سيدمحمدناظر پړوباله چې دسرورخان په دېره کې يې دملک آدم خان له شتوالي ده نه وو ويلي.

عاطفې د لعلباز دوی د پلاستيکي کوټنۍ دننه هوا توده احساس کړه . غوټۍ هغه د بوټو د ودې لامل وګاڼه .

لومړۍ برخه :

عاطفه حيرانه وه چې پخوا پلاستيکي کوټڼۍ وړه وه خو اوس ډېره اوږده او غځېدلې ښکاري .

سيدمحمد بابا اسلم ته له کورنه د آدم خان دبې درکۍ له امله سر وټکاوه چې هم يې پناه ورکړې وه او هم يې په حکومت کې دهغه ضمانت کړی و.

دويمه برخه :

سيدمحمد ناظرملامت کړ چې که د سرورخان په دېره کې يې د آدم خان له شتون نه خبر کړی وای ، دی به نه سرګردانه کېداى.

سيدمحمد آدم خان ته ګواښ وکړ چې که چيرې له اخترمحمدسره خپله د ځمکې لانجه نه غوڅوي ،دی به آدم خان حکومت ته وسپاري .

ناظرله حميدې وغوښتل هغه لست وشلوي چې دده پورپکې ليکل شوی دی.

درېيمه برخه :

ناظر دهغو کاغذونو په انبار ناست و ژړل يې چې له خځلو يې راټول کړي وو او له حمېدې يې وغوښتل چې دماه جبينې دکور پته پکې پيدا کړي.

حميدې په يوه کاغذ کې د ناظر نوم د پوروړو په لست کې ولوست، ناظر ترې وغوښتل چې دده نوم دې له لست څخه ړنګ کړي.