جواد او دنياد لالوماما مېلمانه وي. هغوی دماڼۍ په دالېزونوکې روان وي چې لالو، ما ڼۍ ته ديوې ښکلې هوسۍ دراوستلو وايي. ماشومان د هوسۍ د نوم په اورېدلوخوښيږي اوپه اړه يې مالومات غواړي، لالو ورته يوه دريڅه پرانيزي. دريڅه ماشومان د ماڼۍ په ژوبڼ کې يوه وړه او ښکلې هوسۍ ويني او کوچنيوالي ته يې حيرا نيږي. لالو د هغې هوسۍ نسل ووړ بولي. لالووايي چې دنړۍ ترټولو کوچنۍهوسۍ له ٧ نه تر ٨ کيلو پورې وزن او ٣٣ نه ٣٨ پورې ونه لري او يواځې د چيلي او ارجنتاين په هېوادنوکې پيدا کيږي. ددريڅې ترتړلو وروسته ،جواد وايي چې هوسۍ د زلزلې او طبيعي آفتونو پر مهال ژر خبريږي او ځان له خطر نه باسي. لالو په دې اړه بله دريڅه پرانيزي. دريڅه خبريال وايي چې زلزله لنډه وي خو خطر يې زيات دی . د زلزلې په مهال کومو ټکو ته پام وکړو،د کابل ولايت د قرباغ ولسوالۍ اوسېدونکی ،شيرشاه وايي:  | | | دزلزلې په مهال که دوتو لاره نه وي بايد د کټ، مېز او يا هم د دروازې د سرطاق لاندې ودريږو |
"د زلزلې په مهال انګړ يا باغ ته ځو څو د کور د دېوالونوله را غورځېدو خوندي و اوسو." خبريال د ځمکې پېژندنې انجينرانو له خولې وايي چې له ودانۍ څخه د زلزلې په مهال بايد له لنډې لارې ووځو او په سر کوم شی يا لاس ونيسو. که دوتو لاره نه وي بايد د کټ، مېز او يا هم د دروازې او کړکۍ د سرطاق لاندې ودريږو څود زلزلې له پېښېدونکو خطرونو خوندي شو. | 
له دې ځايه واورئ!
داسرارو پرده: د لاس اوپښې ويديدل