ترکشهای جنگ ۱۲ روزه؛ مجسمه پادشاه ایران باستان ۴۶ سال پس از انقلاب در تهران نصب شد
در پایان کارزار شهرداری تهران با عنوان «در مقابل ایران دوباره زانو میزنید»، نسخهای از «نقش رستم» که صحنه زانو زدن والرین، امپراتور روم مقابل شاپور یکم ساسانی را به تصویر کشیده است، در مراسمی که نهادهای مختلف چند روز برای آن تبلیغ کردند، با اجرای بعضی از خوانندگان پاپ در میدان انقلاب تهران نصب شد.
این کارزار که در آستانه روز ۱۳ آبان، سالگرد اشغال سفارت آمریکا در تهران در سال ۱۳۵۸ آغاز شد و امروز ۱۶ آبان با حضور جمعی از شهروندان در مرکز تهران پایان یافت از جمله تلاشهای وسیع نهادهای حاکمیتی برای «احیای» غرور ملی پس از جنگ ۱۲ روزه ارزیابی میشود.
چندی پیش تصاویری از رژه اسبسوارانی با لباس سربازان ایران باستان هم در تهران واکنشبرانگیز شد. پیش از آن هم شهرداری تهران بنرهایی حاوی تصاویر این کارزار را از جمله مقابل سفارت بریتانیا در تهران نصب کرده بود و یک تریلی حامل نمایشگری بزرگ، نمایههای متحرکی از اثر باستانی نقش رستم را با شعار این کارزار در سطح شهر میچرخاند.
در بیلبورد دیگری در شیراز، تصویر آقای نتانیاهو جایگزین امپراتور روم در تصویرسازی این نگاره شده بود.
پس از حمله اسرائیل و آغاز جنگ ۱۲ روزه، بهرهگیری از نمادهای ملی و باستانی در نهادهای تبلیغاتی حکومت ایران بهویژه صداوسیما آغاز شد. تصاویر سرباز هخامنشی، آرش و رستم از اساطیر ملی ایران به صفحه تلویزیون راه یافتند.
۳۱ خرداد، تنها چند روز پیش از آغاز جنگ اسرائیل و ایران مجسمه آرش کمانگیر در میدان ونک تهران نصب شد که با واکنشهای بسیاری همراه بود. در آن زمان بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی آن را به «ملیگرایی دیرهنگام» تعبیر کردند. هر چند گروهی از حامیان و مخالفان جمهوری اسلامی هم از آن استقبال کردند.
یکی از بحثبرانگیزترین موارد، کنسرت رایگان همایون شجریان درمیدان آزادی بود که با وجود تلاش یکی از معاونان دولت پزشکیان، پس از اعتراضات بسیار در داخل و خارج ایران در نهایت لغو شد.
در تازهترین واکنشها به کارزار شهرداری تهران، بعضی کاربران شبکههای اجتماعی نوشتهاند که «خامنهای به اجبار در مقابل فرهنگ ایرانی زانو زده است.» حامیان جمهوری اسلامی هم آن را «یادآوری تاریخی به دشمنان ایران» میدانند.
در فضای پس از اعتراضات زن، زندگی، آزادی در ۱۴۰۱ و چند هفته پس از جنگ اسرائیل و ایران، گروهی از چهرههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حامی یا مخالف نظام به طور جداگانه مطالبههای گستردهای مطرح کردند که از «گشایش فضا و آسانگیری بر شهروندان» تا «رفراندوم و تشکیل مجلس موسسان» را در برمیگیرد.
