ژباړه: محمدنسيم خوږياڼی

له دې ځايه واورئ!

دپردې ترشا فرشتې هغې نانځکې پسې ژړل ،چې اوبو ترې وړې وه.پرده دار دنن ورځې رازهم ژړاوبلله او دفرشتې نانحکه يې ورکړه.

فرشته د نانځکې په ليدودومره خوښه شوه چې له سترګويې اوښکې راغلې. شبنم دپرده دار نه د ژړا دعلت په اړه وپوښتل.

هغه دفرشتې يوه دانه اوښکه دمنترپه خبرو راوستله چې وويل يې د هرانسان دستر ګو غد ې په ورځ کې دچای خوړلو 2 کاچوغې اوښکې توليدوي.

اوښکې يه وينه کې راټول شوي مواد دي چې دخپګان او وېره کې په اعصا بوفشار راوړي اودژړاپه مهال، له بدن نه دفع اوانسان ته ارامي وربښي.

فرشتې وپوښتل چې ولې انسان کله ناکله له ډېرې خوښۍ هم ژاړي؟اوښکې دخندا او ژړا مرکزونه يودبل ترڅنګ پراته وګڼل .

او ويې ويل کله چې انسان له ډېرې خوښۍ وخاندي، داوښکوپه غده فشار راځي اوښکې له سترګو تو ييږ ي.ماشومانودژړا د ګټوپه اړه وپوښتل.

	اوښکې دژړاپه مهال، له بدن نه دفع اوانسان ته ارامي وربښي.

هغې وويل د وينې لوړفشار ټيټوي.په زړه کې د غم ساتل، د زړه ناروغۍ پيداکوي.

پرده دار وويل هماغه شان چې دپسرلي باران ککړه هواپاک کوي، ژړاهم سترګې مينځي خو له حدنه زياته ژړا دانسان سترګې ړندوي.