افغانستان مقام دوم را در منطقه در تصادف جاده‌ای دارد

بعد از حادثه مرگبار تصادف جاده‌ای چند هفته پیش <link type="page"><caption> ولایت غزنی</caption><url href="http://www.bbc.com/persian/afghanistan/2016/05/160508_k02-ghazni-accident" platform="highweb"/></link> که بیش از هفتاد نفر کشته و دها نفر دیگر زخمی شدند؛ دولت افغانستان وعده داد که توجه لازم را به ایجاد نظم در شاهراه‌های افغانستان خواهد کرد، ولی هنوز تغییرات ایجاد نشده‌است.

اداره راهنمای و رانندگی افغانستان می‌گوید که گفته ها همه بر صفحه کاغذ باقی می‌ماند.

مسئولین این اداره می‌پذیرد که پلیس راهنمای و رانندگی ظرفیت کنترل و اجراء مقررات راهنمایی و رانندگی را در شاهراه‌ها ندارند.

بعد از حادثه غزنی مقام‌های ارشد دولتی گیرد هم آمدند وعده دادند که پلیس راه ایجاد خواهند کرد و کنترل را در جاده‌ها افزایش می دهد.

براساس اعلام وزارت حمل و نقل افغانستان، این کشور در منطقه پس از بنگلادیش بیشترین تلفات ناشی از تصادف جاده‌ای را دارد.

مسئولان راهنمای و رانندگی افغانستان می‌گویند که سال گذشته خورشیدی دراین کشور بیش از ۳۷۰۰ تصادف جاده‌ای رخداده است. در این تصادفها ۱۴۶۰ نفر کشته و بیش از ۴۵۰۰ تن مجروح شده‌اند.

براساس آمار این اداره در دوماه سال جاری خورشیدی ۳۲۵ تصادف جاده‌ای رخ داده که ۱۸۳ نفر کشته و بیش از ۵۰۰ نفر مجروح شده‌اند.

افغانستان حدود ۳۳۶۰ کیلومتر جاده حلقوی دارد که از ولایت فاریاب تا نزدیک ولایت هرات این جاده آسفالت نشده است.

جاده حلقوی افغانستان ۱۶ ولایت افغانستان را به هم وصل کرده است.

شاهراه کابل –هرات نزدیک به حدود هزار کیلومتر طول دارد و شاهراه کابل- بلخ نیز حدود ۵۰۰ کیلومتر. این دو شاهراه جاده اصلی ارتباطی اکثر ولایت‌های افغانستان است.

نبود پلیس راه در این شاهراه‌ها، عدم نظارت از قوانین ترافیکی و تخطی رانندگان، سفر در جاده‌های اصلی افغانستان را پر خطر ساخته‌است. عبور مسافرین از این مسیرها با دلهره و ترس همراه است.

هرچند که نا امن بودن مسیر هم سبب نگرانی مسافران است، ولی ترس از تصادف جاده‌ای به نگرانی دیگر تبدیل شده‌است. براساس گزارش نهادهای مسئول میزان تلفات تصادف‌های جاده‌ای به اندازای است که از صد هزار نفر مسافر ۲۷ نفر آنان در تصادف جاده‌ای در افغانستان کشته می‌شوند.

برای دیدن مشکلاتی که مسافران افغانستان دارند، به شهر چاریکا مرکز ولایت پروان در شمال کابل رفتم. جاده‌ای که از این ولایت عبور می‌کند کابل را به ۹ ولایت شمالی و مناطق مرکزی افغانستان وصل می‌کند.

با گذشتن از چندین پاسگاه پلیس به شهر چاریکار رسیدم. در طول راه از حضور پلیس شاهراه و علایم رانندگی در اطراف این جاده پرتردد خبری نبود. این شاهراه یک باند دارد و حتی جاده خط اندازی هم نشده است.

در شهر چاریکار که رسیدم، پلیس راهنمای و رانندگی این شهر، چند اتوبوس مسافر بری را متوقف کرد و اسناد رانندگان را بازرسی می‌کردند.

شماری از اتوبوسهای مسافری بری که توسط آنان متوقف شد، هیچ کدام جواز رانندگی، اسناد خودرو و دفترچه حرکت نداشتند. دراکثر این اتوبوس‌ها توجهی به مقررات ایمنی مسافران نیز نشده بود.

گل احمد، راننده اتوبوس که برای مدت ۱۸ سال در شاهراه‌های افغانستان رانندگی کرده، راننده اتوبوس ۳۰۳ است که ۵۳ مسافر را از شهر مزارشریف به کابل منتقل می‌کرد. اتوبوس او مجوز گشت در مسیر را ندارد.

گل احمد می‌گوید:" این موتر(اتوبوس) بار اول است که در این مسیر می‌آید، هنوز اسناد آن تکمیل نشده و هر زمان که ترافیک (پلیس راهنمایی و رانندگی) برایش جواز سیر(مجوز گشت) بدهد او کتابچه حرکت را از شرکت‌های ترانسپورتی می‌گیرد."

رانندگان مدعی‌اند که به مصئونیت جان سرنشینان توجه دارند. حبیب الله، یکی از سر نشینان این اتوبوس ۳۰۳ که از شهر مزار به مقصد کابل سفر کرده و در شهر چاریکار با ما صحبت می‌کرد، می‌گوید که در نبود پلیس راه، رانندگان با زندگی مسافران بازی می‌کنند.

او می‌افزاید که "موترهای(خودروهای) که از شمال به سمت کابل می‌آیند به قوانین ترافیکی پابند نیست و زمانیکه مسافران متوجه سرعت بیش از حد موتر(خودرو) می‌شوند و به راننده اعتراض می‌کنند، رانندگان به حرف مسافران گوش نمی‌کند."

تصادف جاده‌ای خونین حدود یک ماه پیش غزنی، دولت افغانستان را زیر فشار افکار عمومی قرار داد و دولت وعده نظارت جدی بر شاهراه‌ها را داد.

دولت وعده داد بود که بعد از این داشتن مجوز رانندگی و جواز گشت، معتاد نبودن رانندگان به مواد مخدر، عدم استخدام رانندگان زیر ۲۲ سال و بالاتر از ۶۵ سال، توجه به نکات ایمنی مسافران و آگاهی دهی از خطرات تصادف جاده‌ای را جدی خواهد گرفت.

عبدالرحمن کریمی، مسئول ثبت خودروها در ریاست پلیس راهنمای و رانندگی می‌گوید که در کنار اداره او، وزارت حمل و نقل نیز درکاهش تصادف جاده‌ای باید مسئولیت خودش را انجام دهد.

او می‌افزاید:" در قدم اول پلیس ترافیک مسلکی(فنی) نداریم. دوم زیرساخت‌ها اساسی نیست. سوم راننده‌ها به مقررات توجه نمی‌کنند و[ در نهایت] ما هم نظارت بر شاهراه‌ها نداریم."

به گفته آقای کریمی در افغانستان حدود ۷۰۰ هزار وسیله نقلیه با مدارک و ۳۰۰ هزار وسلیه بدون مدارک و فرمان سمت راست وجود دارد.

براساس قانون افغانستان باید فرمانهای خودروها در سمت چپ باشد.

تخریب جاده‌ها توسط مین گذاری نیروهای شورشی، آسفالت نبودن جاده‌ها، عدم مراقبت لازم از جاده‌ها و تردد خودروهای سنگین با بار بیش حد مجاز؛ مشکلاتی زیادی را برای مسافران جاده‌‌ای افغانستان ایجاد کرده که گفته می‌شود از عوامل اصلی افزایش تصادف جاده‌ای نیز است.

مقام‌های وزارت حمل و نقل افغانستان می‌گویند که به منظور جلوگیری تصادف جاده‌ای و کاهش تلفات پلیس راه ایجاد خواهد شد.

گفته می‌شود که عملی شدن این برنامه زمان گیر خواهد بود.