سه نفره به میدان آمد. چلسى نیز بدون کمترین تغییر و با همان سیستم همیشگى آرایش تیمى خود را انتخاب کرد.

ونگر با تجربه‌اى گرانبها در فوتبال یکبار دیگر توانایى‌هاى فنى خود را ثابت کرد. او با تغییرى اندک در اجراى این سیستم نه تنها قهرمان جام حذفى شد بلکه نشان داد همچنان یکى از تئوریسین‌هاى بزرگ دنیاى فوتبال است.

آرسنال با تیزهوشى رمزى و حرکت عالى سانچز در همان ابتدای بازی به گل رسید. در دقیقه ٤ سانچز سعى کرد رمزى را در پشت خط دفاعى چلسى صاحب توپ کند اما داوید لوئیز توپ را دفع کرد. سانچز توپ برگستی را دوباره تصاحب کرد و گل اول بازى را به ثمر رساند. بازیکنان چلسى اعتقاد داشتند رمزى در شرایط آفساید بر بازى تاثیر گذاشته اما سانچز بى‌اعتنا به این موضوع توپ را به تور رساند و داور هم بعد از مشورت با کمکش گل را درست دانست.

آرسنال نیمه اول کاملا بازى را را در اختیار داشت اما با شروع نیمه دوم چلسى شرایط بهترى پیدا کرد. با اضافه شدن سسک فابرگاس و ویلیان خط میانى چلسی در حفظ توپ و ایجاد موقعیت شرایط بهترى پیدا کرد هر چند اخراج ویکتور موزس در دقیقه ٦٧ معادلات را بر هم زد.

چلسى برغم ده نفره شدن، با پاس عالى ویلیان و حرکت دیدنى دیگو کاستا در دقیقه ٧٧ بازى را مساوى کرد. کاستا با کنترل عالى -بر خلاف جهت حرکت راب هولدینگ مدافع آرسنال- و ضربه هوشمندانه پاس عالى ویلیان را به گل مساوی تبدیل کرد. کنترل کاستا در واقع نوعى دریبل است که مى‌تواند مد نظر تمام مهاجمان قرار گیرد. او علاوه بر کنترل توپ همزمان مدافع مستقیم خود را نیز از پیش رو بر مى‌دارد. همزمانى کنترل و دریبل تنها از بازیکنان بزرگ برمى‌آید.

تنها یک دقیقه بعد آرون رمزى بازى بدون نقص خود را کامل کرد و با حمله به فضاى بین مدافعان چلسى ارسال اولیور ژیرو را به گل برترى آرسنال تبدیل کرد. این پاس گل اولین ضربه ژیرو به توپ بود که تازه به زمین آمده بود.

آرون رمزى:

بدون تردید دلیل اصلى برترى آرسنال در این دیدار نوع بازى رمزى بود. در سیستم ١-٢-٤-٣ آرسنال رمزى در کنار گرانیت ژاکا دو هافبک دفاعى بودند اما نوع حرکت رمزى کاملا متفاوت بود. در زمانى که چلسى صاحب توپ بود رمزى در کنار ژاکا قرار مى‌گرفت و با بازگشت آلکسیىس سانچز و مسوت اوزیل به عقب، خط هافبک چهار نفره آرسنال در میانه میدان شکل مى‌گرفت. در همان حال چمبرلین و بلرین به خط دفاعى سه نفره اضافه می‌شدند و سیستم آرسنال به ١-٤-٥ تبدیل مى‌شد. چلسى نیز در زمان دفاع دقیقا به همین صورت عمل مى‌کرد. پدرو و آزار دقیقا مانند اوزیل و سانچز عمل مى‌‍کردند.

اما در زمانیکه آرسنال صاحب توپ مى شد نوع حرکت رمزى کاملا متفاوت بود و حرکات هوشمندانه رمزى دفاع چلسى را کاملا سردرگم مى‌کرد. رمزى در تمام حملات آرسنال نقش غیر قابل انکارى داشت.

نوع حرکت رمزى در واقع همان تغییر تاکتیکى بود که موجب برترى آرسنال در این دیدار شد. در گل اول آرسنال رمزى بعنوان هافبک دفاعى که جلوتر از مهاجمان و در شرایط آفساید قرار داشت که نشانگر حرکت‌های این بازیکن بود. رمزى با زدن گل پیروزى آرسنال نقش متفاوت خود در پست هافبک دفاعى را به نمایش گذاشت. او از عوامل اصلى موفقیت آرسنال در این دیدار بود.

زمانی که آرسنال صاحب توپ مى‌شد رمزى یک خط جلوتر قرار مى‌گرفت و آرسنال به ١-٣-٣-٣ تبدیل مى‌شد. با این تغییر تاکتیک، رمزى به همراه اوزیل، سانچز و دنى ولبک در مقابل دفاع سه نفره چلسى برترى عددى پیدا مى‌کردند. در روزی که کانته و ماتیچ تا حدی سردرگم بودند آزپلی‌کوئتا، داوید لوئیز و گرى کهیل -دفاع سه نفره چلسى- از پس بازیکنان تکنیکى و سرعتى خط حمله آرسنال برنمی‌آمدند. حرکات دیدنى رمزى موجب مى‌شد اوزیل و سانچز آزادتر شوند و کمتر تحت فشار قرار بگیرند.

نوع حرکت رمزى که دویدن از میانه میدان به فضاهاى بین مدافعان چلسى بود موجب برهم خوردن نظم خط دفاعى این تیم مى شد. رمزى با هوشیارى تمام و با زمانبندى درست و اصولى به این فضاها حمله می‌کرد. گل دوم آرسنال نمونه‌اى آشکار از حرکات دیدنى رمزى بود.

پرمرته‌ساکر:

بازگشت پر مرته‌ساکر کاپیتان و مدافع مرکزى آرسنال پس از یک سال، بهترین خبر ممکن براى ونگر بود. مرته‌ساکر بازیکن با تجربه‌اى است که به عنوان رهبر خط دفاعى در چند سال گذشته مهره‌اى غیر قابل جانشین بود. تنها ضعف مرته‌ساکر کندى او است. در دفاع چهار نفره کندى مرته‌ساکر ضعف اصلى خط دفاعى آرسنال بود اما در دفاع سه نفره و با حضور ناچو مونریال و راب هولدینگ، این ضعف کاملا پوشش داده شد تا این بازیکن پس از یک سال غیبت،حضورى موفق در خط دفاعى آرسنال داشته باشد.