نخستوزیر جدید فرانسه وضعیت موجود کشور را «وخیم» توصیف کرد
منبع تصویر، Getty Images
فرانسوا بایرو، نخستوزیر جدید فرانسه، گفته است که با وظیفهای بسیار سنگین روبرو است. آقای بایرو گفت که از پذیرش مسئولیتها واهمهای ندارد و وضعیت موجود در فرانسه را «وخیم» توصیف کرد.
او به نیاز برای مقابله با کسری بودجه دولت و بدهیها اشاره کرد. همچنین گفت که شانس بیشتری برای شکست نسبت به موفقیت دارد.
آقای بایرو، یک سیاستمدار کهنهکار از جناح میانه، چهارمین نخستوزیر فرانسه در سال جاری است.
رئیسجمهور مکرون به یک میانهروهمفکر و یکی از باتجربهترین سیاستمداران فرانسه روی آورده است تا کشور را از بحران حکومتی نجات دهد.
با اینکه خود او بخت موفقیتش را پایین میداند اما هنگامی که تنها راه ممکن برای بقای یک دولت اقلیتی، ایجاد پلهایی بین چپ و راست است، او این مزیت را دارد که روابط قابل قبولی با هر دو طرف دارد.
بر اساس قانون اساسی فرانسه، نخستوزیر از سوی رئیسجمهور منصوب میشود، با این حال، تنها در صورت حمایت پارلمان میتواند دولت تشکیل دهد اما کسب حمایت پارلمان فرانسه چالشی بزرگ است که آقای بایرو برای اینکه به سرنوشت چهار دولت پیشین در سال جاری دچار نشود باید در آن موفق شود.
نخستوزیر پیشین فرانسه، میشل بارنیه، ۹ روز پیش از سوی نمایندگان مجلس فرانسه استیضاح شد.
فرانسه از زمانی که امانوئل مکرون در تابستان انتخابات زودهنگام پارلمانی اعلام کرد، در بنبست سیاسی قرار گرفته است.
با وجود تمام ناآرامیهای سیاسی آقای مکرون اعلام کرده است که تا پایان دوره دوم خود در سال ۲۰۲۷ در مقام ریاستجمهوری باقی خواهد ماند.
منبع تصویر، Getty Images
فرانسوا بایرو کیست؟
فرانسوا بایرو، ۴۰ سال است که چهرهای شناختهشده در دنیای سیاست فرانسه است. این سیاستمدار کهنهکار ۷۳ ساله از سال ۲۰۰۷ حزب مودم (حزب جنبش دموکرات) را رهبری کرده است که اکنون ۳۶ نماینده در پارلمان دارد. پیش از آن، او رهبری دیگر جریانهای میانهگرا را بر عهده داشته است.
آغاز فعالیتهای سیاسی او برمیگردد به پیوستن به جریان دموکراتهای مسیحی پس از جنگ جهانی دوم، جریانی که به طور کلی از راستگرایان خط ژنرال دوگل حمایت میکرد و در عین حال فاصله خود را با آنها حفظ میکرد. ژاک شیراک از اواخر دهه ۱۹۷۰ رهبری این بخش از جناج راست را بر عهده داشت.
بایرو که در ۲۰ سالگی معلم زبانهای کلاسیک بود، از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ وزیر آموزش و پرورش بود.
او در سال ۲۰۱۷ به مدت کوتاهی وزیر دادگستری ماکرون شد، اما پس از اتهام در یک رسوایی مالی احزاب، از سمت خود کنارهگیری کرد.
در نهایت از اتهامات تبرئه شد، اما بسیاری از همکاران او محکوم شدند و دادستانها علیه حکم تبرئه او درخواست تجدیدنظر کردهاند، بنابراین احتمال دارد که او دوباره به دادگاه فراخوانده شود.
بایرو یک کاتولیک باایمان است که شش فرزند دارد و پایگاه سیاسی او در شهر پیرنه، جنوب غرب فرانسه است جایی که از سال ۲۰۱۴ شهردار آنجا بوده است. او به زبان محلی پیرنه صحبت میکند و طرفدار تمرکززدایی است.
بایرو سه بار به عنوان نماینده جریان میانه برای ریاستجمهوری نامزد شده است.
او در سال ۲۰۰۷ از دفعات پیش به پیروزی نزدیکتر شد، زمانی که با نزدیک به ۱۹ درصد آرا در جایگاه سوم قرار گرفت.
او سپس با حمایت از نامزد حزب سوسیالیست، سگولن رویال، خشم نیکولا سارکوزی، برنده آینده انتخابات را برانگیخت.
حمایت او از سگولن رویال و سپس فرانسوا هولاند در سال ۲۰۱۲ اعتماد خاصی میان سوسیالیستها ایجاد کرده است. اما دیدگاههای او در مورد بدهیها و لزوم کاهش آن، او را در جناح راست نیز محبوب کرده است.
جالب است که رابطه او با مارین لوپن، رهبر راستگرای پوپولیست، نیز محترمانه است. در گذشته، بایرو به او کمک کرده بود تا حمایتهای لازم برای نامزدی ریاستجمهوری را جمعآوری کند و استدلال میکرد که این یک توهین به دموکراسی است که رهبر محبوبترین حزب نتواند برای ریاستجمهوری کاندیدا شود.
منبع تصویر، Getty Images
چالشهای پیش روی بایرو
فرانسوا بایرو به اقامتگاه نخستوزیر در هتل ماتینیون نقل مکان خواهد کرد. چالش فوری او تشکیل دولتی خواهد بود که سرنوشتی متفاوت با دولت پیشین داشته باشد.
آقای مکرون پیش از این با رهبران همه احزاب اصلی سیاسی، بهجز حزب چپگرای افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» (LFI) به رهبری ژان لوک ملانشن و حزب راستگرای افراطی «اجتماع ملی» به رهبری مارین لوپن، مذاکره کرده است.
سوال این است که آیا او میتواند احزاب میانهرو از جناح چپ را متقاعد کند که به دولت بایرو بپیوندند یا دستکم با منحل نکردن دولتش در مجلس موافقت کنند یا نه.
سه جناح میانهچپ، سوسیالیستها، سبزها و کمونیستها، از جناح چپ رادیکال فاصله گرفته و در مذاکرات برای تشکیل دولت جدید شرکت کردهاند.
با این حال، آنها بهصراحت اعلام کردهاند که در صورت پیوستن به یک دولت فراگیر، میخواهند نخستوزیری از جناح چپ و به انتخاب خودشان تعیین شود؛ خواستهای که با تعیین نخستوزیر میانهرو در روز جمعه برآورده نشده است.
رهبر حزب سبزها، مارین توندلیر، روز پنجشنبه در گفتوگو با تلویزیون فرانسه گفت: «من قبلا گفتم که کسی از جناح چپ و سبزها میخواهم و فکر نمیکنم آقای بایرو جزو هیچکدام از اینها باشد.»
در همین حال، مارین لوپن خواستار آن شده است که سیاستهای حزب او در مورد هزینههای زندگی در دستور کار دولت آینده قرار گیرد و بودجهای تنظیم شود که «خطوط قرمز هیچ حزبی را زیر پا نگذارد.»
آشفتگی سیاسی در فرانسه
منبع تصویر، Getty Images
در نظام سیاسی جمهوری پنجم فرانسه، رئیسجمهور برای دورهای پنجساله انتخاب میشود و سپس نخستوزیری منصوب میکند. نخستوزیر اعضای کابینهاش را انتخاب میکند که باید به تایید رئیسجمهور برسد.
آقای مکرون پس از نتایج ضعیف حزبش در انتخابات اتحادیه اروپا در ماه ژوئن، به طور غیرمنتظرهای انتخابات زودهنگام پارلمان برگزار کرد.
نتیجه این انتخابات، فرانسه را در بنبست سیاسی قرار داد، با سه بلوک بزرگ سیاسی که از چپ، مرکز و راست افراطی تشکیل شده بودند.
بسیاری انتظار پیروزی راست افراطی را داشتند، اما برخلاف انتظارها ائتلاف چپ به بزرگترین گروه پارلمانی تبدیل شد.
با این وجود آقای مکرون میشل بارنیه، سیاستمداری با گرایش راست میانه را به عنوان نخستوزیر برگزید.
آقای بارنیه تنها سه ماه در سمت نخستوزیر دوام آورد. دولت او پس از رایگیری در جلسه استیضاح با تصمیم اکثریت نمایندگان پارلمان سقوط کرد.
استیضاح دولت پس از آن به جریان افتاد که میشل بارنیه خواسته بود بدون آنکه لایحه بودجه را به پارلمان (مجمع ملی) ببرد، آن را با اختیارات ویژه تصویب کند.
آقای بارنیه به دنبال کاهش کسری بودجه فرانسه بود که امسال پیشبینی میشود به ۶/۱ درصد از تولید ناخالص داخلی برسد.
در لایحه بودجه میخواست مالیات را افزایش دهد و هزینهها را ۶۰ میلیارد یورو (۵۰ میلیارد پوند) کاهش دهد. این تصمیم با مخالفت نمایندگان روبرو شد.
اریک کوکورل، رهبر چپگرایان رادیکال و مارین لوپن، رهبر راستهای افراطی، آقای بارنیه را متهم کرده بودند که به خواستههای آنها درباره بودجه بیتوجه بوده است.
بودجه پیشنهادی میشل بارنیه هم که مسبب سقوط او شد، اکنون ملغی شده است.
