روزنامه‌های تهران و زلزله همه‌پرسی بریتانیا

روزنامه‌های اول هفته تهران، در ده‌ها مقاله و گزارش به همه‌پرسی و زلزله سیاسی بریتانیا پرداخته و از جمله به تشریح این پرداخته‌اند که تصمیم اکثریت مردم بریتانیا آیا به نفع جهان و اروپا خواهد بود یا نه، و از نظر سیاسی و اقتصادی تا چه به نفع یا زیان ایران تمام می‌شود.

ادامه واکنش ها به افشای فیش های حقوق گزاف مدیران، کشته شدن دو محیط بان در جدال با شکارچیان قاچاق و سرانجام تصادف منجر به مرگ بیست سرباز وظیفه از دیگر مطالب روزنامه های اول هفته است.

«نه» بزرگ به اروپا

سودابه رخش در گزارشی در <italic><bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/96327/«نه»-بزرگ-به-اروپا" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: «ما باافتخار می‌توانیم در چشم گردن‌کلفت‌های بروکسل، برلین، فرانکفورت، پاریس و غیره نگاه کنیم و به آنها بگوییم؛ ما همه تلاشمان را کردیم که اتحادیه اروپا را از دست شما نجات دهیم اما شما با خاموش‌کردن صداهای دموکرات چنان اتحادیه اروپا را مسموم کرده‌اید که هرچه تلاش کردیم نتوانستیم مردم بریتانیا را متقاعد کنیم در اتحادیه بمانند».

این بخشی از بیانیه کارزار «دموکراتیک‌کردن اروپا» پس از پایان همه‌پرسی بریتانیا و رأی اکثریت مردم این کشور به خروج از اتحادیه اروپا بود، کارزاری که یانیس واروفاکیس، وزیر اقتصاد سابق یونان در سال ۲۰۱۵ به راه انداخت و هدفش اصلاح نهادهای موجود اتحادیه اروپا برای ایجاد یک دموکراسی تمام‌عیار است.

به نوشته این گزارش: با این‌همه، رأی ۵۲ درصد از رأی‌دهندگان بریتانیایی به خروج این کشور از اتحادیه اروپا نشان داد که بسیاری از آنها امیدی به اصلاح ساختارهای این اتحادیه ندارند و تصور اتحادیه اروپایی دموکراتیک برای آنها دشوار است. پیروزی کمپین خروج نشان داد که آن منفعتی که حالا نخبگان اروپایی و رهبران آنها بر سر مزارش مویه می‌کنند، همانی نیست که دست‌کم بیش از نیمی از مردم بریتانیا هم از آن سهمی داشته باشند.

ملی گرایی علت تصمیم بریتانیایی

علی‌محمد نمازی در سرمقاله <italic><bold><link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه</caption><url href="http://vaghayedaily.ir/fa/News/5204" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: رفراندوم خروج یا باقی‌ماندن انگلیس در اتحادیه اروپا در حالی برگزار شد که دو حزب اصلی آن کشور، بیشتر نخبگان سیاسی و اقتصادی و اکثریت رأی‌دهندگان اسکاتلند و ولز خواهان ادامه عضویت انگلستان در اتحادیه اروپا بودند. علاوه‌براین سران کشورهای مهم غرب و جهان نیز همین موضع را داشتند و توضیحات لازم درباره ضرورت ادامه عضویت، به رأی‌دهندگان ارائه شده بود. در مقابل حزب راست ملی‌گرا و چهره‌های حامی، شعارهای ملی‌گرایی مردم را تشویق به رأی به خروج از اتحادیه اروپا می‌کردند.

به نوشته این مقاله: بریتانیا که سابقه اولین نظام دموکراسی را دارد و کارکرد حزبی بر انتخابات آن حاکم است و اکثریت صاحبان آرای خاکستری به یکی از این دو حزب اصلی اعتماد دارند و رأی خود را به صندوق آنها می‌اندازند، جای تعجب دارد که رأی‌دهندگانش مسیر خود را از هر دو حزب مورد اعتماد جدا کرده اند و حتی به توصیه نخبگان و سران کشورهای متحد انگلستان توجهی نکردند و برخلاف نظر کارشناسی آنها رأی می‌دهند.

نویسنده مقاله <italic><bold><link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه</caption><url href="shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67625/ملی%E2%80%8Cگرایی؛-شتری-است-که-در-خانه-همه-می%E2%80%8Cخوابد" platform="highweb"/></link></bold></italic> معتقد است: اینجا باید به عنصر ملیت و عرق ملی و آوازه کشور توجه کرد. حاکمان، طبقه نخبگان و روشنفکران باید به حساسیت‌ها و دغدغه‌های توده مردم کشورشان توجه داشته باشند تا آنها برای تأمین حساسیت‌های مذکور تن به تصمیمات برخلاف منافع کشور ندهند.

آرمین منتظری در در شهروند نوشته: بریتانیایی‌ها به خروج کشورشان از اتحادیه اروپا رأی دادند؛ البته فاصله رأی موافق خروج با مخالفان آن چندان زیاد نبود اما نکته مهم در این میان این است که اگر ١٠‌سال پیش چنین بحثی مطرح می‌شد، خروج بریتانیا از اتحادیه امری غیرقابل تصور بود. بنابراین باید به این سوال پاسخ داد که چه اتفاقی در این ١٠سال رخ داده که امروز انگلیسی‌ها به خروج از اتحادیه اروپا رأی می‌دهند.

به نظر این مقاله: در سال‌های گذشته، دنیا شاهد ظهور و بروز احساسات ملی‌گرایانه در سراسر اتحادیه اروپا بوده‌ که موجب ایجاد شکاف‌هایی در این اتحادیه شده. این نخستین‌بار است که کشوری رأی به خروج از اتحادیه می‌دهد اما چه کسی می‌تواند قاطعانه بگوید که این اتفاق درخصوص کشوری دیگر تکرار نخواهد شد.

اما <italic><bold><link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/749/1" platform="highweb"/></link></bold></italic> در گزارش اصلی خود نوشته: سرانجام کابوسی که خواب را از چشم مقامات دولت بریتانیا و اتحادیه اروپایی ربوده بود محقق شد و ، مردم پادشاهی متحد بریتانیا (انگلستان، ولز، اسکاتلند،‌ ایرلند شمالی) در یک رفراندوم تاریخی به خروج از اتحادیه اروپا رای دادند به این ترتیب اروپا یکی از وزنه‌های مهم سیاسی و اقتصادی خود را از دست داد.

این روزنامه تندرو تاکید کرده: بسیاری از رسانه‌ها، سیاستمداران و مقامات اروپایی به نتایج همه‌پرسی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا واکنش نشان داده و آن را «روزی تلخ برای اتحادیه اروپا» ارزیابی کرده‌اند. در طرف مقابل اما، نتایج این همه‌پرسی موجی از شادی را در بین جنبش‌های ملی‌گرای مخالف اروپا ایجاد کرده و جان تازه‌ای به آنها بخشیده است.

از نظر منافع ایران

محمد مهدی مجاهدی در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته: بریتانیا با خروج از اتحادیه اروپا کمتر چاره‌ای جز تبعیت بیشتر از سیاست‌های خارجی ایالات‌متحده خواهد یافت چه در مقیاس منطقه‌ای و چه در مقیاس جهانی. به‌ویژه، از این جهت خاص، خروج بریتانیا از اتحادیه به ضرر منافع ملی ایران خواهد بود، خصوصا اگر پس از انتخابات آینده ریاست‌جمهوری آمریکا، سیاست دولت آمریکا با تندی بیشتری بر ضد منافع ملی ایران تغییر جهت دهد که البته چه ترامپ رئیس جمهور شود (به احتمال بیشتر) و چه کلینتون (به احتمال کمتر)،‌ چنین فرضی احتمال بالایی خواهد داشت.

نویسنده مقاله از منظر منافع ملی ایران نوشته: از جهت استراتژیک و سیاست‌ جهانی قدرت‌های بزرگ، خصوصا جایگاه آتی بریتانیا در پازل سیاست خارجی آمریکا، این ماجرا چندان به سود ایران نخواهد بود. با این حال، این خروج از اتحادیه، حامل فرصت‌‌هایی هم برای ایران است، خصوصا از نظر تجاری و مالی و بالاخص در بخش کشاورزی، چون به‌ویژه در این بخش، سیاست‌های اتحادیه اروپا به‌شدت به ضرر طرف‌های غیراروپایی است.

و سرمقاله <italic><bold><link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://donya-e-eqtesad.com/news/1057858" platform="highweb"/></link></bold></italic> به این جا رسیده که: در میان‌مدت و بلندمدت، اگر واپاشی اتحادیه در افق پدیدار شود، ایران هم در چانه‌زنی‌های استراتژیک و هم در حوزه تجارت و سرمایه‌گذاری و مناسبات مالی، فرصت مانور بیشتری خواهد یافت؛ چون می‌تواند با تک‌تک شرکای اروپایی جداجدا وارد دادوستد و معامله و مذاکره شود. در کوتاه‌مدت، رقابت ناگزیر بریتانیا و اتحادیه اروپا همچنین می‌تواند منشأ فرصت‌‌های مشابهی برای ایران باشد. افت شدید شاخص‌های بازارهای مالی و سرمایه‌گذاری بریتانیا، شاید زمینه مناسبی برای تجار و بازارهای مالی ایران باشد که به گشودن سرفصل‌‌های جدیدی برای مبادلات اقتصادی با بریتانیا بیندیشند.

حامد قدوسی در سرمقاله <italic><bold><link type="page"><caption> تعادل</caption><url href="http://www.taadolnewspaper.ir/print/45990" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: از زاویه اقتصاد ایران می‌توان گفت که چون نرخ ارز روی لنگر اسمی دلار بسته شده است، اگر قیمت دلار در داخل خیلی تغییر نکند، این رویداد به کاهش قیمت سبد ارزی برای ایران خواهد انجامید و ارزش ریال در مقابل پوند و یورو تا حدی تقویت خواهد شد.

نویسنده اقتصاددان در نهایت اظهار نظر کرده: در کوتاه‌‌مدت اقتصاد ایران با ریسک‌های بیشتری از زاویه قیمت نفت مواجه خواهد شد. خروج بریتانیا می‌تواند موج نگرانی در اقتصاد جهانی ایجاد کرده و بر تلاطم (ناشی از جابه‌جایی سرمایه) بیفزاید که چون از سمت تقاضا می‌آید، ممکن است اثر منفی کوتاه‌مدت روی بازار نفت داشته باشد.

زلزله انگلیسی

<italic><bold><link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=46649" platform="highweb"/></link></bold></italic> با عنوان زلزله انگلیسی نوشته: از این لحظه می توان گفت زمزمه های فروپاشی اتحادیه اروپا و گسترش موج ناسیونالیسم افراطی آن چیزی که افرادی چون ترامپ و راست افراطی در غرب بر آن تاکید می کنند به گوش می رسد. انگلستان قدرت دوم اقتصادی اتحادیه اروپا و از بزرگترین پرداخت کنندگان حق عضویت در این اتحادیه و وزن دهنده به قاره سبز در معادلات اقتصادی و سیاسی جهانی، راه خود را از اتحادیه اروپا جدا کرد. راهی که همزمان می تواند تبعات منفی برای انگلستان، اتحادیه اروپا و جهان داشته باشد.

به نظر این روزنامه: حرکت بریتانیا می تواند الگو و سرمشقی باشد برای دیگر کشورهای این اتحادیه و زین پس رفراندوم و همه پرسی برای خروج از اتحادیه اروپا از سوی دیگر کشورهای این قاره می تواند چون شبحی ترسناک پایه های لرزان اتحادیه را بیش از پیش بلرزاند. نخستین تبعات نتیجه رفراندوم بریتانیایی ها در حال ظاهر شدن است. از شوک بازارهای مالی جهان و کاهش ارزش پوند انگلستان گرفته تا گمانه زنی ها برای خروج دیگر کشور ها از اتحادیه اروپا و حتی استقلال اسکاتلند و ایرلند شمالی از بریتانیا.

محمد حسین ادیب در روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6246&pid=6&type=0" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته:روشن است هیچ کشوری حاضر نیست به شریک تجاری یک منطقه عمیقاً بدهکار (که رفاه مردم با وام خارجی تأمین میشود و افکار عمومی نیز تغییر را بر نمی‌تابد) تبدیل شود. دیوید کامرون این را یک سال قبل پیش‌بینی کرده بود وقتی یکسال گفت چراغ خطر سقوط اقتصاد جهانی روشن شده است و هشدار داد، اقتصاد اروپا به گل نشسته و بریتانیا سعی می‌کند با یک فاصله مطمئن از آن حرکت کند.

این کارشناس اقتصادی به یادآورده که: با تشکیل منطقه یورو وضع عمومی زندگی اروپائیان بسیار خوب شد و مردم عادی این را ناشی از تشکیل منطقه یورو ارزیابی کردند در حالی که عامل اصلی بهبود زندگی، استقراض خارجی بود. امروز راه حل کاهش رفاه اجتماعی و بازپرداخت بدهی است اما در اروپا وقتی دولت‌ها برای رقابتی کردن اقتصاد اقدام می‌کنند با مقابله افکار عمومی مواجه شده و صندوق رأی مانع ادامه اصلاحات است.

مقاله روزنامه ایران به این جا رسیده که: پاسخ اروپا به خروج بریتانیا از اتحادیه باید یک نکته باشد رقابتی‌تر کردن بیشتر اقتصاد و تأمین رفاه عمومی بر اساس ارزش افزوده اقتصاد و نه استقراض خارجی، جدول پیش رو نشان می‌دهد وضع دیگر کشورهای اروپایی بهتر از یونان نیست اما فقط وضعیت یونان رسانه‌ای شد، بریتانیا با خروج از اتحادیه اروپا نشان داد که با کسانی که بخواهند با استقراض در رفاه زندگی کنند پیمان ائتلاف نمی‌بندد بر این اساس بریتانیا چراغ خطر را برای اقتصاد اروپا روشن کرد.

ماموریت ناتمام محیط بانان

<italic><bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67614/ماموریت-ناتمام" platform="highweb"/></link></bold></italic> در گزارش اصلی خود نوشته: محمد دهقانی و پرویز هرمزی دو محیط‌بان باسابقه‌ای بودند که آخرین برگ از صفحه فداکاری‌شان را در ذهن مردم حک کردند. این مردان در منطقه حفاظت‌شده گنو در درگیری با شکارچیان غیرمجاز به شهادت رسیدند. دو محیط‌بان کشورمان زمانی ‌که متوجه حضور شکارچیان غیرمجاز در این منطقه شدند، با آنها درگیر شده و درنهایت شلیک‌های پی‌در‌پی به این درگیری پایان داد در حالی که ٢٩ ساعت از این ماموریت مرگبار می گذشت عاملان جنایت که یک پدر و پسر بودند با تلاش بازپرس ویژه قتل و نیروی انتظامی هرمزگان دستگیر شدند.

همزمان با حادثه منطقه «گنو» و کشته‌شدن دو محیط‌بان، یک محیط‌بان دیگر در پارک ملی «بمو» با شلیک گلوله شکارچیان مجروح شد. به این ترتیب دو شهید به لیست ١١٧ شهید و یک مجروح به جمع محیط‌بانان محیط‌زیست در ٣٠‌سال گذشته اضافه شد.

شهروند از قول مدیر انجمن یوزپلنگ ایرانی در رابطه با شهادت محیط‌بانان نوشته: در سه دهه گذشته ١٣٠ محیط‌بان و جنگلبان کشور در برخورد با شکارچیان و متجاوزان محیط‌زیست به شهادت رسیده‌اند. طی سه دهه گذشته ١٣٠ نفر از پاسداران محیط‌زیست کشور در برخورد با شکارچیان غیرمجاز و دشمنان محیط‌زیست به شهادت رسیده‌اند که این تعداد به نسبت سایر کشورها آمار بالایی است‌.

یک فاجعه تکرار پذیر

علیرضا خانی در سرمقاله روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=212353" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: شاید هرجای دیگر دنیا اتفاق می‌افتاد به برکناری و استعفای مقاماتی چند می‌انجامید؛ اتفاقی که در سیاهی نخستین ساعت چهارشنبه در دره نی‌ریز فارس رخ داد و چهارده سرباز ترخیص شده از دوره آموزشی را به کام بی‌رحم مرگ کشاند.این اتفاق کوچکی نیست، قلب خانواده‌هایی باید به خاطر بی‌کفایتی متولیان بخشی از نظام مدیریتی از جا کنده شود و بعد هم حداکثر، پیام تسلیتی و… همه چیز فراموش شود تا دوباره فاجعه‌ای دیگر رخ دهد.

سردبیر این روزنامه نوشته: مادری که هر لحظه منتظرست فرزندش برگ و بار دهد و میوه وجودشان حاصل آورد و با هزار ذوق به فکر آتیه و آینده و فردای فرزند می‌نشیند. همه این تلاش‌ها و رنج‌ها و مصائب مادران و پدران این سرزمین پس از گذر بیست و چند سال، باید ناگهان در طرفته‌العینی، قربانی نالایقی و بی‌مدیریتی برخی افراد ـ از اکنون تا گذشته ـ شود و میوه جان آدم‌ها، نرسیده پرپر شود. بعد هم اهمیت موضوع لابه‌لای اخبار فیش‌های چند صد میلیونی و خروج انگلیس از اتحادیه اروپا گم و بی‌رنگ و فراموش شود… چه جفایی بیشتر از این؟

سرمقاله اطلاعات در نهایت به این جا رسیده که:غمگنانه و با هزار تأسف این اتفاقات در این سرزمین تکرارپذیر است. مگر اتوبوس دانشجویان نخبه دانشگاه شریف به دره سقوط نکرد که از آن جمع نخبة برگزیده، آن کس که زنده ماند مریم میرزاخانی بود که اکنون نابغه ریاضی دنیا و عضو آکادمی علوم آمریکاست.در خبرها آمده بود که وقتی حقوق یک لیسانسیه وظیفه ۷۰ هزار تومان در ماه است آیا کسی برای زندگی‌اش اهمیتی قائل است؟ این موضوع دردناکی و جفای مضاعفی است.

داغ ۲۰ سرباز و جهان رسانه‌ای شده!

<italic><bold><link type="page"><caption> </caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67614/ماموریت-ناتمام" platform="highweb"/></link></bold></italic>محمدرضا نیک‌نژاد در مقاله ای در <italic><bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/67606/داغ-۲%DB%B0-سرباز-و-جهان-رسانه%E2%80%8Cای-شده!-" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: در میانه غوغای فضای مجازی بر سر از دست دادن ۲۰ جوان ناکام، رسانه ملی به شکل آزاردهنده‌ای آرام بود.. برنامه پرهیجان و پر ز شادی دورهمی و خندوانه همچنان با پایکوبی دنبال می‌شد و هر از چندگاهی مجریان نامدارش با هیجان فزاینده‌ای نام حامی- اسپانسر- برنامه را بر زبان می‌راندند و مردم را تشویق به خرید می‌کردند. دیگر برنامه‌های صداوسیما نیز همچنان با آهنگ همیشگی پیش می‌رفت

به نوشته این آموزگار: . فرادستان سیاسی نیز پس از چند ساعت و با دیدن غوغای فضای مجازی با دستپاچگی پیام‌های تسلیت خود را اعلام کرده و به هر روی هرچند دیرهنگام اما وظیفه خویش را انجام دادند. با ورود به هزاره سوم، دانش و فن‌آوری، ابزارهای بی‌مانند و ارزشمند رسانه‌ای و مجازی را دراختیار انسان قرار داد. بی‌گمان جهان پس از این ابزار‌ها با جهان بدون آنها تفاوت‌های شگرفی دارد. امروز کوچک‌ترین خبر از دورافتاده‌ترین بخش‌های جهان به فاصله زمانی اندک کره خاکی را در می‌نوردد و تأثیر مثبت یا منفی خویش را می‌گذارد.

مقاله شهروند افزوده: درجهان نوین رسانه‌ای، کشته‌شدن ٢ محیط‌بان هرمزگانی به خاطر پاسداشت محیط‌زیست دیگر در صفحه روزنامه‌های کم‌تیراژ پنهان نمی‌ماند! امروز به یاری شبکه‌های اجتماعی بریتانیا پس از چندیدن دهه و برخلاف میل زمامدارانش با یک همه‌پرسی از اتحادیه اروپا بیرون می‌رود. درجهان دهکده شده امروز دیگر به آسانی نمی‌توان از کنار داغ از دست دادن ٢٠ جوان گذشت. امروزه نمی‌توان بر ترسناک‌ترین قاتل‌های زنجیره‌ای کشور درچند دهه گذشته- یعنی نامناسبی جاده‌ها و نا‌ایمنی خودروهای داخلی- چشم بست. چند تن از هم‌میهنان بی‌گناه باید جان خویش را از دست بدهند تا چاره‌ای اندیشیده شود.