بررسی روزنامه های صبح شنبه تهران - چهارم مرداد

روزنامه های اول هفته تهران، فردای روزی که در ایران به روز قدس شهرت دارد با عکس های بزرگ در صفحه اول به راهپیمایی هایی که در ایران و بعد از مراسم نماز جمعه برپا شده پرداخته و ضمن اشاره به شعارهای شرکت کنندگان در تظاهرات خواستار اتحاد مسلمانان برای جلوگیری از حملات اسراییل به غزه شده اند.

این روزنامه ها در مقالات خود از کشتن شدن بی گناهان در غزه ابراز تاسف کرده و غرب را به جهت حمایت از تمامیت ارضی اسراییل محکوم دانسته اند.

محمد نوری در <bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/Newspaper/PagePDF/5177" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: "تهران دیروز در تابستان داغ ماه رمضان، جلوه های زیبا از یکرنگی و اتحاد حول آرمان فلسطین را به نمایش گذاشت. در صف بلند راه پیمایی، اصلاح طلبان به همان اندازه گسترده حضور یافتند که اصولگرایان. روز قدس امسال در ایران و منطقه به معنای واقعی بازتابی از نگرانی عمیق نسبت به حق حیات انسانهای مظلوم بود".

به نوشته این روزنامه: صحنه‌هایی که دیروز در خیابانهای تهران به نمایش درآمد، روز قدس امسال را به روزی متفاوت در تقویم ۳۵ ساله جمهوری اسامی تبدیل کرد. در ایامی که دولتهای عربی راه انفعال را پیش گرفته اند، تهران تنها تریبون برای انعکاس صدای فلسطینیان شده است.

<bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Released/93-05-04/204.htm" platform="highweb"/></link></bold> در گزارشی از مراسم دیروز بعد از نماز جمعه در تهران نوشته: شعارها متفاوت بود. برخی در میان راهپیمایی که برای حمایت از مردم غزه برگزار شده بود خواسته‌های دیگری را هم از طریق پلاکارد اعلام می‌کردند؛ برخی خواهان آن بودند که معترضان به نتایج انتخابات ۸۸ محاکمه شوند و برخی دیگر از عدم سازش با امریکا شعار می‌دادند. در این میان اما به محض حضور آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی در مسیر راهپیمایی، مردم شروع به سر دادن شعار، «خامنه‌ای زنده باد، هاشمی پاینده باد»، «هاشمی، هاشمی، خدا نگهدارتو» حمایت خود را از رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام نشان دادند.

به نوشته این گزارش: کمی بعد با حضور محمود احمدی‌نژاد در مسیر راهپیمایی عده‌یی شعار«احمدی قهرمان، رییس‌جمهور آتی ایران» را سر دادند و عده‌یی دیگر شروع به سر دادن شعار «مرگ بر ضد ولایت‌فقیه» کردند. عده‌یی دیگر هم با حمل دستنوشته خواهان تحریم کالای اسراییلی می‌شدند. راهپیمایان در مسیر راهپیمایی روز گذشته پرچم امریکا، اسراییل و همین طور تصویر پادشاه عربستان را به آتش کشیدند.

از راه دیپلماتیک یا فشار تند

محسن غرویان در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=652&pageno=1" platform="highweb"/></link></bold> نوشته : تنها حضور در راهپیمایی روز قدس و شعار دادن علیه اسراییل و قبیح شمردن اقدامات این رژیم در شرایط فعلی کافی نیست. کشورهای اسلامی می‌توانند در کنار هم با استفاده از ابزار دیپلماسی این رژیم را محدود کنند. لازم است ایران با یک دیپلماسی قوی و پویا بیشترین تلاش را برای متوقف کردن آتش جنگ به کار ببندد.

این مجتهد و استاد حوزه علمیه تاکید کرده دستگاه دیپلماسی ایران از طریق منطق گفت‌و‌گو دیگر کشورها را مجاب کند تا هر کدام قدمی در جهت برخورد با نسل‌کشی در غزه برداشته و اقداماتی انجام دهند.

به نوشته مقاله آرمان ایران در بحث دیپلماسی عمومی برای فرو نشاندن بحران غزه ضعیف عمل کرد و نتوانست از ظرفیت رسانه‌های خود برای همراه کردن دیگر کشورها و ملت‌ها خصوصا درغرب بهره بگیرد. حال این فرصت فراهم شده است تا از ابزارهای دیپلماسی به گونه‌های مختلف بهره بگیریم و صدای مردم مظلوم فلسطین را به گوش جهانیان برسانیم.

اما <bold><link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/200/2" platform="highweb"/></link></bold> در سرمقاله خود نوشته: جهان اسلام باید با اعمال فشار بر غرب و طرح پی در پی موضوع امکان اجرایی آزادی کامل فلسطین و مقدمه آن یعنی شکل‌گیری مقاومت مسلحانه در کل فلسطین را فراهم کند. راهپیمایی‌هایی که در این روزها در سطح جهان به دفاع از مظلومان غزه شکل گرفت و سراسیمگی که این روزها در دستگاه سیاسی غرب روی داد نشان می‌دهد که هم امکان اعمال چنین فشاری بر غرب و اسراییل وجود دارد و هم غرب و دنباله آن در نهایت تسلیم این فشارها می‌شود.

نویسنده این روزنامه با اشاره به انبوه جمعیتی که در تهران به مراسم این روز در کشورهای عربی نوشته: روز گذشته، روز قدس، جمعیت انبوه را به خود دید و اگرچه در اکثر کشورهای اسلامی به دلیل وابستگی‌شان به غرب، از روز قدس استقبال رسمی نمی‌شود اما تظاهرات مردمی که با وجود مخالفت دولت‌ها برگزار شد، نشان می‌دهد که جریان جهانی آزادی قدس شکل لازم خود را پیدا کرده است.

علیرضا خانی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=60360" platform="highweb"/></link></bold> به انتقاد از جامعه غربی پرداخته و نوشته: گروه‌های امدادی، بلکه انجمن‌های حمایت از حقوق حیوانات سالهاست که در مغرب‌زمین فعالیت‌ می‌کنند. از انجمن حمایت از وحوش تا انجمن گربه‌های خانگی. وظیفه این انجمن‌ها در درجه اول حمایت از حقوق حیوانات خانگی است که در خانه‌های آدمیان زندگی می‌کنند. در آلمان داشتن حیوانات خانگی برای افراد بالای ۶۵ سال ممنوع است. علتش هم این است که این افراد به خاطر پیری، در معرض مرگ ناگهانی قرار دارند و ممکن است پس از مرگ آنها، حیواناتشان در خانه محبوس بمانند یا درد یتیمی را تحمل کنند!

نویسنده اضافه کرده: از آن بالاتر انجمن‌هایی تشکیل شده است که از حقوق حیوانات ریز (حشرات) دفاع می‌کند. آنها با سمپاشی و به کار بردن اسپری‌های خانگی مبارزه می‌کنند و استدلال می‌کنند، حشرات هم مانند دیگر جانداران حق حیات دارند و آدمیان اگر نمی‌خواهند با حشرات همزیستی کنند، حق کشتار آنان را هم ندارند، بلکه باید محل سکونت خود را عوض کنند یا با استفاده از توری، خود را محصور کنند و نه البته حشرات را.

سردبیر اطلاعات معتقد است که: این‌ها، واقعیت امروز جهان غرب است. اما همه واقعیت‌ نیست. آن ها که با بتادین زخم‌های گربه را می‌شویند، در برابر کشتار فجیع و سلاخی بی‌شرمانه اسرائیل در غزه، آن‌هم کشتار دختر بچه‌ها و پسر بچه‌های معصوم و بی‌پناه، چنان آرام سکوت می‌کنند و از آن زشت‌تر و شرم‌بار تر، چنان با بی‌رحمی تایید می‌کنند که آدم را به تحیر وا می‌دارد.

تدارکات برای یک ماه دیگر

اردشیر زارعی قنواتی در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=460&pageno=8" platform="highweb"/></link></bold> نوشته:.حل‌وفصل پرونده هسته‌ای ایران برای هر دو طرف داستان یک چالش سیاسی – امنیتی ۲۴ ساله است که با توجه به تحولات بین‌المللی و بحران‌های فزاینده در منطقه خاورمیانه که هم‌اینک هیولای بنیادگرایی محافظه‌کار سنی را در قالب گروه‌هایی چون «القاعده و داعش» به تصویر می‌کشد، یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر برای تمامی نیروهای میانه‌رو و معطوف به منافع ملی و منطقه است.

به نظر این نویسنده: در وضعیت تازه عمده‌کردن خطر بین‌المللی ایران تا حدود زیادی به جهت تحولات جدید در سوریه، لیبی و عراق برای افکارعمومی جهانی و حتی بسیاری از رهبران و سیاستمداران غربی چندان با منطق منافع درازمدت همخوانی نداشته و تهران به صورت بالقوه هم‌اکنون در یک انطباق منافع راهبردی با جامعه بین‌المللی جهت حفظ امنیت و ثبات منطقه تبدیل شده است. در چنین شرایطی تشدید تنش با تهران به‌نفع هیچ بازیگر عمده بین‌المللی نیست.

شرق ابراز عقیده کرده: این واقعیت به تهران این امکان را می‌دهد تا با ایفای نقش سازنده خود در منطقه به سمت یک همکاری سودمندگرایانه دوطرفه حرکت کرده و در این مسیر پرونده هسته‌ای خود را مطابق با کسب منافع ملی مطرح و به یک بازی برد – برد امیدوار باشد.

داوود هرمیداس‌باوند در مقاله ای پیرامون آینده مذاکرات هسته ای نوشته: مذاکرات ایران و ۱+۵ شهریورماه امسال به‌صورت جدی از سوی مذاکره‌کنندگان ارشد پی گرفته می‌شود. بنابراین احتمال می‌رود مجمع عمومی سازمان ملل محلی باشد که وزرای امورخارجه و روسای جمهور۱+۵ و ایران برای گفت‌وگو و تبادل‌نظر پیرامون پرونده هسته‌ای در نظر می‌گیرند، نه در صحن مجمع عمومی سازمان ملل بلکه این راهروها و حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل است که برای پرونده هسته‌ای ایران و افراد موثر در آن اهمیت دارد.

به نظر این استاد دانشگاه در عین حال هیات‌های مختلف و اعضای ۵ +۱ از فرصت مجمع عمومی بهره می‌برند و حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل آغازی می‌شود برای مذاکرات جدی ایران و ۵+۱ در روزهای پس از آن تا آذرماه. به‌نوعی می‌توان گفت، گفت‌وگوهای هسته ای با رایزنی‌های دوجانبه در نیویورک آغاز و در نهایت دور بعدی مذاکرات در یکی از پایتخت‌های مورد توافق طرفین در روزهای بعد به سرانجام می‌رسد.

مقاله <bold><link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=652&pageno=2" platform="highweb"/></link></bold> در نهایت نوشته: مذاکره‌کنندگان کشورمان از یکسو به دنبال عادی شدن پرونده هسته‌ای ایران هستند و از سوی دیگر در تلاشند تا از میزان تحریم‌ها بکاهند. مذاکره‌کنندگان غربی نیز تلاش دارند از غیرنظامی‌بودن برنامه هسته‌ای ایران اطمینان حاصل کنند البته نباید از نظر دور داشت که هر یک از اعضای ۱+۵ انتظارات مختلفی از مذاکرات و پرونده هسته‌ای ایران دارند.

آن ها که تحمل ندارند

احسان کیانی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> مردم سالاری</caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/News.aspx?NID=196295" platform="highweb"/></link></bold> چند سووال مطرح کرده:چه کسانی از وجود مخالفت و تخطئه در مقابل خویش وحشت‌زده می‌شوند؟ چه کسانی به دلیل مخالفت با برخی نظرات درخصوص مباحث عقیدتی، بلافاصله روزنامه‌ای را توقیف و روزنامه‌نگارانی را سرگردان می‌کنند؟ حال آن‌که بدون نیاز به این مسائل و به گفته رهبری با محکم‌تر نمودن منطق خویش می‌توانند پاسخ مخالفانشان را بدهند. چه کسانی برای مخالفت با توافق ژنو به نظرات خصوصی رهبر که هرگز تأیید نشد، رجوع می‌کنند، حال آن‌که به فرض صحّت آن گفته‌ها، چنان که رهبر گفتند، نظر ایشان ساقط‌کننده نظر دیگران نیست.

نویسنده این مقاله بعد این مقدمه به اصولگرایان تندرویی پرداخته که فریاد ولایتمداریشان گوش فلک را کر می کند اما دقیقاً برعکس این توصیه‌ها عمل می‌کنند. آخرین نمونه آن، حمله به آقای ناطق‌نوری به دلیل انتقاد از عدم رسیدگی به پرونده‌های فساد اقتصادی در دولت سابق است. و البتّه نمونه‌های فراوانی از این دست وجود دارد که دراین وجیزه نمی‌گنجد.

به نظر مقاله ابتکار: خرج کردن از رهبری، محصور کردن پیروان و دوست‌داران ایشان به یک جناح سیاسی و انتساب درستی یا نادرستی تحلیل‌های خود به نظر او، بزرگ‌ترین ظلم به ولایت‌فقیه و ولی‌فقیه است.

جایگاه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران

مسعود هوشمندرضوی در مقاله ای به گفته های حسام الدین آشنا مشاور فرهنگی رییس جمهور درباره انجمن صنفی روزنامه نگاران ایراد گرفته و نوشته درحالی که بیشتر از یک‌سال از وعده رییس‌جمهوری برای بازگشایی انجمن می‌گذرد و آخرین نامه هیات‌مدیره انجمن به آقای حسن روحانی هنوز پاسخی دریافت نکرده است، بیش از آنکه «تعجب‌برانگیز» و «غافلگیرانه» باشد، «نگران‌کننده» است. زیرا این سخنان از زبان یک مقام رسمی دولتی و به‌عنوان یک «برنامه» و «خبر» مطرح شده است.

نویسنده که عضو هیات مدیره انجمن روزنامه نگاران است تاکید کرده: نام تشکلی که در سال ۱۳۸۸ ساختمانش پلمب شده و فعالیتش به حالت تعلیق درآمده «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران» است با شماره ثبت «یک» . برابر مقاوله‌نامه ۸۷ «سازمان بین‌المللی کار»، هرگونه دخالت دولت‌ها در ایجاد و فعالیت سندیکاها ممنوع است.

به تاکید نویسنده مقاله <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=460&pageno=1" platform="highweb"/></link></bold>: در هیچ‌کجای دنیا، نظام صنفی بدون وجود تشکل‌ها و سندیکاهای مستقل معنایی ندارد. در ایران هم لازمه تشکیل «نظام صنفی مطبوعاتی»، تقویت آزادی‌های سندیکایی و در راس آن بازگشایی و تقویت «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران» است. تصمیم‌گیری درباره ماهیت انجمن، نام انجمن و حتی درباره بود یا نبود انجمن، فقط برعهده مجمع عمومی متشکل از اعضای «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران» است.

مردانِ توهین‌آمیز، زنان توهین‌انگیز

آیدین سیارسریع در ستون طنز <bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=10&pageno=20" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: آدم بعضی وقت‌ها فکر می‌کند بعضی خبرها فراتر از حد ظرفیت اوست، مثلا دیروز بود که می‌خواندیم فرماندار تهران گفته جدا کردن خانم‌ها و آقایان تفکیک جنسیتی نیست. واقعا انصاف بدهید که هضم این جمله گوارش فیل را هم از کار می‌اندازد، ما که دیگر جای خود داریم. عجیب نیست فردا یکی بیاید و بگوید توقیف مطبوعات به معنای تعطیل شدن آن روزنامه نیست.

طنز نویس افزوده: فرموده‌اند جدا کردن خانم‌ها و آقایان تفکیک جنسیتی نیست، حالا در مورد این‌که دقیقا چه چیزی است من حدس‌هایی زدم ‫. اول این که جدا کردن آقایان و خانم‌ها تفکیک جنسیتی نیست، بلکه این اقدامات غرب مبنی بر اختلاط زن و مرد است که تفکیک جنسیتی است. دوم این که جدا کردن آقایان و خانم‌ها تفکیک جنسیتی نیست، جد و آبادتون تفکیک جنسیتی است‫. و بالاخره جدا کردن آقایان و خانم‌ها تفکیک جنسیتی نیست، کار دله، گناه من نیست، تقصیر دله.

در ستون طنز شهروند آمده: حالا واقعا ادامه جمله چه بود؟ آیا فکر کردید ما یک‌طرفه به قاضی می‌رویم؟ کاملا در اشتباهید چون ما اصلا علاقه‌ای نداریم به قاضی برویم. زشته والا این‌قدر ما به قاضی می‌رویم، یک بار قاضی را دعوت کنیم بیاید اینجا. به‌ هر حال اصل جمله چنین بود: «جدا کردن فعالیت خانم‌ها از آقایان تفکیک جنسیتی نیست، بلکه احترام به آنهاست.» واقعا! واقعا!