بازگشت نیمار به سانتوس؛ شاهزاده‌ای که شاه نشد

سرانجام نیمار به باشگاه دوران کودکی‌اش، سانتوس بازگشت. به این ترتیب یکی از بزرگ‌ترین ستارگان فوتبال برزیل و گران‌ترین بازیکن جهان، با قراردادی شش‌ماهه راهی جایی شد که کارش را از آن آغاز کرده بود.

بازگشت این ستاره ۳۲ ساله، پس از فسخ قرارداد با باشگاه الهلال در لیگ حرفه‌ای عربستان، در تاریخ ۲۷ ژانویه رخ داد و پایانی بود بر دوره‌ای همراه با مصدومیت‌های متعدد و در نهایت تجربه‌ای کم‌ثمر در خاورمیانه.

گی‌یم بالاگه، کارشناس فوتبال اسپانیا بی‌بی‌سی، می‌گوید: «او بی‌تاب بازگشت به سانتوس بود.»

سانتوس هم مشتاق بود نیمار را بازگرداند و آنها حتی با کمک هوش مصنوعی صدای اسطوره خود، پله را بازسازی و در ویدئویی برای متقاعد کردن نیمار به امضای مجدد قرارداد استفاده کردند.

اما نیمار واقعاً چه چیزی برای ارائه به سانتوس خواهد داشت؟

به گفته بالاگه، همه از وضعیت کنونی او و رابطه‌ای که با فوتبال دارد، آگاه هستند.

این رابطه در طول دوران حرفه‌ای‌ نیمار تغییر کرده و باعث شده تا به او لقب شاهزاده‌ای که هرگز شاه نشد را بدهند.

شاهزاده‌ای که شاه نشد

اگر این لقب را در تیک‌تاک یا یوتیوب جستجو کنید، با انبوهی از کلیپ‌های بهترین لحظات نیمار روبرو خواهید شد.

این‌ کلیپ‌ها فقط گل‌های برتر او نیستند، بلکه شامل مجموعه‌ای از دریبل‌های خیره‌کننده، حرکات نمایشی و لایی‌های تماشایی اوست.

بازی نیمار نماد فلسفه «جوگا بونیتو» است، همان روح برزیلی که فوتبال را به‌عنوان یک هنر به نمایش می‌گذارد.

علاوه بر این، مدل‌های موی متنوع و چسب روی بینی‌اش، زیبایی‌شناسی خاصی را به فوتبال اضافه کرد، میراثی که برخی تصور می‌کردند پس از افول رونالدینیو ممکن بود از بین برود.

تا قبل از ترک سانتوس و پیوستن به بارسلونا در سال ۲۰۱۳، نیمار ۲۱ ساله در آن زمان، ۱۳۶ گل در ۲۲۵ بازی زده، جایزه پوشکاش سال ۲۰۱۱ را برای گلی تماشایی مقابل فلامنگو برده و در میان ده نامزد نهایی توپ طلا قرار گرفته بود.

با انتقالش به اسپانیا، بسیاری او را وارث تاج‌ و تخت فوتبال می‌دانستند، کسی که سرانجام می‌توانست از زیر سایه لیونل مسی و کریستیانو رونالدو خارج شود.

بالاگه می‌گوید: «او از بسیاری جهات مانند یک کودک دوست‌ داشتنی‌ است. نیمار در میان بازیکنان خوبی قرار گرفت و بارسلونا را دوست داشت.»

نیمار در نوکمپ، در ترکیبی که بسیاری آن را یکی از بهترین خطوط حمله تاریخ فوتبال می‌دانند، درخشید.

نیمار در کنار مسی و لوئیزس سوارز به بارسلونا کمک کرد تا دو قهرمانی لالیگا، سه قهرمانی جام حذفی اسپانیا و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.

نیمار در سمت چپ بازی می‌کرد، نقشی که به او اجازه می‌داد تا استعداد و خلاقیتش شکوفا شود.

بالاگه می‌گوید: «او به دلیل حضور سوارز و مسی، مجبور بود در آن پست بازی کند و در آن زمان، متوجه نبود که بازی در جناح چپ می‌تواند بهترین عملکردش را به نمایش بگذارد.»

در فصل ۱۶-۲۰۱۵، مثلث معروف ام‌اس‌ان (مسی، سوارز، نیمار) با ثبت ۱۳۱ گل و ۶۵ پاس گل، خطوط دفاعی رقبا را با سرعت، دقت و جسارت خود در هم می‌شکستند.

نیمار در بالاترین سطح خود می‌درخشید، اما رویای کنار زدن هم‌تیمی‌اش مسی و تبدیل شدن به بهترین بازیکن جهان، بیش از هر چیز شبیه یک رویا بود. مسی ستاره‌ای دست‌نیافتنی بود و دیگران، از جمله نیمار، تنها می‌توانستند در نقش‌ مکمل او ظاهر شوند.

بالاگه گفت: «روزی که فهمید باید بارسلونا را ترک کند، شب بازی آن بازگشت تاریخی مقابل پاری‌سن‌ژرمن در لیگ قهرمانان در مارس ۲۰۱۷ بود که با نتیجه ۶-۱ به سود بارسلونا تمام شد.»

«نیمار دو گل زد، پاس گل ششم را داد و بهترین بازیکن زمین شد. اما عکس اصلی رسانه‌ها بعد از بازی، مسی بود. آن شب بود که نیمار فهمید هرگز نمی‌تواند در بارسلونا نفر اول باشد.»

به این ترتیب، در آن تابستان، نیمار از اسپانیا به فرانسه و تیم پاری‌سن‌ژرمن رفت.

پاری‌سن‌ژرمن برای خرید نیمار، مبلغ بی‌سابقه ۲۲۲ میلیون یورو پرداخت؛ رکوردی که تا به امروز شکسته نشده است.

در پاریس، نیمار آزادی عمل بیشتری در بازی داشت و به پست مرکزی منتقل شد تا حملات را طراحی و از عمق زمین خلق موقعیت کند.

در کنار این آزادی بیشتر در زمین، او تعهدات تجاری بیشتری هم در خارج از زمین فوتبال داشت.

بالاگه می‌گوید: «عشق به فوتبال در پاریس از او گرفته و برایش تبدیل به یک صنعت شد. در واقع، وقتی در پاری‌سن‌ژرمن بازی می‌کرد، مطابق قرارداد مجبور بود برخی روزها را به تمرین و برخی دیگر را به حضور در تبلیغات اختصاص دهد.»

«کاهش تمرکز او بر فوتبال باعث شد شب‌ها تا ساعت سه صبح پلی‌استیشن بازی کند و نتواند به درستی تمرین کند. اما با وجود این همچنان در روز مسابقه ناگهان جادو می‌کرد.»

دوران حضور نیمار در پاریس همراه با جام‌های داخلی فراوانی بود، اما موفقیت اصلی که پاری‌سن‌ژرمن به دنبالش بود، یعنی قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، هرگز محقق نشد.

نزدیک‌ترین فاصله آن‌ها به عنوان قهرمانی، فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ بود که با شکست یک بر صفر مقابل بایرن مونیخ همراه شد. نیمار در آن بازی ۹۰ دقیقه کامل در میدان بود.

هرچند درخشش فردی نیمار گهگاهی دیده می‌شد، اما بخش زیادی از دوران حضور او در پاریس، تحت تأثیر مصدومیت‌ها و حاشیه‌های خارج از زمین قرار داشت.

ورود کیلیان امباپه و هم‌تیمی سابقش، لیونل مسی هم نقش نیمار در تیم را پیچیده‌تر کرد.

نیمار در پادکستی همراه با روماریو، اسطوره فوتبال برزیل، گفت: «من و کیلیان امباپه مشکلاتی داشتیم. کمی با هم دعوا کردیم، اما او برای ما مهره‌ای کلیدی بود. همیشه به او کمک می‌کردم، با او صحبت می‌کردم، اما وقتی مسی آمد، او کمی حسادت کرد.»

مصدومیت‌ها، ناراحتی‌ نیمار را دوچندان کرد. نیمار در فصل ۲۳-۲۰۲۲ به دلیل جراحی مچ پا، ادامه فصل را از دست داد.

انتقال به عربستان

در ماه اوت ۲۰۲۳، نیمار در ۳۱ سالگی با قراردادی به ارزش سالانه ۱۵۰ میلیون یورو به الهلال عربستان پیوست.

این مبلغ تقریباً شش برابر حقوقی بود که در فرانسه دریافت می‌کرد.

اما بدشانسی در عربستان هم دست از سر او برنداشت و به دلیل مصدومیت شدید زانو در هنگام بازی برای تیم ملی برزیل، بیشتر دوران حضورش در این لیگ نوظهور را از دست داد و تنها توانست هفت بار برای الهلال بازی کند.

تیم ویکری، کارشناس فوتبال آمریکای جنوبی، به بی‌بی‌سی گفت: «هدف او این بود که شش ماه دیگر در الهلال بماند و در جام باشگاه‌های جهان در تابستان امسال بازی کند. این تورنمنت می‌توانست یک بیلبورد بزرگ برای دنیای فوتبال باشد که روی آن نوشته شده: من برگشتم، رفقا!»

بله، او بازگشته است، اما به برزیل و سانتوسی که اخیراً دوباره به لیگ برتر برزیل صعود کرده است.

اگر مصدوم نشود، حضورش می‌تواند نه‌ تنها برای سانتوس، بلکه برای تیم ملی برزیل هم بسیار ارزشمند باشد.

آخرین باری که نیمار در تیم ملی برزیل بازی کرد، اکتبر ۲۰۲۳ و دیدار مقابل اروگوئه بود که با مصدومیت رباط صلیبی زانوی چپ همراه شد.

با وجود عبور از رکورد پله و تبدیل شدن به بهترین گلزن تاریخ برزیل، اگر مصدومیت‌ها سد راهش نمی‌شدند، نیمار تا همین جا هم می‌توانست دوران ملی درخشان‌تری داشته باشد.

او نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ در بلوهوریزونته، قهرمانی برزیل در کوپا آمریکای ۲۰۱۹ و دو بازی از پنج بازی جام جهانی ۲۰۲۲ را از دست داد.

درحالی‌که ستاره‌های جوانی مثل وینیسیوس جونیور و رودریگو در حال درخشش هستند، برزیل می‌تواند یکی از مدعیان جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. اگر نیمار مصدوم نشود، تجربه و استعدادش کمک منحصربه‌فردی برای تیم ملی برزیل است.

یک وداع باشکوه؟

نیمار الهام‌بخش ستاره‌های جوان این نسل است. لامین یامال، گوش جوان بارسلونا، قبلاً با پیراهن سانتوس که نام نیمار پشت آن بود، عکس گرفته است.

بالاگه می‌گوید: «او الگو و مورد علاقه‌ بسیاری از بازیکنان از جمله یامال است، چون کارهایی می‌کرد که هیچ بازیکن دیگری قادر به انجامشان نبود.»

این شاهزاده شاید هرگز تاج پادشاهی را بر سر نگذاشت، اما تأثیرش بر فرهنگ فوتبال همچنان ادامه دارد و شاید هنوز یک فصل تعیین‌کننده در داستان نیمار باقی مانده باشد.

ما با فوتبالیستی روبه‌رو هستیم که هنوز به مرحله‌ی بازنشستگی نرسیده و استعدادی دارد که می‌تواند خودش، باشگاهش و کشورش را به بالاترین سطح برساند، استعدادی سلطنتی که هنوز به دنبال لحظه‌ی تاج‌گذاری است.

پس از قهرمانی مسی در جام جهانی قطر، نیمار را در جام جهانی بعدی دست‌کم نگیرید.