روزنامه‌های تهران: توافق خوب کجاست؟

روزنامه‌های امروز یکشنبه هفتم تیر در سالگرد حادثه انفجار حزب جمهوری اسلامی در ۳۴ سال قبل به یادآوری خدمات آیت‌الله بهشتی پرداخته و همزمان با عملیات تروریستی در تونس و کویت و فرانسه یادآور شده اند که ایران بزرگ ترین قربانی تروریسم بوده است.

این روزنامه ها در عین حال به مناسبت سالگرد بمباران شیمیایی جلبچه به عنوان روز شیمیایی مقالات و گزارش هایی دارند که در آن ها انتقاد شده که با گذشت این همه سال فکری برای آسیب دیدگان جنگ شیمایی نشده است.

اما گمانه زنی درباره مذاکراتی که چهار روز دیگر شکست یا موفقیت آن معلوم می شود، همچنان مهم ترین عنوان روزنامه‌های یکشنبه است.

عبور از مذاکره یا تمدید؟

علی خرم در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/66854/عبور-یا-تمدید-مذاکرات-هسته%E2%80%8Cای؟-" platform="highweb"/></link>با اشاره به مشکلات احتمالی درباره رسیدن ایران و کشورهای پنج به اضافه یک به توافق نوشته: وزیر خارجه بریتانیا اعلام کرده است بی‌اعتمادی بین طرفین ایجاب می‌کند پروتکل الحاقی در دوره اعتماد‌سازی ایران به اجرا درآید تا گروه ١+٥ از گرایش‌نداشتن ایران به ساخت سلاح اطمینان یابد. به این ترتیب بن‌بستی که در مذاکرات هسته‌ای می‌تواند باز شود، با پذیرش پروتکل الحاقی می‌تواند تعریف شود. چنانچه ایران اجرای پروتکل الحاقی را بپذیرد و در عمل نگرانی‌های خود در مورد بازدید از مراکز نظامی را با روش‌های پیش‌بینی‌شده در همان پروتکل مدیریت کند، توافق هسته‌ای در موعد مقرر می‌تواند عملیاتی شود.

این استاد دانشگاه به مشکل دیگری هم اشاره کرده: اگر توافق دولت آمریکا با نتیجه مذاکرات هسته‌ای منوط به تأیید کنگره باشد و کنگره آمریکا اقدام به سنگ‌اندازی در این رابطه کند، در آن صورت توپ در زمین آمریکا قرار گرفته و این کشور در محافل بین‌المللی تحت‌فشار سیاسی خواهد بود و مسئول شکست مذاکرات، کنگره آمریکا معرفی می‌شود. در صورتی که دولت آمریکا بتواند خود رأسا توافق هسته‌ای را موردتأیید نهایی قرار دهد، در این صورت مشکل از نظر حقوقی حل خواهد شد.

مقاله شرق تاکید کرده براساس دیدگاه اعلام‌شده ایران، تحریم‌ها بایستی یک‌جا هم‌زمان با اجرای تعهدات ایران برداشته شود. به نظر نمی‌رسد در این مورد تناقضی باشد؛ زیرا اگر ایران به یکباره قادر باشد تعهداتش را انجام دهد و آژانس آن را تأیید کند، دولت آمریکا هم بایستی کل تحریم‌ها را برطرف کند. اما دوباره این سؤال پیش می‌آید که کنگره آمریکا که مسئول اکثر تحریم‌های دوجانبه آمریکاست، در صورتی که قصد مخالفت داشته باشد، چه وضعیتی پیش می‌آید؟ پاسخ این معما از نظر حقوقی کاملاروشن است ولی از نظر سیاسی می‌تواند آغازی برای اختلاف در گروه ١+٥ و به‌طور طبیعی عدول ایران از تعهداتش باشد.

غلامرضا کمالی پناه در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/10747-دلواپسان-توافق-هسته-ای-و-نقطه-جوش.html" platform="highweb"/></link>از ادبیات و تمثیل‌های روز کمک گرفته و نوشته: دو سال از تلاش نفس گیر تیم توانمند و به فرموده رهبر "امین، شجاع، غیور و متدین" هسته ای ایران در یک بازی سخت و جانکاه، در برابر شش قدرت برتر دنیا می گذرد. بازی بسیار ظریفی را جناب آقای ظریف به همراه مردان صالحی مثل دکتر صالحی با قدرتمندترین تیم‌های دیپلماسی دنیا آغاز کردند و اکنون به سمت و سوی فینال آن نزدیک و نزدیکتر می شویم.

نویسنده مقاله سپس افزوده: آمریکایی ها که به تازگی شکست سختی را در بازی والیبال و در برابر تیم شایسته و سخت کوش ایران تجربه کرده اند، نه تنها به هوش و شایستگی‌های ایرانیان ایمان آورده اند، بلکه به شدت در هراس و بیم به سر می برند که مبادا در لیگ هسته ای هم پای کری از دویدن در میدان مذاکره در برابر حرکات هوشمندانه ظریف و تیمش لنگ بماند. لذا دائماً رسانه‌های آمریکایی از پیچیدگی تحریم ها و ماهیت در هم تنیده تحریم سخن می گویند و هر جا کم می آورند بهانه هایی برای فرار جفت و جور می کنند.

سرمقاله ابتکار با اشاره به این که اسراییل بیش از همه دلواپس و دل نگران است نوشته برخی کشورهای عربی هم دلهره دارند. عربستان، قطر، امارات، مصر، بحرین و اردن مشخصاً نه تنها دعا می کنند این مذاکرات شکست بخورد و توافق حاصل نشود، بلکه تمام افکار و همت‌های نارسا و نامیمون خود را روی هم گذاشته اند تا بلکه این توافق به نتیجه نرسد. آنان نمی توانند این واقعیت را بپذیرند که در منطقه زیر سایه قدرت ایران زندگی کنند. خورشید قدرت ایران یک بار دیگر پس از قرن ها از کسوف بیرون آمده و دارد بر سراسر منطقه می درخشد.

شایان ربیعی در مقاله دیگری در <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/10751-تعقیب-مذاکرات-با-عینک-ته-استکانی.html" platform="highweb"/></link>نوشته: مذاکره کنندگان ایرانی توانسته اند در دنیایی که منطق آن منطق زور، سرمایه و لابی گری است، مطالبات ملی ایران را مطرح و در بسیاری از زمینه ها نیز این مطالبات را بر کرسی بنشانند. رد طرح بازرسی از مراکز هسته‌ای که تحت عنوان بازرسی «هرجا، هروقت» مطرح شد نمونه‌ای از این رویه است که همه طرف‌های مذاکره و به ویژه امریکا را مجاب کرد تا به رغم فشارهای همه جانبه از این طرح پا پس بکشد.

به نوشته این مقاله: مناسبات فی مابین طرف‌های مذاکرات اگرچه این روزها با محوریت موضوع هسته ای ایران جریان دارد، اما مبتنی بر مناسبات سیاسی و روابط قدرت طلبانه خود در مدیریت شورای امنیت سازمان ملل است. موافقت ها و مخالفت‌های اساسی آنها پیرامون مساله هسته ای ایران بیشتر از آنکه مبتنی بر یک اعتقاد سیاسی باشد، حاصل یک استراتژی سیاسی است و بازی کردن در این زمین، شرایط بسیار دشواری برای تیم هسته ای رقم زده است.

مقاله ابتکار نتیجه گیری کرده: تیم ایرانی، پیروز پیش از پایان مهلت مذاکرات است. دستاوردهای مذاکرات منهای نتیجه مستقیم آن، شفاف کردن دوستی ها و دشمنی‌های کشورهای همسایه، اعلان عمومی منطق مذاکره محور جمهوری اسلامی ایران بر اساس یک مدل احترام برانگیز و کسب اعتماد عمومی در حوزه خارجی و داخلی است.

باید تحسینشان کرد

منصور فرزامی در سرمقاله <link type="page"><caption> مردم سالاری </caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=33345" platform="highweb"/></link>با اشاره به سخنان سه شنبه شب رهبر در تحسین از هیات نمایندگی ایران نوشته دیگراما و اگری برای « خادمان خود خوانده» هست تا هیات را راحت بگذارند تا تمرکزشان در این مرحله سخت و نفس‌گیر بیرون آوردن آن سنگ بزرگ از چاه محفوظ بماند‌؟ یا نه هنوز هم به لفظ عجیب و بسیار نسنجیده «‌خائن» دیدار و حضورشان را در خانه‌ملت پاس می‌دارند. وقتی کیش شخصیت و تعصب باشد، محدوده نگرش تنگ می‌شود‌.

نویسنده معتقد است: اگر آسیبی دیده‌ایم و در روند جاری و اجرایی و سیاستگذاری امورمان اختلالی پدید آمده، برای این بوده که خود زمینه تحریم را فراهم کرده‌ایم و آنگاه نتوانسته‌ایم که تحریم‌ها را مدیریت کنیم و مهم‌تر آن که نتوانسته‌ایم « مدیریت» را مدیریت کنیم به همین علت است که هفتصد میلیارد دلار گم می‌شود و نیز «دکل نفتی» خریداری شده، فرضی و غیرعینی جلوه می‌کند و به جای اینکه استادان بزرگ بر مسند افاضه دانشگاه بنشینند، بورسیه‌های قابل بحث را جایگزینشان می‌کنیم و آن دیگران، این مدیران را و برای آن که در مصدر امور تحمل شوند از ماوراها و از امدادها و خواب‌ها در تاییدشان مدد می‌گیریم تا بی حرف و حدیث بر مصدر امور بنشینند.

جامعه ای که «نقد»‌اش بیمارگونه است و عیب‌جویی، نسبتی با دین ما ندارد‌. «نقد» متعلق به جامعه زنده و پویاست . مشکل جامعه ما در آنجاست که «عیب‌بینی» محض، جای نقد را گرفته و عجیب این که مدعیان ولایت‌مداری حتی از مدار ولایی پافراتر می‌گذارند و مدعی کشف و کرامت و نفوذ در خفایا و زوایای رهبری‌اند و چیزهایی به گمان خود می‌بینند و می‌پندارند.

قربانیانی که حمایت نشدند

مصطفی عابدی در سرمقاله شهروند نوشته: امروز هفتم تیر روز مبارزه با سلاح‌های شیمیایی و میکروبی است. ٢٨‌سال پیش در چنین روزی صدام حسین طی چند حمله هوایی مناطق پرجمعیت شهر سردشت را بمباران شیمیایی کرد و چهار نقطه شهر و نیز نزدیکی منبع آب شهر را مورد حمله شیمیایی قرار داد و در زمان کوتاهی، تعداد بی‌شماری از زنان و کودکان و سالخوردگان را شهید و هزاران نفر را مصدوم و مجروح کرد و یکی از بزرگترین جنایات دو دهه پایانی قرن بیستم را مرتکب شد.

حسین احمدی‌نیاز در مقاله ای در <link type="page"><caption> قانون </caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/53258/از-قربانیان-شیمیایی-حمایت-حقوقی-نشده-است" platform="highweb"/></link>با اشاره به سالگرد گرامیداشت قربانیان شیمیایی سردشت نوشته. در جریان جنگ عراق علیه ایران حجم وسیعی از قربانیان جنگ اعم از کودکان، زنان و افراد سالخورده و همچنین نظامیان و شهروندان مدنی را قربانیان شیمیایی تشکیل می‌داد. به این معنا که در طول هشت سال جنگ تحمیلی عراق علیه ایران رژیم بعث عراق به انحای مختلف علیه جبهه‌های جنگ و شهرها و روستاهای مختلفی از ایران و حتی داخل خود عراق همانند حلبچه از جنگ‌افزارهای غیرمتعارف شیمیایی استفاده کرد. از سردشت گرفته تا زرده در کرمانشاه تا کانی‌دینار در مریوان و همچنین مناطق دیگری از ایران مورد آماج حملات ناجوانمردانه رژیم بعث عراق قرار گرفت.

به نوشته این مقاله: به رغم گسترش این حملات و تعدد قربانیان جنگ و با وجود گذشت مدت زمان زیادی از پایان جنگ هنوز نتوانسته‌ایم با تصویب قانونی مناسب و جامع نسبت به احقاق حقوق این جانبازان اقدامی انجام دهیم. ماحصل این حمله شهید شدن تعداد زیادی از شهروندان مدنی و مجروح شدن خیل عظیمی از ساکنان این شهر شد که هنوز قربانیان آن زجر می‌کشند و هر روز بر آمار شهدا افزوده می‌شود اما ما برای احقاق حقوق این قربانیان چه اقدامی انجام داده‌ایم؟

در ادامه مقاله قانون آمده: دولت عراق مسئول جبران خسارات وارده به قربانیان است و مکلف به جبران خساراتی کلی به ایران است که تا کنون ریالی از این دولت برای این قربانیان دریافت نشده است. اما مجرم دوم مسببان و کسانی هستند که به رژیم بعث عراق کمک کردند. در این زمینه نیز جز اقامه یک دعوی در دادگاه هلند اقدام دیگری صورت نگرفته. دادستان هلند برای کشف حقیقت و تکمیل پرونده به ۱۶ کشور جهان مسافرت کرد، از جمله سردشت اما ما به اندازه او نتوانستیم نسبت به این میزان تحقیقات اقدامی انجام دهیم.

دو سوم ایران بیابان شد

<link type="page"><caption> شهروند </caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=273&PageNO=1#" platform="highweb"/></link>در گزارش اصلی خود با تیتر دوسوم ایران بیابان شد نوشته: گسترش بدون ضابطه شهرها و تبدیل روستاها به شهرهای کوچک یکی از مهم‌ترین عوامل خشکسالی به شمار می‌آید. رشد خیره‌کننده شهرها در سال‌های پس از انقلاب موجب شده است که روستاها به‌عنوان مراکز تولید یکی پس از دیگری آب رفته و به شهرهای کوچکی تبدیل شوند که نه امکانات زندگی شهری دارند و نه دیگر می‌توان کارکرد تولیدی یک روستا را از آن انتظار داشت.

به نوشته این گزارش: بر همین اساس روستا - شهرهای کوچک در سال‌های پس از انقلاب به راحتی و به بهانه تأمین آب شرب، اقدام به حفر چاه‌های متعدد و برداشت آب از سفره‌های آب زیرزمینی کرده‌اند که همین عامل به خشکسالی دامن زده است. براساس تازه‌ترین گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس درحال حاضر منابع آب زیرزمینی نقش مهمی در تأمین آب شرب مردم کشور ایفا می‌کنند. به‌طوری که ۶۳‌درصد آب شرب کشور از طریق آب‌های زیرزمینی تأمین شده و آب‌های سطحی سهم ۳۷‌درصدی را به خود اختصاص می‌دهد

و خلاصه گزارش شهروند این که: سال گذشته اتفاق افتاده است به‌طوری که از ١١٠‌میلیارد مترمکعب کسری آب حدود ٩٥‌میلیارد مترمکعب کمبود ذخایر مربوط به دو دهه اخیر است که پدیده شهرنشینی و تبدیل روستا‌ها به شهر تشدید شده است. بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس افت شدید ذخایر باعث شده است که درحال حاضر آب شرب بیشتر از ٦‌هزار روستای کشور از طریق تانکر تأمین شود.

مهدی مالمیر در سرمقاله <link type="page"><caption> شهروند </caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=273&PageNO=20#" platform="highweb"/></link>با اشاره به حوادثی که ماه قبل بر سر جهانگردان عراقی و سعودی در جاده چالوس و هتلی در مشهد رخ داد نوشته: حال و هوای صنعت گردشگری ما چنان پریشان است که ٢حادثه پی‌درپی فوت گردشگران خارجی که می‌توانست در کشوری همانند ایتالیا، فرانسه و حتی ترکیه به یک جنجال بزرگ بدل شده و عده‌ای که در این دست حوادث نقش مستقیم دارند با موأخذه، حتی تا حد برکناری روبه‌رو شوند، خم به ابروی دست‌اندرکاران صنعت گردشگری نیاورد! و آب از آب تکان نخورد!

نویسنده معتقد است: امروز هشدارهای پایان پذیرفتن «عصر نفت» را از زبان اقتصاددانان می‌شنویم و کشورهای نفتی از همین حالا برای زمانی که چاه‌های نفتی‌شان ته می‌کشد به جنب‌وجوش افتاده‌اند، ما همچنان به سوار بودن بر اسبِ پیرِ «نفت» در مسابقه جهانی اقتصاد اصراری غیرمعقول داریم و هنوز نفت، این سرمایه‌ای که به راستی غیرقابل اعتماد بودنش را با فراز و فرود ارزشش فقط در این چند ماهه به رخ کشیده است، در برنامه‌ریزی‌های ما حرف نخست را می‌زند!

و خلاصه مقاله شهروند این که: در کشوری که آثار تاریخی و باستانی‌ و طبیعت کم مانندش در دستان نخبگان صنعت توریسم می‌تواند به گنجی شایگان بدل شود و هزاران شغل و میلیون‌ها سفره را رنگین سازد، جدی نگرفتن این صنعت، به راستی گناهی نابخشودنی است که ما را شرمسار نه فقط میلیون‌ها جوان بیکار امروزمان که نسل‌های آینده این سرزمین خواهد کرد.

دکل؟ کدام دکل ؟

زهرا علی اکبری با شروع مکزیک یا قطر؟ دکل گمشده ایران کجاست؟ در <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=183&PageNO=4" platform="highweb"/></link>نوشته: می‌توان عبارت دکل گمشده را طعنه‌ای به تمام ماجرا دانست. گم‌شدنی در کار نبود. شاید انتخاب نام «دکلی که هرگز نیامد» برای شرح داستان جذاب‌تر باشد. دکل گمشده ایرانی می‌تواند دستمایه یک فیلم هیجان‌انگیز هالیوودی باشد. فیلمی که شگردهای مافیا را با جذاب‌ترین قصه‌ها به تصویر می‌کشد. چند دلال راهی مرکز شهر می‌شوند. سر از ساختمان‌های نزدیک به هم نفت در می‌آورند. آن قدر دلیل می‌آورند تا طرف‌شان راضی شود که هم مجموعه‌اش به دکل نیاز دارد و هم این دلالان توان خرید دکل را در سخت‌ترین دوره تحریم‌ها دارند. تحریم لقمه چربی را در دامان این کاسبان انداخت. لقمه‌ای به بزرگی ٨٧ میلیون دلار.

به نوشته این گزارشگر: قبل از آن ٢٩ سالی می‌شد که کسی به ایران دکل نفروخته بود، بعضی‌ها این طور عنوان می‌کردند که ایران دکلی نخریده است چون اجاره پورسانت‌های جذاب‌تری را به همراه می‌آورد اما به هر روی بعد از خرید دکل شهید رجایی، دکل دیگر نیامد تا نوبت به سحر یک رسید و جنجال‌هایی که بر سر آن بر پا شد. یک طرف ماجرای خرید دکل در آن روزها جهاد دانشگاهی بود که می‌گفت قدرت ساخت دکل را در داخل داریم و از این سو بقیه می‌گفتند کدام قدرت ساخت دکل؟ کدام کارخانه دکل‌سازی؟ قرار بود جهاد دانشگاهی ١٤ دکل برای وزارت نفت بسازد .رویایی که البته تعبیر نشد.

گزارش اعتماد به این جا می رسد که: می‌گویند معامله در ترکیه اتفاق افتاده است. ترکیه انگار حیاط خلوت بسیاری از کاسبان تحریم در روزهای سخت ایران بوده است. یک سر بابک زنجانی به ترکیه می‌رسد و یک سر دکل گمشده و انبوهی ماجرای دیگر. قطعات پازل دکل گمشده، آن قدر پراکنده هست که کسی شجاعت اظهارنظر مطلق و دقیق درخصوص آن را نداشته باشد. آیا بررسی کمیسیون انرژی و مجلس شورای اسلامی می‌تواند بخشی از این قطعات را کنار هم بنشاند؟

آمنه شیرافکن در گزارشی در شهروند نوشته: ماجرای غیب‌شدن دکل نفتی داستان تازه‌ای نبود؛ نخستین‌بار «حسین دهدشتی» در راهروهای مجلس از داستان دکلی صد میلیون دلاری گفت که اگرچه اسناد خریدش موجود است، اما هیچ‌گاه وارد ایران نشده است. کمی بعد جزئیات بیشتری به دست آمد و رقم قرارداد ٨٧ میلیارد برآورد شد. با‌این‌حال این تنها بخش کوچکی از تخلف‌های دولت گذشته در شرکت تأسیسات دریایی بود. با مرور زمان انواع زد‌و‌بندها و تخلف‌های دیگر نیز در کنار ماجرای این دکل رسانه‌ای شد.

نادر قاضی‌پور، از نمایندگان پیگیر پرونده دکل گم‌شده، به «<link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/66867/دکلی-که-نیامده،-دود-شد-و--به-هوا-رفت" platform="highweb"/></link>» می‌گوید: «برای پیگیری دکل، هم به کمیسیون اصل ٩٠ شکایت کرده‌ایم هم به کمیسیون انرژی، نامه نوشته‌ایم. علاوه بر مجلس، شخص وزیر نفت نیز به تازگی از پیگیری قضائی دکل نفتی غیب‌شده خبر داده و گویا وزارتخانه نیز به جد دنبال ماجراست. تخلف مربوط به فعالیت شرکت تأسیسات دریایی است. البته این تخلف در دولت پیش انجام شده و با وجود اسناد مربوط به خریدوفروش دکل از کشور ترکیه، این دکل هیچ‌گاه وارد خاک ایران نشده

به نوشته این گزارش کل معامله صرفا سود صد میلیون دلاری یا به روایتی ٨٧ میلیون دلاری برای برخی واسطه‌ها به دنبال داشته است. علاوه بر اینها یکی اعضای کمیسیون انرژی مجلس از دکل نفتی دیگری خبر داده که «سال‌ها پیش توسط همین شرکت خریداری شده، اما به دلیل مشکلات در کشور امارات مانده و به ایران منتقل نشده است».

کلاهی پیدا شود

آیدین سیار سریع در ستون طنز <link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/53317/با-هر-اختلاس-احساس-غرور-می%E2%80%8Cکنیم-" platform="highweb"/></link> به عنوان خبر نوشته یک مبتکر استرالیایی کلاهی ابداع کرده که والدین می‌توانند با آن کودک گمشده خود را پیدا کنند. و از سر دلسوزی: پیشنهاد می‌کنیم کلاهی هم ابداع شود که شرکت تاسیسات دریایی بتواند دکل گمشده خود را پیدا کند.

اطلاعیه: عطف به پیشنهاد نویسنده ستون بندبازی در روزنامه قانون به اطلاع می رساند که کلاه فوق الذکر در هشت سال مهرورزی اختراع شده است ولی در حال حاضر این کلاه به عنوان وثیقه در اختیار بانک قرار دارد. لطفا پیگیری نفرمایید.