آدم خان له جانباز نه وغوښتل چې د هغه دکوکنارو د للون کار په غاړه واخلي.

ناظر له زلمي نه ګيله من چې ښه مشوره يې نه وه ورکړې او د سرورخان له منتونو او غوسې سره مخ شو.

لومړۍ برخه :

مجيد ظر وهڅاوه چې د پخوانيو مينانو په څېر د وسپنې پڼې په پښو او ټوله نړۍ په ماه جبينې پسې ولټوي.

غوټۍ شمس و رټه چې ولې يې د آدم څخه دجانبازسره دهغه دکارپه هکله ونه پوښتل، ځکه کيداى شي آدم خان بيا دوئ ته کومه ستونزه وزېږوي.

دويمه برخه :

آدم خان جانبا ز له ځان سره يوه سماوار ته بوتللواو ترې ويې غوښتل چې دهغه دکو کنا رو للون په غاړه واخلي. جانبازدخپلې کورنۍ دمخالفت وويل.

له بلې خوا جانداد دفاطمې دايډزناروغۍ دخپګان ترڅنګ زلمي ته هم خواشينى وچې عمر يې په مساپرۍ کې تېر اوميرمن يې بې اولاده ده.

	ناظر له زلمي نه ګيله من چې ښه مشوره يې نه وه ورکړې او د سرورخان له غوسې سره مخ شو.

درېيمه برخه :

پدې وخت کې ناڅاپه په دالان کې په ځمکه د چا د لوېدو او د لوښو د ماتېدو غږ واورېدل شو چې فاطمه او جانداد دواړه وارخطاشول.

کله چې هغوئ له کوټې ووتل ويې ليدل چې په شفيقې سر څرخېدلی او په ځمکه لوېدلې وه .فاطمه اندېښمنه وه چې شفيقه ډېره ژوبله شوې نه وي.