 | | | | | | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
يک قصر و هراز دريچه : مبايل (تيلفون همراه) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
از دير گاهی لطيفه و عبدالله نزديک قصر منتظر لالو ماما اند، سرانجام لطيفه می خواهد به لالو ماما تيلفون کرده احوال اش را جويا شود. ديری نمی گذرد که لالو ماما رسيده پس از احوالپرسی، با مهمانانش داخل دهليز های قصر می رود. لطيفه از سهولت مبايل می گويد که تاحد زيادی توانسته مشکل مردم را حل سازد. لالو ماما با تائيد گفته های اودر مورد دريچه می گشايد. دريچه: ايده اختراع مبايل اولين با در ممالک ناروی، سويدن، دنمارک و آيرلند به وجود آمد، اما 35 سال قبل داکتر مارتين کوپر در ايالات متحده امريکا آن را اختراع کرد. مبايل های ابتدايی بزرگتر از مبايل های امروز بودند.مبايل در افغانستان برای اولين بار در سال 1381 خورشيدی، شش سال قبل مورد کاربرد قرار گرفت. باختم دريچه لطيفه دستمال زيبای به لالو ماما نشان می دهد، که يکی از خواهر خوانده هايش دوخته است. وی می گويد خواهر خوانده اش در اوقات فراغت گل دوزی می کند. عبدالله تعجب می کند، که چگونه امکان دارد چند تربوز را به يک دست گرفت؟
لالو ماما خنديده در مورد دريچه می گشايد. دريچه : چوانان در مورد مشغوليت های روزمره شان اظهار نظر می کنند يکی می گويد کار بالای زمين باعث شده تا از درس دور ماند. دگری پس از مکتب به کار دهقانی می پردازد. فريد احمد از ولسوالی استالف روزانه مکتب می رود بعد خياطی می کند و در اوقات فراغت به مرور دروسش می پردازد از همين رو با مشکلی بر نخورده است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
برنامه را بشنويد
مبايل در افغانستان در سال 1381 خورشيدی، مورد کاربرد قرار گرفت. 
يک قصروهزاردريچه: کار های شاقه 