محمد ظاهر شمس

	روزی صالح مصروف کار بود که طالع رسيد و انتقادش کرد، بعد دعوای آنها بالا گرفت.

برنامه را بشنويد

روزی صالح مصروف کار بود که طالع رسيد و بر برادرش انتقاد ، تديری نگذشت که دعوای هردو بالا گرفت و هردو خفه شدند.

باد شديدی وزيدن گرفت وکلاه طالع را برد ، او آنقدر پشت کلاهش دور رفت که راه را گم کرد، صالح دنبال برادرش سرگردان بود.

شب شد و طالع پس قلعه ماند که صاحب آن ، اولاد نداشت، صبح طالع شريک کار و زندگی آن شخص شد.

صالح که دنبال برادرش بود پيره ز نی را در حال نمد بافی ديد، خواست کمکش کند و به همين بهانه نمدمالی را هم آموخت.

روز ها گذشت، طالع در تجارت پيشرفت کرد و صاحب زندگی شد، مگر روزی کشتی تمام مال های تجارتش غرق شد.

	سرانجام صالح کار نمد ماليد و طالع کار فروش آن را داشت و تجارت پر رونقی داشتند.

در همين وقت از قضا صالح با نمد های زيبای رسيده از ديدن طالع خوش شد، او نمی دانست نمد هايش چگونه بفروشد و طالع در تجارت ناميد شده بود .

سرانجام هردو با در نظر داشت مهارت هايشان کار می کردند، صالح نمد می ماليد و طالع آن را به فروش می رساند، همان بود که تجارتشان رونق يافت.