روزنامه های تهران: تلاش برای تحریم شدن بهتر است یا رفع تحریم؟

روزنامه های صبح سه شنبه ۲۶ خرداد در تهران مقالات اصلی خود را به موافقت و مخالفت با تفاهم هسته ای اختصاص داده و یک روز بعد از انتشار خبر تومار پنج هزار امضایی فعالان رسانه ای در ترسیم خط قرمزهای جناح تندرو به عنوان فکت شیت ایرانی، چند روزنامه خبر داده اند که اسامی پای این تومار جعلی است و از ده ها نفر مداح و هنرپیشه به عنوان فعال رسانه ای نام برده شده است.

ادامه مقالاتی درباره به نیمه رسیدن دوران دولت حسن روحانی و گمانه زنی درباره نیازها و خواست های مردم، ادامه ساخت آسمان خراش در خیابان های باریک شمال تهران از جمله مطالب دیگر این روزنامه هاست.

در دفاع از شرافت انسانی

دو روز بعد از انتشار یک تومار در رسانه های اصولگرا با عنوان "فکت شیت ایرانی با امضای پنج هزار فعال رسانه ای" که رسانه های تندرو آن را به وسعت انتشار دادند، با انتشار اسامی امضا کننده که در ابتدای آن امضای حسین شریعتمداری به چشم می آید، چند روزنامه به این تومار نسبت «جعلی» داده اند.

شایان ربیعی در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/9565-در-دفاع-از-شرافت-سیاسی.html" platform="highweb"/></link> با نقل تلفن یکی از دوستانش که از وی خواست گزاره برگی را امضا کند که همه ملاحظات و خطوط قرمز در مذاکرات هسته ای را به تیم هسته ای کشور یادآوری می کند نوشته با این استدلال که هیات مذاکره کننده بهتر از ما خط قرمزهای مذاکرات هسته ای را می دانند، از امضای تومار خودداری کردم و روز گذشته با انتشار خبر گزاره برگ ملی با امضای ۵ هزار فعال رسانه‌ای جا خوردم که چگونه اهالی رسانه چیزی در حدود ۵ هزار نفر اند.

به نوشته این مقاله: جست و جو نشان داد نام‌هایی که پای این «گزاره برگ» بود، عمدتا به فعالان رسانه‌ای ارتباطی نداشت. از بازیگران سینما و تلویزیون و ورزشکاران و موسیقی دان ها گرفته تا اسامی عجیب و غریبی همچون «ذاکر اهل بیت»، «نام و نام خانوادگی» و ... به عنوان فعالان رسانه‌ای پای این گزاره برگ منتشر شده بود. کنجکاو شدم از همکارانم که نامشان پای این بیانیه بود، سوال کنم، همه همکاران آشنای من که نامشان منتشر شده بود، تکذیب کردند که چنین نوشته ای را امضا کرده باشند.

سرمقاله ابتکار ابراز تاسف کرده که: مخالفان دولت تلاش دارند تا دغدغه های خود را به نام عموم ملت ایران به ثبت برسانند و برچسب ملی را بر روی خواسته هایشان می چسبانند، چیزی که همچون طرح سه فوریتی، تجمع های اعتراضی علیه مذاکرات و همچنین این گزاره برگ همیشه با شکست مواجه می شود و هرگز نمی تواند اقبال عمومی را به ویژه در سال همدلی و همزبانی ملت و دولت به دنبال داشته باشد.

تلاش برای تحریم شدن بهتر است یا رفع تحریم؟

حمیدرضا شکوهی در سرمقاله روزنامه تجارت با اشاره به تبلیغات وسیع صدا و سیما و خبرگزاری ها و رسانه های وابسته به جناح اصولگرا علیه مذاکرات هسته ای نوشته: از تاثیر اندک تحریمها در مقابل مشکلات اقتصادی موجود در کشور سخن می گویند. گزارشهای این رسانه ها به گونه ای تدوین شده که گویی تاثیر تحریم در افزایش مشکلات اقتصادی کشور بسیار اندک بوده است.

نویسنده با ابراز تعجب از این که همین رسانه ها در زمان دولت قبلی اصلا اشاره ای به تحریم داخلی نمی کردند و از ضعف مدیریت ها نمی گفتند و به گونه ای درباره وضعیت اقتصادی کشور تحلیل می کردند که گویی در داخل کشور هیچ مانعی برای رشد اقتصادی وجود ندارد نوشته رسانه های اصولگرا در شرایطی از بی تاثیر بودن تحریمها سخن می گویند که رییس دولت قبل که خود در دو سال پایانی دولت خود، به صراحت، تحریمها را عامل مشکلات فزاینده اقتصادی در آن دوران از جمله افزایش تورم، افزایش نرخ ارز و ... اعلام کرده بود.

سرمقاله <link type="page"><caption> تجارت</caption><url href="http://tejaratonline.ir/fa/publication/256/3787#content13334" platform="highweb"/></link> نتیجه گرفته که باید پرسید تلاش برای تحریم شدن بهتر است یا تلاش برای رفع تحریم؟ رسانه های رسمی در کشور به گونه ای گزارش و تحلیل پخش می کنند که گویی دولت قبل که کشور را با تحریمهای دامنه دار مواجه ساخت، عملکرد صحیحی داشته و دولت جدید که برای رفع تحریمها تلاش می کند در مسیر اشتباهی قدم برداشته است؛ چرا که به زعم این رسانه ها تحریمها تاثیرگذار نبوده و این یعنی چرا باید تلاش کنیم تحریم ها برداشته شود؟

اثبات علمی نتیجه تحریم‌ها

حسین شریعتمداری در ادامه مقالات و یادداشت های خود در مخالفت با مذاکرات هسته ای امروز هم به گفته های اخیر رییس جمهور درباره پروتکل الحاقی انتقاد کرده و با تکرار نوشته های چند روز گذشته جوان و وطن امروز نوشته: فرموده‌اند در پروتکل الحاقی چیزی به نام «بازرسی» وجود ندارد! و این در حالی است که موضوع اصلی پروتکل الحاقی بازرسی‌های فراتر از NPT و پادمان‌های مربوطه، آنهم از نوع بازرسی‌های سرزده از هر مکان و در هر زمان است. پروتکل الحاقی این بازرسی‌های سر زده را «حق آژانس» می‌داند که انجام آن برخلاف سایر «بازرسی‌های ویژه» نیازی به تصویب شورای حکام نیز ندارد.

نماینده ولی فقیه در <link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/454/2" platform="highweb"/></link> با تاکید بر این که گفته هایش تکراری است نوشته: چالش ۱۲ ساله هسته‌ای فقط تابلوی هسته‌ای دارد و موضوع آن غیرهسته‌ای است. از این روی با اطمینان کامل می‌توان گفت که رسیدن به توافق هسته‌ای مطلوب ۵+۱ و مخصوصا آمریکا محال و غیرممکن است و بهانه‌جویی‌ها، زیاده‌خواهی‌ها و کارشکنی‌های ۱۲ ساله آمریکا از همین واقعیت ریشه می‌گیرد.

یادداشت روز کیهان در نهایت نوشته: آمریکا در همان حال که به کارشکنی دست می‌زند، اصرار دارد بعد از رسیدن به نقطه «عدم توافق» که قطعی است، جمهوری اسلامی ایران را مقصر جلوه دهد تا از این طریق افکارعمومی بخشی از جهانیان را به نفع خود و در جبهه مقابل ایران اسلامی مصادره کند. در این حالت از جناب روحانی انتظار می‌رود فلش همه فریادها و اعتراض‌های خود را به سوی جبهه حریف بکشاند و نه خودی‌ها که با ایشان و تیم محترم هسته‌ای در رسیدن به توافق مطلوب همصدا و در مخالفت با توافق بد، همدل و همزبان هستند.

پوریا عالمی در ستون طنز <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/65732/اثبات-علمی-نتیجه-تحریم%E2%80%8Cها-ضربدر-منفی-%E2%80%8Cمثبت-مذاکرات" platform="highweb"/></link> نوشته: ‌به مناسبت اینکه به حسن روحانی ایراد می‌گیرند که همه‌چیز را به تحریم ربط می‌دهد و تحریم به هیچ‌چیزی ربطی ندارد و خارجی‌ها اگر می‌دانستند تحریم هیچ تأثیری روی ما نمی‌گذارد، خودشان را سنگ روی یخ نمی‌کردند و الان هم حسن روحانی و تیم مذاکره‌کننده دارند الکی وقت خودشان و مردم را تلف می‌کنند چون تحریم کشک است و باید با تغییر استراتژی مذاکرات و بازگشت به روش مذاکره گروه قبلی که مرتب به طرف مقابل می‌گفتند برو کشکت را بساب و البته طرف مقابل هم که منکوب و میخکوب این استدلال منطقی در مذاکره می‌شد و می‌رفت کشکش را می‌سابید و قطع‌نامه جدید می‌داد، ما تصمیم گرفتیم امروز ثابت کنیم این حرف که دولت روحانی نباید همه‌چیز را حتی آب خوردن مردم را به تحریم ربط دهد، حرف درستی است یا نه.

طنزنویس با ارایه یک فورمول ریاضی به طعنه نتیجه گیری کرده: که حالا چه نتیجه "+ هیچی" باشد چه "– هیچی"، تأثیری در هیچی نمی‌کند. پس ثابت شد دولت حسن روحانی و تیم مذاکره‌کننده دلیلی ندارد این‌قدر وقت الکی بگذارند و چه + چه- هیچی به هیچی و کاچی هم بهتر از هیچی. پس بهتر است جای این کارها برگردیم به دوران تحریم و قطع‌نامه‌دان و در تولید کاچی خودکفا شویم. خلاص.

دوسالگی دولت روحانی

حسین پایا در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5954&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> به مناسبت دومین سالگرد دولت روحانی به آخرین انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرده و نوشته ۲۴ خرداد، نشانه خواست عمومی برای گذار از وضع استثنایی به وضعیت پیش‌بینی پذیر و عقلانی است، وضعیتی که ثمره‌اش همزبانی و همدلی دولت با ملت است. یعنی دولت یازدهم رأی مردم را به خود قراردادی میان دولت و ملت می‌شمارد. قراردادی که برآمده از رضایت عمومی برای ظهور نظم حقوقی در برابر نظم نظامی و امنیتی است که مبطل هرگونه قرارداد حقوقی است.

به نظر نویسنده آن نظم حقوقی که مردم در آن انتخابات طلب کردند، یعنی دولتی که در مقام افزایش توانمندی‌ها و ظرفیت‌های نهادی دولت، باید بکوشد تا با بیشترین بهره‌گیری از مشارکت عمومی و جذب و هضم افکار آنان، بیشترین سطح رضایت عمومی را تحصیل کند. چنین دولتی هم در داخل با امکان دادن به نهادهای مردمی از جمله تقویت احزاب، زمینه ای برای سوق دادن هرچه بیشتر خواست‌های عمومی به وجهی عقلانی و ملی فراهم می‌آورد و هم در سطح بین‌المللی با تکیه بر حمایت‌های ملی و مردمی به وسیله زبان دیپلماتیک و حقوق بین‌الملل حافظ منافع کشور خواهد بود.

و خلاصه مقاله روزنامه دولت این که اکنون دولت یازدهم به نیمه راه مسئولیت خود رسیده، ضروری است قدم‌هایی در برقراری نظم حقوقی در جامعه سیاسی و محتوا بخشیدن به دولتی مقتدر، فروتن و خردمند را با عزمی استوار و سریع‌تر بردارد. گام‌هایی که با موانع بسیار تاکنون تلاش داشته علامت‌های نهفته در انتخابات را گم و فراموش نکند.

احمد شیرزاد در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=913&pageno=2" platform="highweb"/></link> نوشته: پس از اینکه گروه‌هایی اقدام به برپایی تجمعاتی با عنوان «اجازه نمی‌دهیم» کردند و کوشیدند در سخنرانی رئیس‌جمهور اخلال ایجاد کنند، گروهی از مردم به صورت خودجوش در همایش‌ها یا شبکه‌های مجازی با سر دادن شعارهای «اجازه نمی‌دهیم روحانی تنها بماند» به همراهی دولت برخاستند. در اینجا پرسشی مطرح می‌شود که در برابر این حمایت‌ها دولت چه وظایفی نسبت به حامیان خود دارد؟

این فعال اصلاح طلب افزوده: یکی از مشکلات امروز کشور این است که فضای سیاسی تا حدودی یکسویه و در دست مخالفان دولت قرار گرفته است. اگر اخبار برخی رسانه‌ها در بحث مسائل هسته‌ای با دقت دنبال شود، متوجه خواهیم شد که انعکاس اخبار تقریبا یکسویه است. دو روز قبل در یکی از رسانه‌ها مناظره‌ای بین دو نفر پوشش داده شده بود که از ضعیف‌ترین موافق دولت در برابر قوی‌ترین مخالف دعوت به عمل آمده بود. مخالف دولت هم بحث‌های خود را با آب و تاب فراوان دنبال می‌کرد.

مقاله آرمان بدین جا رسیده که دولت یا باید باب شفاف‌سازی را ببندد و از مردم بخواهد به مسئولان خود اعتماد و این توافق را قبول کنند. البته این روش کارگر نخواهد افتاد، راه دیگر این است که دولت برای شفاف و باز شدن بحث‌ها به صورت همه‌جانبه تلاش کند. چرا عده‌ای باید در بیان و مناظره دست بسته‌ای داشته باشند؟

محسن فرامرزی در سرمقاله <link type="page"><caption> مردم سالاری </caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=33175" platform="highweb"/></link>نوشته: تاکنون در آستانه دو سالگی دولت همچنان اولویت دولت مذاکرات هسته ای و سپس اقتصاد بوده است. البته که در این حوزه‌ها کشور با مشکلات زیادی مواجه است و دولت هم موفقیت‌های زیادی را به دست آورده است. اکنون مذاکرات هسته ای در مرحله نهایی خود قرار دارد و شاید هیچ کس دو سال پیش گمان نمی‌کرد که بتوان اینگونه با قدرت‌های بزرگ دنیا مذاکره کرد، رژیم صهیونیستی را در دنیا منزوی کرد و بر حقوق خود هم پای فشرد.

نویسنده کنترل رشد تورم و ایجاد آرامش در بازار را هم از دستاوردهای دولت خوانده و نوشته اما در این بین دولت نسبت به حوزه سیاست داخلی توجه کافی نکرده است. اظهارنظر هر از چندگاه رئیس‌جمهور در مقابل لشکرکشی مخالفان دولت و قانون، نمی‌تواند حامیان دولت را راضی کند. مردم در ۲۴ خرداد به اعتدال رای دادند تا از خشونت و افراطی‌گری نجات یابند وحالا پس از دو سال انتظار دارند تغییر را در فضای کشور احساس کنند. ادامه روند لغو کنسرت‌ها و جلسات سیاسی قانونی، بی توجهی به خواسته بانوان و جوانان همه می‌تواند زمینه را برای ریزش حامیان روحانی فراهم کند.

مردم سالاری احتمال داده که: دولت بنا دارد که تا پایان مذاکرات هسته‌ای وارد این مسائل نشود تا مخالفان برای دولت حاشیه ایجاد نکنند اما اگر نقشه راه دولت این باشد، دولت به تدریج حامیان خود را از دست می‌دهد و هر چه دولت در برابر مخالفان عقب‌نشینی کند آنها بیشتر جلو می‌آیند. رئیس‌جمهور درست می‌گوید که شرایط فعلی نسبت به دو سال قبل بهتر شده اما انتظار حامیان دولت بیش‌ از این‌هاست.

مشکل ازدواج و سایت همسریابی

حسن عشایری در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=913&pageno=5" platform="highweb"/></link> با اشاره به افتتاح سایت همسان یابی که همان همسریابی است نوشته در اصل فعالیت سایت‌های همسریابی می‌تواند پیش ارتباط باشد و افراد تنها از طریق ارتباط مستقیم می‌توانند با یکدیگر آشنا شوند. با اینکه مردمان کشور ما فرهنگی شفاهی دارند بالطبع صرف نوشتن مطالبی نمی‌توان خواسته‌های افراد را بازگو کرد و در این زمینه شناخت مناسبی ایجاد نمی‌شود؛ بی‌شک در چنین شرایطی به لحاظ اخلاقی و فرهنگی با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو خواهیم بود.

به نوشته این جامعه شناس: برای کاهش مشکلات در زندگی مشترک باید روی برخی مشکلات و نارسایی‌های اقتصادی موجود در جامعه، اختلاف طبقاتی و بیکاری جوانان اقدامات اساسی انجام داد. این معضلات ممکن است باعث بروز مشکلات عدیده از جمله نارسایی‌ها و عقده‌های روانی شود. در اصل برای تسهیل ازدواج جوانان باید مشکلات را حل و فصل کرد. برای مثال اگر در گذشته شخصی به عنوان واسطه افراد را به هم معرفی می‌کرد به این دلیل بود که افراد در آن زمان قانع بودند و در زندگی‌ها نیز به این شدت چشم و هم‌چشمی وجود نداشت و بزرگ‌ترها با وساطت‌‌شان مشکلات را برطرف می‌کردند اما در شرایط کنونی فعالیت این سایت‌ها در امر ازدواج ثمربخش نیست.

در پایان مقاله آرمان به تحقیقاتی اشاره شده که نشان می دهد هم‌اکنون اغلب پسرها به دلیل مشکلات اقتصادی و دخترها به‌دلیل عدم دستیابی به فرد مورد نظر خود تاکنون موفق به ازدواج نشده‌اند.

آسمانخراش ٥٧ طبقه در خیابان ٨ متری

شیده لالمی در گزارشی در صفحه اول <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=263&PageNO=17" platform="highweb"/></link> نوشته: اگر دهه ٧٠ در خیابان‌های باریک شمیران مجوز ساخت برج‌های بلند ١٥ تا ٢٠ طبقه را می‌دادند این روزها سرمایه‌گذاران بزرگ در خیابان‌های ٨ متری تهران، با مجوز شهرداری و کمیسیون ماده ٥ آسمانخراش‌هایی به نام هتل می‌سازند. یکی از آنها که بلند‌ترین سازه تهران پس از برج میلاد خواهد بود، در الهیه ساخته می‌شود؛ نه با ١٠، ٢٠ یا حتی ٣٠ طبقه، با ٥٧ طبقه در یک خیابان ٨ متری.

به نوشته این گزارشگر خیابان مهدیه خیابان باریکی است که از انتهای خیابان فرشته به سمت خیابان و محله الهیه می‌رود. تا همین چند‌سال پیش مردم در این خیابان زندگی آرامی داشتند تا این‌که یک روز چند نفر آمدند و دور زمینی که درختان قدیمی داشت را محصور کردند. چند روز بعد کارگاه‌هایی برپا شد و تابلوهای پروژه را نصب کردند. روی آنها نوشته بود قرار است در این زمین هتلی ساخته شود. هتل وسط بافت مسکونی‌؟

به گزارش شهروند: سازنده این هتل ٥٧ طبقه که طراح آن خانم زاها حدید یکی از مشهورترین معماران جهان است، سرمایه‌گذار شخصی است، پای ارگان و سازمانی در میان نیست و آنطور که سازندگان آن اعلام می‌کنند‌سال ٩٧ این هتل که نامش هتل پارساگاد فرشته است، به بهره‌برداری می‌رسد و کمترین میزان سرمایه‌گذاری برای ساخت آن ٤٠٠‌میلیارد تومان خواهد بود. این‌که چطور مدیریت شهری اجازه داده برجی با این عظمت در یک خیابان ٨ متری ساخته شود سوالی است که شهرداری تهران باید به آن پاسخ بدهد.

مشکلات وایبر و تلگرام

آیدین سیار سریع در سرمقاله <link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://www.ghanoondaily.ir/News/52239/انتصاب-بجا-و-شایسته%E2%80%8C-بنر-در-اقصی-نقاط-کشور" platform="highweb"/></link> نوشته: من نمی‌دانم چرا نحوه برخورد ما ایرانی‌ها با یک تکنولوژی یا امکانات جدیدی که در اختیارمان قرار می‌گیرد اینطوری است. اول استقبال می‌کنیم. بعد که شروع می‌کنیم به استفاده، مگر ول می‌کنیم؟ حاشا و کلا! تا مورد مذکور را به ابتذال نکشانیم و مسخره قضیه را در نیاوریم از پا نمی‌نشینیم. درواقع مراحل برخورد ما با ابزار جدید به این ترتیب است: 1) استقبال و اظهار عشق به وسیله 2) استفاده کردن از وسیله و 3) به گند کشاندن قضیه و وسیله با هم 4) اعلام نفرت و بیزاری از وسیله ...

طنزنویس مثال زده: همین وایبر خدابیامرز. کف و خون بالا می‌آوردیم آن قدر استفاده می‌کردیم. یکی از دوستان من به دلیل استفاده بیش از حد از وایبر به حالت از خودبیگانگی رسیده بود. صدایش که می‌کردیم اصغر! عصبانی می‌شد و می‌گفت چند بار بگم من اصغر نیستم، استیکر سوسیسم!؟ بسیار زندگی‌ها به خاطر همین وایبر از هم پاشیده شد، امراض روحی و روانی و مزاحمت و سوءاستفاده و به استیصال رسیدن از اضافه شدن بدون اجازه به گروه‌های عجیب (انجمن عاشقان فاطماگل، درمان سرطان با خارشتر، جمع اسکلای وایبر!) گوشه‌ای از مشکلاتی بود که ما برای وایبر درست کرده بودیم! اما آیا این مشکلات بود که ما را از وایبر به تلگرام کوچ داد؟