نصرت صميم

	چونګښې به تل دچينې ترڅنګ مضره غوماشې خوړلې، چې دډينګ اوشکوڼ داکارنه خوښېده.

له دې ځايه واورئ!

چونګښې به دچينې ترڅنګ مضرې غوماشې ډېرې خوړلې، خو ډينګ او شکوڼ به دهغې پدې کار ملنډې وهلې.

يوه ورځ يوې غوماشې ډينګ په غاړه وچيچه، چې له ډېره درده يې چيغې وهلې، شکوڼ اونورو ژوو پرې وخندل.

چونګښې له ډينګ سره خواخوږي څرګنده اودهغه ترڅنګ يې دغوماشوپه خوړلو يې پيل وکړ، خو شکوڼ اوډېنګ دهغې داکارخوښ نشو.

ډينګ غوښتل، چې چونګښه ووهي، خو شکوڼ پرې رادمخه او دغشي ګوزار يې پرې وکړ، چونګښې ځان اوبوته واچاوه او بل ځای ته ولاړه.

غوماشې، چې کله دچونګښې له تګ نه خبرې شوې په ډېرې خوښۍ يې اتڼونه کول، د مرغانواو ژووپه چيچلويې پيل وکړ.

ټول له دې حالت نه ډېرپه تنګ شول، ډينګ اوشکوڼ دچونګښې دپيداکولو په لټه کې شول. چونګښه يې وموندله، هغې ته يې ځنګله دبېرته راتګ بلنه ورکړه.

	ډينګ اوشکوڼ له چونګښې بښنه وغوښتله او هغې ته يې ځنګله ته دبېرته راتلوبلنه ورکړه.

چونګښې ګمان وکړ، چې هغوی ورته کوم نوی دام اېښی خو ډينګ او شکوڼ ترې بښنه وغوښتله.

هغوی له چونګښې سره هوډ وکړ، چې نوربه يې نه ځوروي. ټول په ګډه بېرته ځنګله ته ستانه اوله سره يې دخوښۍ ژوند پيل او چونګښې په غوماشوخپل بريدونه بيا شروع کړل.