روزی که آخرین شاه ایران برای همیشه کشورش را ترک کرد

محمدرضا پهلوی، آخرین پادشاه ایران روز ۲۶ دی ماه سال ۱۳۵۷ برای همیشه ایران را ترک کرد.

در آن روزها خیابان‌های شهرهای مختلف ایران، بویژه تهران صحنه ناآرامی‌های گسترده بود و شاید شاه و همسرش هم این سفر را بی‌بازگشت نمی‌دیدند.

آنها با هلی‌کوپتر از کاخ نیاوران، محل اقامت خود به فرودگاه مهرآباد انتقال داده شدند و هنگامی که خبر تأیید نخست وزیری شاپور بختیار در مجلس شورای ملی به آنها رسید، کشور را ترک کردند.

پادشاه سابق ایران در فرودگاه مهرآباد گفت: "مدتی است احساس خستگی می‌کنم و احتیاج به استراحت دارم. ضمناً گفته بودم پس از این که خیالم راحت شود و دولت مستقر گردد، به مسافرت خواهم رفت. این سفر اکنون آغاز می‌‎شود و تهران را به سوی آسوان در مصر ترک می‌کنم."

او البته مدت زمان سفرش را تعیین نکرد و گفت: "این سفر بستگی به حالت من دارد و در حال حاضر دقیقاً نمی‌توانم آن را تعیین کنم."

فرح دیبا در کتاب کهن دیارا که در آن خاطرات خود را بازگو کرده، می‌گوید: "هر بار که صبح ۲۶ دی ۱۳۵۷ را به یاد می‌آورم اندوهی عمیق و بی‌پایان قلبم را می‌فشارد. آن روز تهران در سکوتی دلهره آور فرو رفته بود. گویی پایتخت ما که از چند ماه پیش در خون و آتش به سر می‌برد، ناگهان نفس در سینه حبس کرده بود. ما در آن روز به سفر می‌رفتیم. مملکت را ترک می‌گفتیم با این گمان که دور شدن موقت پادشاه به آرام کردن شورش کمک خواهد کرد."

در حالی که شاه و همسرش در فرودگاه بودند، مجلس شورای ملی به شاپور بختیار، به عنوان نخست وزیر رای داد و آقای بختیار با عجله برای خداحافظی خود را به فرودگاه رساند.

سرانجام در بعدازظهر ۲۶ دی، آخرین پادشاه ایران در سفری بی‌بازگشت تهران را به مقصد آسوان مصر ترک کرد.