روزنامه‌های تهران، همه‌پرسی بریتانیا و فروپاشی اروپا

روزنامه های امروز صبح تهران، یکشنبه ۶ تیتر بیش از هر خبر دیگر نسبت به همه پرسی بریتانیا واکنش نشان داده و برای دومین روز در ده ها مقاله و اظهارنظر به آن پرداخته اند. از گفته های رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس که گفته نه مردم بریتانیا به آمریکا بوده است تا مقالاتی که از جانشینی آلمان در جای خالی بریتانیا در اتحادیه اروپا گفته و احتمال داده همین باعث تشدید اختلاف آن کشور با رقیب قدیمی اش یعنی فرانسه شود.

ادامه بحث درباره فیش های حقوقی مدیران، و گلایه روزنامه های تندرو از پاسخ مدیران متهم به افشاگری ها از جمله اخبار و مقالاتی درباره مسایل داخلی کشور است که با کشته شدن یک محیط بان دیگر توسط شکارچیان قاچاق بار دیگر موضوع آن ها به صفحات اول روزنامه ها نقل مکان کرده است.

فرصت یا تهدید

<bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67694/رفراندوم-مردم-بریتانیا؛-تهديد-يا-فرصت-برای-ما؟" platform="highweb"/></link></bold> در سرمقاله خود در جست و جوی مهم ترین بخش های همه پرسی بریتانیا و واکنش مردم این کشور به این جا رسیده که از جمله مهم ها یکی هم احترام به رأی داده شده بود (اگرچه تفاوت‌ها نیز اندک است) نیز مهم است. نخست‌وزیر با وجود مخالفت با خروج از اتحادیه، نتیجه را پذیرفت و اعلام کرد که استعفا می‌کند تا فرد مناسب‌تری جایگزین او شود. این‌گونه احترام گذاشتن به نتایج آرای مردم، لازمه یک جامعه مردم‌سالار است، حتی اگر آن رأی را نادرست بدانیم و عوارض بدی را برای آن پیش‌بینی کنیم. احترام گذاشتن به آرای مردم با تمکین کردن حقوقی فرق می‌کند و چیزی بیش از آن است.

به نظر نویسنده این مقاله دریافت اثر همه پرسی بریتانیا بر منافع ایران کار ساده‌ای نیست و باید اطلاعات زیادی را در کنار یکدیگر گذاشت و از آن نتیجه گرفت، ولی شاید تجزیه قدرت‌های اروپایی برای برخی از کشورها همچون ایران قدرت مانور اقتصادی و دیپلماتیک بیشتری فراهم کند و از این نظر به نفع ایران باشد، ولی با توجه به اینکه خروج از اتحادیه اروپا، آن اتحادیه را در ایالات متحده ضعیف می‌کند و امکان نفوذ آمریکا را بر کشورهای منفرد اروپایی افزایش می‌دهد، این رویداد می‌تواند به ضرر ما باشد.

شهروند نتیجه گیری کرده که: این اتفاق و بسیاری از اتفاقات مشابه، ذاتاً یک تهدید یا فرصت نیست، بلکه به نحوه رفتار ما نیز مربوط می‌شود. حتی اگر وجه تهدیدی آن بیشتر باشد، می‌توانیم آن را تبدیل به فرصت کنیم و برعکس.

اروپا در آستانه فروپاشی

<bold><link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه</caption><url href="http://vaghayedaily.ir/fa/News/5217" platform="highweb"/></link></bold> در گزارش اصلی خود پیش بینی کرده نتیجه همه پرسی بریتانیا آغاز فرایند متلاشی‌شدن نهادهای سیاسی و امنیتی‌ای باشد که اتحادیه اروپا بعد از جنگ جهانی دوم و جنگ سرد بر اساس آن شکل گرفته است. بسیاری از بریتانیایی‌هایی که به خروج بریتانیا از اتحادیه رأی دادند، موفق شدند همان‌طور که قبل از رأی‌گیری می‌خواستند اتحادیه اروپا را در تاریخ کشورشان تبدیل به «قصه دیروز» کنند. به گمان آنها اکنون کشورشان فرصت بیشتری دارد که درگیر امور جهانی شود. فرصتی که با رفع قید و بندهای اتحادیه اروپا از کشورشان به دست آمده است.

رأی بریتانیایی‌ها به خروج از اتحادیه اروپا موجب می‌شود تا این اتحادیه وارد دور تازه‌ای از جدایی‌ها شود، چرا که دومین اقتصاد و دومین قدرت نظامی اتحادیه اروپا از آن جدا شده است. کسی نمی‌داند بعد از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا تا چه‌اندازه و با چه سرعتی اتحادیه به سمت فروپاشی پیش خواهد رفت. بی‌شک وقتی که کشوری به بزرگی بریتانیا از این اتحادیه خارج می‌شود نمی‌توان انتظار داشت که روند خروج از اتحادیه به همین سادگی متوقف شود.

به نوشته وقایع اتفاقیه: آلمان به عنوان قدرتمندترین اقتصاد اروپا بلافاصله می‌تواند خلأ نبود بریتانیا را پر کند. دقیقا به همین دلیل است که کاخ سفید اعلام کرده است بعد از خروج بریتانیا نقطه ثقل حمایتی خود را در داخل اتحادیه متوجه آلمان خواهد کرد. مسئله‌ای که می‌تواند اختلاف‌ها را در درون اتحادیه اروپا افزایش دهد زیرا فرانسه که رقیب مهم آلمان در اتحادیه اروپا محسوب می‌شود از این وضعیت ناخرسند خواهد شد و بی‌شک علیه آن اقداماتی را انجام خواهد داد.

این روزنامه افزوده: به‌ویژه که پیش‌بینی می‌شود جمعیت آلمان تا سال ۲۰۲۵ از فرانسه بیشتر شود و این مسئله می‌تواند قدرت بیشتری به فرانسه بدهد. اما رویارویی فرانسه و آلمان می‌تواند باعث قطب‌بندی‌های جدید در داخل اتحادیه اروپا شود و بر بحران‌های اتحادیه بیفزاید و ممکن است اتحادیه را تا مرز فروپاشی پیش ببرد.

نصرت‌الله تاجیک در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه</caption><url href="http://www.vaghayedaily.ir/fa/News/5208/راه-پرسنگلاخی-که-بریتانیا-در-پیش-دارد" platform="highweb"/></link></bold> نوشته:با هر دید که بخواهیم به تجزیه و تحلیل تصمیم مردم انگلیس و مقایسه تطبیقی این دو رفراندوم بنشینیم، چاره‌ای نداریم جز آنکه به ظرفیت‌های فرصت‌ساز سیاست و حکومت در دموکراسی انگلیسی یا نحوه مدیریت اجتماعی انگلیسی‌ها اذعان کنیم. بسیاری از تحلیلگران مسائل اروپا مخاطرات داخلی و خارجی، هزینه خروج انگلیس از اتحادیه اروپا بر اقتصاد اروپا و جهان و آشفتگی و به‌هم‌ریختن نظم و چهره اقتصادی دنیا با توجه به درصد موافق و مخالف نزدیک به هم نظرسنجی‌ها را از الزاماتی می‌پنداشتند که انتظار داشتند در کنار اقتصادمحوری و تجارت‌پیشگی خوی و فرهنگ مردم انگلیس بیشترین تأثیر را بر تصمیم آنها برای ماندن یا بیرون‌رفتن از اتحادیه بر جای گذارد.

به نظر این دیپلومات سابق: این دسته از تحلیلگران از ابتدا می‌دانستند که سیاست‌مداران بریتانیا این‌‌بار باید دست به بازی هنرمندانه‌ای بزنند تا توازنی بین الزامات جهانی و منطقه‌ای از یک سو و احساس ضرر مردم آن کشور در ماندن در اتحادیه اروپا برقرار کنند تا هم ثبات داخلی کشور را به هم نزنند و هم در اروپا و جهان مسبب آشفتگی اقتصادی و اجتماعی این قاره معرفی نشوند که پس‌لرزه‌های این زلزله سیاسی به زودی شروع خواهد شد.

کاهش قدرت بریتانیا

آرش فرح‌زاد در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1978&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: ساکنان جزیره انگار از خواب غفلت بیدار شده‌اند و فهمیده‌اند که چه بر سرشان آمده است. با گذشت یک روز از اعلام نتیجه رفراندوم که با رای منفی ۵۲ درصدی به ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا همراه بود؛ کمپینی برای برگزاری رفراندومی دیگر راه‌اندازی شد و تا عصر دیروز یک‌میلیون نفر آن را امضا کردند. در این کمپین شهروندان بریتانیایی با امضای طوماری از مجلس عوام این کشور خواستند تا یک رفراندوم دیگر برای تصمیم‌گیری درباره خروج این کشور از اتحادیه اروپا برگزار شود.

مجلس عوام بریتانیا اعلام کرده که «سایت مجلس به دلیل حجم بالای ترافیک برای ثبت درخواست مردم در برگزاری دومین رفراندوم برای تصمیم‌گیری درباره خروج از اتحادیه اروپا به صورت موقتی کند شد.» ویلیام اولیور هیلی، ارائه‌دهنده این طومار گفته است: «‌ما این درخواست را مطرح کردیم چون اگر میزان رای‌های خروج یا ماندن در اتحادیه اروپا کمتر از ۶۰ درصد و براساس حضور کمتر از ۷۵ درصدی شرکت‌کنندگان باشد، باید یک رفراندوم دیگر برگزار شود.»

به نوشته فرهیختگان: گرچه روند جمع‌آوری امضا برای تکرار همه‌پرسی ساعاتی پس از اعلام نتایج آغاز شد اما توانست به سرعت به هدف مورد نظر یعنی جمع‌آوری بیش از ۱۰۰ هزار امضا برسد. این به این معناست که پارلمان انگلیس باید طی مدت یک‌سال این مساله را به بحث بگذارد. با این حال میزان امضاکنندگان این طومار تا عصر دیروز از یک‌میلیون نفر گذشته است. مذاکره احتمالی درباره این مساله بلافاصله برگزار می‌شود، در صورتی که دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس این مساله را مدنظر قرار دهد. گرچه بعید به نظر می‌رسد که یک رفراندوم دیگر مورد بررسی نخست‌وزیر بریتانیا قرار گیرد.

کشتن یک محیط بان دیگر

امیرحسین جعفری در <bold><link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=46689" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: هنوز خبر کشته شدن دو محیط بان در شبکه های مجازی دست به دست می شد و هنوز پیکرهای این دو به دست خانواده هایشان نرسیده بود که خبرکشته شدن سومین محیط بان نیز منتشر شد تا بار دیگر هفته تلخ محیط زیست ایران رقم بخورد. با کشته شدن سه محیط بان در هفته جاری تعداد محیط بانانی که تاکنون در دفاع از محیط زیست ایران جان خود را از دست داده اند به ۱۱۹ نفر رسید. کسانی که اگر در دفاع از جان خود دست به اسلحه می بردند نیز فرقی نمی کرد و باز هم محکوم به قصاص بودند و باز هم باید تاوان.

فرشته‌های نگهبان جمهوری اسلامی

کاظم انبارلویی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> رسالت</caption><url href="http://www.resalat-news.com/Fa/?code=232812" platform="highweb"/></link></bold> پرسیده نوع، جنس و ماهیت حکومت مستقر در ایران چیست و اضافه کرده این سوالی است که فیلسوفان سیاسی طی چهار دهه گذشته در اتاق ‌های فکر دانشگاه‌ ها، مؤسسات پژوهشی و علمی از خود می‌پرسند. آنها در پرسش‌ های خود به طور طبیعی به دو واژه «جمهوری اسلامی» و «ولایت فقیه» می ‌رسند. عناوینی که امروز جدی‌ ترین رقیب گونه ‌های متفاوت دموکراسی لیبرال در غرب است.

به نظر سردبیر این روزنامه جناح راست، مجموعه توطئه ‌هایی که علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی چه از نوع سخت و چه از نوع نرم به کار گرفته شده این نتیجه را می‌دهد که در ایران نظامی مستقر است که در زمین، «مردم» و در آسمان، «فرشته ‌های الهی» نگاهبان آن هستند.شاید اولین کسی که متوجه این حقیقت شد، کارتر بود که با لشکرکشی به طبس تمام محاسبات سیاسی و نظامی خود را بر باد رفته دید. چون او همه محاسبات را کرده بود الّا باد را. دومین کسی که به این حقیقت پی برد، گورباچف آخرین امپراتور شوروی سابق بود. او وقتی پاسخ خود را توسط شواردنادزه به نامه امام به تهران ‌فرستاد، متوجه لرزش دست و پای وزیر خارجه خود شد. شواردنادزه زیر سقفی گفتگو می ‌کرد که «ولی خدا» در قامت پیامبران با او سخن

سرمقاله رسالت به این جا رسیده که امروز هر کس که کمترین بهره هوش سیاسی داشته باشد، می ‌داند که راهبرد آمریکا در مقابله با ایران «نفوذ در داخل» و «قطع نفوذ ایران در منطقه و جهان» است. شیوه ‌های نفوذ و جاسوسی و ضربه، امروز پیچیده ‌ترین شکل خود را پیدا کرده است.

این روزنامه دست راستی افزوده: امروز با فشار یک دکمه میلیون‌ ها صفحه اسرار کشور را می ‌توان با کمترین هزینه به دشمن داد. امروز می ‌توان با تردستی عناصر وابسته به دشمن را در ستون فقرات اجرا، تقنین و قضا نشاند و به بهانه برجام ۲ و ۳ کمر به قطع نفوذ ایران در منطقه بست. سر و کله نفوذی ‌ها در دانشگاه و در پیکره اجرا که عمدتاً اهل فتنه هستند گاهی پیدا می ‌شود. دستگاه ‌های امنیتی و انتظامی در این باره وظیفه سختی دارند. گاهی ضربات کاهنده دشمن در سایه غفلت ما در پاسداری از ارزش‌ ها پدید می‌ آید.

زندگی سوپر پولدارها در ایران

شبان شهیدی مودب در سرمقاله روزنامه <bold><link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=212692" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: دیگر برای کسی جای تردید باقی نمانده است و نیازی به اثبات نخواهد بود که گفته شود در جمهوری اسلامی‌ایران، گروهی به اشرافیت گرویده‌اند و تجمل‌گرایی در زندگی آنها به گونه‌ای ریشه دوانده است که حتی خبرنگاران خارجی که به تهران می‌آیند در گزارش‌‌های خود از آن با شگفتی یاد می‌کنند. البته تجمل‌گرایی در زندگی این قشر پرهزینه می‌تواند حق آنها تلقی شود چون وقتی درآمد، بالا باشد و برای کسب آن تلاش شده و از راه قانونی و حلال به دست آمده باشد نمی‌توان از دارندگان و اغنیا سلب مالکیت کرد و از آنها خواست که مثل مردم عادی زندگی کنند.

نویسنده پرسیده: آیا واقعاً همه کسانی که به ثروت هنگفت رسیده‌اند و بی‌محابا هزینه‌های گزاف را متقبل می‌شوند، از مسیر قانونی پولدار شده‌اند و افزوده: این روزها به فراوانی در تهران و شماری از شهرهای بزرگ دیده می‌شود که هزینه مراسم جشن تولد کودک بعضی خانواده‌ها از درآمد چندین ماهه یک کارگر بیشتر است. یا خرج روزانه فرد یا افرادی که با خودروهای چند میلیارد تومانی، در شبگردی‌های خیابانی به مردم فخر می‌فروشند، از درآمد سالانه یک کارمند ساده دولت بالاتر است.

اطلاعات نوشته: در تهران شمار خودروهای لوکس و میلیاردی که در خیابانها جولان می‌دهند یا پشت ویترین‌های آژانسها چشم‌ها را خیره می‌کنند به نحوی باورنکردنی در حال افزایش است. چه باید کرد. یک راه این است که در فضای به وجود آمده از انتشار حقوق‌های نجومی، که یک بسیج عمومی‌برای برخورد با درآمدهای غیرقانونی ایجاد شده است دولت، مجلس و رسانه‌ها با بهره‌گیری از چنین فضای مبارکی باید قاطعانه وارد عمل شده و چاره‌اندیشی کنند.

خدمات عمومی و درآمدهای کلان

محمد بهشتی در مقاله‌ای در <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=465&PageNO=16" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: در هر جای جهان کمتر کسی هست که اعتراضی به درآمد هنگفت تاجری سرشناس و خوشنام داشته باشد، ازقضا به‌عکس در غالب کشورها این اشخاص را در زمره سرمایه‌های ملی می‌شمرند و موفقیتش را الگو قرار می‌دهند. درحالی که در همه‌جای جهان شنیدن ارقام کلان درآمدهای مدیران و مسوولان عالیرتبه بحث‌برانگیز است. شک نیست که اهل هر کشوری واقفند که خرج و دخل هرکس یکی از مسائل خصوصی اوست ولی در همه جا درباره پست‌های سیاسی و رسمی استثنایی قایلند و برملا شدن جریانات مالی در این حوزه را منافی رازداری خصوصی فرد نمی‌دانند.

نویسنده با اشاره به این که پذیرفتن خدمت در دولت یعنی ترجیح دادن مسائل عمومی بر مسائل خصوصی نوشته یعنی در این عرصه شخص خود را مخدوم و حقوق‌بگیرِ جامعه می‌داند پس به سبب کسب درآمد زیاد نیست که سمت ریاست‌جمهوری را می‌پذیرد چرا که عموما می‌دانند برای کسب درآمد بالا، بسیاری شغل‌های کم‌دردسرتر نیز وجود دارد، نتیجتا انتظار عمومی از چنین کسانی این است که درآمد قابل قبولی داشته باشند.

این مدیر باسابقه فرهنگی افزوده: دوم موضوع «پذیرفتن مسوولیت» است و دیگر «رعایت اخلاق» و در آخر مهم‌ترین رکن خدمت کردن «جلب اعتماد» است. یعنی کسی که مسوولیتی رسمی دارد در واقع عهده‌دار برانگیختن اعتماد ملی است، پس اگر در عرصه غیررسمی و در محافل خصوصی پنهانکاری و دروغ گناهی بزرگ ولی بخشودنی است برای کسی که مسوولیتی رسمی دارد دروغگویی و پنهانکاری حتی در زندگی خصوصی‌ نیز نابخشودنی است.

هوشنگ ماهرویان در <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/96384/چه-چیزهایی-فیش%E2%80%8Cها-را-آلوده-کرد" platform="highweb"/></link></bold> نوشته:در روزنامه خواندم کارخانه ارج تعطیل شده است؛ یادم آمد صنعتی را که چندصد کارگر را نان می‌داد؛ بعد خواندم که بعضی از مدیران حقوق‌های‌ میلیاردی می‌گیرند و وام با بهره چهاردرصد و از خودم پرسیدم با این پول‌ها چند کارگر را می‌توان نان داد؟ و به خودم جواب دادم خیلی‌ها را. باز از خودم پرسیدم کدام‌یک راحت‌تر است؛ اینکه پولی را در بانک بگذاری و سود ٢٠درصدی بگیری یا یک واحد تولیدی راه بیندازی و هرروز قرار باشد سر دستمزد و حقوق و مزایای ٥٠٠،٤٠٠ کارگر چانه بزنی؟ و به خودم جواب دادم قطعا اولی راحت‌تر است.

نویسنده این بازی را ادامه می دهد: دوباره سؤال کردم کدام‌یک آدم را به سود کلان‌تر می‌رساند؛ اینکه سرمایه‌ات را ببری در بخش مستغلات و یک‌شبه پولت دوبرابر شود یا اینکه آن را صرف تولید کنی که ١٠ سال است چرخش در این مملکت دیگر نمی‌چرخد؟ و در دلم جواب دادم، معلوم است، اولی. بعد از خودم پرسیدم علت اصلی زمین‌خواری، جنگل‌خواری، ساحل‌خواری و ‌هزارجور کلمه دیگری را که این روزها باب شده است مگر نباید در رانت‌های اطلاعاتی و وابستگی‌ها به این یا آن جناح بدانیم و پاسخ مثبت به سؤالم دادم. حتما این سؤالات برای شما هم بارها مطرح شده است. حتما پرسیده‌اید و به جواب‌هایی مشابه جواب‌های من رسیده‌اید و حالا که ماجرای فیش‌های حقوقی ‌میلیاردی مطرح شده، هم ذهنتان با همین سؤالات کلنجار می‌رود.

مقاله شرق به این جا رسیده که راه درمان این دردها شاید بستن همیشگی شیر فلکه نفت است. سال‌هاست با این مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. از همان دهه ٤٠ شمسی که رانت نفت نقش اساسی در معادلات سیاسی و اجتماعی ایران پیدا کرد، می‌دانستیم که برای حل مشکلات اقتصادی و حتی سیاسی و اجتماعی باید رانت نفتی را از بین ببریم. می‌دانستیم که اگر می‌خواهیم دموکراسی پیشرفته‌ای مثل کشورهای توسعه‌یافته داشته باشیم، باید نفت را از برنامه‌ریزی‌هایمان حذف کنیم. امروز همان جریانی که پشت افشاگری درباره فیش‌های حقوقی‌ میلیاردی است، خودش سردمدار وابستگی به نفت و سوءاستفاده از آن است.

مامور گاز

احمد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رضا کاظمی در ستون طنز <bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67765/این-قسمت:-مامور-گاز!" platform="highweb"/></link></bold> حکایتی از زبان یک مغازه دار نقل کرده: یک نفر با ورودش به مغازه، رشته افکارم را رنده‌رنده کرد. از بی‌سیمی که به کمرش بسته بود، می‌شد حدس زد مشتری نیست. پرسیدم: «از اداره مالیات تشریف آوردید؟». سرش را به علامت منفی تکان داد. احتمال دادم از اداره تعزیرات یا اماکن باشد. به خودم شک نداشتم، سرم را بالا آوردم و با اعتماد به‌نفسی احمدی‌نژادی گفتم: «جانم؟». دستی به صورتش کشید و گفت: «مامور گاز هستم!». برای منی که نه قیمت‌هایم بالاست و نه شاسی مشتری‌هایم؛ مامور گاز با مامور تعزیرات، اماکن و حتی گشت ارشاد چندان فرقی ندارد! جواب دادم: «در خدمتم». گفت: «انبارتون رو می‌تونم ببینم؟».

طنزنویس اضافه کرده: کلید انبار را تحویلش دادم و گفتم: «انبار توی همین کوچه بغلیه. شما برید درش رو باز کنید تا من کرکره مغازه رو بدم پایین و بیام خدمتتون». کلید را گرفت، چشم‌هایش برقی شبیه برق شخصیت‌های بدجنس کارتون دوقلوهای افسانه‌ای زد و رفت سمت انبار. خرت و پرت‌های بیرون مغازه را آوردم داخل و کرکره را پایین کشیدم. چند دقیقه بعد خودم را به انبار رساندم. دیدم درب انبار باز است اما نه خبری از مامور گاز هست و نه خبری از سگ نگهبان انبار!

سوار خودرو شدم و رفتم سمت اداره گاز. توی راه کمی فکر کردم، ناگهان یاد حرف یکی از مشتری‌های اصفهانی‌ام افتادم که تعریف می‌کرد چند روز پیش عده‌ای در شهر شاهین‌شهر به درب خانه‌ها رفته‌اند، خودشان را از طرف اداره دامپزشکی معرفی کرده‌اند و بعدش به بهانه زدن واکسن، سگ‌های خانگی را برده‌اند در بیابان ول کرده‌اند! این‌که یادم آمد فهمیدم این «گاز» با آن «گاز» که آقای مامور می‌گفت فرق داشته. و مسیرم را به سمت بیابان‌های طرف شهر تغییر دادم!

<bold><link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1978&pid=15&type=0" platform="highweb"/></link></bold> در زیر این عکس توضیح داده که صادق خرازی سفیر پیشین ایران در فرانسه مدتی است که در خانه خود شب های قدر را مراسمی برپا می دارد که چهره های سیاسی در آن حضور دارند. این عکس امسال است.