روزنامه های تهران، جوایز کن و قرارداد چابهار

روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۴ خرداد در صفحات اول خود سخنان آیت الله خامنه ای را نقل کرده اند که با تاکید بر این که نمی خواهد روابط ایران و جهان قطع باشد گفته است با حمله به سخنرانی ها مخالف بوده و هست گرچه می داند حمله کنندگان جوانان باغیرت انقلابی هستند. خبر دیدارهای جداگانه روسای دولت افغانستان و هند با رهبر جمهوری اسلامی هم از دیگر اخبار صفحات اول است.

ادامه واکنش ها به موفقیت اصغر فرهادی و شهاب حسینی در جشنواره کن، همراه با مخالفت روزنامه های تندرو و محافظه کار از جمله دیگر مطالب روزنامه های امروز است که در میان مسایل سیاسی به بررسی احتمال ها درباره ریاست مجلس شورا و مجلس خبرگان بیشتر علاقه نشان داده اند.

سند چابهار، بسترساز اتحاد سه جانبه

اکبر ترکان در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6220&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: مناطق آزاد ایران بویژه منطقه آزاد چابهار واقع در کرانه‌های دریای عمان و اقیانوس هند با برخورداری از مزیتهای متعدد در ابعاد مختلف زیرساخت‌های نهادی (مقررات سهل و دارای معافیت‌ها و مشوق‌های مالیاتی، گمرکی و به کارگیری نیروی کار) و زیرساخت‌های فیزیکی و موقعیت جغرافیایی و نزدیکترین راه دسترسی افغانستان و دیگر کشورهای محصور در خشکی آسیای میانه به آبهای آزاد، می‌تواند نقش پیشران اصلی را در این اتحاد اقتصادی ایفا کند.

دییر شورای مناطق آزاد در این مقاله افزوده: چابهار به عنوان یکی از قطب های مهم منطقه‌ای حمل و نقلی و مرکز اصلی کریدور بین‌المللی حمل و نقل و ترانزیت بین سه کشور و آسیای میانه، منطقه ایده‌آلی برای توسعه سرمایه‌گذاری، تولید و صادرات محصولات مورد نیاز بازارهای مصرف منطقه‌ای بویژه بازار عظیم یک میلیارد و چهارصد میلیون نفری هند، افغانستان و آسیای میانه است که به تعبیر نخست‌وزیر هند می‌تواند به مرکز منطقه‌ای ترانزیت، انرژی و تجارت تبدیل شود.

مقاله روزنامه دولت به این جا رسیده که: علاوه بر مزیت‌های دیگر برای تولید و سرمایه‌گذاری صادرات محور در این منطقه باید به قرابت‌های فرهنگی و سبک‌های زندگی نزدیک و مشابه ایران با این کشورها توجه داشت که از نقطه نظر تجارت و مباحث نوین بازار، مؤلفه‌های مهمی برای کسب و کارهای تولید و تجارت محسوب می‌شود و می‌تواند در صورت توجه کافی و تدبیر مناسب از سوی فعالان اقتصادی به عنوان یکی از عناصر آمیخته‌های بازاریابی مناسب در تقویت و ارتقای سطح مناسبات تجاری بین این کشورها محسوب شود.

سکوت صدا و سیما

<link type="page"><caption> وقایع‌اتفاقیه</caption><url href="http://www.vaghayedaily.ir/fa/News/4412" platform="highweb"/></link> در گزارشی با عنوان فروشنده برد و تلویزیون باخت نوشته: دوشنبه‌شب، خیلی‌ها یا پای ماهواره نشسته بودند یا پای اینترنت تا لحظه به لحظه با مراسم اختتامیه جشنواره کن جلو بروند؛ مراسمی که برای همه ایرانیان، دو شگفتی خوشحال‌کننده در برداشت. آدم‌هایی که منتظر بودند ببینند آخرین فیلم اصغر فرهادی در جشنواره کن چه سرنوشتی پیدا می‌کند و چه جایزه‌هایی می‌گیرد، با مشکلات زیادی روبه‌رو بودند.

به نوشته این گزارشگر: جای یک چیز خالی بود؛ جای رسانه ملی که این مراسم را پوشش بدهد یا لااقل بخشی از تصاویر آن را پخش کند. اما آدم‌هایی که نه دست‌شان به اینترنت می‌رسید و نه به ماهواره، هیچ مرجع دیگری برای پیگیری اخبار جشنواره کن نداشتند، آدم‌هایی که نومیدانه شبکه‌های رنگارنگ رسانه ملی را زیر و رو کردند تا مگر بتوانند اطلاعاتی از این مراسم و جایزه‌هایی که نصیب سینمای ایران شده بود پیدا کنند.

گزارش وقایع اتفاقیه افزوده: سکوت مطلق؛ این واکنش رسانه ملی به یکی از افتخارآمیزترین اتفاقات سینمای ایران بود؛ رسانه‌ای که چشم‌هایش را به روی این اتفاق بست و اگر ابتکار شخصی رضا جاودانی در گفتن تبریک به فرهادی و شهاب حسینی نبود، شاید خیلی از مخاطبان تلویزیون حتی روحشان هم خبر نمی‌شد که در کن چه می‌گذرد. این نخستین بار نیست که رسانه ملی نسبت به اتفاقاتی از این دست هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد. دیرزمانی است که مردم دیگر تلویزیون را از خود نمی‌دانند.

سیاسیون و سینماگران

امیرحسین علم‌الهدی در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/93583/سیاه%E2%80%8Cنمایی-سیاسیون-اخلاق%E2%80%8Cمداری-سینماگران" platform="highweb"/></link> با اشاره به اهمیت جشنواره کن نوشته: سینمای ایران که بعد از انقلاب توانست پوست‌اندازی و برای حضور جدی در جشنواره‌ها یک سروگردن نسبت به سایر کشورها پیشتازی کند، بدون‌شک مرهون فعالانی است که با تمام سختی‌ها و مرارت‌ها توانسته‌‌اند نام ایران را در کشورهای دیگر به زبان آورند و به‌عنوان مهم‌ترین سفیر فرهنگی کشور طی چهار دهه اخیر خودنمایی کنند؛ اما گویا همچنان این صنعت در داخل کشور دچار مشکل است و بخشی از دستگاه‌ها نمی‌خواهند بپذیرند که سینمای ایران توانسته در حد بضاعت خود تصویری فرهنگی از ایران به جهانیان عرضه کند.

نویسنده بر سخن خود افزوده: مخالفان سینمای ایران بر این باورند که سینماگران با نشان‌دادن تصویر غیرواقعی از این سرزمین (سیاه‌نمایی) نتوانسته‌‌اند از ایران و پیشرفت‌هایش در این سه دهه به‌درستی دفاع کنند و جشنواره‌ها هم حسب سیاست‌های کشورشان فقط به فیلم‌های سیاه‌نمای ایرانی جوایزی خواهند داد و دفاع از این تز: «سینمای ایران سفیر فرهنگی نظام است» یک جعل است و تصویر سینمای ایران نشان‌دهنده منویات نظام نیست و نخواهد بود.

مقاله شرق اضافه کرده: چنانچه این استدلال را بپذیریم که سینمای ایران سیاه‌نماست و بر این اساس جوایز به‌خاطر این سیاه‌نمایی‌هاست که به فیلم‌سازان تعلق می‌گیرد، باید به عرض طرفداران این استدلال برسانیم که فیلم‌ساز در همین سرزمین رشد کرده است و اگر نمی‌تواند تصویری دلخواه شما بیافریند به نظر به‌خاطر سیاست‌های شماست و نه نوع نگاه فیلم‌ساز.

مخالفان کن

الناز خمامی زاده در گزارشی در روزنامه سپاه پاسداران نوشته: «فروشنده» فرهادی در شبی كه كارگردانش هم ظاهراً از كسب دو جایزه سینمایی متعجب شده بود، ناگهان با خریدارهای بسیار زیادی مواجه شد. جشنواره فیلم «كن» جشنواره رونمایی از فیلم‌ها است تا آنكه بخواهد به مانند آكادمی اسكار رویدادی سینمایی برای مرور و ارزیابی فیلم‌های اكران شده دنیا باشد. به همین خاطر تنها كسانی كه در جشنواره كن حضور داشتند می‌توانند معیارهای اهدای این جوایز به فیلم فرهادی را دریابند.

نویسنده روزنامه <link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/786896/خريدار-خارجي-فروشنده-فرهادی" platform="highweb"/></link> تاکید کرده: جالب‌ترین اظهارنظر درباره فیلم «فرهادی» مربوط به سخنگوی وزارت ارشاد است كه خود می‌تواند گویای بروز برخی مشكلات برای اكران داخلی آن باشد. اگرچه هنوز كسی در داخل كشور این فیلم را ندیده، اما برخی رسانه‌های خارجی احتمال داده‌اند كه وجود برخی صحنه‌ها از جمله دو صحنه در این فیلم، اكران آن را در ایران با مشكل مواجه كند.

در ادامه این گزارش آمده: اینکه حتی سخنگوی وزارت ارشاد هم اطلاع دقیقی از محتوای «فروشنده» ندارد، از شوخی‌های روز است، زیرا ارشاد به این فیلم و فیلمنامه‌اش پروانه ساخت داده است! اما از سخنان نوش‌آبادی چنین بر می‌آید كه برای اكران داخلی احتمال اعمال هر گونه سانسور و ممیزی بر محتوای این فیلم مرموز وجود دارد. علاوه بر این در داخل و خارج از كشور اظهارنظر و نقدهای متنوعی درباره فیلم اخیر فرهادی می‌شود. بازار تبریك به عوامل فیلم گرم است.

اما در یادداشت روز <link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/723/2" platform="highweb"/></link> با اشاره به فیلم های دیگری که در جشنواره کن حضور داشته نتیجه گرفته موضوع اکثر فیلم ها روابط پنهانی و تعرضات جنسی بوده که امسال از عمده‌ترین سوژه‌های فیلم‌های سفارشی سینمای غرب بوده و بر روی آن مانور بسیار داده شده است. چنان که برخی از مطرح‌ترین فیلم‌های اسکار امسال نیز به همین موضوع تعرضات و تجاوزات جنسی می‌پرداخت و در میان بهت و حیرت ناظران و کارشناسان، فیلمی که اسکار بهترین فیلم را دریافت نمود، فیلم «اسپات لایت» بود که همین موضوع را در کادر دوربین خود قرار داده بود.

سعید مهدوی نویسنده این مقاله بر همین اساس افزوده: باز هم شبه روشنفکری ما فریب فضاهای وارونه و کج و معوج غرب را خورده و حیثیت و شرافت ملی و دینی خود را در پای شعارهای پوچ و توخالی آنها قربانی کرده است. فرهادی در کنفرانس مطبوعاتی پس از نمایش فیلمش، موضوعاتی مانند حریم خانوادگی و آبرو و حفظ غیرت را موجب بروز رفتارهای خشونت‌آمیز در جوامعی مانند ایران دانسته که حتی تمایلات روشنفکرانه را هم قربانی می‌کند! و رشد این خشونت را در چنین جوامعی تا حد تروریسم و جنایات داعش بالا برده و می‌گوید موضوع فیلمش با اوضاع امروز تروریسم می‌خواند.

افشاگری یادداشت روز کیهان این جاست که: فیلم قبلی فرهادی نیز یک فیلم سفارشی بود که هزینه ساخت آن برای اولین‌بار از سوی اتحادیه اروپا به کمپانی «ممنتو» پرداخت شد تا فیلمی درباره مشکلات و بزهکاری‌های مهاجران مسلمان در فرانسه ساخته شده و خطر نزدیکی و وصلت با آنها گوشزد شود. فیلم «فروشنده» نیز با همان سفارش و سرمایه کمپانی «ممنتو» ساخته شده، با این تفاوت که این‌بار پول‌های جشنواره قطر نیز (ولو با عنوانی فریبنده) پشت ساخت فیلم قرار گرفته است.

کن؛ یک فرصت بین‌المللی

علی نصیریان هنرمند با سابقه تیاتر و سینما در مقاله کوتاهی که روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6220&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> آن را نقل کرده نوشته: اصغر فرهادی نیازی به تعریف و تمجید ندارد. همه کارهایش هوشمندانه است و به غایت هنرمندانه چه به لحاظ تکنیک و ساختار و چه از منظر زیبایی شناسی. کسب جایزه کن و انتخاب هیأت داوران این جشنواره مهر تأییدی است بر این مدعا که ایشان به مسائل دراماتیکی و شخصیت‌پردازی احاطه کامل دارد.

این هنرمند تاکید کرده: اما خوشحالی کسب جایزه بهترین بازیگری توسط جوان رعنای سینمای ایران برای من دو چندان است. برای شهاب حسینی بسیار بسیار خوشحالم. فوق العاده خوشحالم. در همکاری با مجموعه «شهرزاد» می‌دیدم که چقدر این جوان به لحاظ شخصیت انسانی و هم از منظر هنری و تعهد کاری شریف، منظم و متعهد و به معنای واقعی هنرمند است و بااستعداد. چقدر کسب این جایزه توسط ایشان برای من افتخار است و چقدر شهاب حسینی لایق این جایزه.

احسان صفاپور نیز در سرمقاله <link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1951&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> از برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره کن نوشته: شهاب حسینی پیشتر از آنکه حتی در افواه عمومی بازیگری محبوب و بزرگ باشد، قدرت بازیگری خود را به رخ کشیده بود. در اینجا معیار من حضور بازیگر در فیلم‌های بد است. شهاب در فیلم‌های بد، کم بازی نکرده است اما وقتی حساب فیلم را از بازیگرش جدا کنی تقریبا فیلمی پیدا نمی‌کنید که او در آن خوب نباشد. این حضور خوب در فیلم‌های نه‌چندان خوب در سال‌های گذشته دستمایه‌ای برای بسیاری از بازیگران و منتقدان شده بود که او را با معیارهایی انضمامی بازیگری ضعیف بدانند و برچسب‌هایی از جمله «سوسول»، «بی‌خاصیت» و «بدون خلاقیت» به او بچسبانند.

به نوشته مقاله فرهیختگان: دوم خرداد امسال روز شادی برای ایرانیان بود؛ اصغر فرهادی حرف درستی زد و وقتی جایزه بهترین فیلمنامه کن را می‌گرفت، گفت فیلم‌های من فیلم‌های شادی نیستند، اما خوشحالم که جوایزی که می‌گیرم دل مردم ایران ـ دست‌کم بخشی از مردم ـ را شاد می‌کند؛ حالا ما شادیم از درخشش فرهادی و من خوشحال‌ترم که شهاب حسینی از پس حرف‌ها و طعنه‌ها و شایعاتی که همواره در راهش و اسفا از سوی هم‌صنفانش بود، در قله بازیگری ایستاده است. مبارکش باد و مبارک‌مان باد.

علی لاریجانی یا عارف؟

در حالی که روزنامه های مخالف و موافق دولت همچنان بر سر بحث پیرامون روسای مجلس شورا و مجلس خبرگان هستند و روزنامه های محافظه کار از ریاست علی لاریجانی برای مجلس و احمد جنتی برای مجلس خبرگان دفاع می کنند، نشریات اصلاح طلب درباره ریاست محمد رضا عارف می نویسند و درباره مجلس خبرگان اطمینان دارند که هیچ یک از تندرو ها رییس آینده آن مجلس نخواهد بود.

<link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=438&pageno=1" platform="highweb"/></link> در سرمقاله خود از زاویه دیگر به این موضوع پرداخته و با اشاره به انتخابات مجلس پنجم که به ظاهر هواداران کارگزاران در آن پیروز شده بودند نوشته: آن انتخابات این ایده را زنده كرد كه بدون رسیدن به جامعه‌ای حزبی، نمی‌توان از منافع انتخابات و نیز از منافع مجلس و شوراها چنان كه شایسته است بهره‌مند شد. چنان که در مجلس گروهی اکثریت را به دست آوردند اما در انتخاب رییس، اکثر آن ها به ناطق نوری رای دادند که ریاست جمهوری وی را هموار کنند.

نویسنده مقاله اعتماد توضیح داده اینک صف‌بندی‌ها دقیق‌تر و روشن‌تر است ولی هنوز هم كسی نمی‌تواند با اطمینان اعلام كند كه بر اساس نتایج به دست آمده از انتخابات اسفند ماه، كفه انتخاب‌شدگان به سوی كدام طرف سنگینی می‌كند. به همین دلیل هنوز كسی نمی‌تواند قاطعانه بگوید كه در صورت رای‌گیری چه كسی رییس مجلس خواهد شد. زیرا غیر از انتسابات جناحی و گروهی، عوامل دیگری نیز در ماجرا تاثیر دارند كه تاثیر بخشی از این عوامل ناشناخته و حتی غیرقابل بیان است و بخشی دیگر نیز هنوز شكل نگرفته‌اند.

در انتهای این مقاله آمده: برای نمونه امروز هم اینكه دولت چه نظری دارد و نمایندگان مستقل و نیز طرفداران خاص دولت چه موضعی بگیرند، معلوم نیست و فقط یك چیز كاملا شفاف است و آن عدم شفافیت است!

علی سرزعیم در سرمقاله<link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.ir/53344-عارف-یا-لاریجانی.html" platform="highweb"/></link> با اشاره به همه گیر شدن بحث عارف یا لاریجانی برای ریاست مجلس نوشته: مهم‌ترین استدلالاتی که به نفع آقای عارف مطرح است، این است که حضور ایشان نماد شروع تغییرات مثبت در حاکمیت خواهد بود و مردم را به ادامه اصلاحات راغب می‌کند. در مقابل موافقان آقای لاریجانی معتقدند حضور آقای عارف احتمالا حساسیت‌هایی را در حاکمیت برخواهد انگیخت و روند کارشکنی علیه مجلس جدید شروع خواهد شد. همچنین حضور آقای لاریجانی موجب خواهد شد شقاق بین بخش تندرو و معتدل جناح محافظه‌کار جدی‌تر و گسترده‌تر شود.

به نظر نویسنده این مقاله: تمایل جامعه، احزاب سیاسی و هر دو نامزد به وزن‌کشی در انتخاب رییس مجلس است یعنی آنها تمایل دارند با رقابت علنی با هم بتوانند درکی از وزن سیاسی خود در مجلس پیدا کنند. جامعه ما، جوانان و حتی بسیاری از فعالان سیاسی از این امر استقبال می‌کنند. در مقابل این گرایش رایج در جامعه باید گفت سیاست بیش از آنکه عرصه زورآزمایی باشد، عرصه بده‌بستان است. معنای این حرف آن است که باید بیش از آنکه به فکر شکست دادن رقیب بود، به فکر آن بود که چه امتیازاتی می‌توان داد و چه امتیازاتی می‌توان گرفت.

سرمقاله جهان صنعت با اشاره به الگوی مذاکرات هسته ای نوشته: اما جامعه نگاه انقلابی به کل عرصه سیاست دارد و پدیده انقلاب اسلامی را که در آن انقلابیون با عدم رضایت به کنار آمدن با رژیم شاه به پیروزی رسیدند، به کل عرصه سیاست بسط می‌دهند. متاسفانه پیروزی لیست امید در انتخابات هفتم اسفند نیز این روحیه را بیشتر تشدید کرده و این ذهنیت که می‌توان با بده‌بستان به منافع بیشتری رسید را تضعیف کرده است.

فاجعه‌ پیش چشم ما

حمید خواجه‌پور در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/93596/فاجعه%E2%80%8C-پیش-چشم-ما" platform="highweb"/></link> از گزارشی سخن گفته که سال گذشته در فرهنگستان علوم پزشکی ایران تهیه شد که در بخشی از آن آمده: «شیوع اکثر عوامل خطر و بیماری‌های غیرواگیر در کشور بالا و در دهه گذشته در حال افزایش بوده است. این افزایش در دیابت، کمی فعالیت بدنی، اضافه وزن و چاقی، بیماری‌های قلبی-عروقی و پوکی استخوان مشهود است و متأسفانه برنامه جامع کشوری هم که همه موارد را با پیشگیری‌های ابتدایی، اولیه، ثانویه و ثالثیه برای این شاخص‌ها پوشش دهد وجود ندارد».

به نظر نویسنده که کارشناس حوزه سلامت خوانده شد افزوده: این به آن معناست که ما هیچ‌کدام از عرصه‌های پیشگیرانه را جدی تلقی نکرده‌ایم. اما واقعا کدام کار پیشگیرانه جامعی در کشور ما طبق دانش و تجربیات جهانی در حال اجراست که در گزارش مذکور فرهنگستان به چشم نیامده است؟ یا جایگاه گرایش‌های سیاسی متنوع در بحث سلامت واقعا کجاست؟ موضوع بسیار ساده است. یا برنامه‌های پیشگیرانه در سطح ملی وجود خارجی دارد یا ندارد.

مقاله شرق با نشانه هایی به این نتیجه رسیده که: دانستن این امر نیازی به ربط‌دادن آن به سیاسی‌کاری و دانش جهانی ندارد. تا زمانی هم که گرایش غالب تصمیم‌گیران کلان سلامت در راستای بی‌توجهی به امر پیشگیری باشد، عریض و طویل‌ترشدن بخش درمان و فراهم‌کردن امکانات مدرن‌تر برای جراحان محترم کشور عجیب نیست. به‌هرحال افراد بیمار را هم که نمی‌توان درمان نکرد!

طنزنویسان و فستیوال کن

شهرام شهیدی در ستون طنز <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/64611/-به-علت-بارش-باران-جشنواره-کن-لغو-شد" platform="highweb"/></link> نوشته: چشم دوخته بودیم به رسانه ملی اخبار سراسری به جای پرداختن به برنده‌شدن فرهادی در کن، به این اخبار پرداخت: مرغی در قسطنطنیه روزی ٨ تخم می‌گذارد. نقض حقوق زندانبانان و زندانیان در زندان‌های به ظاهر مدرن غرب. وضع بد اقتصادی بانکداران در غرب وحشی و... خلاصه بنده دیدم گویا اوضاع پس است و بهتر است من هم بدون هیچ اشاره‌ای از اسم اصغر فرهادی بگذرم. حالا می‌فهمم این پروژه‌های عبور از فلانی کارکردش چه بوده!

در ادامه ستون طنز شهروند آمده: بعدش پیش خودم گفتم در مورد شهاب حسینی که می‌شود نوشت؟ ایشان قبلا مجری صداوسیما بوده و احتمالا صداوسیما دیگر با این بنده خدا کار ندارد، اما یادم نبود که شهاب حسینی همان قباد داماد بزرگ آقاست و حالا درست است که همچین هم برادرزاده ایشان محسوب نمی‌شود و خون دیوان‌سالار در رگ‌هایش جریان ندارد اما به هرحال وابستگی به دیوان‌سالارها دارد.

طنزنویس با این وضعیت تجسم کرده که اگر معلمی از دانش آموزی بخواهد انشایی درباره جشنواره کن بنویسد و او همه را مو به مو و نکته به نکته از ماهواره و کانال‌های تلگرامی بنویسد و بخواند معلم به او یک ساعت وقت خواهد داد که انشا را عوض کند و دانشگاه زبر و زرنگ هم ظرف چند دقیقه می‌نویسد: امروز جشنواره فیلم کن به علت بارش باران برگزار نشد و مسابقه به زمان دیگری موکول شد. بعد اگر معلم از او بپرسد، با توجه به آموزه‌های صداو سیما شهاب حسینی کیست و چه نقشی در سینما دارد، باید جواب بدهد. ایشان اصلا کی هستند؟ ترانه علیدوستی که دیگر بماند و هیچ. خیالتان راحت.

آیدین سیارسریع در صفحه طنز<link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/daily/detail/68295/چرا-صداوسیما-کن-را-پوشش-نداد؟" platform="highweb"/></link> از موفقیت فیلم اصغر فرهادی نوشته ولی توجه داده که نباید فقط به تهران نگاه کرد بلکه تو شهرستان ها هنوز احمدی نژاد رای می آورد و رسانه ملی هم زیر فشار همان مردم ناچار است به میل آن ها رفتار کند دیروز هم خیل عظیمی از مردم تماس گرفته بودن و گفته بودن ما کن نمی‌خوایم! فقط محسن رضایی رو بیارین تو برنامه پایش. تو رو خدا.

به نوشته این طنزنویس مدیران شبکه موضوع پوشش جشنواره کن را به شبکه دو دادند همین که رفت کن رو پخش کنه دید مردم هجوم آوردن که آقا برای ما سوال شده که آرایشگاه‌های زیردریایی برای میک آپ عروس دریایی چقدر می‌گیرن. میخوایم بدونیم ما اگه اونجا سالن بزنیم می‌گیره یا نه. شبکه دو هم به خواست مردم احترام گذاشت و مستند عروس دریایی پخش کرد و به شبکه سه گفت تو پخش کن. شبکه سه گفت: من نمی‌تونم. مردم میخوان فینال جام حذفی اسپانیا رو ببینن. اگه جاش کن رو پخش کنم مردم اینجا رو با خاک یکسان می‌کنن.

و خلاصه چنین شد که پیمان یوسفی یک بار در اون شلوغی جایزه اصغرفرهادی هکذا شهاب حسینی رو به مردم عزیز کشور تبریک گفت ولی مردم عزیز کشور به‌طور خشم آلود زنگ زدن به شبکه سه گفتن چرا گزارشگر راجع به مسائل نامربوط حرف می زنه. برای همین شبکه سه هم ترسید و خواست به شبکه چهار بگه که مراسم رو پخش کنه ولی دید شبکه چهار داره با سیزده نفر مخاطب خاص تو کل کشور برنامه اخترشناسی پخش می‌کنه …