ناجيه وحيد

	بال درآوردن و لذت پرواز برای پشک خوشايند بود، از همين رو برای شکار به درختی نزديک شد.

برنامه را بشنويد

پشک با پريدن گنجشک ها، آرزو برد کاش پرنده می بو تا شکار برايش آسان می شد، با رسيدن جادوگری آرزويش پوره شد و با يک منتر، پشک به پرنده تبديل شد.

بال کشيدن و لذت پرواز برای پشک خيلی خوشايند بود، از همين رو برای شکار به درختی بالا رفت، که باشه وزاغ باهم قصه داشتند، باديدن موجودی نيمه پشک و نيمه پرنده تعجب کرده بر او حمله بردند و پائنش انداختند.

از قضای روزگار پشک به دست طارق وذاکر بچه های شوخ کوچه افتاد آنهاهم حيران ماندند، بالاخره تصميم گرفتند نامش را پشک پرنده گذارند.

پشک درقفس قيد کرد شد.ذکيه خواهر ذاکر برای پشک آب و دانه داد. روز ها سپری شد وپشک پرنده از خواهش بيجايش دلزده و پشيمان شد.

باشه و زاغ تعجب کردند!  اين چيست که بال دارد پرنده نيست ، ميو، ميو می کند و پشک نيست؟

دريکی ازروز های که ذکيه برايش غذا مينداخت پشک پرنده موقع راغنيمت شمرده دروازه قفس را بازديد وپا به فرار گذاشت و خانه رفت.

خواهر ومادر باديدن پشک پرنده تعجب کردند و او را نشناختند، مادر دنبال پشويش می گريست.

پشک پرنده تصميم گرفت تا دوباره نزد جادوگر برود ،تا شود دوباره او را به اصليت اش بربگرداند.

باديدن جادوگر، چشمان پشک از خوشحالی برق زد و التماس کرداز اين حالت آزار دهنده به تنگ آمده و می خواهد هرچه زودتر می خواهد به اصليتش برگردد.

	پشک پرنده از جادوگر، خواهش کرد از اين حالت به تنگ آمده می خواهد به اصليتش برگردد.

سرانجام گريه و زاری پشک بر دل جادوگر اثر گذاشته با خواندن منتر جادويی دوباره او را به پشک تبديل کرد. پشو با خوشحال سوی مادرش به خانه برگشت..