وژمه کريمی

اطفال پس از سلام عليکی از پرده دار می خواهند شعر پرده را بخواند، تا آنها در مورد راز برنامه بدانند.

پرده دار به هارون و نويد نشانی های از راز برنامه زده می گويد: آنچيست که پوش چوبی دارد، مردم آن را ميوه خشک می نامند".

نويد نشانی های بيشتر می خواهد، پرده دار می گويد: "در کوه ها می رويد، برگ های درخت اين ميوه شکل سوزن مانند دارد".

اطفال از ميوه های خشک مانند: بادام، چارمغز، پسته و امثال آن نام می برند، اما پرده دار قبول نمی کند.

جلغوزه کشت می شود يا خودرو است؟  درختان جلغوزه خود رو اند و درجنگل ها و کوه ها به شکل طبيعی سبز می شوند. پرده دار

درعقب پرده ناديه و ظريفه جلغوزه می خورند. در همين هنگام برای ناديه سوال پيدا می شود که جلغوزه چطور بدست می آيد؟

با شنيدن جروبحث ناديه و ظريفه، پرده دار و اطفال هم به طرف آنها می روند. پرده دار خنديده به اطفال می گويد که راز برنامه هم در همين مورد است.

هارون در مورد درخت جلغوزه می پرسد و پرده دار می گويد: جلغوزه، درختان بلند دارد. اين درختان غوزه های خوشه مانند می گيرند.

جلغوزه در داخل همان غوزه ها موجود است. اطفال می پرسند درخت جلغوزه در کدام مناطق افغانستان پيدا می شود؟

پرده دار می گويد: درختان جلغوزه در پکتيا، کُنر، لغمان، نورستان و همچنان در کوه های نجراب پيدا می شود.

علاقمندی اطفال نسبت به درخت جلغوزه لحظه به لحظه فزونی می يابد. آنها خواهان ديدن درختان جلغوزه از نزديک می شوند.

پرده دار با تائيد حرف های اطفال، آنها را به تماشای درختان جلغوزه می برد.

هارون و نويد با ديدن جنگل و درختان انبوه جلغوزه همان طرف می شتابند. نويد از زيردرختی که غوزه های زيادی افتيده است ، غوزه را بلند می کند.

پرده دار می گويد جلغوزه اگر درخت جلغوزه يک سال غوزه بگيرد، دو سال بعد غوزه های درخت، جلغوزه می گيرند.

پرده دار با اشاره به غوزه های جلغوزه، که زير درخت افتيده، می گويد: اين غوزه ها خام اند و توسط باد به زمين افتيده اند.

غوزه جلغوزه؟!  درخت جلغوزه نخست غوزه می گيرد، بعد از يکی دوسال غوزه ها پخته شده و پس از جمع آوری در آفتاب خشک می شود و دراخير جلغوزه ها از غوزه جدا می شوند.

پرده دار به اطفال واضح می سازد که پوش چوبی غوزه های پخته شده، قدری باز بوده و غوزه های نا پخته، کاملا پوش بسته دارند.

پرده دار اضافه می کند که جلغوزه ها در داخل غوزه های خام آبگين و رقيق می باشند، اما به مرور زمان خود را سخت می کنند بعد به جلغوزه مبدل می شوند.

اطفا ل در حين صحبت با پرده دار ناگهان متوجه شخصی می شوند که در همان جنگل موجود است. همه نزد او می روند.

بعد از احوالپرسی، اطفال از شخص مذکور در اين مورد می پرسند که غوزه های پخته را چگونه از درختان جمع آوری می کند و اين غوزه ها را چه می کنند ؟

شخص مذکور می گويد: در قدم اول چوب های دراز و منظم را گرفته و در نوک آن چنگک های به مثل داس های کوچک را محکم می بنديم .

بعد از آن توسط همان چوب ها غوزه ها را از درخت می کنيم و در اتاق های سايه رخ برای چند روز نگهداری می کيم بعدا جلغوزه ها را به زير شعاع آفتاب هموار می کنيم.

با گذشت زمان غوزه ها خود به خود دهن خود را باز کرده و از ميان غوزه ها جلغوزه بيرون می شود.

پرده دار به اطفال می گويد: اين همه درختان جلغوزه اين جنگل غرس نشده، بلکه تماما خود رو بوده و به شکل طبيعی در اين مناطق سبز شده اند.

	درختان جلغوزه در پکتيا، کُنر، لغمان، نورستان و همچنان در کوه های نجراب پيدا می شود.

اکثريت مردم اين مناطق در زمين های خود نيز درختان جلغوزه دارند. در همين انثا ناديه می گويد : من جلغوزه خوردم، اما مزه آن جلغوزه با اين جلغوزه کاملا متفاوت است .

پرده دار خنديده می گويد: اين جلغوزه ها بريان ناشده اند و آن جلغوزه که در بازار ها فروخته می شود، بريان شده است.

اطفال از پرده دار می خواهند تا آنها را به جای ببرد که جلغوزه بريان می شود.

پرده دار آنها را به منطقه تيمور شاهی شهر کابل می برد، اطفا ل بريان کردن جلغوزه را از نزديک تماشا می کنند که جلغوزه ها در بين ريگ های داخل کرايی، روی آتش بريان می شوند.

نفری که چيز شبيه کفگير در دست دارد، مصروف بريان کردن جلغوزه ها است.

درهمين موقع باد تندی می وزد، پرده با عجله اطفال را متوجه وقت ساخته، همه با هم می شتابند تا پرده را در کشند.