وحيده صابر

	واحده می گريست و حيدر از اين که خود مکتب نمی رفت خواهرش راهم نمی گذاشت.

برنامه را بشنويد

يکی از بچه های قريه با تمسخر صدا زد که برادر باز ی می کند و خواهرمکتب می رود.

حيدر قهرشد و سر جنگ گرفت، اما ناصر مانع شد. حيدر خانه رفت و خواهرش را اخطارداد تا دگر مکتب نرود. فردا هم به سلما گفت دگر دنبال واحده نيايد.

واحده می گريست و حيدر علت را طعنه بچه ها گفت. مادر،‌ کار او را نادرست خواند و تاکيد کرد، دخترش لايق و درس خوان است او بايد مکتب برود.

مادر، واحده را دلداری داد و گفت هر طوری شود،‌ حيدر را قناعت می دهد، اما حيدر از تصميمش بر نمی گشت.

شب حيدر و مادرش روی همين موضوع گفتگو داشتند که پدر بيمار حيدر از سفر برگشت. همه نا راحت شدند. نه داکتری در قريه بود و نه دواخانه يی.

	حيدر که بادريافت موثر بودن تحصيل، به خواهرش گفت سراز فردا يکجا مکتب می روند.

پدر نزد داکتر رفته ، اما وقت و مقدار خوردن دوا را فراموش کرده است. واحده دوا های پدرش را با نسخه گرفت و از اوقات و مقدار دوا به پدرش گفت.

پدر با خوشحالی گفته های او را تاييد کرد. مادر از رفتن واحده به مکتب گفت، حيدر که با ديدن اين کار از شرم سرش را زير انداخته بود، به خواهرش گفت سراز فردا می تواند با او مکتب برود.