سیامک نمازی به مرخصی رفت، باقر نمازی اجازه خروج گرفت

گزارش ها از ایران حاکیست که باقر نمازی شهروند ایرانی-آمریکایی اجازه خروج از ایران را پیدا کرده و سیامک نمازی پسر او هم به یک هفته مرخصی از زندان اعزام شده است.

پیشتر گزارش شده بود که این شهروند دو تابعیتی بعد از هشت سال حبس از زندان آزاد شده است، اما وکیل سیامک نمازی اکنون از مرخصی یک هفته ای او خبر داده است.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، از اینکه باقر نمازی اجازه خروج از ایران را یافته استقبال کرده است.

در بیانیه‌ای که از سوی استفان دوجاریک، سخنگوی آنتونیو گوترش منتشر شده آمده است: «دبیرکل بسیار از اینکه ایران بعد از درخواست او از ابراهیم رئیسی، اجازه خروج همکار سابق ما باقر نمازی را صادر کرد، سپاسگزار است.»

در این بیانیه همچنین آمده است که آنتونیو گوترش از آزادی سیامک نمازی نیز بسیار خرسند است.

سخنگوی دبیرکل سازمان ملل در ادامه بیانیه‌اش نوشته که این سازمان به ارتباطاتش با جمهوری اسلامی ایران برای حل «مسایل مهمی مانند وضعیت منطقه، توسعه پایدار و تشویق و حفاظت از حقوق بشر» ادامه خواهد داد.

آقای گوترش اخیرا در ارتباط با سرکوب اعتراض‌ها در ایران نیز ابراز نگرانی کرده بود.

نورنیوز نزدیک به شورای عالی امنیت ملی ایران نوشت که یک کشور منطقه برای «آزادی همزمان زندانیان» میان ایران و آمریکا میانجیگری کرده است.

به نوشته نورنیوز در هفته‌های اخیر «گفتگوهای فشرده‌ای» با میانجیگری این کشور که از آن نام نبرد برای آزادی زندانیان ایرانی و آمریکایی در جریان بود.

این خبرگزاری نیمه دولتی همچنین ادعا کرد که «به زودی میلیاردها دلار دارایی‌های ایران که به دلیل تحریم ها مسدود شده آزاد خواهد شد.»

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در بیانیه‌ای در این باره اشاره نکرد که آیا این تحول محصول معامله‌ای با ایران بوده یا نه. او همچنین هیچ اشاره‌ای به آزادسازی پول‌های بلوکه شدن ایران نکرد.

ند پرایس گفت که از طریق دفتر دبیر کل سازمان ملل از اجازه خروج آقای نمازی باخبر شده است. او همچنین از مرخصی سیامک نمازی ابراز خرسندی کرد.

آقای پرایس نوشت: «ما مراتب قدردانی خود را نسبت به تلاش خستگی‌ناپذیر متحدان و شرکای آمریکا برای کمک به نمازی‌ها، از جمله دبیرکل سازمان ملل، سوئیس، قطر، امارات متحده عربی، عمان و بریتانیا ابراز می‌کنیم.»

«تلاش‌های ما راه درازی تا رسیدن به نتیجه دارد. ما برای جلب آزادی همه آمریکایی‌هایی که به طور غیرعادلانه در ایران و سایر کشورها بازداشت شده‌اند متعهد و مصمم هستیم. آنها باید در اسرع وقت نزد خانواده هایشان برگردند.»

هشت سال حبس

پرونده خانواده نمازی از دستگیری سیامک نمازی در سال ۱۳۹۴ آغاز شد.

سیامک نمازی یک بازرگان ساکن آمریکا بود که در زمینه‌های مختلف فعالیت داشت.

او از جمله کسانی بود که بعد از روی کارآمدن حسن روحانی از سوی «بنیاد نخبگان» به عنوان یکی از چهره‌های جوان مجمع جهانی اقتصاد به ایران دعوت شد.

اگرچه برنامه حضور گسترده‌تر برخی از چهره‌های نزدیک به مجمع جهانی اقتصاد از سوی سپاه لغو شد، اما آقای نمازی به ایران رفت و در سال ۱۳۹۴ بعد از مدتی بازجویی دستگیر شد.

از آنجا که دولت ایران تابعیت دوگانه را به رسمیت نمی‌شناسد، هر دوی این افراد به عنوان «ایرانی» به اتهام «همکاری با دولت متخاصم»‌ در کشور محاکمه و به ده سال حبس محکوم شدند.

البته باقر نمازی در سال ۱۳۹۵ بعد از سفر به ایران برای دیدن پسرش بازداشت و زندانی شد.

او دو سال بعد در سال ۱۳۹۶ به مرخصی پزشکی اعزام شد و حکم او متعاقبا به دوره سپری شده در زندان کاهش یافت، اما مقام های ایرانی مانع خروج او از کشور شدند.

باقر نمازی در دوران حکومت محمدرضا شاه پهلوی در ایران، مدتی استاندار خوزستان و معاون وزیر کشور بود و بعدها به عنوان نماینده یونیسف در کشورهایی چون سومالی، کنیا و مصر خدمت کرد و در سال ۱۹۹۶ از این سازمان بازنشسته شد.

در سال‌های اخیر بارها زمزمه‌هایی از احتمال آزادی این دو منتشر می‌شد، اما هر بار به دلایل نامعلومی این اتفاق رخ نمی‌داد.

سیامک نمازی اخیرا در نامه‌ای از زندان که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد، از جو بایدن درخواست کرد که به «کابوس گروگان‌ها» پایان دهد.

آقای نمازی در آن نامه که تابستان امسال منتشر شد، نوشته بود: «قاضی حکم داد که فعالیت‌هایی مثل صحبت در کنفرانس‌های دانشگاهی، داشتن عضویت در اندیشکده‌های واشنگتن و حتی ارتباط با مجمع جهانی اقتصاد به معنی تلاش برای سرنگونی رژیم در همکاری با دولت‌های خارجی متخاصم است - یعنی آمریکا. دولت آمریکا و سازمان‌های بی‌شمار حقوق بشری بر بیگناهی من تاکید کرده‌اند، و من را گروگان می‌خوانند و خواستار آزادی فوری من شده‌اند.»

در ادامه این نامه آمده بود: «اما واقعیت زشت این است که ایران فقط زمانی زندانیانش را آزاد می‌کند که مشوق‌های لازم را دریافت کرده باشد. منتقدان بدون ارائه راه حل‌های عملی جایگزین، این راه چاره را رد می‌کنند. با این حال، به نظر می‌رسد هر رئیس جمهوری که بخواهد دادن اجازه توافق برای آزادی ما را مد نظر قرار دهد، هزینه‌های غیرقابل اجتناب این کار را هم حساب می‌کند. به نظر می‌رسد که تهران، بی‌اعتنا به این محاسبه سیاسی، مطالباتی بیش از آنچه برای کاخ سفید قابل هضم است برای آزادی ما دارد.»