اجمل فطرت

	ډاکتراحمدته لارښوونه وکړه، چې وروسته تردې له توان زيات وزن پورته نه کړي.

له دې ځايه واورﺉ!

هغوی دواړو هم دښوونځي تر راتګ وروسته غوښتل په ځمکه کې کار وکړي، خو احمد به پرې درانه بارونه وړل.

عزت ته دپيازو ددرنو بوجيو دوړلوله کبله دملاله درد هم پيدا شوی و. يوه ورځ چې له ښوونځي نه راغلل، احمدبيادپټيو په لور واستول.

هغوی دپيازو بوجۍ کورته رالېږدولي، چې دلارې په اوږدکې ستړي اوديوې ونې لاندې کېناستل.

پدې وخت کې احمد هم راورسېد او دواړه يې و رټل، چې هسې ورځ تېروي. عزت دپيازو بوجۍ په شا او دکور په لور روان شو.

څوګامه وړاندې لا نه وو تللي، چې دعزت پښې ولړځېدې اوپرځمکه راپرېوت. احمد او جاويدهغه کورته ورساوه.

بله ورځ احمد دپيازو ډکه بوجۍ خره ته پورته کوله، چې په ملا کې يې درد پيدا او پر ځمکه راوغورځېد.

عزت احمد ډاکترته ورساوه. ډاکتر دهغه دملا درد ددروندبارد پورته کولوله کبله وګاڼه او دهغه دملا دمريو د نېږدې کېدويې وويل.

	احمد په خره په يوازې ځان دروندپېټی باراوه، چې په ملاکې يې دردپيدا شو.

ډاکترهغه ددروند کارله کولو منع کړ، ځکه چې عمريې کم او هډوکي يې خام دي او کيدای شي، چې ټول عمر معيوب شي.

احمد ددې لپاره، چې په خپلووروڼويې هم درانه کارونه کول پښېماني وښودله او له هغوی يې بښنه وغوښتله.