محمد ظاهر شمس

صداى برنامه را از اينجا بشنويد

بود نبود در زمانه های قديم، دريک باغ ،مرغ های خوش پر وخوش آواززندگی داشتند.

تمام مرغ های باغ، سرها به زير بال ها کرده بودند، گويی ازسنگ صدا می آمد و از آنها نه! روزی سيمر غ را، که شاه مرغان بود ، درآن باغ گذری افتاد.

اوبا ديدن مرغان خوش پر و خوش آواز، ولی افسرده وخاموش ،خيلی ناراحت شد و تصميم گرفت که شور و خوشی را ميان پرنده ها باز گرداند.

سيمرغ همه پرنده ها راخواست وبرای شا ن گفت: "ميان شما، مسابقه را راه می اندازم وبرای برنده مسابقه جايز ه های خوبی درنظر دارم.

فردا مسابقه است!  ميان شما، مسابقه راه می اندازم وبرای برنده مسابقه جايزه های خوب درنظر دارم.

ديگر اين که پرنده برنده، می تواند درقصر من زندگی کند."

بلبل ،کنری ،سايره و زاغ در مسابقه شرکت کردند. بلبل دربين همه مرغان ،خود بالا ترو برتر می دانست.

بالای زاغ هميشه ريشخند ميزد و با کنری وسايره به چال ونيرنگ راه ميرفت.او می گفت:" به هر شکلی که شود، بايد برنده مسابقه خودم شوم."

سيمر غ به پرنده ها گفت که ميان دره، بروند وبالای در خت چار مغز برای شان جای انتخاب کنند و برای مسابقه آماده گی بگيرند.

بلبل از سيمرغ پرسيد که وقت مسابقه را چطور بدانند؟ سيمرغ به عکه وظيفه داد تا از مرغان احوال گيری کند و هم از وقت مسابقه آگاهی شان کند.مرغان همه به تمرين پرداختند.

چند روز بعد،عکه متوجه شد که مدتيست احوال مرغان را نگرفته همچنان از روز مسابفه که فردا برپا خواهد شد، بايد به مرعان خبر دهد. همان بود که بزودی سوی آنها پرواز کرد.

عکه، اول احوال بلبل و بعد از سايره و بعدش هم از کنزی را گرفت و در اخير نزد زاغ رفت، ولی او را کمی خسته و از طعنه های بلبل خفه يافت .

که خوش آواز است؟  بلبل ،کنری ،سايره و زاغ در مسابقه شرکت کردند. بلبل دربين همه مرغان ،خود بالا ترو برتر می دانست

عکه ،بلبل را متوجه ساخت تا فقط تمرين کند و به کار ديگران مداخله نکند.

بلبل به عکه گفت :" ازين زاغ بد آواز ، هيچ نميترسم ، فقط از همين کنری زردک، کمی می ترسم."

وقتی عکه خواست واپس پرواز کند، بلبل وقت مسابقه را ازو پرسيد عکه ازين ياد آوری خوش شد و او را از وقت مسابقه خبر کرد و وظيفه اش داد که ديگران را نيز خبر کند.

اين شانس طلايی برای بلبل بود. او ازين موقع استفاده کرد و کنری را هيچ در جريا ن نگذاشت، تا مبادا کنری مسابقه را ببرد.

فردای همان روز همه مرعان آمدند و خبری از کنری نبود.

سيمرغ از عکه در باره تياری وآمدن مرعان پرسيد، عکه از تياری و حضورتمام پرنده ها اطمينان داد و گفت که فقط کنری نيامده است و بس.

سيمرغ از نيامدن کنری سخت پريشان و علت را جويا شد . بلبل علت را نا توا نی وتياری نگرفتن او دانست. سيمرغ ،مسابقه را برای آمدن کنری ، معطل کرد .

کنری،برنده مسابقه!  همه مرغان ،برنده مسابقه اند، برای همه جايزه می دهم، ولی کنری، در قصر من زندگی خواهد کرد.

بلبل اعتراض نموده و گفت:" نبايد وقت ديگران تلف شود، هر چه زودتر بايد مسابقه را شروع کرد،اگر او آما ده گی می داشت، حتما تا حالا می رسيد!"

سيمرغ، فريب گپ های بلبل را خورد و خواست مسابقه را آغاز کند و فکر کرد که شايد واقعا کنری تياری نگرفته باشد.

همين که بلبل خوايت هنرنمايی کند ، کنری با عجله خودرا به ميدان مسابقه رساند. همه خوشحال شدند ، جز بلبل که سخت ترسيده بود و وار خطا معلوم می شد.

بالاخره همه مرغان، هنرنمايی کردند وآواز خواندند. سرانجام سيمرغ، نتيجه مسابقه را چنين اعلان کرد:

"همه مرغان برنده مسابقه اند، زيرا همه خوب خواندند، من برای همه جايزه داده و مژده می دهم که ازين پس هريک از مرغان می توانند در قصر من آمده آواز خوانی کنند.

123456