اجمل فطرت

	هوسۍ به تل ونو، بوټو او ګلانوبېخونه داوبو لپاره کيندل اوفيل به اوبه راوړلې.

له دې ځايه واورﺉ!

هوسۍ به ګلانواوبوټوداوبولپاره ځايونه جوړول، فيل به پخپل خرطوم کې اوبه راوړلې، بلبلې اوکنري به ورته ښکلې سندرې بوللې.

ورځې همداسې تېرېدې ، فيل ډېرغښتلې او په ځان مغرور شوی و، ګلانوته يې اوبه نه راوړلې. يوه دلوبو لپاره دخپلو انډيوالانوڅنګ ته ورغی.

هلته يې هغوی دګلانواوبوټودوچېدوله امله ډېرخواشيني وموندل. هغوی له فيل نه وغوښتل، چې لومړی دی ګلانوته اوبه ورکړي.

وروسته ، چې فيل ډېرغښتلی او په ځان مغرور شوی و، دخپلوانډيوالانو يې وغوښتل، چې لوبې ورسره وکړي.

هغوى له فيل نه وغوښتل چې لومړی دې ګلان اوبه کړي. فيل ته غوسه ورغله ګلان يې ترپښو لاندې کړل.

وروسته يې هغه ونه هم راوغورځوله، چې دبلبلې اوکنري ځاله پکې وه. بيادهوسۍ خواته ورغی اوترې ويې غوښتل، چې دځغاستې لوبه ورسره وکړي.

هوسۍ ورته دخپل ګړنديتوب وويل، چې دې خبرې فيل نورهم په غوسه اودخپل زور دښودلو په موخه يې يوه غټه ونه له بېخه راوويستله.

پدې وخت کې دونې يوې څانګې دفيل سترګه ټپي اوهغه پرځای پرېووت. پدې توګه فيل يوازې پاتې شو. چې لږ روغ شو دخپلوانډيوالانوخواته ورغی.

	فيل، هوسۍ کنري اوبلبلې په يوه ځنګل کې ګډ ژوندکاوه اودونو او ګلانو پالنه به يې کوله..

هغوی ټول ترې خواشيني وو، چې هم يې دکنري اوبلبلې ځاله ورانه کړې وه اوهم ګلان اوبوټي داوبو د نشتوالي له امله وچ شوي وو.

فيل په خپلو کړو ډېرپښېمانه او له هغوی يې بښنه وغوښتله ، ژمنه يې وکړه، چې تر دې وروسته بې ځايه کبر نه کوي او ترڅنګ يې ګلانواوبوټوته هم اوبه ورکړې، چې ټول بېرته تازه شول.