روزنامه های تهران، شادمانی از کن و پیشواز میهمانی از هند

روزنامه های امروز صبح تهران، دوشنبه ۳ خرداد در گزارش هایی از موفقیت اصغر فرهادی نویسنده و کارگردان و شهاب حسینی بازیگر در فستیوال امسال کن نوشته و در مقالات متعددی از پرویز کلانتری نقاش کودکان و کویر یاد آورده اند.

سفر نخست وزیر هند و امیدواری به گسترش روابط اقتصادی دو کشور از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست.

پیروزی در کن

روزنامه های میانه رو و هوادار دولت در صفحات اول خود موفقیت اصغرفرهادی و فیلم وی فروشنده را در فستیوال کن با اهمیت دیده و با عکس هایی منعکس کرده اند.

<link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه</caption><url href="http://www.vaghayedaily.ir/fa/News/4360/شب-طلایی-«فروشنده»" platform="highweb"/></link> در گزارش اصلی چاپ دوم امروز خود با چاپ عکس بزرگی در صفحه اول از کن نوشته: ۱۲ روز پر تب و تاب برای عاشقان سینما و البته برای دوستداران سینمای ایران. نام اصغر فرهادی با فیلم تازه‌اش همراه با اما و اگرهای بسیاری بود وقتی که پای حضورش در جشنواره کن به میان آمد. اما و اگرهایی که حالا به نتیجه‌ای شیرین تبدیل شده است. جایزه بهترین بازیگر مرد و جایزه بهترین فیلمنامه حالا در دستان شهاب حسینی و اصغر فرهادی است. جایزه‌ای که بار دیگر سینما و مردم ایران را غرق شادمانی کرد.

از نظر گزارشگر این روزنامه مهم تر آن جا بود که شهاب حسینی بازیگر نقش اول فیلم «فروشنده» بعد از گرفتن جایزه در میان تشویق حضار و اشک‌های همکارش ترانه علیدوستی، در سخنانی کوتاه با همان فروتنی همیشگی‌اش گفت: «این جایزه به نوعی از مردم من آمده و به خودشان برمی‌گردد این جایزه را با تمام وجود و از اعماق قلبم تقدیم مردم سرزمینم می‌کنم».

احمد طالبی‌نژاد در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6219&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: امروز جشنواره‌های زیادی در دنیا برگزار می‌شوند که تعدادشان کم نیست اما «کن» پایتخت سینمای هنری و فرهنگی است. این جشنواره اگرچه برای ارتقا بخشیدن به بازار از فیلمسازان و ستاره‌های امریکایی هم دعوت می‌کند، اما در مجموع اعتبار آن را دیگر جشنواره‌ها ندارند؛ چرا که سکوی پرش فیلم‌ها به بازارهای جهانی است و فیلمی که در کن جایزه می‌گیرد اعتبار بیشتری به دست خواهد آورد.

این منقد سینما افزوده: «فروشنده» اصغر فرهادی امسال درست در شرایطی قرار داشت که «طعم گیلاس» عباس کیارستمی ۱۹ سال پیش داشت. این فیلم هم تا آخرین روزها که فهرست بخش مسابقه اعلام شده بود در لیست قرار نداشت ولی در آخرین لحظه‌ها رسید و در نهایت هم جایزه بهترین فیلمنامه را به دست آورد.

نویسنده مقاله ایران افزوده: ندیده ام هنوز و شنیده‌ام که کارگردانی بسیار خوبی دارد و فیلم خیلی خوبی است که البته در نهایت هم خوشبختانه توانست جایزه بهترین فیلمنامه و نیز بهترین بازیگر مرد را به دست آورد. اصغر فرهادی نماد نسلی از سینماگران آگاه و روشنفکر است که شایستگی‌ها و توانایی‌های زیادی دارند. او اسکار گرفته که اگرچه شأن فرهنگی درجه یکی ندارد اما جایزه بسیار مهمی است و اکنون نیز با دریافت جایزه کن، مایه سرافرازی ایران شده است.

گلایه از ایران در میان فرانسوی ها!

الناز خمامی زاده در گزارش اصلی روزنامه <link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/786640/فرهادی-و-فروشنده-مرموز" platform="highweb"/></link> نوشته: جشنواره فیلم كن در شصت‌و‌نهمین دوره خود به مجالی برای قصه‌پردازی اصغر فرهادی در این رویداد سینمایی تبدیل شده است. فرهادی در خاك فرانسوی‌ها از دشواری‌های ساخت فیلم در ایران گلایه كرده است که چرا ایران برای فیلمسازی امریكایی‌ها جای مناسبی نیست! با این حال از نظر فرهادی فیلم ساختن در ایران همچنان دوست‌داشتنی است!

نویسنده با استفاده از علامات استفهام نوشته: در داخل ایران از آخرین ساخته سینمایی فرهادی به عنوان اثری ناشناخته و مرموز یاد می‌شود؛ فرهادی بعد از ساخت «گذشته» در فرانسه «فروشنده» را در ایران ساخته اما رونمایی از آن را به جشنواره فیلم كن موكول كرده است تا اثرش برای همه در ایران مرموز باقی بماند. شاید هم او دلایل خاصی برای ممانعت از نمایش اولیه فیلمش در جشنواره فیلم فجر داشته است؛ فیلمی كه در دقیقه ۹۰ به جمع پذیرفته‌شدگان در كن راه پیدا كرد.

روزنامه سپاه پاسداران تاکید کرده: این فیلم حالا در این رویداد سینمایی مورد تحسین همگان قرار گرفته و حتی مدعی كسب نخل طلای كن است؛ هر چند ظاهراً دل كارگردانش همچنان با حال و هوای فیلمسازی در فرانسه خو گرفته تا جایی كه فرهادی از مصائب فیلمسازی در كشورمان و نوع رفتار با سینماگران روشنفكر ایرانی برای خارجی‌ها گلایه كرده است.

مثلثی با منافع مشترک

محسن جلال پور در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6219&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: هند به ایران به‌عنوان دروازه ورود خود به افغانستان و آسیای میانه می‌نگرد. این نگرش موجب شده که هند از دیرباز روی بندر چابهار به عنوان تکمیل کننده حلقه تجارت خود به آسیای میانه حساب ویژه‌ای باز کند. اگرچه در دوران تحریم‌ها عملاً فرصت تحقق این پروژه بزرگ اقتصادی فراهم نشد اما اکنون و در دوره پسابرجام، هند اولویت تجارت خود با آسیای میانه را از طریق افزایش سرمایه‌گذاری در این بندر بنا نهاده است.

در ادامه مقاله آمده: چابهار به هند کمک خواهد کرد تا با دور زدن پاکستان مستقیماً تجارت با افغانستان و آسیای میانه را در یک مسیر مطمئن تر و همچنین با کاهش ۳۰ درصدی هزینه‌های ترانزیتی از سر گیرد. هند از طریق چابهار همچنین می‌خواهد قدرت چین در آسیای میانه و جنوبی را هم به چالش بکشد. چین از طریق سرمایه گذاری‌های فراوان در بندر گوادر پاکستان تلاش کرده است که نبض تجارت منطقه را در دستان خود داشته باشد با این حال هند هم اکنون در برابر این رقیب قدرتمند خود از طریق سرمایه‌گذاری در چابهار صف آرایی کرده است.

رییس اتاق بازرگانی ایران در این مقاله به این نتیجه رسیده که: بر این اساس ایران به بهترین وجه ممکن می‌تواند از این نفع مشترک هند و افغانستان در توسعه چابهار استفاده کند. چه آنکه محور چابهار به افغانستان و آسیای میانه می‌تواند ظرفیت‌های صادراتی ایران به این کشور را تا چند برابر افزایش دهد. جنبه دوم اهمیت سفر نخست وزیر هند به مسأله انرژی بر می‌گردد.

<link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.ir/53214-سفر-چندوجهی.html" platform="highweb"/></link> هم در مقاله ای نوشته: رابطه ایران و هند را به ویژه در سال‌های اخیر باید در چارچوب رابطه هند با آمریکا و پاکستان دید؛ در این رابطه نقش دو کشور چین و افغانستان نیز کلیدی است. نزدیکی هند به آمریکا به ویژه پس از معاهده هسته‌ای غیر‌نظامی بین دو کشور که در نهایت در سال ۲۰۰۸ میلادی امضا شد، بر روابط این کشور با تهران تاثیر داشته است. رای هند در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی علیه ایران در سال ۲۰۰۹ در همین چارچوب قابل تفسیر است. مقامات هند مدعی هستند که با آن اقدام تلاش کردند به حل قضیه هسته‌ای ایران با غرب کمک کنند‌ اما این اقدام که تهران انتظار آن را نداشت، واکنش منفی ایران را در پی داشت.

به نوشته این مقاله: نزدیکی هند و آمریکا به ویژه با تاکید مقامات آمریکایی بر حضور فعال‌تر هند در آسیای جنوبی و افغانستان و البته در اقیانوس هند بر رابطه این کشور با پاکستان و چین نیز تاثیرگذار بوده است. گسترش رابطه پاکستان و چین و تلاش چین برای خنثی کردن قدرت رو به افزایش هند در حوزه اقیانوس هند و آسیای جنوبی و غربی را می‌توان در همین رابطه تعبیر کرد.

نویسنده مقاله جهان صنعت نتیجه گرفته: در راستای این معادلات است که می‌توان گفت هند تلاش دارد با دوری از رقیب و همسایه غربی خود پاکستان، به بازارهای افغانستان و آسیای‌میانه راه پیدا کند؛ نکته‌ای که بر نقش این کشور در حوزه جنوب و غرب آسیا خواهد افزود و برای این منظور ایران و کریدور موسوم به شمال- جنوب می‌تواند بهترین راهکار باشد.

رابطه با مالدیو، طنزها

مهدی مالمیر در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/64512/-مالدیو-سوژه-طنز-یا" platform="highweb"/></link> نوشته: در چند روز گذشته خبر قطع رابطه دیپلماتیک کشور مالدیو با کشورمان، دستمایه شوخی‌ها و طنز اهالی مطایبه در رسانه‌های مجازی شد. و باز هم طنازان عرصه صفحات مجازی ذره‌بین به دست به دنبال کشور کوچک و کم جمعیت مالدیو می‌گشتند و برخی که حال و حوصله‌ بیشتری داشتند، بیست و چند گل خورده تیم فوتبال مالدیو را از تیم فوتبال کشورمان به یاد می‌آوردند و چند روزی این ماجرا نمکِ بحث‌های کاربران رسانه‌های مجازی را تدارک دید!

به نوشته این روزنامه نگار: در این‌که کشور مالدیو کشوری بی اثر یا در خوشبینانه‌ترین حالت کشوری کم اثر در حوزه روابط بین‌الملل است کمترین شک و شبهه‌ای روا نیست. نه تاریخ این کشور و نه وضع سیاسی، اجتماعی و اقتصادیش به گونه‌ای است که بشود آن را در صحنه روابط بین‌الملل جدی گرفت اما با این همه، قطع رابطه این کشور کوچک با کشور ما خبر از دیپلماسی فعال رقیبان منطقه‌ای برای جلب نظر کشورهای کوچک و بزرگ به ضرر ایران می‌دهد. به عبارت دیگر، رقبا برای یارکشی علیه ایران کمربندها را محکم کرده و حتی از کشور کوچکی مثل مالدیو نیز نمی‌گذرند.

در پایان مقاله شهروند آمده: در پسِ این رویداد، می‌توان تک و تای رقیبان سنتی و غیرسنتی ایران را مشاهده کرد که برای کم کردن از وجهه و اعتبار ایران و به تعبیر رایج این روزها «ایران هراسی» در کمین کوچکترین فرصت‌ها نشسته‌اند! در ماجرای اخیرِ قطع رابطه دیپلماتیک مالدیو با کشورمان، واکنش ما تنها نباید به خنده و شوخی محدود شود، نکات نگرانی‌آور نیز در این ماجرا درج است که شاید پیامدهایش شوخی‌بردار نباشد!

دوم خرداد و جامعه‌ای كه دیده شد

احمد خرم در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=437&pageno=1" platform="highweb"/></link> با اشاره به سالگرد دوم خرداد نوشته: دوم خرداد در دوره خودش به واسطه نتیجه شوكه‌كننده انتخابات تبدیل به پدیده شد اما اینكه چرا بعد از ١٩ سال همچنان زنده به نظر می‌رسد حاصل عوامل دیگری است؛ عواملی كه می‌توان آنها را در دو حوزه كارآمدی و مطالبات عمومی جست‌وجو كرد. دولت برآمده از آن انتخابات هر چند شعارهای اجتماعی و سیاسی را در سرلوحه خود داشت اما در نهایت بهترین كارنامه اقتصادی را نیز بر جای گذاشت.

به نوشته وزیر راه دولت اصلاحات در این مقاله: به عبارتی جامعه در این دوران توانست زندگی ساده‌تر و رفاه بیشتری را درك كند. نرخ بالای رشد اقتصادی و همین‌طور كاهش چشم‌گیر نرخ تورم در كنار سرعت گرفتن پروژه‌های صنعتی هنوز جزو خاطرات پاك نشدنی آن دوره است؛ به عبارتی دولت اصلاحات توانست به شكل بسیار بهتری نسبت به ادوار قبل و البته بعد از خود، به نیازهای اقتصادی جامعه پاسخ مثبت بدهد اما در سوی دیگر در حوزه اجتماعی نیز جامعه احساس می‌كرد گفتمان حاكم برآمده از آن انتخابات، انطباق بیشتری با مطالبات عمومی دارد.

مقاله اعتماد در نهایت به این جا رسیده که: در یك نگاه كلی و فراگیر باید رمز ماندگاری دوم خرداد را در این ببینیم كه جامعه ما در آن مقطع و بعد از آن در دوران دولت برآمده از این انتخابات احساس به رسمیت شناخته شدن كرد؛ جامعه‌ای كه نیازها و مطالبات متكثری از حوزه اقتصاد گرفته تا فرهنگ و سیاست و غیره دارد. البته نباید از این هم غافل بود كه مقایسه آن دوران با هشت سال پس از آن نیز به زنده شدن یاد دوم خرداد تا چه اندازه كمك كرده است.

زندگی از جنس خاطره است

روزنامه های امروز در ده ها خاطره و یاد از پرویز کلانتری نقاش کودکان و نقاش کاه گل ها و خاک یاد کرده اند.

غلامحسین نامی در رثای پرویز کلانتری یادی از روزگاری کرده که با او نقاشان و هنرمندان دیر بر سر مزار سهراب سپهری رفته بودند و خطاب به او <link type="page"><caption> نوشته</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/93460/زندگی-از-جنس-خاطره-است" platform="highweb"/></link>: چه زیبا و دلنشین نوشتی سفر پرخاطره و تاریخی خودمان را به کاشان و دیدارمان از مزار سهراب سپهری عزیز در کتاب «نیچه نه، فقط بگو: مشد اسماعیل»، با عنوان «این کوزه چو من عاشق زاری...»

در ادامه مقاله آمده: از ابتدای کودکی‌ات در دوسالگی که پیراهن سپیدی بر تن داشتی و از مادر می‌خواستی تا دکمه‌های رنگینی بر آن پیراهن بدوزد، عشق خودت را به رنگ‌ها نشان دادی و بعدها با خط‌خطی‌کردن روی دیوارهای همسایه‌ها و نقاشی در کف پیاده‌روهای جلوی خانه و طراحی کاریکاتورهای کودکانه از معلمان روی تخته سیاه کلاس، شیدایی و عشقت را به دنیای هنر و خلق هنری آشکار کردی. پرویز عزیز، عشق و علاقه تو به فرهنگ ایرانی و زمین و خاک مقدس سرزمین‌مان ایران، بر همگان روشن است.

چه عاشقانه «کاهگل» بر بوم سپید می‌نشانی و همه ما را به کویر تشنه ایران که دارد فراگیر می‌شود، می‌خوانی و در سوگ باران می‌نشانی و از سوی دیگر به هویت انسان ایرانی و فرهنگ دیرپای او که در ساختار بناهای کویری تنیده است، اشاره داری.

گفت‌وگو با دانشمند اتریشی

آیدین سیارسریع با نقل این خبر که تیراندازی یک فرد مسلح در مراسم کنسرت در اتریش دست‌کم ۲ کشته و ۱۱ نفر زخمی به جا گذاشته با یک دانشمند ضد سرطان اتریشی <link type="page"><caption> مصاحبه ای ترتیب داده</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/daily/detail/68216/گفت%E2%80%8Cوگو-با-دانشمند-ضد-سرطان-اتریشی-" platform="highweb"/></link> و از وی پرسیده که چرا به این کار رو آورده و به کنسرت حمله برده است.

+ خدمتتون عرض کنم که ما از اول که دست به اسلحه نبردیم.

- اول چی‌کار کردین؟

+ ما اول تشخیص دادیم.

- چی رو تشخیص دادین؟

+ اینکه متاسفانه سر منشاء فساد در کشور ما قرار داره.

- چی هست این سرمنشا ءفساد؟

+ موسیقی دیگه.

در ادامه این گفتگوی طنزآمیز معلوم می شود که تیرانداز معتقد بوده است که افراد وابسته به اردوگاه غرب مانند جلایی پور و اینها این دست نظریات مردود رو مطرح می‌کنن که موسیقی روح رو جلا میده. چه جلایی؟

+ بر فرض هم که این‌طور باشه، بقیه عوامل سرطان زای کنسرت رو چه جوری میشه توجیه کرد؟

- خوراکی‌های سرطان زا یا پارازیت پخش می‌شده در این کنسرت‌ها؟

+ نه

- پس چی؟

+ حضور نوازندگان زن. امیدوارم روزی بشر به این فهم برسه که کنسرت برای سلامتی خوب نیست و همون صدای آواز همسایه از حمام برای تفریح بشر کافیه.