 | | | آله های موسيقی از هم فرق دارد، دنبوره ساده است و پرده ندارد اما تنبور 12 پرده دارد. |
لالوماما دنبوره می نوازد، نسيم و گل مکی سر رسيده از نواختن دنبوره تعريف می کنند. نسيم می گويد اين صدا مشابه آله تنبور است که پدرم می نوازد. لالو ماما در رابطه با فرق هر دو آله صحبت کرده بعد دريچه يی درمورد می گشايد. دريچه: سيما و صنوبر از راديو به پارچه يی دنبوره گوش می دهند. سيما نمی داند دنبوره چه نوع آله است. بعد هر دو نزد انجنير صديق قيام موسيقی دان افغان می روند. وی در مورد قدامت اين آله می گويد: دنبوره يکی از آلات قديمی موسيقی افغانستان است و صد ها سال قبل به عنوان يکی از آلات موسيقی محلی استفاده شده است. دنبوره از چوب توت ساخته می شود واز دو قسمت کاسه و دسته ساخته شده و دو تار هم دارد که با انگشتان دست نواخته می شود. اين آله بيشتر در باميان، دايکندی، تخار، کندز، ارزگان، شبرغان و سر پل رواج دارد . تار های دنبوره در گذشته از روده و ابريشم و اکنون از نايلون ساخته می شود. | | | در سال 1386 جشنواره دنبوره نوازی در افغا نستان برگزار شد. |
هرچند تاريخ دقيق رواج شدن دنبوره در افغانستان معلوم نيست، اما اين آله موسيقی در افغانستان، تاجيکستان و ايران مرسوم است و شايد نام ها ی مختلف داشته باشد. هنوز هم هنر مندان زيادی در گوشه وکنار افغانستان دنبوره می نوازند و در سال 1386جشنواره دنبوره نوازان در افغانستان بر گزار شد . باختم دريچه، مهمانان با لالو ماما راه می افتند، تا دريچه دگری را در مورد فيروز کوه به تماشا گيرند. | 
برنامه را بشنويد
يک قصروهزاردريچه: کار های شاقه 