ناجيه نجات

خپرونه له دې ځايه واورئ !

خسرو وويل:" اوسپنه ده، لو بې پرې کوم." لالوماما ورته ووبل: " دا ناچاوده ګولۍ ده اوډېر خطر لري." لالو ما ما ورته پۀ همدغه اړه دريڅه پرانيستله.

عبدالله او ميرويس شپېلۍ وهله ، رمۍ يې دڅرېدا لپاره کورته نږدې غونډې ته بيولې وې، چې ناببره عبدالله يوه زړه اوسپنه را واخېسته ،

ميرويس داوسپنې پۀ ليدو اوترشو،و يې ويل:" دا دمرمۍ پټاکۍ ده، پۀ لږ زور سره چوی. ورورمې په ماين پاکۍ موسسه کې کار کوي هغۀ راته ويلي دي ."

	ناچاوده توکو ته ګوتې وروړل او پرې لوبې کول د انسان ژوند ختموي

عبدالله يې خبره بابېزه وګڼله، ميرويس ترې پۀ غوصه ولاړ. عبدالله اوسپنه پۀ تيږه و ټکوله ناڅاپه يوه چاودنه وشوه.دريڅه هم وتړل شوه.

ثرياپوښتنه وکړه چې پر عبدالله بيا څۀ وشول؟ لالووويل:" معيوبه شو. او دمعيوبينو ژوند تر روغو انسانانولږ څۀ ستونزمن وي .پۀ همدې اړه يې دريڅه پرانيستله.

خبريال له جګړونه دراپاته ستونزو،لکه: دماينونو اوناچاوده توکوشته والي يادونه وکړه اواوريدونکي يې د نجيب الله د کيسې اوريدوته راوبالل،

نوموړي د ماين پۀ يوې پېښې کې يوه پښه لۀ لاسه ورکړې، خو لۀ خپل ژوند نه ناهيلی نۀ دی، بلکې لۀ ژوند سره مينه لري.

د کابل د ګلدرې اوسېدونکي (١٨) کلن نجيب الله دمعيوبيت کيسه داسې وکړه:" پېنځۀ کاله مخکي وړوکی ورورمې پۀ ويالۀ کې ولوېدۀ

	کورنۍ مې له ناهيلې نه خلاص کړم،او س ښونځي ته هم ځم اودکورپه کارونو کې هم مر سته کوم.

هغه مې لۀ ويالې راويستۀ ، پښه مې پر ماين برابره شوه اوپۀ دې حال شوم.په پيل کې ډيرناهيلی وم خو د ملګرو او کورنۍ په مرسته له هغه حالت نه راووتم

او س ښونځي ته هم ځم، د کور په ټولو کارونو کې هم مر سته کوم او د خپل مشر ورور پر ځای چې هغه په ښار کې د نده لری د کور سر پرستي هم کوم.

ناهيلی نه يم، هيڅ کله هم د معيوبيت احسا س نه کوم او غواړم چې په راتلونکې کې لوړې زده کړې هم وکړم .