ویمبلدون ۲۰۲۳؛ از مدعیان قهرمانی چه می‌دانیم؟

از دوشنبه سوم ژوئیه رقابت‌های جدول اصلی قدیمی‌ترین و معتبرترین تورنمنت تنیس جهان در جنوب غرب لندن آغاز می‌شود. ویمبلدون گرچه روی کاغذ اعتباری به اندازه سایر گرند‌اسلم‌ها دارد و ۲۰۰۰ امتیاز نصیب قهرمان انفرادی آن می‌شود، اما نمی‌توان منکر این شد که بالا بردن جام روی «چمن‌های زمین مرکزی» آن مزه‌ای دیگر دارد.

این نخستین دوره ویمبلدون پس از بازنشستگی رسمی راجر فدرر، پرافتخارترین مرد این مسابقات و تنیس‌بازی است که محبوبیتی حیرت‌انگیز در ویمبلدون داشت. در این دوره همچنین رافائل نادال، دیگر اسطوره تنیس جهان، غایب خواهد بود. تنیس‌بازی که گفته تا سال ۲۰۲۴ استراحت خواهد کرد و بعد در مورد آینده‌اش تصمیم می‌گیرد. به این ترتیب ما پس از مدت‌ها شاهد ویمبلدونی بدون «فدال» خواهیم بود؛ دو بازیکنی که تماشاگران برای دیدن مسابقات‌شان سر و دست می‌شکستند.

کارلوس آلکاراس و نواک جوکوویچ بخت‌های قهرمانی در بخش مردان هستند و در بخش زنان هم ایگا اشواینتک، النا ریباکینا و آرینا سابالنکا (بازیکنانی که قهرمانی ۵ گرنداسلم اخیر را بین خودشان تقسیم کرده‌اند) مدعیان اصلی هستند؛ غیر از این افراد قهرمانی هر تنیس‌بازی غافلگیرکننده خواهد بود. اما نگاهی دقیق‌تر به نام‌های مطرح این دوره از مسابقات:

کارلوس آلکاراس

«ویمبلدون تورنمنتی است که من واقعا می‌خواستم یک روز قهرمانش شوم و حالا این قدر اعتماد به نفس دارم که بگویم امسال ممکن است که رویایم تعبیر شود.»

شاید اگر این گفته کارلوس آلکاراس را چند ماه پیش می‌شنیدید، آن را رویاپردازی یک جوان ۲۰ ساله می‌دانستید تا یک نظر جدی در مورد قهرمانی در ویمبلدون، اما آلکاراس با قهرمانی در کوئینز و البته پیشرفتی که در آن مسابقات داشت و بازی‌اش را برای عملکرد بهتر روی چمن تغییر داد، حالا مدعی قهرمانی در سومین گرنداسلم فصل تنیس جهان نیز هست.

آلکاراس، که مثل اکثر قریب به اتفاق تنیس‌بازهای اسپانیایی متخصص بازی روی خاک رس است، به عنوان نفر اول رده‌بندی جهانی به ویمبلدون می‌آید و این البته اولین‌ بار در بیست سال اخیر است که یک بازیکن به غیر راجر فدرر، رافائل نادال، نواک جوکوویچ و اندی ماری به عنوان بخت اول قدم به مسابقات می‌گذارد.

آلکاراس یکشنبه گذشته با پیروزی مقابل الکس دمینور برای اولین بار قهرمان یک تورنمنت روی چمن شد؛ برای این که برآورد بهتری از استعداد این اعجوبه اسپانیایی داشته باشیم، کافی است بدانیم که این سومین حضور او در یک تورنمت روی چمن بود. به این ترتیب ۹ ماه پس از نخستین قهرمانی در یک گرنداسلم، آلکاراس در فرمی عالی برای قهرمانی ویمبلدون تلاش خواهد کرد.

نواک جوکوویچ

با بازنشستگی راجر فدرر، به جرات می‌توان گفت که الان هیچکس به اندازه جوکوویچ در بازی روی چمن مهارت ندارد. قهرمان هفت دوره مسابقات ویمبلدون آماری حیرت‌انگیز دارد که به‌خوبی نشان‌دهنده توانایی‌هایش است. تنیس‌باز صرب ۲۸ برد پیاپی در ویمبلدون دارد و به بیان دیگر از سال ۲۰۱۶ کسی نتوانسته او را روی چمن‌های ویمبلدون شکست دهد. او در این مسابقات ۸۶ برد دارد که از مجموع پیروزی‌های بیست بازیکن برتر فعلی جهان، روی هم (۸۵) بیشتر است.

آمار جوکوویچ در زمین مرکزی ویمبلدون از این هم درخشان‌تر است و در ۱۰ سال اخیر کسی نتوانسته او را در این زمین شکست دهد. قهرمان چهار دوره اخیر ویمبلدون که کمتر از یک ماه قبل با قهرمانی در رولان گاروس (ششمین قهرمانی در هشت گرنداسلم اخیرش) و با عبور از رکورد ۲۲ قهرمانی نادال در گرند‌اسلم‌ها، پرافتخارترین مرد تاریخ تنیس شد، در صورت قهرمانی در رقابت‌های امسال دو رکورد دیگر بدست خواهد آورد: هم می‌تواند با رکورد ۲۴ قهرمانی در گرنداسلم مارگارت کورت، پرافتخارترین تنیس‌باز تاریخ بین زنان و مردان، مساوی کند و هم به رکورد هشت قهرمانی راجر فدرر، پرافتخارترین مرد ویمبلدون، برسد.

سایر مدعیان

آندری روبلف از بازیکنانی است که می‌توان منتظر عملکرد خوبش در رقابت‌های امسال بود. او دو بار در سه سال اخیر به فینال مسابقات هاله رسیده است که دست‌گرمی ویمبلدون محسوب می‌شود. روبلف، که به دلیل محروم شدن بازیکنان روس نتوانست در رقابت‌های پارسال ویمبلدون حاضر شود، سال ۲۰۲۱ تا دور چهارم بازی‌ها بالا رفت.

از میان سایر مدعیان می‌توان به هولگر رونه، یانیک سینر ، دنیل مدودف (تا به حال از دور چهارم بالاتر نرفته) و کسپر رود (نایب قهرمان اوپن فرانسه با سابقه فقط یک برد در جدول اصلی) اشاره کرد. نیک کیریوس، نایب قهرمان پارسال، را هم که مدتی قبل جراحی کرده و هنوز به شرایط مطلوب برنگشته را هم نمی‌توان به طور کامل از جمع مدعیان خارج کرد.

در این میان دو بازیکن مطرح دیگر هم حضور دارند که اگر موفق شوند، موجب شگفتی خواهد بود: یکی استفانوس سیتسی‌پاس، که معمولا روی چمن نتیجه نمی‌گیرد و دیگری متئو برتینی (نایب قهرمان ۲۰۲۱)، که از بهترین بازیکنان روی چمن بود اما حالا به‌شدت افت کرده است.

و البته نباید اندی ماری، قهرمان دو دوره ویمبلدون، را هم فراموش کرد؛ بازیکنی که مدت‌هاست از شرایط ایده‌آل دور شده اما اخیر روی چمن عملکردی قابل توجه داشته است.

ایگا اشواینتک

بهترین عملکرد زن شماره یک تنیس جهان در ویمبلدون به سال ۲۰۲۱ برمی‌گردد که به دور چهارم مسابقات رسید. این لهستانی ۲۲ ساله در حالی آماده حضور در رقابت‌های امسال می‌شود که به نیمه‌نهایی تورنمنت هامبورگ (از مسابقات دستگرمی ویمبلدون) رسید.

او البته جمعه گذشته به دلیل «بی‌خوابی» از دیدار مقابل لوسیا برونزتی ایتالیایی کنار کشید اما بعد گفت که حالش بهتر شده و آماده حضور در ویمبلدون است. بازی روی چمن جزو نقاط قوت اشواینتک که تجربه قهرمانی در اوپن فرانسه و آمریکا را دارد، محسوب نمی‌شود، اما به هیچ عنوان نمی‌توان او را دست‌کم گرفت.

اشواینتک گفت: «به نظرم بهترین بازیکنان می‌توانند در تمامی زمین‌های تنیس بازی کنند. می‌خواهم بازیکنی شوم که می‌تواند روی چمن هم به خوبی بقیه زمین‌ها بازی کند.»

النا ریباکینا

مدافع قهرمانی مسابقات که از سرویس‌های قدرتمندش به عنوان سلاحی تاثیرگذار روی چمن استفاده می‌کند. اما این قزاقستانی ۲۴ ساله از نظر بدنی در شرایط ایده‌آلی قرار ندارد و کمی قبل مجبور به کناره‌گیری از تورنمنت ایستبورن شد.

او که گفته می‌شود هنوز با بیماری ویروسی که منجر به کناره‌گیری‌اش از رولان گاروس شد دست و پنجه نرم می‌کند، البته این قدر خوب شده که توانست روز جمعه با سابالنکا، قهرمان اوپن استرالیا، در زمین مرکزی ویمبلدون تمرین کند. او امسال در مسترز ایندین ولز و اوپن ایتالیا قهرمان شده است.

آرینا سابالنکا

سابالنکا که پارسال به دلیل محرومیت بازیکنان روسیه و بلاروس از حضور در ویمبلدون پس از حمله روسیه به اوکراین، نتوانست در این مسابقات شرکت کند، در سال ۲۰۲۱ به نیمه‌نهایی ویمبلدون رسید.

او که به دلیل سئوال‌های خبرنگاران اوکراینی در مورد جنگ در بخشی از اوپن فرانسه گفت به دلیل «حفاظت از سلامت روانی‌اش» در نشست‌های مطبوعاتی شرکت نمی‌کند، احتمالا در ویمبلدون هم با حاشیه‌ها مشابه رو‌به‌رو خواهد شد.

فارغ از این که چنین سئوالاتی منصفانه هستند یا نه، این قضیه به احتمال فراوان روی تمرکز این بازیکن اهل بلاروس تاثیر خواهد گذاشت. گذشته از این زن شماره ۲ تنیس جهان و سابالنکا با قرعه نسبتا سختی رو‌به‌رو شده‌اند، برخلاف اشواینتک که در این زمینه خوش‌شانس بوده است.

سایر مدعیان

اونس جابر، تنیس‌باز اهل تونس، که پارسال نایب قهرمان ویمبلدون شد، امسال یک بار دیگر تلاش خواهد کرد تا به طلسم عدم قهرمانی در گرنداسلم‌ها خاتمه دهد.

پترا کویتووا، تنیس‌باز ۳۳ ساله اهل جمهوری چک که دو قهرمانی ویمبلدون را در کارنامه دارد، هفته گذشته موفق شد، سی و یکمین عنوان قهرمانی و ششمین آن‌ها روی چمن را بدست آورد. تنیس‌بازی که به نظر می‌رسد بعد از مدت‌ها شانس جدی برای رسیدن به رتبه‌ها بالای ویمبلدون را دارد.

جسیکا پگولا و کوکو گاف، دو تنیس‌باز آمریکایی، نیز هم مدعیان هستند و ضمن این که نباید نام کارولینا موخووا را هم فراموش کرد.